Artykuł 5

1. Każdego roku właściwy organ porównuje średni poziom działalności każdej podinstalacji, określony zgodnie z art. 4, z historycznym poziomem działalności początkowo wykorzystywanym w celu określenia przydziału bezpłatnych uprawnień. Jeżeli wartość bezwzględna różnicy między średnim poziomem działalności a historycznym poziomem działalności tej podinstalacji przekracza 15 % tego historycznego poziomu działalności, należy dostosować przydział bezpłatnych uprawnień dla tej instalacji. Dostosowanie to ma zastosowanie od roku następującego po dwóch latach kalendarzowych wykorzystanych w celu określenia średniego poziomu działalności i dokonuje się go przez zwiększenie lub zmniejszenie przydziału bezpłatnych uprawnień dla danej podinstalacji o dokładną wartość procentową zmiany średniego poziomu działalności w porównaniu z historycznym poziomem działalności początkowo wykorzystywanym w celu określenia przydziału bezpłatnych uprawnień.

W odniesieniu do podinstalacji objętych wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple, podinstalacji objętych wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwie oraz podinstalacji wytwarzających emisje procesowe dostosowanie, o którym mowa w akapicie pierwszym, opiera się na średnim oczekiwanym poziomie działalności. Dostosowań dla każdej z tych podinstalacji dokonuje się wyłącznie w przypadku, gdy wartość bezwzględna dostosowania przekracza 15 %.

1a. Do celów ust. 1 akapit drugi oraz w przypadku przekroczenia wartości różnicy, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy, prowadzący instalację przypisuje odpowiednie ilości ciepła, paliwa i emisji procesowych do każdego odnośnego produktu zgodnie z metodyką określoną w załączniku I, z zastosowaniem tych samych metod co w przypadku przypisywania danych do podinstalacji, które to metody określono w sekcji 3.2 załącznika VII do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331. Prowadzący instalację opisuje zastosowane metody w planie metodyki monitorowania zatwierdzonym zgodnie z art. 6 tego rozporządzenia.

2. W przypadku dokonania dostosowania zgodnie z ust. 1 w okresie, na który przydzielane są uprawnienia, dalsze dostosowania mogą mieć miejsce jedynie wówczas, gdy wartość bezwzględna różnicy między średnim poziomem działalności a historycznym poziomem działalności tej podinstalacji przekracza najbliższy przedział 5 %, powyżej 15 % przedziału, który spowodował wcześniejsze dostosowanie przydziału bezpłatnych uprawnień dla tej instalacji, poprzez zwiększenie lub zmniejszenie przydziału bezpłatnych uprawnień dla odpowiedniej podinstalacji o dokładną wartość procentową zmiany średniego poziomu działalności w stosunku do historycznego poziomu działalności początkowo wykorzystanego w celu określenia przydziału bezpłatnych uprawnień.

W przypadku podinstalacji objętych wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple, podinstalacji objętych wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwie i podinstalacji wytwarzających emisje procesowe wartość różnicy, o której mowa w akapicie pierwszym, odnosi się do średniego oczekiwanego poziomu działalności.

3. Jeżeli zwiększenie lub zmniejszenie średniego poziomu działalności podinstalacji nie przekracza już 15 % w porównaniu z historycznym poziomem działalności początkowo wykorzystanym w celu określenia przydziału bezpłatnych uprawnień, przydział bezpłatnych uprawnień dla tej podinstalacji jest równy początkowemu przydziałowi określonemu w art. 16 lub 18 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331, począwszy od roku następującego po dwóch latach kalendarzowych wykorzystanych do określenia średniego poziomu działalności.

4. Jeżeli podinstalacja zaprzestała działalności, nie jest uprawniona do przydziału bezpłatnych uprawnień na pozostałą część roku kalendarzowego następującą po dniu zaprzestania działalności, na zasadzie proporcjonalnej, a przydział bezpłatnych uprawnień dla tej podinstalacji ustala się na zero, począwszy od roku następującego po zakończeniu działalności.

5. Dla nowych podinstalacji i dla nowych instalacji, w pierwszych trzech latach kalendarzowych działalności, przydział bezpłatnych uprawnień do emisji nie podlega dostosowaniu. W odniesieniu do pierwszego i drugiego roku kalendarzowego działalności, przydział bezpłatnych uprawnień do emisji opiera się na poziomie działalności odpowiednio każdego roku, dla trzeciego roku kalendarzowego działalności przydział bezpłatnych uprawnień do emisji opiera się na historycznym poziomie działalności wykorzystanym w celu określenia przydziału bezpłatnych uprawnień.

6. Ostateczna roczna liczba uprawnień do emisji przydzielonych bezpłatnie dla instalacji stanowi sumę uprawnień do emisji wszystkich podinstalacji, obliczoną zgodnie z odpowiednio art. 16 lub 18 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331.