Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1394 z dnia 10 września 2019 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących nadzoru nad dopuszczaniem do obrotu i wyprowadzenia z obszaru celnego Unii

Artykuł 1

W mocy

Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2447

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2447 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 55 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Komisja ujawnia wyłącznie dane, o których mowa w ust. 1, przekazane przez organy celne w formie zagregowanej.”;

b) dodaje się następujące ustępy:

„3a. Komisja przyznaje użytkownikom, którym udzielono zezwolenia zgodnie z art. 56 ust. 2, dostęp do niezagregowanych danych przekazanych przez organy celne państwa członkowskiego, które wystąpiło o dostęp do nich, oraz do danych zagregowanych na poziomie Unii.

3b. W drodze odstępstwa od ust. 3a Komisja przyznaje właściwym organom państw członkowskich dostęp do danych niezagregowanych, jeżeli akt Unii przewiduje taki dostęp.”;

c) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, do daty wdrożenia aktualizacji krajowych systemów importu, o której mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, zestaw danych, które mogą być wymagane przez Komisję do celów nadzoru przy dopuszczeniu do obrotu, określono w załączniku 21-02.

Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, do daty wdrożenia aktualizacji krajowych systemów eksportu, o której mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, zestaw danych, które mogą być wymagane przez Komisję do celów nadzoru przy wywozie, określono w załączniku 21-02.”;

2) art. 187 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. W przypadku gdy na obszar celny Unii wprowadzane są towary, które zwolniono z wymogu złożenia przywozowej deklaracji skróconej zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. c)–k), m) i n), ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446, analizę ryzyka przeprowadza się po przedstawieniu towarów, w miarę możliwości w oparciu o deklarację do czasowego składowania lub zgłoszenie celne obejmujące te towary.”;

3) w art. 214 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3. Poświadczenie wymagane zgodnie z ust. 1 można przedstawić za pośrednictwem odpowiednich formularzy lub dokumentów innych niż wydruk dziennika połowowego, zawierających odniesienie do tego dziennika połowowego.”;

4) w art. 234 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3. W przypadku gdy kontrolny urząd celny zwrócił się z wnioskiem, zgodnie z art. 182 ust. 3 akapit trzeci kodeksu, o przedstawienie towarów organom celnym, ponieważ organy celne zidentyfikowały nowe, poważne ryzyko finansowe lub inną szczególną sytuację związaną z pozwoleniem na złożenie zgłoszenia celnego w formie wpisu do rejestru zgłaszającego ze zwolnieniem z obowiązku przedstawienia towarów, kontrolny urząd celny wskazuje posiadaczowi takiego pozwolenia:

a) określony termin przedstawienia organom celnym towarów, których dotyczą te sytuacje,

b) obowiązek wpisania daty powiadomienia o przedstawieniu do ewidencji, oraz

c) obowiązek przestrzegania przepisów ust. 1 lit. b)–e) i g).

W takich sytuacjach zwolnienie towarów następuje zgodnie z art. 194 kodeksu.”;

5) w art. 302 ust. 2 dodaje się pkt w brzmieniu:

„c)

towary są przewożone drogą morską, a odniesienie do towarzyszącego konosamentu jest wymienione w elektronicznym dokumencie przewozowym stosowanym jako zgłoszenie celne do objęcia towarów procedurą tranzytu unijnego, o której mowa w art. 233 ust. 4 lit. e) kodeksu.”;

6) w art. 311 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„3. W przypadku otrzymania przez organ celny państwa członkowskiego zaangażowanego w operację tranzytową dowodu, przed upływem terminu, o którym mowa w art. 77 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, że miejsce zdarzenia, w którym powstał dług celny, znajduje się na jego terytorium, organ ten niezwłocznie, a w każdym razie w tym terminie, wysyła należycie uzasadniony wniosek do organu celnego państwa członkowskiego wyjścia o przekazanie obowiązku rozpoczęcia odzyskiwania należności celnych.

4. Organ celny państwa członkowskiego wyjścia potwierdza otrzymanie wniosku złożonego zgodnie z ust. 3 i informuje wzywający organ celny, w terminie 28 dni od daty wysłania wniosku, czy przyjmuje wniosek i przekazuje organowi wnioskującemu obowiązek rozpoczęcia odzyskania należności celnych.”;

7) art. 324 ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

dostarczenie głównych produktów przetworzonych, których stawka należności celnych przywozowych erga omnes jest „bez cła” lub dla których wystawiono autoryzowane poświadczenie produkcji/obsługi na formularzu 1 EASA lub równoważne świadectwo, o którym mowa w art. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2018/581 (*1);.

(*1) Rozporządzenie Rady (UE) 2018/581 z dnia 16 kwietnia 2018 r. w sprawie tymczasowego zawieszenia autonomicznych ceł wspólnej taryfy celnej na niektóre towary przeznaczone do zamontowania lub wykorzystania w statkach powietrznych oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1147/2002 (Dz.U. L 98 z 18.4.2018, s. 1).”;"

8) w art. 329 wprowadza się następujące zmiany:

a) ustępy 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3. Jeżeli towary są ładowane w porcie morskim na statek, który nie jest przydzielony do obsługi regularnej linii żeglugowej, o której mowa w art. 120 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, na którym zostaną przewiezione do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza obszarem celnym Unii, urzędem celnym wyprowadzenia jest urząd celny właściwy dla miejsca załadunku towarów na taki statek.

4. Jeżeli ust. 3 nie ma zastosowania, a towary zostają załadowane na statek lub statek powietrzny bez późniejszego przeładunku w celu przewozu do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza obszarem celnym Unii drogą morską lub powietrzną, urzędem celnym wyprowadzenia jest urząd celny właściwy dla miejsca załadunku towarów na taki statek lub statek powietrzny.”;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„7 a. Najpóźniej począwszy od daty wdrożenia automatycznego systemu eksportu (AES), o którym mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, nie stosuje się ust. 6 i 7 w przypadku wywozu towarów unijnych należących do jednej z kategorii wymienionych w art. 1 ust. 1 dyrektywy 2008/118/WE.

Najpóźniej począwszy od daty wdrożenia automatycznego systemu eksportu (AES), o którym mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, nie stosuje się ust. 7 w przypadku powrotnego wywozu towarów nieunijnych.”;

9) art. 332 ust. 5 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Obowiązek ustanowiony w akapicie pierwszym nie ma zastosowania, o ile informacje te są dostępne dla organów celnych za pośrednictwem istniejących handlowych, portowych lub transportowych systemów informacyjnych lub w sytuacji, o której mowa w art. 329 ust. 7.”;

10) w art. 333 wprowadza się następujące zmiany:

a) ustępy 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4. Jeżeli towary objęte jednym zgłoszeniem wywozowym lub zgłoszeniem do powrotnego wywozu przewożone są do urzędu celnego wyprowadzenia, a następnie opuszczają obszar celny Unii jako więcej niż jedna przesyłka z powodu szczególnych okoliczności, urząd celny wyprowadzenia informuje urząd celny wywozu o wyprowadzeniu towarów dopiero wówczas, gdy wszystkie towary opuściły obszar celny Unii.

5. W szczególnych okolicznościach, jeżeli towary objęte jednym zgłoszeniem wywozowym lub zgłoszeniem do powrotnego wywozu przewożone są do urzędu celnego wyprowadzenia, a następnie opuszczają obszar celny Unii przez więcej niż jeden urząd celny wyprowadzenia, każda z osób, o których mowa w art. 267 ust. 2 kodeksu może zwrócić się z wnioskiem do urzędu celnego wyprowadzenia, w którym towary zostały przedstawione po raz pierwszy, o poinformowanie pozostałych urzędów celnych wyprowadzenia przez które część z tych towarów opuści obszar celny Unii. Każdy urząd celny wyprowadzenia sprawuje dozór nad fizycznym wyprowadzeniem towarów opuszczających obszar celny Unii z tego urzędu. Kolejny urząd celny (urzędy celne) wyprowadzenia informuje (-ą) pierwszy urząd celny wyprowadzenia o tych towarach, które opuściły obszar celny Unii z tych urzędów. Pierwszy urząd celny wyprowadzenia oraz kolejny (-e) urząd (-y) celny (-e) wyprowadzenia wymieniają te informacje w porozumieniu ze sobą i poza automatycznym systemem eksportu, o którym mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578. Pierwszy urząd celny wyprowadzenia informuje urząd celny wywozu, gdy wszystkie towary opuściły obszar celny Unii.”;

b) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 lit. b) i c) akapit drugi niniejszego artykułu, do dnia wdrożenia automatycznego systemu eksportu, o którym mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, w przypadkach, o których mowa w art. 329 ust. 5 i 6 niniejszego rozporządzenia, terminem poinformowania urzędu celnego wywozu przez urząd celny wyprowadzenia o wyprowadzeniu towarów jest pierwszy dzień roboczy następujący po dniu, w którym towary zostają objęte procedurą tranzytu lub opuszczają obszar celny Unii, albo w którym procedura tranzytu zostaje zamknięta.”;

c) uchyla się ust. 8 i 9;

11) w art. 340 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Jeżeli w przypadkach określonych w art. 329 ust. 5, 6 i 7 zmiana umowy przewozu powoduje zakończenie na obszarze celnym Unii czynności transportu, która miała się zakończyć poza tym obszarem, to dane przedsiębiorstwa lub organy informują urząd celny wyprowadzenia o tej zmianie i mogą przystąpić do realizacji zmienionej umowy tylko za uprzednią zgodą tego urzędu celnego wyprowadzenia.”;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a. Najpóźniej począwszy od daty wdrożenia automatycznego systemu eksportu (AES), o którym mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, w przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 3, urząd celny wyprowadzenia informuje urząd celny wywozu, że towary nie zostały wyprowadzone poza obszar celny Unii.”;

12) w załączniku A wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

13) w załączniku B wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia;

14) W załączniku 21-01, po wierszu dotyczącym nr. porządkowego D. 3/39, dodaje się wiersz w brzmieniu:

„3/40

Nr identyfikacyjny dodatkowych odniesień podatkowych

Jak dane o numerze porządkowym 3/40”

15) W załączniku 21-02, po wierszu dotyczącym nr. porządkowego D. 1/10, dodaje się wiersz w brzmieniu:

„3/40

Nr identyfikacyjny dodatkowych odniesień podatkowych

Jak dane o numerze porządkowym 3/40

44 – an ..40

4/4

Naliczanie opłat – Podstawa opłaty (*2)

Jak dane o numerze porządkowym 4/4

47 – an.. 6 + n.. 16,6

16) W załączniku 23-01, w tabeli, w kolumnie pierwszej, w wierszu dotyczącym Strefy P wprowadza się następujące zmiany:

a) skreśla się wyrazy „,była jugosłowiańska republika Macedonii”;

b) między słowami „Norwegia” i „Serbia” dodaje się słowa „Macedonia Północna”;

17) w załączniku 32-01 pkt 1 słowa „byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii” zastępuje się słowami „Republiki Macedonii Północnej”;

18) w załączniku 32-02 pkt 1 słowa „byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii” zastępuje się słowami „Republiki Macedonii Północnej”;

19) w załączniku 32-03 pkt 1 słowa „byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii” zastępuje się słowami „Republiki Macedonii Północnej”;

20) w załączniku 72-04 w części II wprowadza się następujące zmiany:

a) w rozdziale VI w polu 7 słowo „Macedonia” zastępuje się słowami „Macedonia Północna”;

b) w rozdziale VII w polu 6 słowo „Macedonia” zastępuje się słowami „Macedonia Północna”.”

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.