Artykuł 5

1. W przypadku gdy prawo państwa trzeciego uniemożliwia lub ogranicza wymianę informacji, o których mowa w art. 33 ust. 1 dyrektywy (UE) 2015/849, między oddziałami i jednostkami zależnymi z większościowym udziałem, które mają siedzibę w państwie trzecim, a innymi podmiotami należącymi do ich grupy, instytucje kredytowe i instytucje finansowe podejmują co najmniej następujące działania:

a) bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie nie później niż w terminie 28 dni od dnia zidentyfikowania państwa trzeciego, informują właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia o:

(i) nazwie danego państwa trzeciego;

(ii) sposobie, w jaki wdrażanie prawa państwa trzeciego uniemożliwia lub ogranicza wymianę bądź przetwarzanie treści informacji, o których mowa w art. 33 ust. 1 dyrektywy (UE) 2015/849, zidentyfikowanych przez oddział i jednostkę zależną z większościowym udziałem, które posiadają siedzibę w państwie trzecim, z innymi podmiotami należącymi do grupy;

b) zobowiązują oddział lub jednostkę zależną z większościowym udziałem do udzielenia odpowiednich informacji kadrze kierowniczej wyższego szczebla instytucji kredytowej lub instytucji finansowej, tak aby mogła ona ocenić ryzyko związane z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu w odniesieniu do działalności takiego oddziału lub takiej jednostki zależnej oraz wpływ tego ryzyka na grupę, np.:

(i) liczbę zgłoszeń podejrzanych transakcji w określonym czasie;

(ii) zagregowane dane statystyczne przedstawiające ogólny obraz okoliczności, które wzbudziły podejrzenia.

2. Instytucje kredytowe i instytucje finansowe wprowadzają dodatkowe środki, a także standardowe środki na rzecz przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz środki, o których mowa w ust. 1, w celu zarządzania ryzykiem.

Tego rodzaju dodatkowe środki obejmują co najmniej jeden z dodatkowych środków określonych w art. 8 lit. a)–c) oraz g)–i).

3. W przypadku gdy instytucje kredytowe oraz instytucje finansowe nie są w stanie skutecznie zarządzać ryzykiem związanym z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu poprzez stosowanie środków, o których mowa w ust. 1 i 2, zamykają niektóre lub wszystkie operacje prowadzone przez oddział i jednostkę zależną z większościowym udziałem, które mają siedzibę w państwie trzecim.

4. Instytucje kredytowe i instytucje finansowe określają zakres dodatkowych środków, o których mowa w ust. 2 i 3, z uwzględnieniem ryzyka, i są w stanie wykazać przed właściwym organem, że zakres dodatkowych środków jest odpowiedni w świetle ryzyka związanego z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu.