Artykuł 5

1. W odniesieniu do każdego skazanego obywatela państwa trzeciego organ centralny skazującego państwa członkowskiego tworzy wpis w ECRIS-TCN. Wpis zawiera:

a) w zakresie danych alfanumerycznych:

(i) informacje, które mają zostać zamieszczone, chyba że, w indywidualnych przypadkach, informacje takie nie są znane organowi centralnemu (informacje obowiązkowe):

— nazwisko (nazwisko rodowe),

— imiona (imiona nadane),

— data urodzenia,

— miejsce urodzenia (miejscowość i państwo),

— obywatelstwo lub obywatelstwa,

— płeć,

— poprzednie imiona i nazwiska, jeżeli dotyczy,

— kod skazującego państwa członkowskiego,

(ii) informacje, które mają zostać zamieszczone, jeżeli zostały wprowadzone do rejestru karnego (informacje nieobowiązkowe):

— imiona i nazwiska rodziców,

(iii) informacje, które mają zostać zamieszczone, jeżeli są one dostępne dla organu centralnego (informacje dodatkowe):

— numer identyfikacyjny lub rodzaj i numer dokumentów tożsamości danej osoby, w tym dokumentów podróży, oraz nazwa organu wydającego,

— pseudonimy lub przydomki;

b) w zakresie danych daktyloskopijnych:

(i) dane daktyloskopijne, które zostały pobrane zgodnie z prawem krajowym w ramach postępowania karnego;

(ii) co najmniej dane daktyloskopijne pobrane na podstawie jednego z następujących kryteriów:

— w przypadku obywatela państwa trzeciego, wobec którego wydano wyrok skazujący na karę pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy,

albo

— w przypadku obywatela państwa trzeciego skazanego za popełnienie przestępstwa, które na mocy prawa państwa członkowskiego jest zagrożone karą pozbawienia wolności o maksymalnym wymiarze co najmniej 12 miesięcy;

c) marker wskazujący, do celów rozporządzeń (WE) nr 767/2008 i (UE) 2018/1240 oraz art. 15 i 16 rozporządzenia (UE) 2024/1356, że dany obywatel państwa trzeciego został skazany w ciągu ostatnich 25 lat za przestępstwo terrorystyczne lub w ciągu ostatnich 15 lat za inne przestępstwo wymienione w załączniku do rozporządzenia (UE) 2018/1240 – jeżeli zgodnie z prawem krajowym podlega ono karze pozbawienia wolności lub środkowi zabezpieczającemu polegającemu na pozbawieniu wolności o maksymalnym wymiarze co najmniej trzech lat – oraz kod skazującego państwa członkowskiego.

1a. Wspólne repozytorium tożsamości zawiera dane, o których mowa w ust. 1 lit. b), oraz następujące dane, o których mowa w ust. 1 lit. a): nazwisko (nazwisko rodowe), imiona (imiona nadane), data urodzenia, miejsce urodzenia (miejscowość i państwo), obywatelstwo lub obywatelstwa, płeć, poprzednie imiona i nazwiska, jeżeli dotyczy, jeżeli są dostępne – pseudonimy lub przydomki, jeżeli są dostępne – rodzaj i numer dokumentów podróży danej osoby, jak również nazwę organu wydającego dokument.

Wspólne repozytorium tożsamości może zawierać dane, o których mowa w ust. 3, a także, w przypadkach określonych w ust. 1 lit. c) – kod skazującego państwa członkowskiego. Pozostałe dane ECRIS-TCN są przechowywane w systemie centralnym.

2. Dane daktyloskopijne, o których mowa w ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu, muszą być zgodne ze specyfikacjami technicznymi dotyczącymi jakości, rozdzielczości i przetwarzania danych daktyloskopijnych, ustanowionymi w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. b).Numer referencyjny danych daktyloskopijnych osoby skazanej musi zawierać kod skazującego państwa członkowskiego.

3. Wpis może również zawierać wizerunki twarzy skazanego obywatela państwa trzeciego, jeżeli prawo skazującego państwa członkowskiego zezwala na gromadzenie i przechowywanie wizerunków twarzy osób skazanych.

4. Skazujące państwo członkowskie tworzy wpis, o ile to możliwe automatycznie, a także bez zbędnej zwłoki po wprowadzeniu danego wyroku skazującego do rejestru karnego.

5. Skazujące państwa członkowskie tworzą również wpisy w przypadku wyroków skazujących wydanych przed dniem rozpoczęcia wprowadzania danych zgodnie z art. 35 ust. 1, w zakresie, w jakim dane odnoszące się do osób skazanych są przechowywane w ich krajowych bazach danych. W takich przypadkach dane daktyloskopijne zamieszcza się jedynie w przypadku, gdy zostały one pobrane w ramach postępowania karnego zgodnie z prawem krajowym, oraz w przypadku, gdy mogą zostać jednoznacznie dopasowane do innych informacji dotyczących tożsamości znajdujących się w rejestrze karnym.

6. W celu spełnienia obowiązków określonych w ust. 1 lit. b) ppkt (i) i (ii) oraz w ust. 5 państwa członkowskie mogą wykorzystywać dane daktyloskopijne pobrane do celów innych niż postępowanie karne, jeżeli takie wykorzystanie jest dozwolone na mocy prawa krajowego.

7. Markery i kody skazujących państw członkowskich, o których mowa w ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu, są udostępniane i możliwe do wyszukiwania wyłącznie za pomocą:

a) systemu centralnego VIS, ustanowionego w art. 2a ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 767/2008, do celów weryfikacji zgodnie z art. 7a niniejszego rozporządzenia w związku z art. 9a ust. 4 lit. e) lub art. 22b ust. 3 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 767/2008;

b) systemu centralnego ETIAS, zgodnie z definicją w art. 3 ust. 1 pkt 25 rozporządzenia (UE) 2018/1240, do celów weryfikacji zgodnie z art. 7b niniejszego rozporządzenia w związku z art. 20 ust. 2 lit. n) rozporządzenia (UE) 2018/1240, w przypadku wygenerowania trafień w wyniku automatycznych weryfikacji i sprawdzeń zgodnie z art. 20, art. 24 ust. 6 lit. c) ppkt (ii) i art. 54 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia;

c) organy ds. kontroli przesiewowej zdefiniowane w art. 2 pkt 10 rozporządzenia (UE) 2024/1356, do celów oceny, czy obywatel państwa trzeciego może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego, w przypadku gdy kontrola bezpieczeństwa, o której mowa w art. 15 i 16 tego rozporządzenia, zakończy się trafieniem.

Bez uszczerbku dla akapitu pierwszego niniejszego ustępu markery i kod skazującego państwa członkowskiego, o których mowa w ust. 1 lit. c), nie są widoczne dla żadnego organu, innego niż organ centralny skazującego państwa członkowskiego, który stworzył wpis, do którego dołączono marker.