Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni, wskaźnika stabilnego finansowania netto, wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ryzyka kredytowego kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawozdawczości i ujawniania informacji, a także rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

Sekcja 4 — Uproszczona metoda standardowa dotycząca ryzyka kredytowego kontrahenta

Artykuł 281

W mocy

Obliczanie wartości ekspozycji

1. Instytucje obliczają jedną wartość ekspozycji na poziomie pakietu kompensowania zgodnie z sekcją 3, z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszego artykułu.

2. Wartość ekspozycji pakietu kompensowania oblicza się zgodnie z następującymi wymogami:

a) instytucje nie stosują podejścia, o którym mowa w art. 274 ust. 6;

b) na zasadzie odstępstwa od art. 275 ust. 1, w przypadku pakietów kompensowania innych niż te, o których mowa w art. 275 ust. 2, instytucje obliczają koszt odtworzenia zgodnie z następującym wzorem:

RC = max{CMV, 0}

gdzie:

RC

=

koszt odtworzenia; oraz

CMV

=

bieżąca wartość rynkowa.

c) na zasadzie odstępstwa od art. 275 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w przypadku pakietów kompensowania transakcji: które są przedmiotem obrotu na uznanej giełdzie; które są rozliczane centralnie przez kontrahenta centralnego, któremu udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 lub którego uznano zgodnie z art. 25 tego rozporządzenia; lub w przypadku których zabezpieczenie jest przedmiotem wymiany dwustronnej z kontrahentem zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, instytucje obliczają koszt odtworzenia zgodnie z następującym wzorem:

RC = TH + MTA

gdzie:

RC

=

koszt odtworzenia;

TH

=

próg zabezpieczenia, który zgodnie z umową o dostarczenie zabezpieczenia ma zastosowanie do pakietu kompensowania i poniżej którego instytucja nie może żądać dostarczenia zabezpieczenia; oraz

MTA

=

minimalna kwota transferu, która zgodnie z umową o dostarczenie zabezpieczenia ma zastosowanie do pakietu kompensowania;

d) na zasadzie odstępstwa od art. 275 ust. 3, w przypadku wielu pakietów kompensowania objętych umową o dostarczenie zabezpieczenia, instytucje obliczają koszt odtworzenia jako sumę kosztów odtworzenia każdego odrębnego pakietu kompensowania obliczonych zgodnie z ust. 1, tak jakby nie były one objęte obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia;

e) wszystkie pakiety zabezpieczające ustanawia się zgodnie z art. 277a ust. 1;

f) instytucje przyjmują, że wartość mnożnika we wzorze wykorzystywanym do obliczenia potencjalnej przyszłej ekspozycji, o której mowa w art. 278 ust. 1, wynosi 1, w następujący sposób:

gdzie:

PFE

=

potencjalna przyszła ekspozycja; oraz

AddOn(a)

=

narzut z tytułu kategorii ryzyka a;

g) na zasadzie odstępstwa od art. 279a ust. 1, w przypadku wszystkich transakcji, instytucje obliczają wartość delty nadzorczej w następujący sposób:

δ=

+ 1 gdy transakcja jest pozycją długą w pierwotnym czynniku wpływającym na poziom ryzyka

– 1 gdy transakcja jest pozycją krótką w pierwotnym czynniku wpływającym na poziom ryzyka

gdzie:

δ

=

delta nadzorcza;

h) do obliczania nadzorczego współczynnika czasu trwania wykorzystuje się następujący wzór, o którym mowa w art. 279b ust. 1 lit. a):

nadzorczy współczynnik czasu trwania=E-S

gdzie:

E

=

okres pomiędzy dniem zakończenia transakcji a dniem sprawozdawczym;

S

=

okres pomiędzy dniem rozpoczęcia transakcji a okresem sprawozdawczym;

i) współczynnik terminu zapadalności, o którym mowa w art. 279c ust. 1, oblicza się w następujący sposób:

(i) w przypadku transakcji wchodzących w skład pakietów kompensowania, o których mowa w art. 275 ust. 1, MF = 1;

(ii) w przypadku transakcji wchodzących w skład pakietów kompensowania, o których mowa w art. 275 ust. 2 i 3, MF = 0,42;

j) do obliczania efektywnej kwoty referencyjnej pakietu zabezpieczającego »j« wykorzystuje się następujący wzór, o którym mowa w art. 280a ust. 3:

gdzie:

=

efektywna kwota referencyjna pakietu zabezpieczającego »j«; oraz

Dj,k

=

efektywna kwota referencyjna koszyka k pakietu zabezpieczającego »j«;

k) do obliczania narzutu z tytułu kategorii ryzyka kredytowego w odniesieniu do pakietu zabezpieczającego »j« wykorzystuje się następujący wzór, o którym mowa w art. 280c ust. 3:

gdzie:

=

narzutu z tytułu kategorii ryzyka kredytowego w odniesieniu do pakietu zabezpieczającego »j«; oraz

AddOn(Entityk)

=

narzut z tytułu ryzyka kredytowego jednostki referencyjnej k;

l) do obliczania narzutu z tytułu kategorii ryzyka cen akcji w odniesieniu do pakietu zabezpieczającego »j« wykorzystuje się następujący wzór, o którym mowa w art. 280d ust. 3:

gdzie:

=

narzutu z tytułu kategorii ryzyka cen akcji w odniesieniu do pakietu zabezpieczającego »j«; oraz

AddOn(Entityk)

=

narzut z tytułu ryzyka cen akcji jednostki referencyjnej k;

m) do obliczania narzutu z tytułu kategorii ryzyka cen towarów w odniesieniu do pakietu zabezpieczającego »j« wykorzystuje się następujący wzór, o którym mowa w art. 280e ust. 4:

gdzie:

=

narzut z tytułu kategorii ryzyka cen towarów w odniesieniu do pakietu zabezpieczającego »j«;

=

narzut z tytułu ryzyka cen towarów jednostki referencyjnej k.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.