Artykuł 74

1. eu-LISA zapewnia wdrożenie procedur w zakresie monitorowania rozwoju elementów interoperacyjności i ich połączenia z jednolitymi interfejsami krajowymi pod kątem celów dotyczących planowania i kosztów oraz procedur w zakresie monitorowania funkcjonowania elementów interoperacyjności pod kątem celów w zakresie rezultatów technicznych, efektywności kosztowej, bezpieczeństwa i jakości działania.

2. Do dnia 12 grudnia 2019 r. i co sześć miesięcy od tego dnia w trakcie fazy rozwojowej elementów interoperacyjności eu-LISA przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z aktualnej sytuacji w zakresie opracowywania każdego z elementów interoperacyjności, a także ich połączenia z jednolitymi interfejsami krajowymi. Po zakończeniu tworzenia systemu przekazuje się Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające szczegółowe wyjaśnienia dotyczące sposobu osiągnięcia celów, w szczególności w zakresie planowania i kosztów, a także zawierające uzasadnienie rozbieżności.

3. Cztery lata po rozpoczęciu funkcjonowania poszczególnych elementów interoperacyjności zgodnie z art. 68, a następnie co cztery lata, eu-LISA przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji sprawozdanie dotyczące technicznego funkcjonowania elementów interoperacyjności, w tym ich bezpieczeństwa.

4. Dodatkowo jeden rok po złożeniu każdego ze sprawozdań przez eu-LISA Komisja sporządza ocenę ogólną elementów interoperacyjności, obejmującą:

a) ocenę stosowania niniejszego rozporządzenia;

b) analizę osiągniętych wyników w stosunku do celów niniejszego rozporządzenia i ocenę wpływu na prawa podstawowe, w tym w szczególności ocenę wpływu elementów interoperacyjności na prawo do niedyskryminacji;

c) ocenę funkcjonowania portalu internetowego, w tym dane liczbowe dotyczące korzystania z portalu internetowego oraz liczby wniosków, które zostały rozpatrzone;

d) ocenę aktualności przesłanek do stworzenia elementów interoperacyjności;

e) ocenę bezpieczeństwa elementów interoperacyjności;

f) ocenę korzystania ze wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację do celów identyfikacji;

g) ocenę korzystania ze wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, wykrywania ich lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych;

h) ocenę konsekwencji, w tym nieproporcjonalnych skutków dla płynności ruchu na przejściach granicznych, a także konsekwencji mających wpływ na budżet Unii;

i) ocenę przeszukiwania baz danych Interpolu za pośrednictwem europejskiego portalu wyszukiwania, w tym informacje na temat liczby dopasowań w bazach danych Interpolu i informacje na temat napotkanych problemów.

Ocena ogólna na mocy akapitu pierwszego niniejszego ustępu zawiera konieczne zalecenia. Komisja przekazuje powyższe sprawozdanie oceniające Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Inspektorowi Danych Osobowych i Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej.

5. Do dnia 12 czerwca 2020 r., a następnie co roku do czasu przyjęcia przez Komisję aktów wykonawczych, o których mowa w ust. 68, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie o stanie przygotowań do pełnego wdrożenia niniejszego rozporządzenia. Sprawozdanie zawiera także szczegółowe informacje o poniesionych kosztach oraz informacje dotyczące rodzajów ryzyka, które mogą mieć wpływ na ogólne koszty.

6. Dwa lata po rozpoczęciu funkcjonowania detektora wielokrotnych tożsamości zgodnie z art. 68 ust. 4 Komisja bada wpływ detektora wielokrotnych tożsamości na prawo do niedyskryminacji. Po tym pierwszym sprawozdaniu badanie wpływu detektora wielokrotnych tożsamości na prawo do niedyskryminacji stanowi część badania, o którym mowa w ust. 4 lit. b) niniejszego artykułu.

7. Państwa członkowskie i Europol dostarczają eu-LISA i Komisji informacji niezbędnych do sporządzania sprawozdań, o których mowa w ust. 3-6. Informacje te nie mogą stwarzać zagrożenia dla metod pracy ani ujawniać informacji o źródłach, członkach personelu lub postępowaniach przygotowawczych prowadzonych przez wyznaczone organy.

8. eu-LISA przekazuje Komisji informacje niezbędne do sporządzenia oceny ogólnej, o której mowa w ust. 5.

9. Z poszanowaniem przepisów prawa krajowego dotyczących publikacji danych szczególnie chronionych i bez uszczerbku dla ograniczeń koniecznych do ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, zapobiegania przestępstwom i zagwarantowania, aby żadne prowadzone krajowe postępowanie przygotowawcze nie było zagrożone, każde państwo członkowskie i Europol przygotowują coroczne sprawozdania na temat skuteczności dostępu do danych przechowywanych we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, wykrywania ich lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych, zawierające informacje i dane statystyczne na temat:

a) dokładnego celu sprawdzania danych, w tym rodzaju przestępstw terrorystycznych lub innych poważnych przestępstw;

b) przedstawionych uzasadnionych podstaw zasadnego podejrzenia, że osoba podejrzana, sprawca lub ofiara są objęci zakresem rozporządzenia (UE) nr 603/2013;

c) liczby wniosków o dostęp do wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, wykrywania tych przestępstw i prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie;

d) liczby i rodzaju spraw, które zakończyły się udaną identyfikacją;

e) potrzeby i zastosowania trybu obowiązującego w szczególnie naglących przypadkach, w tym przypadków, w których w wyniku weryfikacji ex post przez centralny punkt dostępu tryb taki nie został zaakceptowany.

Roczne sprawozdania państw członkowskich i Europolu są przekazywane Komisji do dnia 30 czerwca następnego roku.

10. Aby zarządzać wnioskami użytkowników o udzielenie dostępu, o których mowa w art. 22, oraz ułatwiać zbieranie informacji na podstawie ust. 7 i 9 niniejszego artykułu w celu generowania sprawozdań i statystyk, o których mowa w tych ustępach, państwom członkowskim udostępnia się rozwiązanie techniczne. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające specyfikacje rozwiązania technicznego. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 70 ust. 2.