Artykuł 80

1. Wszystkie informacje – w tym stan posiadania wszystkich rachunków, wszystkie zrealizowane transakcje, niepowtarzalny jednostkowy kod identyfikacyjny uprawnień – przechowywane w

————— rejestrze Unii uważa się za poufne, chyba że prawo Unii lub przepisy prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne, przewidują inaczej.

Akapit pierwszy ma również zastosowanie do wszelkich informacji zgromadzonych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i będących w posiadaniu centralnego administratora lub krajowego administratora.

2. Centralny administrator i krajowi administratorzy zapewniają, aby wszystkie osoby, które pracują lub pracowały dla nich lub podmiotów, którym przekazano zadania, jak również biegli przez nie wyznaczeni, byli zobowiązani do zachowania tajemnicy służbowej. Nie ujawniają żadnych poufnych informacji, które mogą otrzymać w trakcie pełnienia swoich obowiązków, bez uszczerbku dla wymogów krajowego prawa karnego lub podatkowego lub innych przepisów niniejszego rozporządzenia.

3. Centralny administrator lub krajowy administrator może przekazać dane przechowywane w rejestrze Unii

————— lub zgromadzone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem następującym podmiotom:

a) policji lub innemu organowi egzekwowania prawa lub organowi wymiaru sprawiedliwości, organom podatkowym państwa członkowskiego oraz Prokuraturze Europejskiej (EPPO);

b) Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych Komisji Europejskiej;

c) Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu;

d) Europejskiej Jednostce Współpracy Sądowej (Eurojust);

e) właściwym organom, o których mowa w art. 48 dyrektywy (UE) 2015/849;

f) właściwym organom, o których mowa w art. 67 dyrektywy 2014/65/UE;

g) właściwym organom, o których mowa w art. 22 rozporządzenia (UE) nr 596/2014;

h) Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych ustanowionemu rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (

15

);

i) Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki ustanowionej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 713/2009 (

16

);

j) właściwym krajowym organom nadzoru;

k) krajowym administratorom państw członkowskich i właściwym organom, o których mowa w art. 18 dyrektywy 2003/87/WE;

l) organom, o których mowa w art. 6 dyrektywy 98/26/WE;

m) Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych i właściwym krajowym organom ochrony danych.

4. Dane można udostępniać podmiotom, o których mowa w ust. 3, po złożeniu przez nie wniosku do centralnego administratora lub krajowego administratora, jeżeli wnioski takie są uzasadnione i niezbędne do celów przeprowadzenia dochodzenia, wykrycia, ścigania, działań administracji podatkowej lub organów ścigania, przeprowadzania audytu lub nadzoru finansowego w odniesieniu do działań obejmujących uprawnienia, prania pieniędzy, finansowania terroryzmu lub innych poważnych przestępstw lub nadużyć na rynku, w których rachunki w rejestrze Unii mogą być narzędziem, lub naruszania przepisów unijnych lub krajowych zapewniających funkcjonowanie EU ETS.

Podmioty te składają wszelkie wnioski do centralnego administratora lub krajowego administratora przy użyciu szablonu przedstawionego w załączniku XIV.

Bez uszczerbku dla wymogów krajowych przepisów prawa karnego lub podatkowego, centralny administrator, krajowi administratorzy lub inne organy, podmioty, osoby fizyczne lub prawne, otrzymujące informacje poufne na mocy niniejszego rozporządzenia, mogą wykorzystywać te informacje wyłącznie do wykonywania swoich obowiązków oraz sprawowania swoich funkcji: w przypadku centralnego administratora i krajowych administratorów – objętych zakresem niniejszego rozporządzenia lub, w przypadku innych organów, podmiotów lub osób fizycznych lub prawnych – do celów, do których przekazano im takie informacje, lub w kontekście postępowania administracyjnego lub sądowego odnoszącego się ściśle do sprawowania tych funkcji.

Wszelkie poufne informacje otrzymane, wymieniane lub przekazywane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem podlegają warunkom ustanowionym w niniejszym artykule. Niemniej jednak niniejszy artykuł nie zakazuje centralnemu administratorowi i krajowym administratorom wymiany lub przekazywania informacji poufnych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Niniejszy artykuł nie uniemożliwia centralnemu administratorowi i krajowym administratorom wymiany lub przekazywania, zgodnie z prawem krajowym, poufnych informacji, które nie zostały uzyskane od centralnego administratora lub krajowego administratora innego państwa członkowskiego.

4a. Właściwe organy, o których mowa w art. 22 rozporządzenia (UE) nr 596/2014, mogą otrzymywać, na wniosek skierowany do centralnego administratora, jeżeli takie wnioski są uzasadnione i konieczne do celów, o których mowa w ust. 4 akapit pierwszy, dane przechowywane w rejestrze Unii w regularnych odstępach czasu określonych w porozumieniu z centralnym administratorem.

5. Podmiot otrzymujący dane zgodnie z ust. 4 zapewnia ich stosowanie wyłącznie do celów określonych we wniosku przedłożonym zgodnie z ust. 4 oraz gwarantuje, że nie zostaną one celowo lub przypadkowo udostępnione osobom niezwiązanym z celem zastosowania tych danych. Przepis ten nie wyklucza możliwości udostępnienia tych danych przez podmioty innym podmiotom wymienionym w ust. 3, jeżeli jest to niezbędne do celów określonych we wniosku przedłożonym zgodnie z ust. 4.

6. Podmioty, które otrzymały dane na warunkach opisanych powyżej, dzielą się z centralnym administratorem, jeżeli uznają to za konieczne, swoimi ogólnymi wnioskami dotyczącymi prawnych lub technicznych skutków transakcji z udziałem uprawnień, w tym ogólnymi ustaleniami mającymi na celu poprawę zrozumienia skutków prawnych analizowanych procesów oraz wniesienie wkładu w rozwój polityki, bez odwoływania się do danych dotyczących indywidualnych rachunków lub transakcji.

7. Europol otrzymuje stały dostęp wyłącznie w trybie odczytu do danych przechowywanych w rejestrze Unii

————— do celów art. 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 (

17

). Europol informuje Komisję o sposobie wykorzystywania danych.

8. Krajowi administratorzy w zabezpieczony sposób udostępniają wszystkim pozostałym krajowym administratorom i centralnemu administratorowi imiona, nazwiska, narodowość oraz daty i miejsce urodzenia osób, którym odmówili otwarcia rachunku zgodnie z art. 19 ust. 2 lit. a), b) i c) lub którym odmówili wyznaczenia jako upoważnionego przedstawiciela zgodnie z art. 21 ust. 5 lit. a) i b), a także imiona, nazwiska, narodowość i daty urodzenia posiadacza rachunku oraz upoważnionych przedstawicieli rachunków, do których dostęp zawieszono zgodnie z art. 30 ust. 1 lit. c), art. 30 ust. 2 lit. a), art. 30 ust. 3 lit. a) i b) i art. 30 ust. 4, lub rachunków, które zamknięto zgodnie z art. 28. Krajowi administratorzy dopilnowują, aby informacje były aktualizowane i nie były już udostępniane, jeżeli ustaną powody, dla których należy je udostępniać. Informacje udostępnia się przez okres nie dłuższy niż pięć lat.

Krajowi administratorzy informują osoby, których to dotyczy, o udostępnieniu ich tożsamości innym krajowym administratorom oraz o czasie trwania tej wymiany informacji.

Osoby te mogą w ciągu 30 dni kalendarzowych zgłosić sprzeciw wobec wymiany informacji właściwemu organowi lub stosownemu organowi na mocy prawa krajowego. Właściwy organ lub stosowny organ w uzasadnionej decyzji, z zastrzeżeniem wymogów prawa krajowego, poleca krajowemu administratorowi, aby zaprzestał udostępniania informacji albo podtrzymuje udostępnianie informacji.

Zainteresowane osoby mogą zwrócić się do krajowego administratora udostępniającego informacje zgodnie z akapitem pierwszym o przedstawienie im udostępnionych danych osobowych, które ich dotyczą. Krajowi administratorzy stosują się do tych wniosków w terminie 20 dni roboczych od otrzymania wniosku.

9. Krajowi administratorzy mogą podjąć decyzję o powiadomieniu krajowych organów ścigania oraz krajowych organów podatkowych o wszystkich transakcjach z wykorzystaniem liczby jednostek większej niż ustalona przez krajowego administratora oraz o powiadomieniu o wszelkich rachunkach przeprowadzających w danym okresie określonym przez krajowego administratora liczbę transakcji większą niż liczba określona przez krajowego administratora.

10. ————— Rejestr Unii nie wymaga od posiadaczy rachunków przedstawiania informacji cenowych dotyczących uprawnień.

11. Monitorujący aukcje wyznaczony zgodnie z art. 24 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 posiada dostęp do wszystkich informacji dotyczących rachunku zabezpieczenia transakcji aukcyjnych znajdującego się w rejestrze Unii.