Artykuł 2

Do celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają następujące definicje:

1) „rośliny oleiste” oznaczają rośliny spożywcze i pastewne, takie jak rzepak, palma, soja i słonecznik, które nie są roślinami wysokoskrobiowymi ani roślinami cukrowymi, powszechnie wykorzystywane jako surowce do produkcji biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy;

2) „nieużytki” oznaczają obszary, które przez okres co najmniej 5 lat przed rozpoczęciem uprawy surowców wykorzystywanych do produkcji biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy nie były wykorzystywane do uprawy roślin spożywczych ani pastewnych, innych roślin energetycznych ani do produkcji znacznej ilości paszy przeznaczonej do wypasania;

3) „grunty leżące odłogiem” oznaczają nieużytki, które były wykorzystywane w przeszłości do uprawy roślin spożywczych i pastewnych, lecz na których zaprzestano uprawy roślin spożywczych i pastewnych ze względu na ograniczenia biofizyczne lub społeczno-ekonomiczne;

4) „tereny poważnie zdegradowane” oznaczają grunty zgodnie z definicją w pkt 9 części C załącznika V do dyrektywy (UE) 2018/2001;

5) „środek wynikający z zasady dodatkowości” oznacza każdą poprawę praktyk rolniczych prowadzącą w sposób zrównoważony do wzrostu wydajności plonów z roślin spożywczych i pastewnych na gruntach, na których już uprawia się rośliny spożywcze i pastewne; oraz wszelkie działania, które umożliwiają uprawę roślin spożywczych i pastewnych na nieużytkach, w tym na gruntach leżących odłogiem, do celów produkcji biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy;

6) „dodatkowy surowiec” oznacza dodatkową ilość roślin spożywczych i pastewnych wyprodukowaną na wyraźnie wyznaczonym obszarze w porównaniu z dynamicznym poziomem bazowym plonów i która jest bezpośrednim skutkiem zastosowania środka wynikającego z zasady dodatkowości;

7) „dynamiczny poziom bazowy plonów” oznacza średni plon uzyskany z wyznaczonego obszaru, na którym przyjęto środek wynikający z zasady dodatkowości, obliczony dla okresu trzech lat bezpośrednio poprzedzających rok zastosowania takiego środka, z uwzględnieniem średniego wzrostu wydajności zaobserwowanego w odniesieniu do tego surowca w poprzedniej dekadzie oraz krzywych plonów w całym okresie eksploatacji w przypadku upraw trwałych, z wyłączeniem wahań plonów;

8) „tereny zasobne w pierwiastek węgla” oznaczają tereny podmokłe, w tym torfowiska, oraz obszary stale zalesione w rozumieniu art. 29 ust. 4 lit. a), b) i c) dyrektywy (UE) 2018/2001;

9) „posiadacze małych gospodarstw” oznaczają rolników, którzy niezależnie prowadzą działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni użytków rolnych mniejszej niż 2 ha, które stanowi ich własność, lub w odniesieniu do którego posiadają prawo własności gruntu lub inny równoważny tytuł dający im kontrolę nad gruntami, a którzy nie są zatrudnieni w przedsiębiorstwie, z wyjątkiem spółdzielni, której są członkami wraz z innymi posiadaczami małych gospodarstw, pod warunkiem że taka spółdzielnia nie jest kontrolowana przez osobę trzecią;

10) „uprawy trwałe” oznaczają uprawy niepodlegające płodozmianowi, inne niż trwałe użytki zielone i pastwiska trwałe, które zajmują grunty przez okres co najmniej pięciu lat i dają powtarzające się plony.