Artykuł 325u

1. Oprócz wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego, o których mowa w sekcji 2, instytucje stosują dodatkowe wymogi w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do instrumentów, które mają ekspozycję na ryzyko rezydualne zgodnie z niniejszym artykułem.

2. Uznaje się, że instrumenty mają ekspozycję na ryzyko rezydualne, jeżeli spełniają dowolny z następujących warunków:

a) instrument odnosi się do egzotycznego instrumentu bazowego, co – do celów niniejszego rozdziału – oznacza instrument portfela handlowego, który odnosi się do ekspozycji bazowej, która nie jest objęta zakresem traktowania ryzyka delta, vega lub zakrzywienia, zgodnie z metodą opartą na wskaźnikach wrażliwości określoną w sekcji 2 lub z wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka niewykonania zobowiązania określonymi w sekcji 5;

b) instrument jest instrumentem obciążonym innym ryzykiem rezydualnym, co – do celów niniejszego rozdziału – oznacza dowolny z poniższych instrumentów:

(i) instrumenty, które podlegają wymogom w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka vega i ryzyka zakrzywienia zgodnie z metodą opartą na wskaźnikach wrażliwości określoną w sekcji 2 oraz które generują wypłaty, których nie można odwzorować jako skończonego linearnego połączenia prostych opcji waniliowych z pojedynczą bazową ceną akcji, ceną towarów, kursem wymiany, ceną obligacji, ceną swapów ryzyka kredytowego lub swapami stóp procentowych;

(ii) instrumenty będące pozycjami włączonymi do ACTP, o których mowa w art. 325 ust. 6; instrumenty zabezpieczające, które zostały włączone do tego ACTP zgodnie z art. 325 ust. 8 nie są uwzględniane.

3. Instytucje obliczają dodatkowe wymogi w zakresie funduszy własnych, o których mowa w ust. 1, jako sumę kwot referencyjnych brutto instrumentów, o których mowa w ust. 2, pomnożoną przez następujące wagi ryzyka:

a) 1,0 % w przypadku instrumentów, o których mowa w ust. 2 lit. a);

b) 0,1 % w przypadku instrumentów, o których mowa w ust. 2 lit. b).

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 instytucja nie stosuje wymogu w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rezydualnego w przypadku instrumentu, który spełnia dowolny z następujących warunków:

a) instrument jest notowany na uznanej giełdzie;

b) instrument kwalifikuje się do rozliczenia centralnego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 648/2012;

c) instrument doskonale kompensuje ryzyko rynkowe innej pozycji portfela handlowego – wówczas obie doskonale dopasowane pozycje portfela handlowego są wyłączone z wymogu w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rezydualnego.

5. EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania, czym jest egzotyczny instrument bazowy oraz które instrumenty są instrumentami obciążonymi ryzykiem rezydualnym do celów ust. 2.

Opracowując te projekty regulacyjnych standardów technicznych, EUNB bada, czy ryzyko długowieczności, pogodę, klęski żywiołowe i przyszłą zrealizowaną zmienność należy uznać za egzotyczne instrumenty bazowe.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 28 czerwca 2021 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.