Artykuł 6

1. Każde państwo członkowskie, które wydaje pozwolenia przeciętnym użytkownikom mającym uzasadniony interes, aby nabyć, wprowadzać, posiadać lub stosować prekursory materiałów wybuchowych podlegające ograniczeniom, ustanawia przepisy dotyczące wydawania pozwoleń zgodnie z art. 5 ust. 3. Rozpatrując wniosek o wydanie pozwolenia, właściwy organ państwa członkowskiego uwzględnia wszystkie istotne okoliczności, a w szczególności:

a) uzasadnione zapotrzebowanie na dany prekursor materiałów wybuchowych podlegający ograniczeniom oraz zgodność zamierzonego stosowania z prawem;

b) dostępność prekursora materiałów wybuchowych podlegającego ograniczeniom o niższym stężeniu lub substancji zastępczych o podobnym działaniu;

c) informacje na temat wnioskodawcy, w tym informacje dotyczące wcześniejszych wyroków skazujących wydanych wobec niego w dowolnym miejscu w Unii;

d) zaproponowane rozwiązania w zakresie składowania w celu zapewnienia bezpiecznego składowania prekursora materiałów wybuchowych podlegającego ograniczeniom.

2. Właściwy organ odmawia wydania pozwolenia, jeżeli ma uzasadnione powody, by wątpić w to, że zamierzone stosowanie jest zgodne z prawem lub że przeciętny użytkownik zamierza stosować prekursor materiałów wybuchowych podlegający ograniczeniom do celu zgodnego z prawem.

3. Właściwy organ może zdecydować o ograniczeniu ważności pozwolenia, pozwalając na jednorazowe lub wielokrotne stosowanie. Okres ważności pozwolenia nie może przekraczać trzech lat. Do wyznaczonego momentu wygaśnięcia pozwolenia właściwy organ może zażądać, aby posiadacz pozwolenia wykazał, że warunki, na których pozwolenie zostało wydane, pozostają spełnione. W pozwoleniu wskazuje się prekursory materiałów wybuchowych podlegające ograniczeniom, których dotyczy wydane pozwolenie.

4. Właściwy organ może zażądać od wnioskodawcy uiszczenia opłaty za wniosek o udzielenie pozwolenia. Opłata ta nie może przekraczać kosztów rozpatrzenia wniosku.

5. Właściwy organ może zawiesić lub cofnąć pozwolenie, jeżeli ma uzasadnione powody, by sądzić, że warunki, na jakich pozwolenie zostało wydane, przestały być spełnione. Właściwy organ niezwłocznie informuje posiadaczy pozwolenia o zawieszeniu lub cofnięciu ich pozwoleń, o ile nie naraża to na szwank toczącego się postępowania przygotowawczego.

6. Odwołania od decyzji właściwego organu, jak również spory dotyczące spełnienia warunków pozwolenia, rozpatruje odpowiedni organ, który jest odpowiedzialny za takie odwołania i spory na mocy prawa krajowego.

7. Państwa członkowskie mogą uznawać pozwolenia wydane przez inne państwa członkowskie na podstawie niniejszego rozporządzenia.

8. Państwa członkowskie mogą korzystać ze wzoru pozwolenia określonego w załączniku III.

9. Właściwy organ uzyskuje informacje o wcześniejszych wyrokach skazujących wydanych wobec wnioskodawcy w innych państwach członkowskich, o czym mowa w ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu, za pośrednictwem systemu ustanowionego decyzją ramową Rady 2009/315/WSiSW (

5

). Organy centralne, o których mowa w art. 3 tej decyzji ramowej, udzielają odpowiedzi na wnioski o takie informacje w ciągu 10 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku.