Artykuł 15

1. Środki techniczne ustanowione na poziomie regionalnym są określone w następujących załącznikach:

a) w załączniku V w odniesieniu do Morza Północnego;

b) w załączniku VI w odniesieniu do wód północno-zachodnich;

c) w załączniku VII w odniesieniu do wód południowo-zachodnich;

d) w załączniku VIII w odniesieniu do Morza Bałtyckiego;

e) w załączniku IX w odniesieniu do Morza Śródziemnego;

f) w załączniku X w odniesieniu do Morza Czarnego;

g) w załączniku XI w odniesieniu do wód Unii na Oceanie Indyjskim i zachodnim Atlantyku;

h) w załączniku XIII w odniesieniu do gatunków wrażliwych.

2. W celu uwzględnienia regionalnych uwarunkowań odpowiednich połowów Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia oraz art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 aktów delegowanych w celu zmiany, uzupełnienia, uchylenia lub odstąpienia od środków technicznych określonych w załącznikach, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w tym przy wykonywaniu obowiązku wyładunku w kontekście art. 15 ust. 5 i 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Komisja przyjmuje takie akty delegowane na podstawie wspólnego zalecenia przedłożonego zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i zgodnie z odpowiednimi artykułami rozdziału III niniejszego rozporządzenia.

3. Do celów przyjęcia takich aktów delegowanych państwa członkowskie, które mają bezpośredni interes związany z zarządzaniem, mogą przedkładać wspólne zalecenia zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 po raz pierwszy nie później niż 24 miesiące, a następnie 18 miesięcy, od każdego przedłożenia sprawozdania, o którym mowa w art. 31 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. Mogą one również przedkładać takie zalecenia, gdy uznają to za konieczne.

4. Środki techniczne przyjęte na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu:

a) służą osiągnięciu celów i wartości docelowych określonych w art. 3 i 4 niniejszego rozporządzenia;

b) służą osiągnięciu celów i spełniają warunki określone w innych odpowiednich aktach Unii przyjętych w dziedzinie WPRyb, w szczególności w ramach planów wieloletnich, o których mowa w art. 9 i 10 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

c) odpowiadają zasadom dobrych rządów określonym w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

d) jako minimum prowadzą do takich korzyści dla ochrony żywych zasobów morskich, które są co najmniej równoważne środkom, o których mowa w ust. 1, w szczególności pod względem modeli eksploatacji i poziomu ochrony przewidzianej dla gatunków i siedlisk wrażliwych. Uwzględnia się także potencjalny wpływ działalności połowowej na ekosystem morski.

5. Stosowanie warunków w odniesieniu do specyfikacji dotyczących rozmiaru oczek sieci określonych w art. 27 i w części B załączników V–XI nie może prowadzić do pogorszenia standardów selektywności, w szczególności pod względem zwiększenia połowów osobników młodocianych, obowiązujących w dniu 14 sierpnia 2019 r., i służy osiągnięciu celów i wartości docelowych określonych w art. 3 i 4.

6. We wspólnych zaleceniach przedkładanych do celów przyjęcia środków, o których mowa w ust. 2, państwa członkowskie dostarczają dowody naukowe uzasadniające przyjęcie tych środków.

7. Komisja może zażądać od STECF oceny wspólnych zaleceń, o których mowa w ust. 2.