Artykuł 25

1. Wnioski obywateli państw trzecich dotyczące praw dostępu do danych osobowych, do sprostowania, usunięcia oraz do ograniczenia przetwarzania danych osobowych, określonych w mających zastosowanie przepisach Unii w zakresie ochrony danych, mogą być kierowane do organu centralnego dowolnego państwa członkowskiego.

2. W przypadku gdy dany wniosek skierowano do państwa członkowskiego innego niż skazujące państwo członkowskie, państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, przekazuje go do skazującego państwa członkowskiego bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie w terminie 10 dni roboczych od otrzymania wniosku. Po otrzymaniu wniosku skazujące państwo członkowskie:

a) natychmiast rozpoczyna procedurę sprawdzenia prawidłowości przedmiotowych danych lub zgodności z prawem ich przetwarzania w ECRIS-TCN; oraz

b) bez zbędnej zwłoki udziela odpowiedzi państwu członkowskiemu, które przekazało wniosek.

3. W przypadku gdy dane zapisane w ECRIS-TCN są nieprawidłowe lub były przetwarzane niezgodnie z prawem, skazujące państwo członkowskie dokonuje sprostowania tych danych lub je usuwa zgodnie z art. 9. Skazujące państwo członkowskie lub, w stosownym przypadku, państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, bez zbędnej zwłoki potwierdza zainteresowanej osobie na piśmie, że podjęto działania w celu sprostowania lub usunięcia danych dotyczących tej osoby. Skazujące państwo członkowskie informuje również bez zbędnej zwłoki każde inne państwo członkowskie, będące odbiorcą informacji dotyczących wyroków skazujących uzyskanych w wyniku wysłania zapytania do ECRIS-TCN, o działaniach, które zostały podjęte.

4. Jeżeli skazujące państwo członkowskie nie zgadza się z tym, że dane zapisane w ECRIS-TCN są nieprawidłowe lub były przetwarzane niezgodnie z prawem, państwo to wydaje decyzję administracyjną lub orzeczenie sądowe wyjaśniające zainteresowanej osobie na piśmie, dlaczego nie jest w stanie sprostować lub usunąć dotyczących jej danych. Takie przypadki mogą w stosownych sytuacjach zostać zgłoszone krajowemu organowi nadzorczemu.

5. Państwo członkowskie, które wydało decyzję lub orzeczenie na podstawie ust. 4, przekazuje również zainteresowanej osobie informacje wyjaśniające kroki, jakie osoba ta może podjąć, jeżeli nie zgadza się z wyjaśnieniem udzielonym zgodnie z ust. 4. Obejmuje to informacje o tym, jak wnieść skargę lub powództwo do właściwych organów lub sądów tego państwa członkowskiego oraz informacje o wszelkiej pomocy, w tym ze strony krajowych organów nadzorczych, dostępnej zgodnie z prawem krajowym tego państwa członkowskiego.

6. Wnioski składane na podstawie ust. 1 muszą zawierać informacje niezbędne do zidentyfikowania zainteresowanej osoby. Informacje takie wykorzystuje się wyłącznie w celu zapewnienia możliwości wykonywania praw, o których mowa w ust. 1, po czym natychmiast się je usuwa.

7. W przypadku gdy stosuje się ust. 2, organ centralny, do którego skierowany został wniosek, dokonuje pisemnej adnotacji dotyczącej złożenia takiego wniosku, sposobu jego rozpatrzenia oraz organu, do którego został on przekazany. Na wniosek krajowego organu nadzorczego dany organ centralny udostępnia temu krajowemu organowi nadzorczemu taką adnotację bez zbędnej zwłoki. Organ centralny i krajowy organ nadzorczy usuwają takie adnotacje trzy lata po ich dokonaniu.