Artykuł 5

1. Biopaliwa, biopłyny i paliwa z biomasy mogą być certyfikowane jako paliwa o niskim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów, wyłącznie wówczas, gdy:

a) środki wynikające z zasady dodatkowości mające na celu wytworzenie dodatkowego surowca spełniają co najmniej jeden z następujących warunków:

(i) stają się finansowo atrakcyjne lub nie stoją w obliczu przeszkód uniemożliwiających ich wdrożenie wyłącznie dlatego, że biopaliwa, biopłyny oraz paliwa z biomasy produkowane z dodatkowych surowców mogą być zaliczane na poczet celów w zakresie energii ze źródeł odnawialnych określonych w dyrektywie 2009/28/WE lub dyrektywie (UE) 2018/2001;

(ii) umożliwiają uprawę roślin spożywczych i pastewnych na gruntach leżących odłogiem lub poważnie zdegradowanych;

(iii) są wdrażane przez posiadaczy małych gospodarstw;

b) środki wynikające z zasady dodatkowości wprowadza się nie później niż 10 lat przed certyfikacją biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy jako paliw o niskim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów.