Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/934 z dnia 12 marca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do obszarów uprawy winorośli, w przypadku których zawartość alkoholu może być zwiększona, dozwolonych praktyk enologicznych i ograniczeń mających zastosowanie do produkcji i konserwowania produktów sektora win, minimalnej zawartości alkoholu w odniesieniu do produktów ubocznych oraz ich usuwania, a także publikacji dokumentów OIV

Załącznik I

W mocy

CZĘŚĆ A

DOZWOLONE PRAKTYKI ENOLOGICZNE

Tabela 1

Dozwolone procesy enologiczne, o których mowa w art. 3 ust. 1

Procesy enologiczne

Warunki i ograniczenia stosowania (1)

Kategorie produktów sektora wina (2)

Napowietrzanie lub natlenianie

Z zastrzeżeniem warunków i ograniczeń określonych w dokumentach 2.1.1 (2016) i 3.5.5 (2016) Kodeksu praktyk enologicznych OIV.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Obróbka termiczna (3)

Z zastrzeżeniem warunków określonych w dokumentach 1.8 (1970), 2.2.4 (1988), 2.3.6 (1988), 2.3.9 (2005), 3.4.3 (1988), 3.4.3.1 (1990), 3.5.4 (1997) i 3.5.10 (1982) Kodeksu praktyk enologicznych OIV.

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Obróbka na zimno (4)

Z zastrzeżeniem warunków określonych w części I sekcja B pkt 1 lit. c) załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w dokumentach 1.14 (2005), 1.15 (2005), 2.1.12.4 (1998), 2.3.6 (1988), 3.1.2 (1979), 3.1.2.1 (1979), 3.3.4 (2004) i 3.5.11.1 (2001) Kodeksu praktyk enologicznych OIV.

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Odwirowywanie oraz filtrowanie, z zastosowaniem obojętnego filtrującego środka pomocniczego lub bez takiego środka

Obojętne filtrujące środki pomocnicze to środki, o których mowa w dokumentach 2.1.11 (1970), 2.1.11.1 (1990), 3.2.2 (1989) i 3.2.2.1 (1990) Kodeksu praktyk enologicznych OIV. W wyniku ich zastosowania w produkcie poddanym obróbce nie mogą występować niepożądane pozostałości.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Stworzenie atmosfery obojętnej

Wyłącznie w celu obróbki produktu bez dostępu powietrza.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Eliminacja dwutlenku siarki przy zastosowaniu procesów fizycznych

Świeże winogrona, 2, 10, 11, 12, 13 i 14

Żywice jonowymienne

Z zastrzeżeniem warunków określonych w dodatku 3 do niniejszego załącznika. Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

W odniesieniu do moszczu winogronowego przeznaczonego do produkcji rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego.

Barbotaż

Wyłącznie przy użyciu argonu lub azotu.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Flotacja

Wyłącznie przy użyciu azotu lub argonu, lub poprzez napowietrzanie. Z zastrzeżeniem warunków określonych w dokumencie 2.1.14 (2022).

10, 11 i 12

Dyski z czystą parafiną zaimpregnowane izotiocyjanianem allilu

Wyłącznie w celu stworzenia sterylnej atmosfery. We Włoszech dozwolone jest wyłącznie pod warunkiem że jest to zgodne z prawodawstwem tego kraju i jedynie w zbiornikach o pojemności większej niż 20 litrów. Izotiocyjanian allilu stosuje się z zastrzeżeniem warunków i ograniczeń określonych w tabeli 2 dotyczącej dozwolonych związków enologicznych.

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

Proces elektrodializy

Wyłącznie w celu zapewnienia stabilizacji winianowej wina. Z zastrzeżeniem warunków określonych w dodatku 5 do niniejszego załącznika. Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

Kawałki drewna dębowego

Wykorzystanie przy produkcji i dojrzewaniu wina, w tym przy fermentacji świeżych winogron i moszczu winogronowego. Z zastrzeżeniem warunków określonych w dodatku 7 do niniejszego załącznika. Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Korekta zawartości alkoholu w winach

Korekta dokonywana wyłącznie z wykorzystaniem wina. Z zastrzeżeniem warunków określonych w dodatku 8 do niniejszego załącznika. Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

Wymieniacze kationowe do stabilizacji winianowej

Z zastrzeżeniem warunków określonych w dokumencie 3.3.3 (2011) Kodeksu praktyk enologicznych OIV, w tym przeprowadzania zabiegów na odpowiedzialność enologa lub wykwalifikowanego technika. Proces ten musi również być zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) oraz z przepisami krajowymi przyjętymi w celu jego wykonania. Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

Działanie elektromembranowe

Wyłącznie w celu zakwaszania lub odkwaszania. Z zastrzeżeniem warunków i ograniczeń określonych w części I sekcja C i D załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w art. 11 niniejszego rozporządzenia. Proces ten musi być zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004 oraz z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 10/2011 (6) i z przepisami krajowymi przyjętymi w celu jego wykonania. Z zastrzeżeniem warunków określonych w dokumentach 2.1.3.1.3 (2010), 2.1.3.2.4 (2012), 3.1.1.4 (2010), 3.1.2.4 (2012) Kodeksu praktyk enologicznych OIV, w tym przeprowadzania zabiegów na odpowiedzialność enologa lub wykwalifikowanego technika. Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Wymieniacze kationowe do zakwaszania

Z zastrzeżeniem warunków i ograniczeń określonych w części I sekcja C i D załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w art. 11 niniejszego rozporządzenia. Proces ten musi być zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004 oraz z przepisami krajowymi przyjętymi w celu jego wykonania. Z zastrzeżeniem warunków określonych w dokumentach 2.1.3.1.4 (2012) i 3.1.1.5 (2012) Kodeksu praktyk enologicznych OIV, w tym przeprowadzania zabiegów na odpowiedzialność enologa lub wykwalifikowanego technika. Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Połączenie procesów membranowych

Wyłącznie w celu zmniejszenia zawartości cukru w moszczach. Z zastrzeżeniem warunków określonych w dodatku 9 do niniejszego załącznika. Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

(10) 17

Kontaktory membranowe

Wyłącznie w celu zarządzania gazami rozpuszczonymi w winie. Dodawanie dwutlenku węgla w przypadku produktów określonych w części II pkt 4, 5, 6 i 8 załącznika VII do rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 jest zakazane. Proces ten musi być zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004 oraz z rozporządzeniem (UE) nr 10/2011 i z przepisami krajowymi przyjętymi w celu jego wykonania. Z zastrzeżeniem warunków określonych w dokumencie 3.5.17 (2013) Kodeksu praktyk enologicznych OIV, w tym przeprowadzania zabiegów na odpowiedzialność enologa lub wykwalifikowanego technika. Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

Obróbka wina przy użyciu technologii membranowej połączonej z adsorpcją na węglu aktywnym lub adsorbcyjnego styren-diwinylobenzenu w postaci kulek

Wyłącznie w celu ograniczenia lotnych fenoli w winie. Z zastrzeżeniem warunków określonych w dokumencie 3.5.18 (2023) Kodeksu praktyk enologicznych OIV, w tym przeprowadzania zabiegów na odpowiedzialność enologa lub wykwalifikowanego technika. Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Stosowane membrany muszą spełniać warunki rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 oraz z rozporządzenia (UE) nr 10/2011 i być zgodnie z przepisami krajowymi przyjętymi w celu ich wykonania.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

Płytki filtracyjne zawierające zeolit typu fojazytu Y

Wyłącznie w celu adsorpcji haloanizoli. Z zastrzeżeniem warunków określonych w dokumencie 3.2.15 (2016) Kodeksu praktyk enologicznych OIV.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

Częściowe stężenie

W przypadku moszczu gronowego: z zastrzeżeniem warunków określonych w części I sekcja B pkt 1 lit. b) załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w dokumentach 2.1.12 (1998), 2.1.12.1 (1993), 2.1.12.2 (2001), 2.1.12.3 (1998) i 2.1.12.4 (1998) Kodeksu praktyk enologicznych OIV. Dokument 2.1.12.1 (1993) zawiera obowiązek wprowadzenia osmozy odwrotnej na odpowiedzialność enologa lub wykwalifikowanego technika.

W przypadku wina: z zastrzeżeniem warunków określonych w części I sekcja B pkt 1 lit. c) załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w dokumentach 3.5.11 (2001) i 3.5.11.1 (2001) Kodeksu praktyk enologicznych OIV.

Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 15 i 16

Obróbka za pomocą nieciągłych procesów wysokociśnieniowych

Z zastrzeżeniem warunków określonych w dokumentach 1.18 (2019) i 2.1.26 (2019) Kodeksu praktyk enologicznych OIV.

Świeże winogrona, 10, 11 i 12

Obróbka za pomocą ciągłych procesów wysokociśnieniowych

Z zastrzeżeniem warunków określonych w dokumencie 2.2.2010 (2020) Kodeksu praktyk enologicznych OIV.

10, 11 i 12

Obróbka ultradźwiękowa miazgi winogronowej w celu lepszej ekstrakcji jej związków

Z zastrzeżeniem warunków określonych w dokumencie 1.17 (2019) Kodeksu praktyk enologicznych OIV.

Winogrona świeże

Obróbka winogron za pomocą pulsacyjnych pól elektrycznych

Z zastrzeżeniem warunków określonych w dokumencie 2.1.27 (2020) Kodeksu praktyk enologicznych OIV.

Winogrona świeże

Obróbka moszczu i win z zastosowaniem adsorpcyjnego styren-diwinylobenzenu w postaci kulek

Z zastrzeżeniem warunków określonych w dokumentach 2.2.11 (2020) i 3.4.22 (2020) Kodeksu praktyk enologicznych OIV.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

(1) Rok podany w nawiasach po odniesieniach do dokumentów zawartych w Kodeksie praktyk enologicznych OIV oznacza wersję dokumentu dopuszczoną przez Unię jako dozwolone praktyki enologiczne, z zastrzeżeniem warunków i ograniczeń stosowania określonych w niniejszej tabeli.

(2) Jeżeli nie ma zastosowania do wszystkich kategorii produktów sektora wina określonych w części II załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

(3) Obróbka cieplna obejmuje macerację po podgrzaniu winogron, pasteryzację, przerwanie fermentacji przez ogrzewanie, macerację na ciepło po fermentacji, butelkowanie na gorąco.

(4) Obróbka na zimno obejmuje macerację na zimno przed fermentacją, kriokoncentrację, przerwanie fermentacji na zimno, odkwaszanie na zimno i stabilizację na zimno.

(5) Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2004/1935/oj).

(6) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 10/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. L 12 z 15.1.2011, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2011/10/oj).

Tabela 2

Dozwolone związki enologiczne, o których mowa w art. 3 ust. 1

Substancje/praktyki

Numer E

lub

numer CAS

Kodeks praktyk enologicznych OIV (1)

Numer referencyjny dokumentu w Kodeksie OIV, o którym mowa w art. 9 ust. 1

Dodatek

Substancja pomocnicza/stosowana jako pomocnicza w przetwórstwie (2)

Warunki i ograniczenia stosowania (3)

Kategorie produktów sektora wina (4)

Regulatory kwasowości

1.1

Kwas winowy (L(+)-)

E 334 / CAS 87-69-4

Dokumenty 2.1.3.1.1 (2001),

3.1.1.1 (2001)

Warunki i ograniczenia określone w części I sekcja C i D załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w art. 11 niniejszego rozporządzenia. Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Specyfikacje dla kwasu winowego (L(+)-) określone w dodatku 1 pkt 2 do niniejszego załącznika.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

1.2

Kwas jabłkowy (D,L-; L-)

E 296 / —

Dokumenty 2.1.3.1.1 (2001),

3.1.1.1 (2001)

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

1.3

Kwas mlekowy

E 270 / —

Dokumenty 2.1.3.1.1 (2001),

3.1.1.1 (2001)

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

1.4

L(+)-winian potasu

E 336(ii) / CAS 921-53-9

Dokumenty 2.1.3.2.2 (1979),

3.1.2.2 (1979)

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

1.5

Wodorowęglan potasu

E 501(ii) / CAS 298-14-6

Dokumenty 2.1.3.2.2 (1979),

3.1.2.2 (1979)

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

1.6

Węglan wapnia

E 170 / CAS 471-34-1

Dokumenty 2.1.3.2.2 (1979),

3.1.2.2 (1979)

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

1.8

Siarczan wapnia

E 516 / —

Dokument 2.1.3.1.1.1 (2017)

Warunki i ograniczenia określone w załączniku III sekcja A pkt 2 lit. b). Maksymalny poziom stosowania: 2 g/l.

(3) 1.9

Węglan potasu

E 501(i)

Dokumenty 2.1.3.2.5 (2017), 3.1.2.2 (1979)

Kwas cytrynowy: Zastosowanie ma jedynie cel a) dokumentów OIV 3.1.1 (1979) i 3.1.1.1 (2001). Maksymalna zawartość w winie poddawanym obróbce i wprowadzanym do obrotu: 1 g/l.

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

1.10

Kwas cytrynowy

Ε 330

Dokumenty 3.1.1 (1979), 3.1.1.1 (2001)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

1.11

Drożdże do produkcji wina

— / —

Dokumenty 2.1.3.2.3 (2019), 2.1.3.2.3.1 (2019), 2.3.1 (2016)

COEI-1-SACCHA

COEI-1-NOSACC

x (2)

10, 11 i 12

1.12

Bakterie kwasu mlekowego

— / —

Dokumenty 2.1.3.2.3 (2019), 2.1.3.2.3.2 (2019), 3.1.2 (1979), 3.1.2.3 (1980)

COEI-1-BALACT

x (2)

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Substancje konserwujące i przeciwutleniacze

2.1

Dwutlenek siarki

E 220 / CAS 7446-09-5

Dokumenty 1.12 (2004), 2.1.2 (1987),

3.4.4 (2003)

Ograniczenia (tzn. ilość maksymalna w produkcie wprowadzonym do obrotu) określone w załączniku I część B.

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

2.2

Wodorosiarczyn potasu

E 228 / CAS 7773-03-7

Dokumenty 1.12 (2004), 2.1.2 (1987), 3.4.4 (2003)

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

2.3

Pirosiarczyn potasu

E 224 / CAS 16731-55-8

Dokumenty 1.12 (2004), 2.1.2 (1987), 3.4.4 (2003)

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

2.4

Sorbinian potasu

E 202

Dokument 3.4.5 (1988)

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

2.5

Lizozym

Ε 1105

Dokumenty 2.2.6 (1997), 3.4.12 (1997)

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

2.6

Kwas L-askorbinowy

E 300

Dokumenty 1.11 (2001), 2.2.7 (2001), 3.4.7 (2001)

Świeże winogrona, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

2.7

Diwęglan dimetylu (DMDC)

E 242 / CAS 4525-33-1

Dokument 3.4.13 (2001)

Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

Adsorbenty

3.1

Węgiel do celów enologicznych

Dokumenty 2.1.9 (2002), 3.5.9 (1970)

COEI-1-CHARBO

Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Wina białe 2, 10 i 14

3.2

Włókna roślinne o właściwościach selektywnych

Dokumenty 2.1.28 (2022), 3.4.20 (2022)

COEI-1-FIBVEG

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Aktywatory fermentacji alkoholowej i jabłkowo-mlekowej

4.1

Celuloza mikrokrystaliczna

E 460(i) / CAS 9004-34-6

Dokumenty 2.3.2 (2019), 3.4.21 (2015)

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

4.2

Wodorofosforan diamonu

— / CAS 7783-28-0

Dokument 4.1.7 (1995)

COEI-1-PHODIA

Wyłącznie w przypadku fermentacji alkoholowej. Nie więcej niż 1 g/l (wyrażony jako sole) (5) lub 0,3 g/l w przypadku drugiej fermentacji win musujących.

Świeże winogrona, 2, 10, 11, 12, druga fermentacja alkoholowa 4, 5, 6 i 7.

4.3

Siarczan amonu

E 517 / CAS 7783-20-2

Dokument 4.1.7 (1995)

4.4

Wodorosiarczyn amonu

— / CAS 10192-30-0

COEI-1-AMMHYD

Wyłącznie w przypadku fermentacji alkoholowej. Nie więcej niż 0,2 g/l (wyrażonego jako sole) lub zgodnie z ograniczeniami przewidzianymi w pkt 2.1, 2.2 i 2.3.

Świeże winogrona, 2, 10, 11, i 12

4.5

Chlorowodorek tiaminy

— / CAS 67-03-8

Dokumenty 2.3.3 (1976), 4.1.7 (1995)

COEI-1-THIAMIN

Wyłącznie w przypadku fermentacji alkoholowej.

Limit stosowania do 0,6 mg/l (wyrażonego jako tiamina) w przypadku każdego procesu.

Świeże winogrona, 2, 10, 11, 12, druga fermentacja alkoholowa 4, 5, 6 i 7.

4.6

Autolizaty drożdży

— / —

Dokumenty 2.3.2 (2019), 3.4.21 (2015)

COEI-1-AUTLYS

x (2)

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

4.7

Ściany komórkowe drożdży

— / —

Dokumenty 2.3.4 (1988), 3.4.21 (2015)

COEI-1-YEHULL

x (2)

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

4.8

Drożdże dezaktywowane

— / —

Dokumenty 2.3.2 (2019), 3.4.21 (2015)

COEI-1-INAYEA

x (2)

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

4.9

Drożdże dezaktywowane z gwarantowanym poziomem glutationu

— / —

Dokument 2.2.9 (2017)

COEI-1-LEVGLU

x (2)

Wyłącznie w przypadku fermentacji alkoholowej.

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

4.10

Celuloza sproszkowana

E 460(ii) / CAS 9004-34-6

Dokument 2.3.2 (2019)

10, 11 i 12

Środki klarujące

5.1

Żelatyna jadalna

— / CAS 9000-70-8

Dokumenty 2.1.6 (1997), 3.2.1 (2011)

COEI-1-GELATI

x (2)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

5.2

Białko pszenicy

Dokumenty 2.1.17 (2004), 3.2.7 (2004)

COEI-1-PROVEG

x (2)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

5.3

Białko grochu

Dokumenty 2.1.17 (2004), 3.2.7 (2004)

COEI-1-PROVEG

x (2)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

5.4

Białko ziemniaczane

Dokumenty 2.1.17 (2004), 3.2.7 (2004)

COEI-1-PROVEG

x (2)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

5.5

Karuk

Dokument 3.2.1 (2011)

COEI-1-COLPOI

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

5.6

Kazeina

— / CAS 9005-43-0

Dokument 2.1.16 (2004)

COEI-1-CASEIN

x (2)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

5.7

Kazeiniany potasu

— / CAS 68131-54-4

Dokumenty 2.1.15 (2004), 3.2.1 (2011)

COEI-1-POTCAS

x (2)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

5.8

Albumina jaja

— / CAS 9006-59-1

Dokument 3.2.1 (2011)

COEI-1-OEUALB

x (2)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

5.9

Bentonit

— / —

Dokumenty 2.1.8 (1970), 3.3.5 (1970)

COEI-1-BENTON

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

5.10

Dwutlenek krzemu (w postaci żelu lub zawiesiny koloidalnej)

E 551 / —

Dokumenty 2.1.10 (1991), 3.2.1 (2011), 3.2.4 (1991)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

5.11

Kaolin

— / CAS 1332-58-7

Dokument 3.2.1 (2011)

COEI-1-KAOLIN

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

5.12

Taniny

Dokumenty 2.1.7 (2019) 2.1.17 (2004), 3.2.6 (2019), 3.2.7 (2004), 4.1.8 (1981), 4.3.2 (1981)

COEI-1-TANINS

COEI-1-PROCYA

COEI-1-ELLAGI

COEI-1-GALLOT

COEI-1-PROFIS

Zastosowanie ma jedynie sekcja 2 dokumentów COEI-1-PROCYA, COEI-1-ELLAGI, COEI-1-GALLOT i COEI-1-PROFIS.

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

5.13

Chitozan pochodzący z Aspergillus niger lub Agaricus bisporus

— / CAS 9012-76-4

Dokumenty 2.1.22 (2009), 3.2.1 (2011), 3.2.12 (2009)

COEI-1-CHITOS

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

5.14

Glukan chitynowy pochodzący z Aspergillus niger

Chityna: CAS 1398-61-4; Glukan: CAS 9041-22-9.

Dokumenty 2.1.23 (2009), 3.2.1 (2011), 3.2.13 (2009)

COEI-1-CHITGL

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

5.15

Ekstrakty protein drożdżowych

— / —

Dokumenty 2.1.24 (2011), 3.2.14 (2011), 3.2.1 (2011)

COEI-1-EPLEV

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

5.16

Poliwinylopolipirolidon

E 1202 / CAS 25249-54-1

Dokument 3.4.9 (1987)

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

5.17

Alginian wapnia

E 404 / CAS 9005-35-0

Dokument 4.1.8 (1981)

Wyłącznie do produkcji wszystkich kategorii win musujących i win półmusujących uzyskiwanych w drodze fermentacji w butelce, w przypadku których oddzielenie osadu następuje przez usunięcie.

4, 5, 6, 7, 8 i 9

5.18

Alginian potasu

E 402 / CAS 9005-36-1

Dokument 4.1.8 (1981)

Wyłącznie do produkcji wszystkich kategorii win musujących i win półmusujących uzyskiwanych w drodze fermentacji w butelce, w przypadku których oddzielenie osadu następuje przez usunięcie.

4, 5, 6, 7, 8 i 9

Czynniki stabilizujące

6.1

Wodorowinian potasu

E 336(i) / CAS 868-14-4

Dokument 3.3.4 (2004)

Wyłącznie jako środek wspierający wytrącanie soli kwasu winowego.

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

6.2

Winian wapnia

— / —

Dokument 3.3.12 (1997)

COEI-1-CALTAR

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

6.3

Kwas cytrynowy

Ε 330

Dokumenty 3.3.1 (1970), 3.3.8 (1970)

Maksymalna zawartość w winie poddawanym obróbce i wprowadzanym do obrotu: 1 g/l.

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

6.4

Taniny

— / —

Dokumenty 2.1.7 (2019), 3.2.6 (2019), 3.3.1 (1970)

COEI-1-TANINS

COEI-1-PROCYA

COEI-1-ELLAGI

COEI-1-GALLOT

COEI-1-PROFIS

Zastosowanie ma jedynie sekcja 2 dokumentów COEI-1-PROCYA, COEI-1-ELLAGI, COEI-1-GALLOT i COEI-1-PROFIS.

Świeże winogrona, częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

6.5

Żelazocyjanek potasu

E 536 / —

Dokumenty 3.3.1 (1970), 3.3.10 (1970)

Z zastrzeżeniem warunków określonych w dodatku 4 do niniejszego załącznika. Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

6.6

Fitynian wapnia

— / CAS 3615-82-5

Dokument 3.3.1 (1970)

COEI-1-CALPHY

Wyłącznie w przypadku win czerwonych i nie więcej niż 8 g/hl.

Z zastrzeżeniem warunków określonych w dodatku 4 do niniejszego załącznika.

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

6.7

Kwas metawinowy

E 353 / —

Dokument 3.3.7 (1970)

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

6.8

Guma arabska

E 414 / CAS 9000-01-5

Dokument 3.3.6 (2022)

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

6.9

Kwas D, L-winowy lub jego neutralna sól potasowa

— / CAS 133-37-9

Dokumenty 2.1.21 (2008), 3.4.15 (2008)

COEI-1-DLTART

Wyłącznie w celu wytrącenia nadmiaru wapnia.

Z zastrzeżeniem warunków określonych w dodatku 4 do niniejszego załącznika.

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

6.10

Mannoproteiny drożdży

— / —

Dokument 3.3.13 (2005)

COEI-1-MANPRO

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

6.11

Karboksymetyloceluloza

E 466 / —

Dokument 3.3.14 (2020)

Wyłącznie w celu zapewnienia stabilizacji winianowej

Wina białe i różowe, 4, 5, 6, 7, 8 i 9

6.12

Kopolimery poliwinyloimidazolu – poliwinylopyrrolidonu (PVI/PVP)

— / CAS 87865-40-5

Dokumenty 2.1.20 (2014), 3.4.14 (2014)

COEI-1-PVIPVP

Fakt przeprowadzenia tego procesu wpisuje się do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Dokumenty 2.1.20 (2014) i 3.4.14 (2014) zawierają obowiązek przeprowadzenia procesu na odpowiedzialność enologa lub wyspecjalizowanego technika.

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

6.13

Poliasparaginian potasu

E 456 / CAS 64723-18-8

Dokument 3.3.15 (2016)

Wyłącznie na potrzeby stabilizacji winianowej.

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

6.14

Kwas fumarowy

E 297 / CAS 110-17-8

Dokument 3.4.2 (2021), 3.4.23 (2021)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

Enzymy (6)

7.1

Ureaza

EC 3.5.1.5

Dokument 3.4.11 (1995)

COEI-1-UREASE

COEI-1-PRENZY

Wyłącznie w celu zmniejszenia zawartości mocznika w winie.

Z zastrzeżeniem warunków określonych w dodatku 6 do niniejszego załącznika.

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

7.2

Pektoliazy

EC 4.2.2.10

Dokumenty 1.13 (2021), 2.1.4 (2021); 2.1.18 (2021); 3.2.8 (2021); 3.2.11 (2021)

COEI-1-ACTPLY

COEI-1-PRENZY

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

7.3

Metylesteraza pektynowa

EC 3.1.1.11

Dokumenty 1.13 (2021), 2.1.4 (2021), 2.1.18 (2021), 3.2.8 (2021), 3.2.11 (2021)

COEI-1-ACTPME

COEI-1-PRENZY

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

7.4

Poligalakturonaza

EC 3.2.1.15

Dokumenty 1.13 (2021), 2.1.4 (2021), 2.1.18 (2021), 3.2.8 (2021), 3.2.11 (2021)

COEI-1-ACTPGA

COEI-1-PRENZY

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

7.5

Ksylanaza (hemicelulaza)

EC 3.2.1.8

Dokumenty 1.13 (2021), 2.1.4 (2021), 2.1.18 (2021), 3.2.8 (2021), 3.2.11 (2021)

COEI-1-XYLANA

COEI-1-PRENZY

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

7.6

Celulaza

EC 3.2.1.4

Dokumenty 1.13 (2021), 2.1.4 (2021), 2.1.18 (2021), 3.2.8 (2021), 3.2.11 (2021)

COEI-1-ACTCEL

COEI-1-PRENZY

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

7.7

Betaglucanase

EC 3.2.1.58

Dokumenty 2.1.4 (2021), 2.1.18 (2004), 3.2.8 (2021), 3.2.10 (2004), 3.2.11 (2021), 3.5.7 (2013)

COEI-1-BGLUCA

COEI-1-ACTGLU

COEI-1-PRENZY

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

7.9

Arabinaza

EC 3.2.1.99

Dokumenty 1.13 (2021), 2.1.4 (2021), 2.1.18 (2021), 3.2.8 (2021), 3.2.11 (2021)

COEI-1-ACTARA

COEI-1-PRENZY

Świeże winogrona, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

7.10

Betaglukanaza (β1-3, β1-6)

EC 3.2.1.6

Dokumenty 2.1.4 (2021), 2.1.18 (2021), 3.2.8 (2021), 3.2.10 (2004), 3.2.11 (2021), 3.5.7 (2013)

COEI-1-ACTGLU

COEI-1-PRENZY

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

7.11

Glukozydazy

EC 3.2.1.21

Dokumenty 2.1.19 (2013), 3.2.9 (2013)

COEI-1-GLYCOS

COEI-1-PRENZY

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

7.12

Aspergillopepsyna I

EC 3.4.23.18

Dokumenty 2.2.12 (2021), 3.3.16 (2021)

COEI-1-PROTEA

COEI-1-PRENZY

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Gazy i gazy do pakowania (7)

8.1

Argon

E 938 / CAS 7440-37-1

Dokumenty 2.1.14 (2022), 2.2.5 (1970), 3.2.3 (2002)

x (7)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

8.2

Azot

E 941 / CAS 7727-37-9

Dokumenty 2.1.14 (2022), 2.2.5 (1970), 3.2.3 (2002)

x (7)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

8.3

Dwutlenek węgla

E 290 / CAS 124-38-9

Dokumenty 1.7 (1970), 2.2.3 (1970), 2.2.5 (1970), 2.3.9 (2005), 4.1.10 (2002)

x (7)

W przypadku win niemusujących maksymalna zawartość dwutlenku węgla w winie poddanym obróbce i wprowadzonym do obrotu wynosi 3 g/l, a nadciśnienie spowodowane obecnością dwutlenku węgla musi być mniejsze niż 1 bar w temperaturze 20 °C.

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

8.4

Tlen gazowy

E 948 / CAS 17778-80-2

Dokumenty 2.1.1 (2016), 3.5.5 (2016)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Czynniki fermentacji

9.1

Drożdże do produkcji wina

— / —

Dokumenty 2.1.3.2.3.1. (2019), 2.3.1 (2016), 4.1.8 (1981)

COEI-1-SACCHA

COEI-1-NOSACC

x (2)

Świeże winogrona, 2, 10, 11, 12, 13, druga fermentacja alkoholowa 4, 5, 6 i 7.

9.2

Bakterie kwasu mlekowego

— / —

Dokumenty 2.1.3.2.3.2 (2019), 3.1.2 (1979), 3.1.2.3 (1980)

COEI-1-BALACT

x (2)

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Korygowanie wad

10.1

Siarczan miedzi, pentahydrat

— / CAS 7758-99-8

Dokument 3.5.8 (1989)

COEI-1-CUISUL

Nie więcej niż 1 g/hl, pod warunkiem że zawartość miedzi w poddawanym obróbce produkcie nie przekracza 1 mg/l, z wyjątkiem win likierowych otrzymywanych z moszczu winogronowego ze świeżych lub nieznacznie sfermentowanych winogron, w przypadku których zawartość miedzi nie może przekraczać 2 mg/l.

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

10.2

Cytrynian miedzi

— / CAS 866-82-0

Dokument 3.5.14 (2008)

COEI-1-CUICIT

Częściowo sfermentowany moszcz do bezpośredniego spożycia przez ludzi w tej postaci, 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

10.3

Chitozan pochodzący z Aspergillus niger lub Agaricus bisporus

— / CAS 9012-76-4

Dokument 3.4.16 (2009)

COEI-1-CHITOS

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

10.4

Glukan chitynowy pochodzący z Aspergillus niger

Chityna: CAS 1398-61-4; Glukan: CAS 9041-22-9.

Dokument 3.4.17 (2009)

COEI-1-CHITGL

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

10.5

Drożdże dezaktywowane

— / —

COEI-1-INAYEA

x (2)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

Pozostałe praktyki

11.1

Żywica z sosny alepskiej

— / —

Z zastrzeżeniem warunków określonych w dodatku 2 do niniejszego załącznika.

2, 10 i 11

11.2

Świeży osad

— / —

x (2)

Wyłącznie w przypadku win wytrawnych. Świeży osad jest zdrowy i nierozcieńczony oraz zawiera drożdże pochodzące z ostatniej produkcji wina wytrawnego. Ilości nieprzekraczające 5 % ilości produktu poddawanego obróbce.

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 i 16

11.3

Karmel

E 150a / —

Dokument 4.3 (2007)

W celu wzmocnienia barwy zgodnie z definicją w pkt 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

(3) 11.3a

Karmel siarczynowy

E 150b / —

Dokument 4.3 (2007)

W celu wzmocnienia barwy zgodnie z definicją w pkt 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

(3) 11.3b

Karmel amoniakalny

E 150c / —

Dokument 4.3 (2007)

W celu wzmocnienia barwy zgodnie z definicją w pkt 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

(3) 11.3c

Karmel amoniakalno-siarczynowy

E 150d / —

Dokument 4.3 (2007)

W celu wzmocnienia barwy zgodnie z definicją w pkt 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

(3) 11.4

Izotiocyjanian allilu

— / 57-06-7

Wyłącznie w celu impregnacji dysków z czystą parafiną. Zob. tabela 1.

Wino nie powinno zawierać żadnych ilości śladowych izotiocyjanianu allilu.

Wyłącznie w przypadku częściowo sfermentowanego moszczu przeznaczonego do bezpośredniego spożycia przez ludzi w takiej postaci oraz w przypadku wina.

11.5

Drożdże dezaktywowane

— / —

COEI-1-INAYEA

x (2)

1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15 i 16

(2) Substancje stosowane jako substancje pomocnicze w przetwórstwie, o których mowa w art. 20 lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2011/1169/oj).

(3) Dozwolone związki enologiczne powinny być stosowane zgodnie z przepisami zawartymi w dokumentach Kodeksu praktyk enologicznych OIV, o których mowa w kolumnie 3, chyba że zastosowanie mają jakiekolwiek dodatkowe warunki i ograniczenia stosowania określone w tej kolumnie.

(4) Jeżeli nie ma zastosowania do wszystkich kategorii produktów sektora wina określonych w części II załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

(5) Sole amonowe, o których mowa w pozycjach 4.2, 4.3 i 4.4, mogą być również stosowane łącznie, do poziomu ogólnego limitu 1 g/l lub 0,3 g/l w przypadku drugiej fermentacji wina musującego. Sól amonowa, o której mowa w pozycji 4.4, nie może jednak przekraczać limitu, o którym mowa w pozycji 4.4.

(6) Zob. również art. 9 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

(7) Jeżeli są stosowane jako dodatki, o których mowa w pkt 20 załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16), ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2008/1333/oj).

Dodatek 1

Kwas winowy (L(+)-) i produkty pochodne

1. Kwas winowy, którego stosowanie do celów odkwaszania przewidziane jest w tabeli 2 pozycja 1.1 niniejszego załącznika, może być stosowany wyłącznie w przypadku produktów, które:

pochodzą z odmian winorośli Elbling i Riesling oraz

zostały uzyskane z winogron zebranych w Niemczech w strefie uprawy winorośli A.

2. Kwas winowy, którego stosowanie przewidziane jest w tabeli 2 pozycja 1.1 niniejszego załącznika, nazywany również kwasem winowym (L(+)-), musi być pochodzenia rolniczego i musi być uzyskiwany z produktów sektora wina. Musi również spełniać kryteria czystości określone w rozporządzeniu (UE) nr 231/2012.

3. Następujące produkty pochodne kwasu winowego (L(+)-), których stosowanie jest przewidziane w przedstawionych poniżej pozycjach tabeli 2 niniejszego załącznika, muszą być pochodzenia rolniczego:

— winian wapnia (1.7),

— winian potasu (1.4),

— wodorowinian potasu (6.1),

— kwas metawinowy (6.7).

Dodatek 2

Żywica z sosny alepskiej

1. Żywica z sosny alepskiej, której stosowanie przewidziane jest w tabeli 2 pozycja 11.1 niniejszego załącznika, może być stosowana wyłącznie do produkcji wina typu „retsina”. Ta praktyka enologiczna może być przeprowadzana jedynie:

a) na geograficznym terytorium Grecji;

b) z użyciem moszczu winogronowego z odmian winorośli oraz obszarów produkcji wina, jak określono w greckich przepisach obowiązujących w dniu 31 grudnia 1980 r.;

c) przez dodanie maksymalnie 1 000 gramów żywicy na hektolitr użytego produktu przed fermentacją lub – w przypadku gdy rzeczywista objętościowa zawartość alkoholu nie przekracza jednej trzeciej całkowitej objętościowej zawartości alkoholu – podczas procesu fermentacji.

2. Grecja powiadamia Komisję z wyprzedzeniem, jeżeli zamierza zmienić przepisy określone w pkt 1 lit. b). Powiadomienia tego dokonuje się zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183. Jeżeli Komisja nie udzieli odpowiedzi w ciągu dwóch miesięcy od otrzymania takiego powiadomienia, Grecja może wprowadzić planowane zmiany.

Dodatek 3

Żywice jonowymienne

Żywicami jonowymiennymi, które można stosować zgodnie z pozycją 6 tabeli 1 niniejszego załącznika, są styren i kopolimery diwinylobenzenu zawierające grupy kwasu sulfonowego lub grupy amonowe. Muszą one spełniać wymogi określone w rozporządzeniu (WE) nr 1935/2004 oraz w przepisach unijnych i krajowych przyjętych w celu ich wykonania. Ponadto podczas badania metodą analityczną określoną w trzecim akapicie niniejszego dodatku, nie mogą one stracić więcej niż 1 mg/l substancji organicznej w żadnym z wymienionych rozpuszczalników. Muszą one być regenerowane za pomocą substancji dopuszczonych do stosowania podczas przygotowywania środków spożywczych.

Żywice te mogą być stosowane jedynie pod nadzorem enologa lub technika oraz w instalacjach zatwierdzonych przez władze państw członkowskich, na terytorium których są one stosowane. Władze te określają obowiązki i zakres odpowiedzialności spoczywającej na zatwierdzonym enologu lub techniku.

Analityczna metoda określenia utraty substancji organicznych z żywic jonowymiennych:

1. ZAKRES I OBSZAR ZASTOSOWANIA

Metoda określa utratę substancji organicznych z żywic jonowymiennych.

2. DEFINICJA

Utrata substancji organicznych z żywic jonowymiennych. Utratę substancji organicznych określa się za pomocą wskazanej metody.

3. ZASADA

Rozpuszczalniki ekstrakcyjne przechodzą przez przygotowane żywice, a wagę wyekstrahowanej substancji organicznej określa się grawimetrycznie.

4. ODCZYNNIKI

Wszystkie odczynniki powinny być czystości analitycznej.

Rozpuszczalniki ekstrakcyjne.

4.1.

Woda destylowana lub woda dejonizowana równoważnej czystości.

4.2.

Etanol, 15 % v/v. Sposób przygotowania: zmieszać 15 części etanolu absolutnego z 85 częściami wody (pkt 4.1).

4.3.

Kwas octowy, 5 % m/m. Sposób przygotowania: zmieszać 5 części kwasu octowego lodowatego z 95 częściami wody (pkt 4.1).

5. APARATURA

5.1.

Kolumny do chromatografii jonowymiennej.

5.2.

Cylindry miarowe, pojemność 2 l.

5.3.

Parownice odporne na temperaturę pieca muflowego 850 °C.

5.4.

Suszarka, regulowana termostatycznie w temperaturze 105 ± 2 °C.

5.5.

Piec muflowy, regulowany termostatycznie w temperaturze 850 ± 25 °C.

5.6.

Waga analityczna, dokładność do 0,1 mg.

5.7.

Wyparka, płyta grzejna lub wyparka w podczerwieni.

6. PROCEDURA

6.1.

Do każdej z trzech oddzielnych kolumn do chromatografii jonowymiennej (pkt 5.1) dodaje się po 50 ml badanej żywicy jonowymiennej, przemytej i obrobionej zgodnie ze wskazówkami producenta dotyczącymi przygotowania żywic do stosowania z żywnością.

6.2.

W przypadku żywic anionowych przez przygotowane kolumny (pkt 6.1) przepuszcza się oddzielnie trzy rozpuszczalniki ekstrakcyjne (pkt 4.1, 4.2 i 4.3) z szybkością przepływu 350–450 ml/godz. W każdym przypadku należy usunąć pierwszy litr eluatu i zebrać kolejne dwa litry do cylindrów miarowych (pkt 5.2). W przypadku żywic kationowych przez kolumny przygotowane do tego celu przepuszcza się wyłącznie rozpuszczalniki, o których mowa w pkt 4.1 i 4.2.

6.3.

W oddzielnych parownicach (pkt 5.3), które uprzednio wyczyszczono i zważono (m0), należy odparować trzy eluaty na płycie grzejnej lub z użyciem wyparki w podczerwieni (pkt 5.7) Należy umieścić parownice w suszarce (pkt 5.4) i wysuszyć do stałej wagi (m1).

6.4.

Po odnotowaniu stałej wagi (pkt 6.3) należy umieścić parownicę w piecu muflowym (pkt 5.5) i spopielić do stałej wagi (m2).

6.5.

Należy obliczyć wyekstrahowaną substancję organiczną (pkt 7.1). Jeżeli wynik jest większy niż 1 mg/l, należy przeprowadzić próbę ślepą na odczynnikach i ponownie obliczyć wagę wyekstrahowanej substancji organicznej.

Próbę ślepą przeprowadza się, powtarzając czynności, o których mowa w pkt 6.3 i 6.4, ale z użyciem dwóch litrów rozpuszczalnika ekstrakcyjnego, aby uzyskać odpowiednio wagę m3 i m4 z pkt 6.3 i 6.4.

7. PREZENTACJA WYNIKÓW

7.1.

Wzór i obliczenie wyników

Substancję organiczną wyekstrahowaną z żywic jonowymiennych, w mg/l, podaje się jako:

500 (m1 – m2)

gdzie m1 i m2 są wyrażone w gramach.

Prawidłową wagę (mg/l) substancji organicznej wyekstrahowanej z żywic jonowymiennych podaje się jako:

500 (m1 – m2 – m3 + m4)

gdzie m1, m2, m3 i m4 są wyrażone w gramach.

7.2.

Różnica w wynikach między dwoma równorzędnymi pomiarami przeprowadzonymi na tej samej próbce nie może przekraczać 0,2 mg/l.

Dodatek 4

Żelazocyjanek potasu

Fitynian wapnia

Kwas DL-winowy

Żelazocyjanek potasu lub fitynian wapnia, których stosowanie przewidziane jest w tabeli 2 pozycja 6.5 i 6.6 niniejszego załącznika, lub kwas DL-winowy, którego stosowanie przewidziane jest w tabeli 2 pozycja 6.9 niniejszego załącznika, mogą być stosowane wyłącznie pod nadzorem enologa lub technika, urzędowo zatwierdzonego przez władze państwa członkowskiego, na terytorium którego dany proces jest przeprowadzany i którego zakres odpowiedzialności jest ustalany, w razie potrzeby, przez zainteresowane państwo członkowskie.

Po poddaniu obróbce żelazocyjankiem potasu lub fitynianem wapnia wino musi zawierać śladowe ilości żelaza.

Nadzór nad stosowaniem produktu, o którym mowa w pierwszym akapicie, podlega przepisom przyjętym przez państwa członkowskie.

Dodatek 5

Wymogi dotyczące procesu elektrodializy

Celem procesu elektrodializy jest uzyskanie stabilizacji winianowej w odniesieniu do wodorowinianu potasu i winianu wapnia (oraz pozostałych soli wapnia) poprzez ekstrakcję jonów w stanie przesycenia w winie pod wpływem działania pola elektrycznego i z użyciem membran, które są przepuszczalne dla anionów albo dla kationów.

1. WYMOGI DOTYCZĄCE MEMBRAN

1.1. Membrany należy rozmieścić naprzemiennie w systemie typu „prasa filtracyjna” lub w innym odpowiednim systemie oddzielającym przedziały obróbki (wino) od przedziałów koncentracji (woda odpływowa).

1.2. Membrany przepuszczalne dla kationów mają na celu wyłącznie ekstrakcję kationów, w szczególności K+ i Ca++.

1.3. Membrany przepuszczalne dla anionów mają na celu wyłącznie ekstrakcję anionów, w szczególności anionów winianowych.

1.4. Membrany nie mogą nadmiernie modyfikować składu fizykochemicznego i właściwości sensorycznych wina. Muszą one spełniać następujące wymogi:

— Membrany muszą być produkowane zgodnie z dobrą praktyką wytwarzania substancji dopuszczonych do produkcji materiałów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi wymienionymi w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 10/2011.

— Użytkownik aparatury do elektrodializy musi wykazać, że stosowane membrany spełniają powyższe wymogi i że wszelkie wymiany zostały dokonane przez wyspecjalizowany personel.

— Membrany nie mogą uwalniać żadnych substancji w ilościach zagrażających zdrowiu ludzi lub wpływających na smak lub zapach środków spożywczych i muszą spełniać kryteria ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 10/2011.

— Użycie membran nie może wywołać żadnych interakcji między ich częściami składowymi a winem, mogących doprowadzić do powstania w przetwarzanym produkcie nowych związków chemicznych, które mogłyby być toksyczne.

Stabilność świeżych membran do elektrodializy należy określić z wykorzystaniem płynu modelowego imitującego skład fizyczny i chemiczny wina w celu zbadania ewentualnej migracji z nich niektórych substancji.

Zaleca się następującą metodę doświadczalną:

Płynem modelowym jest wodny roztwór alkoholu buforowany do pH i do przewodności wina. Jego skład jest następujący:

— etanol absolutny: 11 l,

— wodorowinian potasu: 380 g,

— chlorek potasu: 60 g,

— stężony kwas siarkowy: 5 ml,

— woda destylowana: do dopełnienia do 100 litrów.

Roztwór ten jest stosowany do badań migracji w obwodach zamkniętych w stosach do elektrodializy pod napięciem (1 wolt/kom.) na podstawie 50 l/m2 membran anionowo-kationowych aż do 50 % demineralizacji roztworu. Obwód wyciekowy jest inicjowany przez 5 g/l roztworu chlorku potasu. Obecność migrujących substancji bada się zarówno w płynie modelowym, jak i w wycieku.

Oznaczone zostaną cząsteczki organiczne wchodzące w skład membrany, które posiadają zdolność do przenikania do roztworu poddawanego obróbce. Dokładne oznaczenie każdego z tych składników zostanie przeprowadzone przez zatwierdzone laboratorium. Zawartość wszystkich określanych związków w płynie modelowym musi być mniejsza niż 50 μg/l.

Do membran tych należy stosować ogólne zasady kontroli materiałów mających kontakt ze środkami spożywczymi.

2. WYMOGI DOTYCZĄCE WYKORZYSTANIA MEMBRAN

Układ membran jest opracowany w taki sposób, aby spełnione zostały następujące warunki:

— Obniżenie pH wina nie może być większe niż 0,3 jednostki pH.

— Obniżenie kwasowości lotnej powinno być mniejsze niż 0,12 g/l (2 meq wyrażone jako kwas octowy).

— Obróbka nie może wpływać na składniki niejonowe wina, w szczególności polifenole i polisacharydy.

— Dyfuzja drobnych cząsteczek, takich jak etanol, powinna być obniżona i nie może powodować obniżenia zawartości alkoholu powyżej 0,1 % obj.

— Membrany muszą być konserwowane i czyszczone zatwierdzonymi metodami, za pomocą substancji dopuszczonych do stosowania w przygotowywaniu środków spożywczych.

— Membrany są oznaczone w sposób umożliwiający kontrolowanie zmiany w stosie.

— Aparatura powinna pracować z wykorzystaniem mechanizmu kontroli i sterowania uwzględniającego szczególną niestabilność każdego wina w taki sposób, aby eliminować jedynie przesycenie wodorowinianem potasu i solami wapnia.

— Za przeprowadzenie obróbki odpowiada enolog lub wykwalifikowany technik.

Dodatek 6

Wymogi dotyczące ureazy

1. Międzynarodowy kod ureazy: EC 3-5-1-5, Numer CAS: 9002-13-5.

2. Działanie: ureaza (aktywna w kwaśnym pH) rozkłada mocznik na amoniak i dwutlenek węgla. Aktywność ustalona wynosi co najmniej 5 jednostek/mg, przy czym jedną jednostkę definiujemy jako ilość, która wytwarza jeden μmol amoniaku na minutę w temperaturze 37 °C z 5 g/l mocznika o pH 4.

3. Pochodzenie: Lactobacillus fermentum.

4. Obszar zastosowania: niszczy mocznik obecny w winie przeznaczonym do długiego dojrzewania, w przypadku gdy stężenie mocznika jest wyższe niż 1 mg/l.

5. Dawka maksymalna: 75 mg preparatu enzymatycznego na litr obrabianego wina, nieprzekraczającego 375 jednostek ureazy na litr wina. Po obróbce całą szczątkową aktywność enzymu należy usunąć poprzez przefiltrowanie wina (średnica porów < 1 μm).

6. Charakterystyka czystości chemicznej i mikrobiologicznej:

Strata przy suszeniu

Mniej niż 10 %

Metale ciężkie

Mniej niż 30 części na milion

Ołów (Pb)

Mniej niż 10 części na milion

Arsen (As)

Mniej niż 2 części na milion

Łącznie bakterie z grupy coli

Brak

Salmonella spp

Brak w 25 g próbki

Łącznie tlenowce

Mniej niż 5 × 104 komórki/g

Ureaza stosowana do obróbki wina musi być przygotowana w warunkach podobnych do warunków określonych w opinii Komitetu Naukowego ds. Żywności z dnia 10 grudnia 1998 r.

„Opinion on the use of urease prepared from Lactobacillus fermentum in wine production” [„Opinia na temat zastosowania ureazy przygotowanej z Lactobacillus fermentum w produkcji wina”].

Dodatek 7

Wymogi dotyczące kawałków drewna dębowego

CEL, POCHODZENIE I OBSZAR ZASTOSOWANIA

Kawałki drewna dębowego są stosowane w produkcji i dojrzewaniu wina, w tym do fermentacji świeżych winogron i moszczu winogronowego, w celu dostarczenia mu pewnych składników pochodzących z drewna dębowego.

Kawałki drewna dębowego muszą pochodzić wyłącznie z odmian należących do rodzaju Quercus.

Można pozostawić je w stanie naturalnym lub podgrzać w stopniu określonym jako lekki, średni lub mocny, ale nie mogą one zostać poddane spalaniu, w tym na powierzchni, nie mogą też zawierać węgla ani być kruche w dotyku. Nie należy również poddawać ich procesom chemicznym, enzymatycznym ani fizycznym innym niż podgrzanie. Nie należy dodawać do nich żadnego produktu w celu zwiększenia ich naturalnej mocy aromatyzującej lub ich fenolowych składników ekstraktywnych.

ETYKIETOWANIE

Na etykiecie musi zostać wymienione pochodzenie odmiany lub gatunków botanicznych dębu oraz stopień podgrzania, warunki przechowywania i środki ostrożności.

WYMIARY

Wymiary kawałków drewna muszą być takie, aby co najmniej 95 % ich wagi pozostało na sicie o oczkach 2 mm (czyli 9 mesh).

CZYSTOŚĆ

Kawałki drewna dębowego nie mogą wydzielać żadnych substancji w stężeniach, które mogłyby być szkodliwe dla zdrowia.

Dodatek 8

Wymogi dotyczące obróbki w celu korekty zawartości alkoholu w winach

Obróbka polegająca na korekcie zawartości alkoholu (zwana dalej „obróbką”) ma na celu obniżenie zawartości etanolu w winie, aby poprawić równowagę smakową.

Wymogi:

1).

Cele te można osiągnąć poprzez procesy oddzielenia, stosowane osobno lub w połączeniu.

2).

Wina poddawane tej obróbce nie powinny posiadać wad organoleptycznych i muszą być zdatne do bezpośredniego spożycia przez ludzi.

3).

Nie można przeprowadzać procesu usuwania alkoholu zawartego w winie, jeżeli jeden z produktów sektora wina wykorzystanych do produkcji danego wina został poddany jednemu z procesów wzbogacania, o których mowa w części I załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

4).

Zawartość alkoholu może zostać obniżona maksymalnie o 20 %, a całkowita objętościowa zawartość alkoholu w produkcie końcowym musi być zgodna z całkowitą objętościową zawartością alkoholu określoną w części II pkt 1 akapit drugi lit. a) załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

5).

Za przeprowadzenie obróbki odpowiada enolog lub wykwalifikowany technik.

6).

—————

7).

państwa członkowskie mogą wymagać zgłoszenia tej obróbki do właściwych organów.

Dodatek 9

Wymogi dotyczące obróbki w celu zmniejszenia zawartości cukru w moszczach poprzez połączenie procesów membranowych

Obróbka polegająca na zmniejszeniu zawartości cukru (zwana dalej „obróbką”) ma na celu usunięcie cukru z moszczu poprzez połączenie procesów membranowych łączących mikrofiltrację lub ultrafiltrację z nanofiltracją lub osmozą odwróconą.

Wymogi:

1).

Obróbka powoduje zmniejszenie objętości moszczu w zależności od ilości oraz od zawartości cukru w roztworze cukru usuniętym z moszczu pierwotnego.

2).

Procesy te muszą pozwolić na zachowanie w moszczu zawartości składników innych niż cukier.

3).

Zmniejszenie zawartości cukru w moszczach wyklucza korektę zawartości alkoholu w winach, które z nich pochodzą.

4).

Obróbka nie może być stosowana w połączeniu z jednym z procesów wzbogacania, przewidzianych w części I załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

5).

Obróbki tej dokonuje się na objętości moszczu określonej jako funkcja celu, jaki ma zamierzone zmniejszenie zawartości cukru.

6).

Pierwszy etap ma na celu, z jednej strony, uzdatnienie moszczu do drugiego etapu, jakim jest zagęszczenie, a z drugiej strony zachowanie makrocząsteczek większych niż punkt odcięcia membrany. Etap ten można wykonać w drodze ultrafiltracji.

7).

Filtrat uzyskany podczas pierwszego etapu obróbki jest następnie zagęszczany w drodze nanofiltracji lub osmozy odwróconej.

Oryginalna woda i kwasy organiczne niezachowane podczas nanofiltracji mogą w szczególności zostać ponownie wprowadzone do poddanego obróbce moszczu.

8).

Za przeprowadzenie obróbki odpowiada enolog lub wykwalifikowany technik.

9).

Wykorzystywane membrany muszą spełniać wymogi rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 oraz rozporządzenia (UE) nr 10/2011 oraz być zgodne z przepisami krajowymi przyjętymi w celu ich wykonania. Muszą one spełniać wymogi Międzynarodowego kodeksu praktyk enologicznych opublikowanego przez OIV.

CZĘŚĆ B

MAKSYMALNA ZAWARTOŚĆ DWUTLENKU SIARKI W WINACH

A. ZAWARTOŚĆ DWUTLENKU SIARKI W WINACH

1. Całkowita zawartość dwutlenku siarki w winach innych niż wina musujące i wina likierowe w chwili dopuszczenia do obrotu w celu bezpośredniego spożycia przez ludzi nie może przekroczyć:

a) 150 miligramów na litr w winach czerwonych;

b) 200 miligramów na litr w winach białych oraz różowych.

2. Niezależnie od ust. 1 lit. a) i b) w przypadku win z zawartością cukru wyrażoną jako suma glukozy i fruktozy, wynoszącą co najmniej 5 gramów na litr, maksymalna zawartość dwutlenku siarki wynosi:

a) 200 miligramów na litr w winach czerwonych;

b) 250 miligramów na litr w winach białych oraz różowych;

c) 300 miligramów na litr w:

— winach, które zgodnie z przepisami unijnymi mogą być określane jako „Spätlese”,

— winach białych objętych następującymi chronionymi nazwami pochodzenia: Bordeaux supérieur, Graves de Vayres, Côtes de Bordeaux-Saint-Macaire w przypadku win zwanych „moelleux”, Premières Côtes de Bordeaux, Côtes de Bergerac, Côtes de Montravel, Gaillac, po których następuje określenie „doux” lub „vendanges tardives”, Rosette, Savennières i Corrèze, po których następuje określenie „Vin de paille”,

— winach białych objętych następującymi chronionymi nazwami pochodzenia: Allela, Navarra, Penedès, Tarragona i Valencia oraz winach objętych chronioną nazwą pochodzenia, pochodzących z Comunidad Autónoma del Pais Vasco i określanych jako „vendimia tardia”,

— winach słodkich objętych chronioną nazwą pochodzenia „Binissalem-Mallorca”,

— winach z przejrzałych winogron i z suszonych winogron, objętych chronioną nazwą pochodzenia „Málaga”, o zawartości cukru resztkowego wynoszącej co najmniej 45 g/l,

— winach pochodzących ze Zjednoczonego Królestwa, produkowanych zgodnie z przepisami brytyjskimi, jeżeli zawartość cukrów przekracza 45 g/l,

— winach pochodzących z Węgier objętych chronioną nazwą pochodzenia „Tokaji” i noszących zgodnie z przepisami węgierskimi nazwę „Tokaji édes szamorodni” lub „Tokaji szàraz szamorodni”,

— winach objętych następującymi chronionymi nazwami pochodzenia: Loazzolo, Alto Adige i Trentino, oznaczonych co najmniej jednym z następujących określeń: „passito” lub „vendemmia tardiva”,

— winach objętych chronioną nazwą pochodzenia „Colli orientali del Friuli” oraz oznaczonych określeniem „Picolit”,

— winach objętych chronioną nazwą pochodzenia Moscato di Pantelleria naturale i Moscato di Pantelleria,

— winach pochodzących z Republiki Czeskiej, które mogą być określane jako „pozdní sběr”,

— winach pochodzących ze Słowacji, objętych chronioną nazwą pochodzenia i określanych jako „neskorý zber” oraz winach słowackich Tokaj objętych chronioną nazwą pochodzenia „Tokajské samorodné suché” lub „Tokajské samorodné sladké”,

— winach białych objętych następującymi chronionymi oznaczeniami geograficznymi, o całkowitej objętościowej zawartości alkoholu przekraczającej 15 % obj. oraz zawartości cukru przekraczającej 45 g/l:

— Franche-Comté,

— Coteaux de l’Auxois,

— Saône-et-Loire,

— Ardèche,

— Collines rhodaniennes,

— Comté Tolosan,

— Côtes de Gascogne,

— Gers,

— Côtes du Lot,

— Côtes du Tarn,

— Vins de la Corrèze,

— Ile de Beauté,

— Pays d’Oc,

— Côtes de Thau,

— Val de Loire,

— Méditerranée,

— Comtés rhodaniens,

— Côtes de Thongue,

— Côte Vermeille,

— Agenais,

— Landes,

— Vins des Allobroges,

— Var,

— Franche-Comté,

— Coteaux de l'Auxois,

— Saône-et-Loire,

— Coteaux de l'Ardèche,

— Collines rhodaniennes,

— Comté Tolosan,

— Côtes de Gascogne,

— Gers,

— Lot,

— Côtes du Tarn,

— Corrèze,

— Ile de Beauté,

— Oc,

— Thau,

— Val de Loire,

— Méditerranée,

— Comtés rhodaniens,

— Côtes de Thongue,

— Côte Vermeille,

— Agenais,

— Landes,

— Allobrogie,

— Var,

— winach słodkich pochodzących z Grecji, których rzeczywista objętościowa zawartość alkoholu jest nie mniejsza niż 15 % obj., a zawartość cukru jest nie mniejsza niż 45 g/l, objętych jednym z następujących chronionych oznaczeń geograficznych:

— Άγιο Όρος (Mount Athos – Holly Mount Athos – Holly Mountain Athos – Mont Athos – Άγιο Όρος Άθως),

— Αργολίδα (Αrgolida),

— Αχαΐα (Achaia),

— Επανομή (Epanomi),

— Κυκλάδες (Cyclades),

— Λακωνία (Lakonia),

— Πιερία (Pieria),

— Τύρναβος (Tyrnavos),

— Φλώρινα (Florina),

— winach słodkich pochodzących z Cypru, których rzeczywista objętościowa zawartość alkoholu jest nie większa niż 15 % obj., a zawartość cukru jest nie mniejsza niż 45 g/l, objętych chronioną nazwą pochodzenia Κουμανδαρία (Commandaria),

— winach słodkich pochodzących z Cypru, uzyskiwanych z przejrzałych lub suszonych winogron, których całkowita objętościowa zawartość alkoholu jest nie mniejsza niż 15 % obj., a zawartość cukru jest nie mniejsza niż 45 g/l, objętych jednym z następujących chronionych oznaczeń geograficznych:

— Τοπικός Οίνος Λεμεσός (Regional wine of Lemesos),

— Τοπικός Οίνος Πάφος (Regional wine of Pafos),

— Τοπικός Οίνος Λάρνακα (Regional wine of Larnaka),

— Τοπικός Οίνος Λευκωσία (Regional wine of Lefkosia),

— winach pochodzących z Malty, o całkowitej objętościowej zawartości alkoholu wynoszącej co najmniej 13,5 % obj. oraz zawartości cukru wynoszącej co najmniej 45 g/l, objętych chronioną nazwą pochodzenia „Malta” i „Gozo”,

— winach z Chorwacji objętych chronioną nazwą pochodzenia i oznaczonych określeniem „kvalitetno vino KZP – desertno vino” lub „vrhunsko vino KZP – desertno vino”, w których zawartość cukru wynosi więcej niż 50 g/l, lub „vrhunsko vino KZP – kasna berba”,

— winach z suszonych winogron objętych chronioną nazwą pochodzenia „Ponikve”, w których zawartość cukru wynosi więcej niż 50 g/l,

— winach objętych chronioną nazwą pochodzenia „Muškat momjanski/Moscato di Momiano” oznaczonych określeniem „kvalitetno vino KZP – desertno vino” lub „vrhunsko vino KZP – desertno vino”, w których zawartość cukru wynosi więcej niż 50 g/l;

d) 350 miligramów na litr w:

— winach, które zgodnie z przepisami unijnymi mogą być określane jako „Auslese”,

— winach białych pochodzących z Rumunii objętych następującymi chronionymi nazwami pochodzenia: Murfatlar, Cotnari, Târnave, Pietroasa, Valea Călugărească,

— winach pochodzących z Republiki Czeskiej, które mogą być określane jako „výběr z hroznů”,

— winach pochodzących ze Słowacji, objętych chronioną nazwą pochodzenia i oznaczonych określeniem „výber z hrozna” oraz winach słowackich Tokaj objętych chronioną nazwą pochodzenia „Tokajský másláš” lub „Tokajský forditáš”,

— winach pochodzących ze Słowenii, objętych chronioną nazwą pochodzenia i oznaczonych określeniem „rhunsko vino ZGP – izbor”,

— winach, które mogą być oznaczone tradycyjnym określeniem „Késői szüretelésű bor”,

— winach pochodzących z Włoch typu „aleatico”, objętych chronioną nazwą pochodzenia „Pergola”, oznaczonych tradycyjnym określeniem „passito”,

— win z Chorwacji objętych chronioną nazwą pochodzenia i oznaczonych określeniem „vrhunsko vino KZP – izborna berba”,

— win z Węgier objętych chronioną nazwą pochodzenia i opisanych zgodnie z węgierskimi przepisami jako „Válogatott szüretelésű bor” lub „Főbor”;

e) 400 miligramów na litr w:

— winach, które zgodnie z przepisami unijnymi mogą być określane jako „Beerenauslese”, „Ausbruch”, „Ausbruchwein”, „Trockenbeerenauslese”, „Strohwein”, „Schilfwein” i „Eiswein”,

— winach białych objętych następującymi chronionymi nazwami pochodzenia: Sauternes, Barsac, Cadillac, Cérons, Loupiac, Sainte-Croix- du-Mont, Monbazillac, Bonnezeaux, Quarts de Chaume, Coteaux du Layon, Coteaux de l'Aubance, Graves Supérieures, Sainte-Foy Bordeaux, Haut-Montravel, Saussignac, Jurançon z wyjątkiem win oznaczonych określeniem „sec”, Anjou-Coteaux de la Loire, Coteaux du Layon wraz z następującym po nazwie oznaczeniem nazwy gminy pochodzenia, Chaume, Coteaux de Saumur, Coteaux du Layon wraz z następującym po nazwie określeniem premier cru i uzupełniającym oznaczeniem geograficznym Chaume, Pacherenc du Vic Bilh z wyjątkiem win oznaczonych określeniem „sec”, Alsace i Alsace grand cru wraz z następującym po nazwie określeniem „vendanges tardives” lub „sélection de grains nobles”,

— winach słodkich pochodzących z Grecji, produkowanych z przejrzałych winogron oraz z suszonych winogron, o zawartości cukru resztkowego, wyrażonej jako cukier, wynoszącej co najmniej 45 g/l, objętych jedną z następujących chronionych nazw pochodzenia:

— Δαφνές (Dafnes),

— Λήμνος (Limnos),

— Malvasia Πάρος (Malvasia Paros),

— Malvasia Σητείας (Malvasia Sitia),

— Malvasia Χάνδακας – Candia,

— Μονεμβασία– Malvasia (Monemvasia – Malvasia),

— Μοσχάτος Κεφαλληνίας (Muscat of Kefalonia – Muscat de Céphalonie),

— Μοσχάτος Λήμνου (Muscat of Limnos),

— Μοσχάτο Πατρών (Muscat of Patra),

— Μοσχάτος Ρίου Πάτρας (Muscat of Rio Patra),

— Μοσχάτος Ρόδου (Muscat of Rodos),

— Νεμέα (Nemea),

— Σάμος (Samos),

— Σαντορίνη (Santorini),

— Σητεία (Sitia);

oraz win słodkich pochodzących z Grecji, produkowanych z przejrzałych winogron oraz z suszonych winogron, objętych jednym z następujących chronionych oznaczeń geograficznych:

— Άγιο Όρος (Mount Athos – Holly Mount Athos – Holly Mountain Athos – Mont Athos – Άγιο Όρος Άθως),

— Αιγαίο Πέλαγος (Aegean Sea – Aigaio Pelagos),

— Δράμα (Drama),

— Ηράκλειο (Iraklio),

— Καστοριά (Kastoria),

— Κρήτη (Crete),

— Μακεδονία (Macedonia),

— Ρέθυμνο (Rethimno),

— Σιάτιστα (Siatista),

— Στερεά Ελλάδα (Sterea Ellada),

— Χανιά (Chania),

— winach pochodzących z Republiki Czeskiej, które mogą być określane jako „výběr z bobulí”, „výběr z cibéb”, „ledové víno” lub „slámové víno”,

— winach pochodzących ze Słowacji, objętych chronioną nazwą pochodzenia i oznaczonych określeniem: „bobuľový výber”, „hrozienkový výber”, „cibébový výber”, „ľadové víno” lub „slamové víno” oraz winach słowackich Tokaj objętych chronionymi nazwami pochodzenia „Tokajský výber”, „Tokajská esencia”, „Tokajská výberová esencia”,

— winach pochodzących z Węgier, objętych chronioną nazwą pochodzenia i które zgodnie z węgierskimi przepisami mogą być określane jako „Tokaji máslás”, „Tokaji fordítás”, „Tokaji aszúeszencia”, „Tokaji eszencia”, „Tokaji aszú” lub „Töppedt szőlőből készült bor” lub „Jégbor”,

— winach objętych chronioną nazwą pochodzenia „Albana di Romagna”, oznaczonych określeniem „passito”,

— winach luksemburskich, objętych chronioną nazwą pochodzenia i oznaczonych określeniem „vendanges tardives”, „vin de glace” lub „vin de paille”,

— winach pochodzących z Portugalii, objętych chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym, jak również określeniem „colheita tardia”,

— winach pochodzących ze Słowenii, objętych chronioną nazwą pochodzenia i oznaczonych określeniem: „vrhunsko vino ZGP – jagodni izbor” lub „vrhunsko vino ZGP – ledeno vino”, „vrhunsko vino ZGP — suhi jagodni izbor” lub „vrhunsko vino ZGP — slamno vino (vino iz sušenega grozdja)”,

— winach pochodzących z Kanady, które mogą być określane jako „Icewine”,

— winach pochodzących z Chorwacji, objętych chronioną nazwą pochodzenia i oznaczonych określeniem „vrhunsko vino KZP – izborna berba bobica”, „vrhunsko vino KZP – izborna berba prosušenih bobica” lub „vrhunsko vino KZP – ledeno vino”.

3. Wykazy win objętych chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym, o których mowa w pkt 2 lit. c), d) i e), mogą zostać zmienione w celu włączenia nowych win lub w przypadku zmiany warunków produkcji wina lub zmiany nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego. Państwa członkowskie przesyłają Komisji wniosek o odstępstwo zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/1183 i przekazują wszelkie niezbędne informacje techniczne dotyczące przedmiotowych win, w tym specyfikacje produktów i roczną wielkość produkcji.

4. W latach, w których w związku z wyjątkowymi warunkami klimatycznymi jest to niezbędne, państwa członkowskie mogą zezwolić na zwiększenie maksymalnej całkowitej zawartości dwutlenku siarki poniżej 300 miligramów na litr, w przypadku win produkowanych na niektórych obszarach uprawy winorośli na ich terytorium, o maksymalnie 50 miligramów na litr. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych odstępstwach w terminie jednego miesiąca od przyznania odstępstwa zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183, wskazując rok, obszary uprawy winorośli i odpowiednie wina oraz przedstawiając dowody wskazujące, że warunki klimatyczne spowodowały konieczność zwiększenia tej zawartości. Następnie Komisja publikuje odstępstwo na swojej stronie internetowej.

5. Państwa członkowskie mogą stosować bardziej rygorystyczne przepisy w odniesieniu do win produkowanych na ich terytorium.

B. ZAWARTOŚĆ DWUTLENKU SIARKI W WINACH LIKIEROWYCH

Całkowita zawartość dwutlenku siarki w winach likierowych w chwili dopuszczenia do obrotu w celu bezpośredniego spożycia przez ludzi nie może przekroczyć:

a) 150 mg/l przy zawartości cukru mniejszej niż 5 g/l;

b) 200 mg/l przy zawartości cukru nie mniejszej niż 5 g/l.

C. ZAWARTOŚĆ DWUTLENKU SIARKI W WINACH MUSUJĄCYCH

1. Całkowita zawartość dwutlenku siarki w winach musujących w chwili dopuszczenia do obrotu w celu bezpośredniego spożycia przez ludzi nie może przekroczyć:

a) 185 mg/l w przypadku wszystkich kategorii gatunkowych win musujących; oraz

b) 235 mg/l w przypadku innych win musujących.

2. Jeżeli wymagają tego warunki klimatyczne w niektórych unijnych obszarach uprawy winorośli, zainteresowane państwa członkowskie mogą zezwolić, w przypadku win musujących, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b), produkowanych na ich terytorium, na zwiększenie maksymalnej całkowitej zawartości dwutlenku siarki o maksymalnie 40 mg/l, pod warunkiem że wina objęte takim zezwoleniem nie będą wysyłane poza te państwa członkowskie.

CZĘŚĆ C

MAKSYMALNA ZAWARTOŚĆ KWASU LOTNEGO W WINACH

1. Zawartość kwasu lotnego nie może przekraczać:

a) 18 miliekwiwalentów na litr w częściowo sfermentowanym moszczu winogronowym;

b) 18 miliekwiwalentów na litr w winach białych oraz różowych; lub

c) 20 miliekwiwalentów na litr w winach czerwonych.

2. Poziomy, o których mowa w pkt 1, mają zastosowanie:

a) do produktów otrzymanych z winogron zebranych na terenie Unii, na etapie produkcji oraz na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu;

b) do częściowo sfermentowanego moszczu winogronowego oraz win pochodzących z państw trzecich, na wszystkich etapach, począwszy od przekroczenia granicy terytorium geograficznego Unii.

3. Państwa członkowskie mogą przyznawać odstępstwa od maksymalnych zawartości określonych w pkt 1:

a) w przypadku niektórych win objętych chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym, które:

— dojrzewały przez co najmniej dwa lata, lub

— zostały wyprodukowane zgodnie z określonymi metodami;

b) w przypadku win o całkowitej objętościowej zawartości alkoholu wynoszącej co najmniej 13 % obj.

Państwa członkowskie powiadamiają o tych odstępstwach Komisję zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183, w terminie jednego miesiąca od daty przyznania odstępstwa. Następnie Komisja publikuje odstępstwo na swojej stronie internetowej.

CZĘŚĆ D

MAKSYMALNE POZIOMY I WARUNKI SŁODZENIA WIN

1. Słodzenie wina może być dozwolone wyłącznie wówczas, gdy odbywa się za pomocą co najmniej jednego z następujących produktów:

a) moszcz winogronowy;

b) zagęszczony moszcz winogronowy;

c) rektyfikowany zagęszczony moszcz winogronowy.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w danym winie nie może wzrosnąć o więcej niż 4 % obj.

2. Na terytorium Unii zabronione jest słodzenie win z przywozu, przeznaczonych do bezpośredniego spożycia przez ludzi i posiadających oznaczenie geograficzne. Słodzenie pozostałych win z przywozu podlega tym samym warunkom, które mają zastosowanie do win wyprodukowanych w Unii.

3. Państwo członkowskie może zezwolić na słodzenie wina objętego chronioną nazwą pochodzenia wyłącznie wówczas, gdy odbywa się ono:

a) zgodnie z warunkami i ograniczeniami określonymi w niniejszym załączniku;

b) w obrębie regionu, z którego pochodzi dane wino, lub w granicach obszaru znajdującego się w jego bezpośrednim sąsiedztwie.

Moszcz winogronowy i zagęszczony moszcz winogronowy, o których mowa w pkt 1, muszą pochodzić z tego samego regionu co wino, do którego słodzenia są wykorzystywane.

4. Słodzenie wina jest dozwolone jedynie na etapie produkcji i handlu hurtowego.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.