Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/1122 z dnia 12 marca 2019 r. uzupełniające dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do funkcjonowania rejestru Unii (Tekst mający znaczenie dla EOG.)
Sekcja 2 — Otwieranie i aktualizacja rachunków
Artykuł 21
W mocyWyznaczanie i zatwierdzanie upoważnionych przedstawicieli
1. Składając wniosek o otwarcie rachunku lub rejestrację weryfikatora, potencjalny posiadacz rachunku lub weryfikator wyznacza pewną liczbę upoważnionych przedstawicieli zgodnie z art. 20.
2. Wyznaczając upoważnionego przedstawiciela, posiadacz rachunku dostarcza informacje wymagane przez administratora. Informacje te obejmują co najmniej informacje określone w załączniku VIII.
Jeżeli potencjalny upoważniony przedstawiciel został już wyznaczony w odniesieniu do danego rachunku i jeżeli posiadacz rachunku wystąpi z takim wnioskiem, krajowy administrator może wykorzystać do celów weryfikacji, o której mowa w ust. 4, dokumentację złożoną przy wcześniejszym wyznaczeniu.
3. Krajowy administrator zatwierdza upoważnionego przedstawiciela lub informuje posiadacza rachunku o odmowie zatwierdzenia w ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji wymaganych zgodnie z ust. 2. W przypadku gdy do przeprowadzenia oceny osoby wyznaczonej niezbędny jest dłuższy okres, administrator może przedłużyć proces oceny o maksymalnie 20 dni roboczych i powiadamia o tym przedłużeniu posiadacza rachunku.
4. Krajowy administrator sprawdza, czy informacje i dokumenty przedstawione w celu wyznaczenia upoważnionego przedstawiciela są kompletne, aktualne, dokładne i prawdziwe.
W przypadku uzasadnionych wątpliwości krajowy administrator może zwrócić się o pomoc do innego krajowego administratora w celu przeprowadzenia weryfikacji, o której mowa w akapicie pierwszym. Administrator, który otrzymał taki wniosek, może go odrzucić. Potencjalny posiadacz rachunku lub weryfikator może bezpośrednio poprosić krajowego administratora o zwrócenie się o udzielenie takiej pomocy. Krajowy administrator informuje potencjalnego posiadacza rachunku lub weryfikatora o takim wniosku o udzielenie pomocy.
5. Krajowy administrator może odmówić zatwierdzenia upoważnionego przedstawiciela:
a) jeżeli przedstawione informacje i dokumenty są niekompletne, nieaktualne lub niedokładne, bądź fałszywe;
b) jeżeli organ egzekwowania prawa poinformuje krajowego administratora lub jeżeli krajowy administrator zostanie poinformowany w inny sposób, że wobec potencjalnego przedstawiciela prowadzone jest dochodzenie w sprawie udziału w oszustwie obejmującym uprawnienia, w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu lub w innych poważnych przestępstwach, w których rachunek mógłby stanowić narzędzie, lub jeżeli w ciągu ostatnich pięciu lat wydano na taką osobę wyrok skazujący z wyżej wymienionych powodów;
c) z powodów określonych w prawie krajowym.
6. Jeżeli krajowy administrator odmówił zatwierdzenia upoważnionego przedstawiciela, posiadacz rachunku może zgłosić sprzeciw wobec tej odmowy organowi stosownemu na mocy prawa krajowego, który poleca krajowemu administratorowi, aby zatwierdził przedstawiciela, albo podtrzymuje odmowę, wydając uzasadnioną decyzję z zastrzeżeniem wymogów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.