Artykuł 414

Instytucja, która nie spełnia wymogów określonych w art. 412 lub w art. 413 ust. 1, również w warunkach skrajnych, lub spodziewa się, że nie spełni tych wymogów, niezwłocznie powiadamia o tym właściwe organy i bez zbędnej zwłoki przedstawia właściwym organom plan szybkiego przywrócenia zgodności z wymogami określonymi, stosownie do przypadku, w art. 412 lub art. 413 ust. 1. Do czasu przywrócenia zgodności instytucja codziennie, na koniec każdego dnia roboczego – chyba że właściwy organ zatwierdzi mniejszą częstotliwość sprawozdań i dłuższe terminy sprawozdawcze – zgłasza pozycje, o których mowa, stosownie do przypadku, w tytule III, w tytule IV, w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 415 ust. 3 lub 3a lub w akcie delegowanym, o którym mowa w art. 460 ust. 1. Właściwe organy udzielają takich zezwoleń wyłącznie na podstawie indywidualnej sytuacji danej instytucji, z uwzględnieniem skali i stopnia złożoności jej działalności. Właściwe organy monitorują realizację takich planów przywrócenia zgodności, a w stosownych przypadkach wymagają szybszego przywrócenia zgodności.”;

109) w art. 415 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„1.

Instytucje zgłaszają właściwym organom pozycje, o których mowa w wykonawczych standardach technicznych, o których mowa w ust. 3 lub 3a niniejszego artykułu, w tytule IV i w akcie delegowanym, o którym mowa w art. 460 ust. 1, w walucie sprawozdawczej, niezależnie od rzeczywistej denominacji tych pozycji. Dopóki obowiązek sprawozdawczy i wzór sprawozdania w odniesieniu do wskaźnika stabilnego finansowania netto określonego w tytule IV nie zostaną sprecyzowane i wprowadzone w prawie Unii, instytucje zgłaszają właściwym organom pozycje, o których mowa w tytule III, w walucie sprawozdawczej, niezależnie od rzeczywistej denominacji tych pozycji.

Sprawozdania przedstawia się co najmniej raz w miesiącu w przypadku pozycji, o których mowa w akcie delegowanym określonym w art. 460 ust. 1, oraz co najmniej raz na kwartał w przypadku pozycji, o których mowa w tytułach III i IV.

2. Instytucja osobno zgłasza właściwym organom pozycje, o których mowa w wykonawczych standardach technicznych, o których mowa w ust. 3 lub 3a niniejszego artykułu, w tytule III, dopóki obowiązek sprawozdawczy i wzór sprawozdania w odniesieniu do wskaźnika stabilnego finansowania netto określonego w tytule IV nie zostaną sprecyzowane i wprowadzone w prawie Unii, w tytule IV i w akcie delegowanym, o którym mowa w art. 460 ust. 1, stosownie do przypadku, zgodnie z poniższymi wymogami:

a) jeżeli pozycje są denominowane w walucie innej niż waluta sprawozdawcza, a instytucja posiada łączne zobowiązania denominowane w takiej walucie, których kwota wynosi co najmniej 5 % łącznych zobowiązań instytucji lub jednej podgrupy płynnościowej, z wyłączeniem funduszy własnych i pozycji pozabilansowych, zgłoszenia dokonuje się w walucie denominacji;

b) jeżeli pozycje są denominowane w walucie przyjmującego państwa członkowskiego, w którym znajduje się istotny oddział instytucji, o którym mowa w art. 51 dyrektywy 2013/36/UE, a to przyjmujące państwo członkowskie stosuje inną walutę niż waluta sprawozdawcza, zgłoszenia dokonuje się w walucie państwa członkowskiego, w którym znajduje się ten istotny oddział;

c) jeżeli pozycje są denominowane w walucie sprawozdawczej, a ogólna kwota zobowiązań w walutach innych niż waluta sprawozdawcza wynosi co najmniej 5 % łącznych zobowiązań instytucji lub jednej podgrupy płynnościowej, z wyłączeniem funduszy własnych i pozycji pozabilansowych, zgłoszenia dokonuje się w walucie sprawozdawczej.

3. EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia:

a) jednolitych wzorów i rozwiązań informatycznych oraz instrukcji dotyczących częstotliwości oraz dat przekazania i przepływów gotówkowych; wzory sprawozdań i częstotliwość ich przedstawiania są proporcjonalne do charakteru, skali i stopnia złożoności różnych rodzajów działalności instytucji oraz obejmują sprawozdania wymagane zgodnie z ust. 1 i 2;

b) wymaganych dodatkowych wskaźników monitorowania płynności, aby umożliwić właściwym organom uzyskanie całościowego obrazu profilu ryzyka płynności instytucji, proporcjonalnie do charakteru, skali i stopnia złożoności działalności instytucji.

EUNB przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych w odniesieniu do pozycji określonych w lit. a) do dnia 28 lipca 2013 r., a w odniesieniu do pozycji określonych w lit. b) – do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;

b) dodaje się następujący ustęp:

„3a.

EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia, jakie dodatkowe wskaźniki monitorowania płynności, o których mowa w ust. 3, mają zastosowanie do małych i niezłożonych instytucji.

EUNB przedłoży Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 28 czerwca 2020 r.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;

110) w art. 416 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Zgodnie z ust. 1 instytucje zgłaszają jako aktywa płynne te aktywa, które spełniają poniższe warunki:

a) aktywa są wolne od obciążeń lub są dostępne w pulach zabezpieczeń do wykorzystania w celu zdobycia dodatkowego finansowania w ramach linii kredytowych przeznaczonych na konkretny cel lub, jeżeli pulę obsługuje bank centralny, linii kredytowych nieprzeznaczonych na konkretny cel, lecz jeszcze nie zasilonych, dostępnych dla tej instytucji;

b) aktywa nie są emitowane przez samą instytucję, jej instytucję dominującą lub instytucje zależne ani przez inną jednostkę zależną jej instytucji dominującej lub dominującej finansowej spółki holdingowej;

c) cena aktywów jest z reguły uzgadniana przez uczestników rynku i można ją łatwo śledzić na rynku, lub cenę aktywów można określić za pomocą wzoru, na podstawie którego łatwo dokonać obliczeń na podstawie danych dostępnych publicznie i który nie zależy od daleko idących założeń, co ma zazwyczaj miejsce w przypadku produktów strukturyzowanych lub egzotycznych;

d) aktywa są notowane na uznanej giełdzie lub są zbywalne w drodze umów zwykłej sprzedaży lub w drodze zwykłych umów z udzielonym przyrzeczeniem odkupu na rynkach odkupu;. kryteria te rozpatruje się oddzielnie dla każdego rynku.

Warunki, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c) i d), nie mają zastosowania do aktywów, o których mowa w ust. 1 lit. a), e) i f).”;

b) ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„5.

Jednostki uczestnictwa lub udziały w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania można traktować jako aktywa płynne do bezwzględnej wysokości 500 mln EUR lub do równoważnej kwoty w walucie krajowej, w portfelu aktywów płynnych każdej instytucji, pod warunkiem że spełnione są wymogi określone w art. 132 ust. 3 i że przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania inwestuje wyłącznie w aktywa płynne, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, nie licząc instrumentów pochodnych mających na celu ograniczenie ryzyka stopy procentowej lub ryzyka kredytowego lub ryzyka walutowego.

Wykorzystywanie lub potencjalne wykorzystywanie przez przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania instrumentów pochodnych w celu zabezpieczenia ryzyka dopuszczalnych inwestycji nie stanowi przeszkody w ewentualnym uznawaniu przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania za kwalifikowalne na potrzeby traktowania, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu. W przypadku gdy wartość udziałów lub jednostek uczestnictwa przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania nie jest regularnie wyceniana według wartości rynkowej przez osoby trzecie, o których mowa w art. 418 ust. 4 lit. a) i b), a właściwy organ nie stwierdzi, że instytucja opracowała niezawodne metody i procesy w zakresie tego rodzaju wyceny, o której mowa w art. 418 ust. 4, udziałów ani jednostek uczestnictwa w tym przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania nie traktuje się jako aktywów płynnych.

6. Jeżeli dany składnik aktywów płynnych przestaje spełniać wymogi dotyczące aktywów płynnych określone w niniejszym artykule, instytucja może nadal go uznawać za składnik aktywów płynnych przez dodatkowy okres 30 dni. Jeżeli dany składnik aktywów płynnych w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania przestaje się kwalifikować do objęcia sposobem traktowania określonym w ust. 5, udziały lub jednostki uczestnictwa w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania mogą być jednak uznawane za składnik aktywów płynnych przez dodatkowy okres 30 dni, pod warunkiem że te aktywa nie stanowią więcej niż 10 % ogółu aktywów przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania.”;

c) uchyla się ust. 7;

111) w art. 419 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Jeżeli uzasadnione zapotrzebowanie na aktywa płynne w świetle wymogu określonego w art. 412 przekracza poziom dostępności tych aktywów płynnych w danej walucie, zastosowanie ma co najmniej jedno z następujących odstępstw:

a) na zasadzie odstępstwa od art. 417 lit. f) denominacja aktywów płynnych może być niezgodna z rozkładem wypływów płynności według walut po odliczeniu wpływów;

b) w przypadku walut państwa członkowskiego lub walut państw trzecich wymagane aktywa płynne można zastąpić liniami kredytowymi przyznanymi przez bank centralny tego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, które zgodnie z umową są nieodwołalnie przyznane na kolejne 30 dni i są uczciwie wycenione, niezależnie od obecnie wykorzystanej kwoty, pod warunkiem że właściwe organy tego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego postępują w taki sam sposób i pod warunkiem że to państwo członkowskie lub państwo trzecie ustanowiły porównywalne wymogi dotyczące sprawozdawczości;

c) jeżeli brakuje aktywów poziomu 1, instytucja może utrzymywać dodatkowe aktywa poziomu 2A, z zastrzeżeniem większych redukcji wartości, a wszelkie pułapy mające zastosowanie do tych aktywów zgodnie z aktem delegowanym, o którym mowa w art. 460 ust. 1, mogą zostać zmienione.”;

b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.

EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia odstępstw, o których mowa w ust. 2, w tym warunków ich stosowania.

EUNB przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 28 grudnia 2019 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;

112) w art. 422 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.

Usługi rozliczeniowe, powiernicze lub zarządzania płynnością lub inne porównywalne usługi, o których mowa w ust. 3 lit. a) i d), obejmują takie usługi jedynie w zakresie, w jakim są one świadczone w kontekście utrwalonej relacji, od której deponent jest w znacznym stopniu zależny. Usługi te nie mogą stanowić jedynie usług w zakresie bankowości korespondencyjnej lub usług brokerskich, a instytucje muszą posiadać dowody na to, że klient nie jest w stanie wycofać kwot należnych zgodnie z prawem przed upływem 30 dni bez zakłócenia swojej działalności operacyjnej.

Do czasu przyjęcia jednolitej definicji utrwalonej relacji operacyjnej, o której mowa w ust. 3 lit. c), instytucje same określają kryteria definiowania utrwalonej relacji operacyjnej, w przypadku której mają dowód, że klient nie jest w stanie wycofać kwot należnych zgodnie z prawem przed upływem 30 dni bez zakłócania swojej działalności operacyjnej, i przekazują takie kryteria właściwym organom. W przypadku braku jednolitej definicji właściwe organy mogą wydać ogólne wytyczne, które instytucje mają stosować do celów określania depozytów utrzymywanych przez deponenta w kontekście utrwalonej relacji operacyjnej.”;

b) ust. 8 otrzymuje brzmienie:

„8.

Właściwe organy mogą udzielić zezwolenia na stosowanie niższego współczynnika procentowego wypływu w odniesieniu do zobowiązań, o których mowa w ust. 7, w indywidualnych przypadkach, o ile spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) kontrahentem jest dowolny z następujących podmiotów:

(i) instytucja dominująca lub zależna danej instytucji lub inna instytucja zależna tej samej instytucji dominującej;

(ii) kontrahent jest powiązany z instytucją stosunkiem w rozumieniu art. 22 ust. 7 dyrektywy 2013/34/UE;

(iii) instytucja objęta tym samym instytucjonalnym systemem ochrony spełniającym wymogi określone w art. 113 ust. 7; lub

(iv) instytucja centralna lub członek sieci zgodnie z art. 400 ust. 2 lit. d);

b) istnieją powody, by oczekiwać niższego wypływu w ciągu 30 najbliższych dni, nawet w przypadku scenariusza łączącego idiosynkratyczne warunki skrajne i warunki skrajne obejmujące cały rynek;

c) kontrahent stosuje odpowiedni symetryczny lub bardziej ostrożny wpływ na zasadzie odstępstwa od art. 425;

d) instytucja i kontrahent mają siedzibę w tym samym państwie członkowskim.”;

113) art. 423 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2.

Instytucja powiadamia właściwe organy o wszystkich zawartych umowach, których warunki prowadzą do wypływów płynności lub skutkują dodatkowymi potrzebami w zakresie zabezpieczeń, w ciągu 30 dni od istotnego pogorszenia jakości kredytowej instytucji. Jeżeli właściwe organy uznają te umowy za istotne w kontekście potencjalnych wypływów płynności instytucji, wymagają, by instytucja dodała dodatkowy wypływ w przypadku tych umów, odpowiadający dodatkowym potrzebom w zakresie zabezpieczeń wynikającym z istotnego pogorszenia jakości kredytowej instytucji, takiego jak obniżenie jej zewnętrznej oceny kredytowej o trzy stopnie. Instytucja poddaje regularnemu przeglądowi zakres takiego istotnego pogorszenia w świetle tego, co jest właściwe na mocy zawartych umów, i informuje właściwe organy o wynikach przeglądu.

3. Instytucja dodaje dodatkowy wypływ odpowiadający potrzebom w zakresie zabezpieczeń, które wynikałyby z wpływu scenariusza niekorzystnych warunków rynkowych na jej transakcje na instrumentach pochodnych, jeżeli są one istotne.

EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia warunków, w jakich pojęcie istotności może być stosowane, oraz w celu określenia metod pomiaru dodatkowego wypływu.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 31 marca 2014 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;

114) art. 424 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.

Przyznaną kwotę instrumentu wsparcia płynności, którą zapewniono SSPE w celu umożliwienia tej SSPE zakupu aktywów innych niż papiery wartościowe od klientów, którzy nie są klientami finansowymi, mnoży się przez 10 %, pod warunkiem że przyznana kwota przekracza kwotę aktywów aktualnie nabytych od klientów, a maksymalna kwota, którą można wykorzystać, jest zgodnie z umową ograniczona do kwoty aktualnie zakupionych aktywów.”;

115) art. 425 ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c) kredyty, których termin zapadalności nie został określony w umowie, uwzględnia się z 20 % wpływem, pod warunkiem że w postanowieniach umowy przewidziano możliwość wycofania i wyegzekwowania płatności przez instytucję w terminie 30 dni;”;

116) w części szóstej po art. 428 dodaje się następujący tytuł:

„TYTUŁ IV

WSKAŹNIK STABILNEGO FINANSOWANIA NETTO