Artykuł 13

1. Urząd może ułatwiać znalezienie rozwiązania w przypadku sporu między co najmniej dwoma państwami członkowskimi w indywidualnych sprawach dotyczących zastosowania prawa Unii w dziedzinach objętych niniejszym rozporządzeniem, nie naruszając uprawnień Trybunału Sprawiedliwości. Celem takiej mediacji jest pogodzenie rozbieżnych stanowisk państw członkowskich, które są stronami sporu oraz przyjęcie niewiążącej opinii.

2. Jeżeli sporu nie można rozwiązać w drodze bezpośrednich kontaktów i dialogu między państwami członkowskimi, które są stronami sporu, Urząd wszczyna procedurę mediacji na wniosek co najmniej jednego zainteresowanego państwa członkowskiego. Urząd może również zaproponować wszczęcie procedury mediacyjnej z własnej inicjatywy. Mediację przeprowadza się wyłącznie za zgodą wszystkich państw członkowskich, które są stronami sporu.

3. Na pierwszym etapie w mediacji uczestniczą państwa członkowskie, które są stronami sporu, oraz mediator, który przyjmuje niewiążącą opinię za zgodą wszystkich stron. W pierwszym etapie mediacji w roli doradczej mogą wziąć udział eksperci z państw członkowskich, Komisji i Urzędu.

4. Jeżeli na pierwszym etapie mediacji nie uda się znaleźć rozwiązania, Urząd rozpoczyna drugi etap mediacji przed Komisją Pojednawczą, o ile wszystkie państwa członkowskie, które są stronami sporu, wyraziły na to zgodę.

5. Komisja Pojednawcza, składająca się z ekspertów z państw członkowskich z wyjątkiem ekspertów z państw członkowskich, które są stronami sporu, dąży do pogodzenia stanowisk państw członkowskich, które są stronami sporu, i uzgadnia niewiążącą opinię. W drugim etapie mediacji w roli doradczej mogą wziąć udział eksperci z Komisji i Urzędu.

6. Zarząd przyjmuje regulamin mediacji, obejmujący między innymi takie kwestie jak organizacja pracy, powoływanie mediatorów, obowiązujące terminy, udział ekspertów z państw członkowskich, Komisji i Urzędu, a także możliwość organizowania obrad Komisji Pojednawczej w formie kilkuosobowych gremiów.

7. Udział państw członkowskich, które są stronami sporu, w obydwu etapach mediacji jest dobrowolny. Jeżeli takie państwo członkowskie postanowi nie uczestniczyć w mediacji, informuje o tym Urząd i pozostałe państwa członkowskie, które są stronami sporu, na piśmie, w tym drogą elektroniczną, o powodach swojej decyzji, w terminie określonym w regulaminie, o którym mowa w ust. 6.

8. Kierując sprawę do mediacji, państwa członkowskie zapewniają ukrycie wszystkich danych osobowych związanych z daną sprawą w taki sposób, że osób, których dane dotyczą, w ogóle nie można zidentyfikować lub już nie można zidentyfikować. Urząd nie przetwarza danych osobowych osób, których sprawa dotyczy, na żadnym etapie mediacji.

9. Mediacja przeprowadzona przez Urząd nie jest dopuszczalna, w przypadku gdy w sprawie toczy się postępowanie sądowe na szczeblu krajowym lub unijnym. W przypadku wszczęcia postępowania sądowego w trakcie mediacji procedurę mediacji zawiesza się.

10. Mediacja pozostaje bez uszczerbku dla kompetencji Komisji Administracyjnej, w tym wszystkich podejmowanych przez nią decyzji. W mediacji uwzględnia się wszystkie stosowne decyzje Komisji Administracyjnej.

11. Jeżeli spór dotyczy w całości lub w części kwestii zabezpieczenia społecznego, Urząd informuje o tym Komisję Administracyjną.

Aby zapewnić dobrą współpracę, koordynować działania w duchu wzajemnego zrozumienia i unikać powielania działań w przypadkach mediacji, które dotyczą zarówno kwestii zabezpieczenia społecznego, jak i prawa pracy, Komisja Administracyjna i Urząd zawierają umowę o współpracy.

Na wniosek Komisji Administracyjnej i w porozumieniu z państwami członkowskimi, które są stronami sporu, Urząd przekazuje kwestię dotyczącą zabezpieczenia społecznego Komisji Administracyjnej zgodnie z art. 74a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004. Mediacja może być kontynuowana w kwestiach niezwiązanych z zabezpieczeniem społecznym.

Na wniosek państwa członkowskiego, które jest stroną sporu, Urząd przekazuje Komisji Administracyjnej kwestie dotyczące koordynacji zabezpieczenia społecznego. Przekazanie to może nastąpić na dowolnym etapie mediacji. Mediacja może być kontynuowana w kwestiach niezwiązanych z zabezpieczeniem społecznym.

12. W terminie trzech miesięcy od przyjęcia niewiążącej opinii państwa członkowskie, które są stronami sporu, informują Urząd o środkach, które zostały podjęte w ramach działań następczych wynikających z opinii lub, gdy takie działania nie zostały podjęte, o powodach niepodjęcia takich działań.

13. Dwa razy do roku Urząd składa Komisji sprawozdanie dotyczące wyników przeprowadzonych przez siebie mediacji oraz przypadków, w których mediacja nie została przeprowadzona.