Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/693 z dnia 7 lutego 2019 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) nr 481/2014 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 w odniesieniu do przepisów szczególnych dotyczących kwalifikowalności wydatków w ramach programów EWT
Treść z tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE — w brzmieniu pierwotnym, bez późniejszych zmian. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/693
z dnia 7 lutego 2019 r.
zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) nr 481/2014 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 w odniesieniu do przepisów szczególnych dotyczących kwalifikowalności wydatków w ramach programów EWT
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu Europejska współpraca terytorialna (1), w szczególności jego art. 18 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W art. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 481/2014 (2) określono przepisy szczególne dotyczące kwalifikowalności kosztów personelu w przypadku programów EWT. Przepis ten odnosi się do art. 67 i 68 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (3) dotyczących kwalifikowalności i uproszczonych form kosztów. Artykuły te, zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (4), jak również art. 68a rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, wprowadzony rozporządzeniem (UE, Euratom) 2018/1046, zostały przeformułowane. Należy zatem odpowiednio zmienić odniesienia do przepisów rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz strukturę art. 3 ust. 3–5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 481/2014.
(2) Wdrożenie art. 3 ust. 6 ppkt (i) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 481/2014 dotyczącego jednej z dwóch metod obliczania stawki godzinowej w przypadku wykonywania zleceń w niepełnym wymiarze czasu pracy przez pracowników o elastycznej liczbie godzin pracy na miesiąc okazało się trudne do zastosowania w praktyce, w szczególności w przypadku, gdy w dokumencie zatrudnienia nie ustala się miesięcznego czasu pracy, lecz tygodniowy czas pracy. Należy zatem zmienić art. 3 ust. 6 ppkt (i) tego rozporządzenia, tak by obliczana była jednolita stawka godzinowa w oparciu o liczbę przepracowanych godzin miesięcznie. Metoda ta powinna również uwzględniać różnice między państwami członkowskimi i umowami o pracę pod względem urlopu wypoczynkowego i dni wolnych od pracy, określonych w indywidualnym dokumencie zatrudnienia, przepisach prawa lub porozumieniach zawieranych przez partnerów społecznych (pracodawców i pracowników) na poziomie pracodawcy danego pracownika lub na poziomie danego sektora lub na poziomie krajowym. W celu zapewnienia spójnego zbioru przepisów doprecyzowanie to powinno mieć zastosowanie do całego okresu programowania, tj. od dnia wejścia w życie rozporządzenia delegowanego (UE) nr 481/2014.
(3) Zgodnie z art. 149 ust. 3a rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu były przedmiotem konsultacji z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa (5).
(4) W celu zapewnienia pewności prawa oraz ograniczenia do minimum rozbieżności między zmienionymi przepisami rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, które mają zastosowanie od dnia 2 sierpnia 2018 r. lub wcześniej, zgodnie z art. 282 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, i przepisami niniejszego rozporządzenia, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(5) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) nr 481/2014,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 3 do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 481/2014 wprowadza się następujące zmiany:
1) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Koszty personelu mogą być refundowane:
(i) zgodnie z art. 67 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 (poświadczone dokumentem zatrudnienia i paskiem płacowym); lub
(ii) w formie standardowych stawek jednostkowych zgodnie z art. 67 ust. 1 lit. b) oraz art. 68a ust. 2, ust. 3 akapit pierwszy i ust. 4 tego rozporządzenia; lub
(iii) w formie kwot ryczałtowych zgodnie z art. 67 ust. 1 lit. c); lub
(iv) w formie finansowania w oparciu o stawki zryczałtowane zgodnie z art. 67 ust. 1 lit. d) oraz art. 68a ust. 1 tego rozporządzenia.”;
2) ust. 4 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
stały odsetek kosztów zatrudnienia brutto zgodnie z art. 68a ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013; lub”;
3) uchyla się ust. 5;
4) ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. W przypadku zleceń w niepełnym wymiarze czasu pracy, o których mowa w ust. 4 lit. b), zwrot kosztów personelu jest obliczany na podstawie jednolitej stawki godzinowej ustalonej:
(i) w wyniku podzielenia miesięcznych kosztów zatrudnienia brutto przez średni miesięczny czas pracy wyrażony w godzinach, uwzględniając czas pracy ustalony w dokumencie zatrudnienia, jak również ustalony w przepisach prawa lub porozumieniach między partnerami społecznymi na właściwym poziomie; lub
(ii) w wyniku podzielenia ostatnich udokumentowanych rocznych kosztów zatrudnienia brutto przez 1 720 godzin.
Stawkę godzinową mnoży się przez liczbę godzin rzeczywiście przepracowanych przy danej operacji.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Art. 1 pkt 4 stosuje się od dnia 14 maja 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 7 lutego 2019 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 259.
(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 481/2014 z dnia 4 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 w odniesieniu do przepisów szczególnych dotyczących kwalifikowalności wydatków w ramach programów EWT (Dz.U. L 138 z 13.5.2014, s. 45).
(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320).
(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).
(5) Porozumienie międzyinstytucjonalne pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej a Komisją Europejską z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1).
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 32019R0693. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.