Artykuł 23

1. W odniesieniu do dystrybucji OIPE poszczególne kategorie dostawców OIPE i dystrybutorów OIPE stosują się do następujących przepisów:

a) zakłady ubezpieczeń, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, i pośrednicy ubezpieczeniowi, o których mowa w art. 10 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, stosują się do obowiązującego prawa krajowego nadającego skuteczność przepisom ustanowionym w rozdziałach V i VI dyrektywy (UE) 2016/97, z wyjątkiem art. 20, 23, 25 i art. 30 ust. 3 tej dyrektywy w odniesieniu do dystrybucji ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych, do bezpośrednio stosowanych praw Unii przyjętych na mocy tych przepisów w odniesieniu do dystrybucji tego rodzaju produktów oraz do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem art. 34 ust. 4;

b) firmy inwestycyjne, o których mowa w art. 10 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, stosują się do obowiązującego prawa krajowego nadającego skuteczność przepisom dotyczącym wprowadzania do obrotu i dystrybucji instrumentów finansowych ustanowionym w art. 16 ust. 3 oraz w art. 23, 24 i 25 dyrektywy 2014/65/UE, z wyjątkiem art. 24 ust. 2 i art. 25 ust. 3 i 4 tej dyrektywy, do bezpośrednio stosowanych praw Unii przyjętych na mocy tych przepisów oraz do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem art. 34 ust. 4;

c) wszyscy pozostali dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE stosują się do obowiązujących praw krajowych nadających skuteczność przepisom dotyczącym wprowadzania do obrotu i dystrybucji instrumentów finansowych ustanowionym w art. 16 ust. 3 akapit pierwszy i w art. 23, 24 i 25 dyrektywy 2014/65/UE, z wyjątkiem art. 24 ust. 2 oraz art. 25 ust. 2, 3 i 4 tej dyrektywy, do bezpośrednio stosowanych praw Unii przyjętych na mocy tych przepisów oraz do niniejszego rozporządzenia.

2. Zasady określone w ust. 1 lit. a) mają zastosowanie wyłącznie w zakresie, w jakim obowiązujące prawo krajowe nadające skuteczność przepisom określonym w rozdziałach V i VI dyrektywy (UE) 2016/97, nie jest bardziej rygorystyczne.