Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/981 z dnia 8 marca 2019 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2015/35 uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

Artykuł 112b

W mocy

Uproszczone obliczenia wymogu kapitałowego dla ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahenta z tytułu ekspozycji typu 1

W przypadku zachowania zgodności z art. 88 oraz jeżeli odchylenie standardowe rozkładu strat dla ekspozycji typu 1, wyznaczone zgodnie z art. 200 ust. 4, wynosi maksymalnie 20 % całkowitej straty z tytułu niewykonania zobowiązania dla wszystkich ekspozycji typu 1, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji mogą obliczać wymóg kapitałowy dla ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahenta, o którym mowa w art. 200 ust. 1, w następujący sposób:

SCR

def,1 = 5 · σ

gdzie σ oznacza odchylenie standardowe rozkładu strat dla ekspozycji typu 1 wyznaczone zgodnie z art. 200 ust. 4.”;

22) art. 116 ust. 3 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

FP(future,s)

oznacza następującą kwotę w odniesieniu do umów, dla których początkowa data ujęcia zobowiązania przypada na kolejne 12 miesięcy:

(i) dla wszystkich umów, których początkowy okres obowiązywania wynosi rok lub krócej, oczekiwaną obecną wartość składek, które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zarobi w odniesieniu do segmentu s, z wyłączeniem składek zarobionych w okresie 12 miesięcy po początkowej dacie ujęcia zobowiązania;

(ii) dla wszystkich umów, których początkowy okres obowiązywania wynosi ponad rok, kwotę równą 30 % oczekiwanej obecnej wartości składek, które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zarobi w odniesieniu do segmentu s po kolejnych 12 miesiącach.”;

23) w art. 121 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 5 wprowadza się następujące zmiany:

(i) wzór otrzymuje brzmienie:

”;

(ii) skreśla się lit. a);

b) w ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:

(i) wzór otrzymuje brzmienie:

WSI

(windstorm,r,i) = Q

(windstorm,r) · W

(windstorm,r,i) · SI

(windstorm,r,i)

”;

(ii) dodaje się lit. c) w brzmieniu:

„c)

Q(windstorm,r)

oznacza czynnik ryzyka huraganu dla regionu r określony w załączniku V.”;

(iii) dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku gdy kwota ustalona dla konkretnej strefy ryzyka zgodnie z akapitem pierwszym przekracza kwotę (zwaną w niniejszym akapicie »niższą kwotą«) równą sumie ewentualnych strat bez odliczania kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia), które to straty zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji mogłyby ponieść w wyniku huraganu w danej strefie ryzyka, uwzględniając warunki ich konkretnych polis, w tym wszelkie umowne ograniczenia płatności, zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji mogą, w ramach obliczenia alternatywnego, wyznaczyć ważoną łączną sumę ubezpieczenia dla ryzyka huraganu w tej strefie ryzyka jako niższą kwotę.”;

24) w art. 122 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i) zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„Dla wszystkich regionów określonych w załączniku VI wymóg kapitałowy dla ryzyka trzęsienia ziemi w regionie r jest równy stracie podstawowych środków własnych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, która wynikałaby z nagłej straty kwoty, która – bez odliczania kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia) – wynosi:”;

(ii) wzór otrzymuje brzmienie:

”;

(iii) skreśla się lit. a);

b) w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

(i) wzór otrzymuje brzmienie:

WSI

(earthquake,r,i) = Q

(earthquake,r) · W

(earthquake,r,i) · SI

(earthquake,r,i)

”;

(ii) dodaje się lit. c) w brzmieniu:

„c)

Q(earthquake,r)

oznacza czynnik ryzyka trzęsienia ziemi dla regionu r określony w załączniku VI.”;

(iii) dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku gdy kwota wyznaczona dla konkretnej strefy ryzyka zgodnie z akapitem pierwszym przekracza kwotę (zwaną w niniejszym akapicie »niższą kwotą«) równą sumie ewentualnych strat bez odliczania kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia), które to straty zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji mogłyby ponieść w wyniku trzęsienia ziemi w danej strefie ryzyka, uwzględniając warunki ich konkretnych polis, w tym wszelkie umowne ograniczenia płatności, zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji mogą, w ramach obliczenia alternatywnego, wyznaczyć ważoną łączną sumę ubezpieczenia dla ryzyka trzęsienia ziemi w tej strefie ryzyka jako niższą kwotę.”;

25) w art. 123 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 5 wprowadza się następujące zmiany:

(i) wzór otrzymuje brzmienie:

”;

(ii) skreśla się lit. a);

b) w ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:

(i) wzór otrzymuje brzmienie:

WSI

(flood,r,i) = Q

(flood,r) · W

(flood,r,i) · SI

(flood,r,i)

”;

(ii) dodaje się lit. c) w brzmieniu:

„c)

Q(flood,r)

oznacza czynnik ryzyka powodzi dla regionu r określony w załączniku VII.”;

(iii) dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku gdy kwota wyznaczona dla konkretnej strefy ryzyka zgodnie z akapitem pierwszym przekracza kwotę (zwaną w niniejszym akapicie »niższą kwotą«) równą sumie ewentualnych strat bez odliczania kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia), które to straty zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji mogłyby ponieść w wyniku powodzi w danej strefie ryzyka, przy uwzględnieniu warunków ich konkretnych polis, w tym wszelkich umownych ograniczeń płatności, zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji mogą, w ramach obliczenia alternatywnego, wyznaczyć ważoną łączną sumę ubezpieczenia dla ryzyka powodzi w tej strefie ryzyka jako niższą kwotę.”;

c) w ust. 7 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„Dla wszystkich regionów określonych w załączniku VII i wszystkich występujących w nich stref ryzyka określonych w załączniku IX łączna suma ubezpieczenia dla ryzyka powodzi w konkretnej strefie i konkretnego regionu r jest równa:”;

26) w art. 124 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 5 wprowadza się następujące zmiany:

(i) wzór otrzymuje brzmienie:

”;

(ii) skreśla się lit. a);

b) w ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:

(i) wzór otrzymuje brzmienie:

WSI

(hail,r,i) = Q

(hail,r) · W

(hail,r,i) · SI

(hail,r,i)

”;

(ii) dodaje się lit. c) w brzmieniu:

„c)

Q(hail,r)

oznacza czynnik ryzyka gradobicia dla regionu r określony w załączniku VIII.”;

(iii) dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku gdy kwota wyznaczona dla konkretnej strefy ryzyka zgodnie z akapitem pierwszym przekracza kwotę (zwaną w niniejszym akapicie »niższą kwotą«) równą sumie ewentualnych strat bez odliczania kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia), które to straty zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji mogłyby ponieść w wyniku gradobicia w danej strefie ryzyka, przy uwzględnieniu warunków ich konkretnych polis, w tym wszelkich umownych ograniczeń płatności, zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji mogą, w ramach obliczenia alternatywnego, wyznaczyć ważoną łączną sumę ubezpieczenia dla ryzyka gradobicia w tej strefie ryzyka jako niższą kwotę.”;

27) w art. 125 wprowadza się następujące zmiany:

a) wzór w ust. 1 otrzymuje brzmienie:

”;

b) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i) wzór otrzymuje brzmienie:

WSI

(subsidence,i) = 0,0005 · W

(subsidence,i) · SI

(subsidence,i)

”;

(ii) dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku gdy kwota wyznaczona dla konkretnej strefy ryzyka zgodnie z akapitem pierwszym przekracza kwotę (zwaną w niniejszym akapicie »niższą kwotą«) równą sumie ewentualnych strat bez odliczania kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia), które to straty zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji mogłyby ponieść w wyniku osunięcia się ziemi w danej strefie ryzyka, przy uwzględnieniu warunków ich konkretnych polis, w tym wszelkich umownych ograniczeń płatności, zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji mogą, w ramach obliczenia alternatywnego, wyznaczyć ważoną łączną sumę ubezpieczenia dla ryzyka osunięcia się ziemi w tej strefie ryzyka jako niższą kwotę.”;

28) art. 130 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 130

Podmoduł ryzyka morskiego

1. Wymóg kapitałowy dla ryzyka morskiego jest równy:

gdzie:

a) SCRvessel

to wymóg kapitałowy dla ryzyka zderzenia jednostki pływającej;

b) SCRplatform

to wymóg kapitałowy dla ryzyka eksplozji na platformie.

2. Wymóg kapitałowy dla ryzyka zderzenia jednostki pływającej jest równy stracie podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji spowodowanej nagłą stratą kwoty, która wynosi:

L

vessel

= max

v

(SI

(hull,v) + SI

(liab,v)+ SI

(pollution,v))

gdzie:

a) funkcja maksimum odnosi się do wszystkich jednostek pływających w żegludze morskiej i śródlądowej ubezpieczanych przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji od ryzyka zderzenia jednostki pływającej w ramach linii biznesowych 6, 18 i 27 określonych w załączniku I, w przypadku gdy wartość ubezpieczenia jednostki pływającej wynosi co najmniej 250 000 EUR;

b) SI(hull,v)

to łączna suma ubezpieczenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji dla ubezpieczenia i reasekuracji kadłuba w odniesieniu do jednostki pływającej v, po odliczeniu kwot, które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może odzyskać z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia);

c) SI(liab,v)

to łączna suma ubezpieczenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji dla ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej i reasekuracji w odniesieniu do jednostki pływającej v, po odliczeniu kwot, które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może odzyskać z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia);

d) SI(pollution,v)

to łączna suma ubezpieczenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji dla ubezpieczenia i reasekuracji od zanieczyszczenia ropą w odniesieniu do jednostki pływającej v, po odliczeniu kwot, które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może odzyskać z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia).

Do celów wyznaczenia SI(hull,v)

, SI(liab,v)

oraz SI(pollution,v)

zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji uwzględniają jedynie umowy reasekuracji i spółki celowe (podmioty specjalnego przeznaczenia), z których dokonywana byłaby wypłata w przypadku roszczeń ubezpieczeniowych dotyczących jednostki pływającej v. Nie uwzględnia się umów reasekuracji i spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia), w przypadku których wypłata zależy od roszczeń ubezpieczeniowych, które nie dotyczą jednostki pływającej v.

W przypadku gdy odliczenie kwot należnych prowadziłoby do wymogu kapitałowego dla ryzyka zderzenia jednostki pływającej w niewystarczającym stopniu uwzględniającego ryzyko zderzenia jednostki pływającej, na które narażony jest zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oblicza SI(hull,v)

, SI(liab,v)

lub SI(pollution,v)

bez odliczania kwot należnych.

3. Wymóg kapitałowy dla ryzyka eksplozji na platformie jest równy stracie podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji spowodowanej nagłą stratą kwoty, która wynosi:

L

platform

= max

p

(SI

p

)

gdzie:

a) funkcja maksimum odnosi się do wszystkich morskich platform do wydobycia gazu i ropy naftowej ubezpieczanych przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji od ryzyka eksplozji na platformie w ramach linii biznesowych 6, 18 i 27 określonych w załączniku I;

b) SIp

to zakumulowana łączna suma ubezpieczenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji po odliczeniu kwot, które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może odzyskać z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia), dla platformy p z tytułu następujących zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych:

(i) zobowiązanie do wypłaty odszkodowania za szkody rzeczowe;

(ii) zobowiązanie do wypłaty odszkodowania za wydatki związane z usunięciem wraku;

(iii) zobowiązanie do wypłaty odszkodowania za utracony dochód z produkcji;

(iv) zobowiązanie do wypłaty odszkodowania za wydatki związane z nakryciem lub zabezpieczeniem szybu wiertniczego;

(v) zobowiązania ubezpieczeniowe i reasekuracyjne związane z odpowiedzialnością cywilną.

W celu określenia SIp

zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji uwzględniają jedynie umowy reasekuracji i spółki celowe (podmioty specjalnego przeznaczenia), z których dokonywana byłaby wypłata w przypadku roszczeń ubezpieczeniowych dotyczących platformy p. Nie uwzględnia się umów reasekuracji i spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia), w przypadku których wypłata zależy od roszczeń ubezpieczeniowych, które nie dotyczą platformy p.

W przypadku gdy odliczenie kwot należnych prowadziłoby do wymogu kapitałowego dla ryzyka eksplozji na platformie w niewystarczającym stopniu uwzględniającego ryzyko eksplozji na platformie, na które narażony jest zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oblicza SIp

bez odliczania kwot należnych.”;

29) w art. 131 wprowadza się następujące zmiany:

a) formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„Wymóg kapitałowy dla ryzyka lotniczego jest równy stracie podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji spowodowanej nagłą stratą kwoty, która wynosi:”;

b) lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

SIa

to łączna suma ubezpieczenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji dla ubezpieczenia i reasekuracji kadłuba samolotu oraz dla odpowiedzialności cywilnej i reasekuracji w odniesieniu do samolotu a, po odliczeniu kwot, które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może odzyskać z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia).

Do celów niniejszego artykułu zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji uwzględniają jedynie umowy reasekuracji i spółki celowe (podmioty specjalnego przeznaczenia), z których dokonywana byłaby wypłata w przypadku roszczeń ubezpieczeniowych dotyczących samolotu a. Nie uwzględnia się umów reasekuracji i spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia), w przypadku których wypłata zależy od roszczeń ubezpieczeniowych, które nie dotyczą samolotu a.

W przypadku gdy odliczenie kwot należnych prowadziłoby do wymogu kapitałowego dla ryzyka lotniczego w niewystarczającym stopniu uwzględniającego ryzyko lotnicze, na które narażony jest zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oblicza SIa

bez odliczania kwot należnych.”;

30) art. 132 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Wymóg kapitałowy dla ryzyka pożaru jest równy stracie podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji spowodowanej nagłą stratą kwoty, która jest równa łącznej sumie ubezpieczenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w odniesieniu do największej koncentracji ryzyka pożaru.

2. Największą koncentrację ryzyka pożaru dla zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji stanowi zespół budynków o najwyższej łącznej sumie ubezpieczenia, po odliczeniu kwot, które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może odzyskać z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia), który spełnia wszystkie następujące warunki:

a) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji posiada zobowiązania ubezpieczeniowe lub reasekuracyjne w ramach linii biznesowych 7 i 19 określonych w załączniku I w stosunku do każdego z budynków, które obejmują ryzyko pożaru lub eksplozji, w tym na skutek ataku terrorystycznego;

b) wszystkie budynki znajdują się w całości lub w części w promieniu 200 metrów.

Ustalając łączną sumę ubezpieczenia dla zespołu budynków, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji uwzględniają jedynie umowy reasekuracji i spółki celowe (podmioty specjalnego przeznaczenia), z których dokonywana byłaby wypłata w przypadku roszczeń ubezpieczeniowych dotyczących tego zbioru budynków. Nie uwzględnia się umów reasekuracji i spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia), w przypadku których wypłata zależy od roszczeń ubezpieczeniowych, które nie dotyczą tego zespołu budynków.

W przypadku gdy odliczenie kwot należnych prowadziłoby do wymogu kapitałowego dla ryzyka pożaru w niewystarczającym stopniu uwzględniającego ryzyko pożaru, na które narażony jest zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oblicza łączną sumę ubezpieczenia dla zespołu budynków bez odliczania kwot należnych.”;

31) art. 147 ust. 3 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

FP(future,s)

oznacza następującą kwotę w odniesieniu do umów, dla których początkowa data ujęcia zobowiązania przypada na kolejne 12 miesięcy:

(i) dla wszystkich umów, których początkowy okres obowiązywania wynosi rok lub krócej, oczekiwaną obecną wartość składek, które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zarobi w odniesieniu do segmentu s, z wyłączeniem składek zarobionych w okresie 12 miesięcy po początkowej dacie ujęcia zobowiązania;

(ii) dla wszystkich umów, których początkowy okres obowiązywania wynosi ponad rok, kwotę równą 30 % oczekiwanej obecnej wartości składek, które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zarobi w odniesieniu do segmentu s po kolejnych 12 miesiącach.”;

32) w art. 168 ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a) w lit. c) zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„w przypadku alternatywnych funduszy inwestycyjnych typu zamkniętego, które mają siedzibę w Unii albo – jeżeli nie mają siedziby w Unii – są wprowadzane do obrotu w Unii zgodnie z art. 35 lub 40 dyrektywy 2011/61/UE, oraz które w obu przypadkach nie stosują dźwigni finansowej zgodnie z metodą zaangażowania określoną w art. 8 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 231/2013 (*3):

(*3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 231/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE w odniesieniu do zwolnień, ogólnych warunków dotyczących prowadzenia działalności, depozytariuszy, dźwigni finansowej, przejrzystości i nadzoru (Dz.U. L 83 z 22.3.2013, s. 1).”;"

b) dodaje się lit. e) w brzmieniu:

„e)

kwalifikowalne portfele nienotowanych instrumentów kapitałowych określone w art. 168a.”;

33) dodaje się art. 168a w brzmieniu:

„Artykuł 168a

Kwalifikowalne portfele nienotowanych instrumentów kapitałowych

1. Do celów art. 168 ust. 6 lit. e) kwalifikowalny portfel nienotowanych instrumentów kapitałowych jest zbiorem inwestycji w akcje, który spełnia wszystkie następujące wymogi:

a) zbiór inwestycji składa się wyłącznie z inwestycji w akcje zwykłe spółek;

b) akcje zwykłe każdej z tych spółek nie są notowane na żadnym rynku regulowanym;

c) każda spółka ma siedzibę główną w państwie będącym członkiem EOG;

d) ponad 50 % rocznych przychodów każdej spółki jest denominowane w walutach państw będących członkami EOG lub OECD;

e) główne miejsce pracy ponad 50 % personelu zatrudnionego przez każdą spółkę znajduje się w państwach będących członkami EOG;

f) każda spółka spełnia co najmniej jeden z następujących warunków w odniesieniu do każdego z trzech ostatnich lat obrachunkowych kończących się przed dniem, w którym oblicza się kapitałowy wymóg wypłacalności:

(i) obrót roczny spółki przekracza 10 000 000 EUR;

(ii) suma bilansowa spółki przekracza 10 000 000 EUR;

(iii) liczba personelu zatrudnionego przez spółkę przekracza 50 osób;

g) wartość inwestycji w każdą spółkę stanowi nie więcej niż 10 % całkowitej wartości zbioru inwestycji;

h) żadna ze spółek nie jest zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, instytucją kredytową, firmą inwestycyjną, instytucją finansową, zarządzającym alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, spółką zarządzającą UCITS, instytucją pracowniczych programów emerytalnych ani niepodlegającą regulacji jednostką prowadzącą działalność finansową;

i) współczynnik beta zbioru inwestycji nie przekracza 0,796.

2. Do celów ust. 1 lit. i) współczynnik beta zbioru inwestycji jest to średnia współczynników beta dla każdej inwestycji w tym zbiorze ważona wartością księgową tych inwestycji. Współczynnik beta inwestycji w spółkę ustala się w następujący sposób:

gdzie:

a) β to współczynnik beta inwestycji w akcje lub udziały spółki;

b) GM to średnia marża brutto spółki w ciągu ostatnich pięciu lat obrachunkowych kończących się przed dniem, w którym oblicza się kapitałowy wymóg wypłacalności;

c) Debt to łączny dług spółki na koniec ostatniego roku obrachunkowego, za który dostępne są dane liczbowe;

d) CFO to średnie przepływy pieniężne netto spółki z działalności w ciągu ostatnich pięciu lat obrachunkowych kończących się przed dniem, w którym oblicza się kapitałowy wymóg wypłacalności;

e) ROCE to średni zwrot spółki z kapitału podstawowego w ciągu ostatnich pięciu lat obrachunkowych kończących się przed dniem, w którym oblicza się kapitałowy wymóg wypłacalności. Kapitał podstawowy należy rozumieć jako kapitał własny, o którym mowa w załączniku III do dyrektywy 2013/34/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (*4), z wyłączeniem akcji uprzywilejowanych oraz powiązanej z nimi nadwyżki ceny emisyjnej powyżej wartości nominalnej akcji.

(*4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).”;"

34) art. 169 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 169

Podmoduł standardowego ryzyka cen akcji

1. Wymóg kapitałowy dla akcji typu 1, o których mowa w art. 168 niniejszego rozporządzenia, jest równy stracie podstawowych środków własnych, która nastąpiłaby wskutek następujących nagłych spadków:

a) nagłego spadku o 22 % wartości inwestycji w akcje typu 1 zakładów (jednostek) powiązanych w rozumieniu art. 212 ust. 1 lit. b) i art. 212 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE, jeżeli te inwestycje mają charakter strategiczny;

b) nagłego spadku o 22 % wartości inwestycji w akcje typu 1 traktowane jako długoterminowe inwestycje w akcje zgodnie z art. 171a;

c) nagłego spadku wartości akcji typu 1, innych niż określone w lit. a) i b), o wielkość stanowiącą sumę 39 % i symetrycznego dostosowania, o którym mowa w art. 172 niniejszego rozporządzenia.

2. Wymóg kapitałowy dla akcji typu 2, o których mowa w art. 168 niniejszego rozporządzenia, jest równy stracie podstawowych środków własnych, która nastąpiłaby wskutek następujących nagłych spadków:

a) nagłego spadku o 22 % wartości inwestycji w akcje typu 2 zakładów (jednostek) powiązanych w rozumieniu art. 212 ust. 1 lit. b) i art. 212 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE, jeżeli te inwestycje mają charakter strategiczny;

b) nagłego spadku o 22 % wartości inwestycji w akcje typu 2 traktowane jako długoterminowe inwestycje w akcje zgodnie z art. 171a;

c) nagłego spadku wartości akcji typu 2, innych niż określone w lit. a) i b), o wielkość stanowiącą sumę 49 % i symetrycznego dostosowania, o którym mowa w art. 172 niniejszego rozporządzenia.

3. Wymóg kapitałowy dla kwalifikowalnych akcji infrastrukturalnych, o których mowa w art. 168 niniejszego rozporządzenia, jest równy stracie podstawowych środków własnych, która nastąpiłaby wskutek następujących nagłych spadków:

a) nagłego spadku o 22 % wartości inwestycji w kwalifikowalne akcje infrastrukturalne zakładów (jednostek) powiązanych w rozumieniu art. 212 ust. 1 lit. b) i art. 212 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE, jeżeli te inwestycje mają charakter strategiczny;

b) nagłego spadku o 22 % wartości inwestycji w kwalifikowalne akcje infrastrukturalne traktowane jako długoterminowe inwestycje w akcje zgodnie z art. 171a;

c) nagłego spadku wartości inwestycji w kwalifikowalne akcje infrastrukturalne innych niż te, o których mowa w lit. a) i b), o wielkość stanowiącą sumę 30 % i 77 % symetrycznego dostosowania, o którym mowa w art. 172 niniejszego rozporządzenia.”;

4. Wymóg kapitałowy dla kwalifikowalnych akcji przedsiębiorstw infrastrukturalnych, o których mowa w art. 168 niniejszego rozporządzenia, jest równy stracie podstawowych środków własnych, która nastąpiłaby wskutek następujących nagłych spadków:

a) nagłego spadku o 22 % wartości inwestycji w kwalifikowalne akcje przedsiębiorstw infrastrukturalnych w zakładach powiązanych w rozumieniu art. 212 ust. 1 lit. b) i art. 212 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE, jeżeli te inwestycje mają charakter strategiczny;

b) nagłego spadku o 22 % wartości inwestycji w kwalifikowalne akcje przedsiębiorstw infrastrukturalnych traktowane jako długoterminowe inwestycje w akcje zgodnie z art. 171a;

c) nagłego spadku wartości kwalifikowalnych akcji przedsiębiorstw infrastrukturalnych innych niż te, o których mowa w lit. a) i b), o wielkość stanowiącą sumę 36 % i 92 % symetrycznego dostosowania, o którym mowa w art. 172 niniejszego rozporządzenia.”;

35) dodaje się art. 171a w brzmieniu:

„Artykuł 171a

Długoterminowe inwestycje w akcje

1. Do celów niniejszego rozporządzenia podzbiór inwestycji w akcje można traktować jako długoterminowe inwestycje w akcje, jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wykaże w sposób zadowalający dla organu nadzoru, że spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) podzbiór inwestycji w akcje, a także okres utrzymywania każdej inwestycji w akcje w obrębie tego podzbioru, są jasno określone;

b) podzbiór inwestycji w akcje jest uwzględniony w portfelu aktywów, który jest wyznaczony w celu pokrycia najlepszego oszacowania portfela zobowiązań ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych odpowiadających co najmniej jednemu wyraźnie określonemu rodzajowi działalności, a zakład utrzymuje to wyznaczenie przez cały okres trwania zobowiązań;

c) portfel zobowiązań ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych oraz wyznaczony portfel aktywów, o którym mowa w lit. b), są określane, zorganizowane i zarządzane odrębnie od pozostałej działalności zakładu, a wyznaczony portfel aktywów nie może być wykorzystywany do pokrywania strat wynikłych z innej działalności zakładu;

d) rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe w portfelu zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, o którym mowa w lit. b), stanowią jedynie część ogólnych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;

e) średni okres utrzymywania inwestycji w akcje w podzbiorze przekracza 5 lat lub, w przypadku gdy średni okres utrzymywania dla podzbioru jest krótszy niż 5 lat, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji nie sprzedaje żadnych inwestycji w akcje w podzbiorze do chwili, w której średni okres utrzymywania przekracza 5 lat;

f) podzbiór inwestycji w akcje obejmuje wyłącznie akcje notowane w EOG lub nienotowane akcje spółek, których siedziba główna znajduje się w państwach będących członkami EOG;

g) wypłacalność i płynność zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, jak również jego strategie, procesy i procedury sprawozdawcze dotyczące zarządzania aktywami i zobowiązaniami są takie, aby na bieżąco oraz w warunkach skrajnych zapewnić, by był on w stanie uniknąć wymuszonej sprzedaży każdej inwestycji w akcje w podzbiorze przez okres co najmniej 10 lat;

h) zarządzanie ryzykiem, zarządzanie aktywami i zobowiązaniami oraz polityka inwestycyjna zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji odzwierciedlają wyrażony przez zakład zamiar utrzymania podzbioru inwestycji w akcje przez okres, który jest zgodny z wymogiem określonym w lit. e), oraz jego zdolność do spełnienia wymogu określonego w lit. g).

2. W przypadku gdy akcje są utrzymywane w ramach przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania lub w ramach alternatywnych funduszy inwestycyjnych, o których mowa w art. 168 ust. 6 lit. a)–d), warunki określone w ust. 1 tego artykułu można ocenić na poziomie funduszy zamiast na poziomie aktywów utrzymywanych w ramach tych funduszy.

3. Zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji, które podzbiór inwestycji w akcje traktują jako długoterminowe inwestycje w akcje zgodnie z ust. 1, nie powracają do stosowania metody, która nie uwzględnia długoterminowych inwestycji w akcje. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, który podzbiór inwestycji w akcje traktuje jako długoterminowe inwestycje w akcje, nie jest już w stanie spełniać warunków określonych w ust. 1, niezwłocznie informuje o tym organ nadzoru i przez okres 36 miesięcy przestaje stosować przepisy art. 169 ust. 1 lit. b), ust. 2 lit. b), ust. 3 lit. b) i ust. 4 lit. b) do wszelkich swoich inwestycji w akcje.”;

36) w art. 176 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

„4a. Niezależnie od przepisów ust. 4 obligacjom lub pożyczkom, którym został przypisany stopień jakości kredytowej zgodnie z art. 176a ust. 1 lub 2 lub art. 176c ust. 1, przypisuje się czynnik ryzyka stressi

na podstawie stopnia jakości kredytowej i zmodyfikowanego czasu trwania duri

obligacji lub pożyczki i, przypisanych zgodnie z tabelą określoną w ust. 3 niniejszego artykułu.”;

37) dodaje się art. 176a–176c w brzmieniu:

„Artykuł 176a

Wewnętrzna ocena stopni jakości kredytowej obligacji i pożyczek

1. Obligację lub pożyczkę, dla której nie jest dostępna ocena kredytowa sporządzona przez wyznaczoną ECAI i w przypadku której dłużnicy nie złożyli zabezpieczenia spełniającego kryteria określone w art. 214, można przypisać do stopnia jakości kredytowej 2, jeżeli w odniesieniu do obligacji lub pożyczki spełnione są wszystkie kryteria określone w pkt 3 i 4.

2. Obligację lub pożyczkę, dla której nie jest dostępna ocena kredytowa sporządzona przez wyznaczoną ECAI i w przypadku której dłużnicy nie złożyli zabezpieczenia spełniającego kryteria określone w art. 214, inną niż obligacja lub pożyczka przypisana do stopnia jakości kredytowej 2 zgodnie z pkt 1, można przypisać do stopnia jakości kredytowej 3, jeżeli w odniesieniu do obligacji lub pożyczki spełnione są wszystkie kryteria określone w pkt 3 i 5.

3. Kryteria w niniejszym punkcie są następujące:

a) własna wewnętrzna ocena kredytowa obligacji lub pożyczki przeprowadzona przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji spełnia wymogi wymienione w art. 176b;

b) obligację wyemitowała lub pożyczkę zaciągnęła spółka, która nie należy do tej samej grupy przedsiębiorstw co zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji;

c) obligację wyemitowała lub pożyczkę zaciągnęła spółka, która nie jest zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, jednostką infrastrukturalną, instytucją kredytową, firmą inwestycyjną, instytucją finansową, ZAFI, inwestycyjną spółką zarządzającą UCITS, instytucją pracowniczych programów emerytalnych ani niepodlegającą regulacji jednostką prowadzącą działalność finansową;

d) żadne roszczenia wobec spółki emitującej obligację lub zaciągającej pożyczkę nie są nadrzędne w stosunku do obligacji lub pożyczki, z wyjątkiem następujących roszczeń:

(i) roszczeń ustawowych i roszczeń dostawców instrumentu wsparcia płynności, pod warunkiem że te roszczenia ustawowe i roszczenia dostawców instrumentu wsparcia płynności są łącznie nieistotne w stosunku do całkowitego długu uprzywilejowanego spółki emitującej obligację lub zaciągającej pożyczkę;

(ii) roszczeń powierników;

(iii) roszczeń kontrahentów instrumentów pochodnych;

e) oprócz regularnych płatności odsetek według stałego lub zmiennego oprocentowania przedmiotowa obligacja lub pożyczka zapewnia płatność z tytułu umorzenia po ustalonej cenie w terminie zapadalności lub wcześniej;

f) w umowie dotyczącej obligacji lub pożyczki przewidziano następujące warunki:

(i) pożyczkobiorca jest zobowiązany do przedłożenia pożyczkodawcy co najmniej raz do roku zweryfikowanych danych finansowych;

(ii) pożyczkobiorca jest zobowiązany do powiadomienia pożyczkodawcy o wszelkich zdarzeniach, które mogłyby istotnie wpłynąć na ryzyko kredytowe obligacji lub pożyczki;

(iii) pożyczkobiorca nie jest upoważniony do jednostronnej zmiany warunków obligacji lub pożyczki, ani do wprowadzenia innych zmian w swojej działalności, które istotnie wpłynęłyby na ryzyko kredytowe obligacji lub pożyczki;

(iv) emitenta obowiązuje zakaz emisji nowego długu bez wcześniejszej zgody ze strony zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;

(v) sytuacje stanowiące zdarzenie niewykonania zobowiązania określa się w sposób specyficzny dla emisji i emitenta;

(vi) ustalono, co ma nastąpić w przypadku zmiany kontroli;

g) obligację emituje lub pożyczkę zaciąga spółka, która spełnia wszystkie poniższe kryteria:

(i) jest to spółka z ograniczoną odpowiedzialnością;

(ii) spółka ma siedzibę główną w państwie będącym członkiem EOG;

(iii) ponad 50 % rocznych przychodów spółki jest denominowane w walutach państw będących członkami EOG lub OECD;

(iv) w ciągu co najmniej ostatnich 10 lat działalności spółki nie miało miejsce żadne zdarzenie kredytowe;

(v) spełniono co najmniej jeden z następujących warunków w odniesieniu do każdego z trzech ostatnich lat obrachunkowych kończących się przed dniem, w którym oblicza się kapitałowy wymóg wypłacalności:

— obrót roczny spółki przekracza 10 000 000 EUR,

— suma bilansowa spółki przekracza 10 000 000 EUR,

— liczba personelu zatrudnionego przez spółkę przekracza 50 osób;

(vi) suma rocznego wyniku finansowego spółki przed odsetkami, opodatkowaniem, deprecjacją i amortyzacją (»EBITDA«) z ostatnich pięciu lat obrachunkowych jest wyższa niż 0;

(vii) łączny dług spółki na koniec ostatniego roku obrachunkowego, za który dostępne są dane liczbowe, nie jest wyższy niż 6,5-krotna średnia rocznych wolnych przepływów pieniężnych spółki w ciągu ostatnich pięciu lat obrachunkowych;

(viii) średnia wartość EBITDA spółki w ciągu ostatnich pięciu lat obrachunkowych nie jest mniejsza niż 6,5-krotne koszty odsetek spółki za ostatni rok obrachunkowy, za który dostępne są dane liczbowe;

(ix) dług netto spółki na koniec ostatniego roku obrachunkowego, za który dostępne są dane liczbowe, nie jest wyższy niż 1,5-krotny całkowity kapitał własny spółki na koniec tego roku obrachunkowego.

4. Stopa zwrotu z obligacji lub pożyczki oraz stopa zwrotu z wszelkich obligacji i pożyczek o podobnych warunkach umownych wyemitowanych lub zaciągniętych przez tę samą spółkę w poprzednich trzech latach obrachunkowych nie przekracza wyższej z poniższych wartości:

a) średniej stóp zwrotu z dwóch indeksów określonych zgodnie z pkt 6;

b) sumy 0,5 % i stopy zwrotu z indeksu, który spełnia wymóg zawarty w lit. d) tego punktu.

5. Stopa zwrotu z obligacji lub pożyczki oraz stopa zwrotu z obligacji i pożyczek o podobnych warunkach umownych wyemitowanych lub zaciągniętych przez tę samą spółkę w poprzednich trzech latach obrachunkowych nie przekracza wyższej z poniższych wartości:

a) średniej stóp zwrotu z dwóch indeksów określonych zgodnie z pkt 7;

b) sumy 0,5 % i stopy zwrotu z indeksu, który spełnia wymóg zawarty w lit. b) tego punktu.

6. Do celów pkt 4 zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji określa dla obligacji lub pożyczki, o której mowa w pkt 1, stopę zwrotu, na dzień emisji tej obligacji lub zaciągnięcia tej pożyczki, z dwóch indeksów, które spełniają wszystkie z poniższych wymogów:

a) oba indeksy to szerokie indeksy rynkowe dla obligacji będących przedmiotem obrotu, dla których dostępna jest zewnętrzna ocena kredytowa;

b) obligacje będące przedmiotem obrotu wchodzące w skład dwóch indeksów są denominowane w tej samej walucie co obligacja lub pożyczka;

c) termin wymagalności obligacji będących przedmiotem obrotu wchodzących w skład dwóch indeksów jest zbliżony do terminu wymagalności obligacji lub pożyczki;

d) jeden z dwóch indeksów składa się z obligacji będących przedmiotem obrotu o stopniu jakości kredytowej 2;

e) jeden z dwóch indeksów składa się z obligacji będących przedmiotem obrotu o stopniu jakości kredytowej 4.

7. Do celów pkt 5 zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji określa dla obligacji lub pożyczki, o której mowa w pkt 2, stopę zwrotu, na dzień emisji tej obligacji lub zaciągnięcia tej pożyczki, z dwóch indeksów, które spełniają wszystkie z poniższych wymogów:

a) oba indeksy spełniają wymogi określone w pkt 6 lit. a), b) i c);

b) jeden z dwóch indeksów składa się z obligacji będących przedmiotem obrotu o stopniu jakości kredytowej 3;

c) jeden z dwóch indeksów składa się z obligacji będących przedmiotem obrotu o stopniu jakości kredytowej 4.

8. Do celów pkt 4, jeżeli obligacja lub pożyczka, o której mowa w pkt 1, posiada cechy, inne niż cechy dotyczące ryzyka kredytowego lub braku płynności, które istotnie różnią się od cech obligacji będących przedmiotem obrotu wchodzących w skład dwóch indeksów określonych zgodnie z pkt 6, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji dostosowuje stopę zwrotu z obligacji lub pożyczki, aby odzwierciedlić te różnice.

9. Do celów pkt 5, jeżeli obligacja lub pożyczka, o której mowa w pkt 2, posiada cechy, inne niż cechy dotyczące ryzyka kredytowego lub braku płynności, które istotnie różnią się od cech obligacji będących przedmiotem obrotu wchodzących w skład dwóch indeksów określonych zgodnie z pkt 7, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji dostosowuje stopę zwrotu z obligacji lub pożyczki, aby odzwierciedlić te różnice.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.