Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni, wskaźnika stabilnego finansowania netto, wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ryzyka kredytowego kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawozdawczości i ujawniania informacji, a także rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Tekst mający znaczenie dla EOG.)
Sekcja 4 — Uproszczona metoda standardowa dotycząca ryzyka kredytowego kontrahenta
Artykuł 281
W mocyObliczanie wartości ekspozycji
1. Instytucje obliczają jedną wartość ekspozycji na poziomie pakietu kompensowania zgodnie z sekcją 3, z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszego artykułu.
2. Wartość ekspozycji pakietu kompensowania oblicza się zgodnie z następującymi wymogami:
a) instytucje nie stosują podejścia, o którym mowa w art. 274 ust. 6;
b) na zasadzie odstępstwa od art. 275 ust. 1, w przypadku pakietów kompensowania innych niż te, o których mowa w art. 275 ust. 2, instytucje obliczają koszt odtworzenia zgodnie z następującym wzorem:
RC = max{CMV, 0}
gdzie:
RC
=
koszt odtworzenia; oraz
CMV
=
bieżąca wartość rynkowa.
c) na zasadzie odstępstwa od art. 275 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w przypadku pakietów kompensowania transakcji: które są przedmiotem obrotu na uznanej giełdzie; które są rozliczane centralnie przez kontrahenta centralnego, któremu udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 lub którego uznano zgodnie z art. 25 tego rozporządzenia; lub w przypadku których zabezpieczenie jest przedmiotem wymiany dwustronnej z kontrahentem zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, instytucje obliczają koszt odtworzenia zgodnie z następującym wzorem:
RC = TH + MTA
gdzie:
RC
=
koszt odtworzenia;
TH
=
próg zabezpieczenia, który zgodnie z umową o dostarczenie zabezpieczenia ma zastosowanie do pakietu kompensowania i poniżej którego instytucja nie może żądać dostarczenia zabezpieczenia; oraz
MTA
=
minimalna kwota transferu, która zgodnie z umową o dostarczenie zabezpieczenia ma zastosowanie do pakietu kompensowania;
d) na zasadzie odstępstwa od art. 275 ust. 3, w przypadku wielu pakietów kompensowania objętych umową o dostarczenie zabezpieczenia, instytucje obliczają koszt odtworzenia jako sumę kosztów odtworzenia każdego odrębnego pakietu kompensowania obliczonych zgodnie z ust. 1, tak jakby nie były one objęte obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia;
e) wszystkie pakiety zabezpieczające ustanawia się zgodnie z art. 277a ust. 1;
f) instytucje przyjmują, że wartość mnożnika we wzorze wykorzystywanym do obliczenia potencjalnej przyszłej ekspozycji, o której mowa w art. 278 ust. 1, wynosi 1, w następujący sposób:
gdzie:
PFE
=
potencjalna przyszła ekspozycja; oraz
AddOn(a)
=
narzut z tytułu kategorii ryzyka a;
g) na zasadzie odstępstwa od art. 279a ust. 1, w przypadku wszystkich transakcji, instytucje obliczają wartość delty nadzorczej w następujący sposób:
δ=
+ 1 gdy transakcja jest pozycją długą w pierwotnym czynniku wpływającym na poziom ryzyka
– 1 gdy transakcja jest pozycją krótką w pierwotnym czynniku wpływającym na poziom ryzyka
gdzie:
δ
=
delta nadzorcza;
h) do obliczania nadzorczego współczynnika czasu trwania wykorzystuje się następujący wzór, o którym mowa w art. 279b ust. 1 lit. a):
nadzorczy współczynnik czasu trwania=E-S
gdzie:
E
=
okres pomiędzy dniem zakończenia transakcji a dniem sprawozdawczym;
S
=
okres pomiędzy dniem rozpoczęcia transakcji a okresem sprawozdawczym;
i) współczynnik terminu zapadalności, o którym mowa w art. 279c ust. 1, oblicza się w następujący sposób:
(i) w przypadku transakcji wchodzących w skład pakietów kompensowania, o których mowa w art. 275 ust. 1, MF = 1;
(ii) w przypadku transakcji wchodzących w skład pakietów kompensowania, o których mowa w art. 275 ust. 2 i 3, MF = 0,42;
j) do obliczania efektywnej kwoty referencyjnej pakietu zabezpieczającego »j« wykorzystuje się następujący wzór, o którym mowa w art. 280a ust. 3:
gdzie:
=
efektywna kwota referencyjna pakietu zabezpieczającego »j«; oraz
Dj,k
=
efektywna kwota referencyjna koszyka k pakietu zabezpieczającego »j«;
k) do obliczania narzutu z tytułu kategorii ryzyka kredytowego w odniesieniu do pakietu zabezpieczającego »j« wykorzystuje się następujący wzór, o którym mowa w art. 280c ust. 3:
gdzie:
=
narzutu z tytułu kategorii ryzyka kredytowego w odniesieniu do pakietu zabezpieczającego »j«; oraz
AddOn(Entityk)
=
narzut z tytułu ryzyka kredytowego jednostki referencyjnej k;
l) do obliczania narzutu z tytułu kategorii ryzyka cen akcji w odniesieniu do pakietu zabezpieczającego »j« wykorzystuje się następujący wzór, o którym mowa w art. 280d ust. 3:
gdzie:
=
narzutu z tytułu kategorii ryzyka cen akcji w odniesieniu do pakietu zabezpieczającego »j«; oraz
AddOn(Entityk)
=
narzut z tytułu ryzyka cen akcji jednostki referencyjnej k;
m) do obliczania narzutu z tytułu kategorii ryzyka cen towarów w odniesieniu do pakietu zabezpieczającego »j« wykorzystuje się następujący wzór, o którym mowa w art. 280e ust. 4:
gdzie:
=
narzut z tytułu kategorii ryzyka cen towarów w odniesieniu do pakietu zabezpieczającego »j«;
=
narzut z tytułu ryzyka cen towarów jednostki referencyjnej k.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.