Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1149 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiające Europejski Urząd ds. Pracy, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 883/2004, (UE) nr 492/2011 i (UE) 2016/589 oraz uchylające decyzję (UE) 2016/344 (Tekst mający znaczenie dla EOG i Szwajcarii)
Rozdział III — STRUKTURA ORGANIZACYJNA URZĘDU
Artykuł 22
W mocyObowiązki Dyrektora Wykonawczego
1. Dyrektor Wykonawczy odpowiada za zarządzanie Urzędem i dąży do osiągnięcia równowagi płci w Urzędzie. Dyrektor Wykonawczy odpowiada przed Zarządem.
2. Na wniosek Parlamentu Europejskiego Dyrektor Wykonawczy składa sprawozdanie z wykonywania swoich obowiązków. Rada może zwrócić się do Dyrektora Wykonawczego o złożenie sprawozdania z wykonywania swoich obowiązków.
3. Dyrektor Wykonawczy jest przedstawicielem prawnym Urzędu.
4. Dyrektor Wykonawczy odpowiada za wykonywanie zadań powierzonych Agencji na mocy niniejszego rozporządzenia, w szczególności za:
a) codzienną administrację Urzędu;
b) wdrażanie decyzji przyjętych przez Zarząd;
c) opracowanie jednolitego dokumentu programowego oraz przedkładanie go Zarządowi do zatwierdzenia;
d) wdrożenie jednolitego dokumentu programowego i składanie sprawozdań z jego wykonania Zarządowi;
e) przygotowanie projektu skonsolidowanego sprawozdania rocznego z działalności Urzędu i przedstawienie go Zarządowi do oceny i przyjęcia;
f) opracowanie planu działania w następstwie wniosków z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen oraz z dochodzeń przeprowadzanych przez OLAF, a także przedstawianie sprawozdań z postępu prac – dwa razy w roku dla Komisji i regularnie dla Zarządu;
g) ochronę interesów finansowych Unii poprzez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkiej innej nielegalnej działalności, z zastrzeżeniem kompetencji OLAF-u w zakresie prowadzenia dochodzeń, poprzez skuteczne kontrole oraz – w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości – odzyskiwanie nienależycie wydatkowanych kwot, a także w razie potrzeby stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających administracyjnych kar, w tym- pieniężnych;
h) przygotowanie strategii Urzędu w zakresie zwalczania nadużyć finansowych i przedstawienie jej Zarządowi do zatwierdzenia;
i) przygotowanie projektów zasad finansowych mających zastosowanie do Urzędu i przedstawianie ich Zarządowi;
j) przygotowanie projektu preliminarza dochodów i wydatków Urzędu w ramach jednolitego dokumentu programowego Urzędu oraz wykonanie jego budżetu;
k) zgodnie z decyzją, o której mowa w art. 18 ust. 2, podejmowanie decyzji dotyczących zarządzania zasobami ludzkimi;
l) podejmowanie decyzji dotyczących wewnętrznej struktury organizacyjnej Urzędu, w tym w razie potrzeby powierzania funkcji zastępczych, które mogą obejmować bieżące zarządzanie Urzędem, a w razie potrzeby decyzji dotyczących zmiany tej struktury, z uwzględnieniem potrzeb związanych z działalnością Urzędu i należytym zarządzaniem budżetem;
m) w stosownych przypadkach, współpracę z agencjami Unii i zawieranie z nimi umów o współpracy;
n) wdrażanie środków ustanowionych przez Zarząd w celu stosowania przez Urząd rozporządzenia (UE) 2018/1725;
o) informowanie Zarządu o opiniach przekazanych przez Grupę Zainteresowanych Stron.
5. Dyrektor Wykonawczy decyduje o tym, czy konieczne jest umieszczenie jednego lub większej liczby pracowników w jednym lub kilku państwach członkowskich, jak również o tym, czy konieczne jest utworzenie biura łącznikowego w Brukseli w celu pogłębienia współpracy Urzędu ze stosownymi instytucjami i organami Unii. Przed podjęciem decyzji o utworzeniu biura lokalnego lub biura łącznikowego Dyrektor Wykonawczy uzyskuje wcześniejszą zgodę Komisji, Zarządu i państwa członkowskiego, w którym ma się znaleźć to biuro. W decyzji określa się zakres działań prowadzonych w tym biurze w sposób pozwalający uniknąć niepotrzebnych kosztów i powielania administracyjnych funkcji Urzędu. Konieczne może być zawarcie z państwem członkowskim, w którym to lokalne biuro lub biuro łącznikowe ma się znajdować, umowy w sprawie siedziby.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.