Artykuł 10

1. Ochrona oznaczenia geograficznego pozostaje bez uszczerbku dla ważności na poziomie unijnym, regionalnym lub krajowym wcześniejszego znaku towarowego, który zgłoszono lub zarejestrowano w dobrej wierze lub nabyto poprzez stosowanie w dobrej wierze na terytorium państwa członkowskiego, regionalnego związku państw członkowskich lub Unii.

2. Oznaczenie geograficzne zarejestrowane w rejestrze międzynarodowym nie jest chronione na terytorium Unii, jeżeli przy uwzględnieniu renomy znaku towarowego, jego powszechnej znajomości oraz okresu, przez jaki jest on stosowany, ochrona danego oznaczenia geograficznego na terytorium Unii mogłaby wprowadzić w błąd konsumentów co do prawdziwej tożsamości produktu.

3. Nie naruszając ust. 2, znak towarowy, który zgłoszono lub zarejestrowano w dobrej wierze lub – o ile jest to przewidziane przez obowiązujące przepisy prawa – nabyto poprzez stosowanie w dobrej wierze na terytorium państwa członkowskiego, regionalnego związku państw członkowskich lub Unii przed dniem, w którym Biuro Międzynarodowe powiadomiło Komisję o publikacji rejestracji międzynarodowej oznaczenia geograficznego, i którego stosowanie byłoby sprzeczne z ochroną tego oznaczenia geograficznego, może pozostać w użyciu w odniesieniu do danego produktu, a jego okres stosowania może zostać przedłużony niezależnie od ochrony tego oznaczenia geograficznego, pod warunkiem że brak jest podstaw do jego unieważnienia lub wygaśnięcia na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 (

4

) lub dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 (

5

). W takich przypadkach dozwolone jest stosowanie zarówno oznaczenia geograficznego, jak i danego znaku towarowego.