Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1700 z dnia 10 października 2019 r. ustanawiające wspólne ramy statystyk europejskich dotyczących osób i gospodarstw domowych, opartych na danych na poziomie indywidualnym zbieranych metodą doboru próby, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 808/2004, (WE) nr 452/2008 i (WE) nr 1338/2008 oraz uchylające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1177/2003 i rozporządzenie Rady (WE) nr 577/98
Załącznik III
W mocyCharakterystyka próby
1. Do cech charakterystycznych próby w dziedzinie „zasoby pracy” należą:
a) krajowa próba dla kwartału odniesienia (agregacja kolejnych tygodni odniesienia) jest rozłożona równomiernie na wszystkie tygodnie kwartału. Próba dla kwartału odniesienia (w każdym regionie NUTS 2) jest rozłożona na 3 miesiące proporcjonalnie do liczby tygodni w każdym miesiącu;
b) próba ma śródroczny schemat rotacji. W tych samych kwartałach w kolejnych latach próby muszą się pokrywać w co najmniej 20 %, natomiast w kolejnych kwartałach – w 50 %, bez uwzględniania czynnika wycierania się.
Bez uszczerbku dla art. 7 ust. 1 lit. e), dane muszą być dostarczane dla całej próby.
2. Do cech charakterystycznych próby w dziedzinie „dochody i warunki życia” należą:
a) próba ma co najmniej czteroletni schemat rotacji. Jeżeli państwo członkowskie uzna, że jest to możliwe, próba ma sześcioletni lub dłuższy schemat rotacji;
b) nie uwzględniając czynnika wycierania się, próba jest równomiernie rozłożona na lata schematu rotacji, z wyjątkiem okresu zmian wielkości próby.
3. Do cech charakterystycznych próby w dziedzinie „budżet czasu” należą okresy sprawozdawcze przydzielone do jednostek próby, które:
a) są rozłożone na okres kolejnych dwunastu miesięcy;
b) obejmują dni wolne od pracy;
c) są oparte na próbie losowej.
4. Do cech charakterystycznych próby w dziedzinie „spożycie” należą okresy sprawozdawcze przydzielone do jednostek próby, które są rozłożone na okres kolejnych dwunastu miesięcy.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.