Rozporządzenie Rady (UE) 2019/1919 z dnia 8 listopada 2019 r. w sprawie przydziału uprawnień do połowów z tytułu Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską
Treść z wersji skonsolidowanej na dzień 1 stycznia 2021 — tekst uwzględnia późniejsze zmiany aktu. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2019/1919
z dnia 8 listopada 2019 r.
w sprawie przydziału uprawnień do połowów z tytułu Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską
Artykuł 1
Uprawnienia do połowów
1. Uprawnienia do połowów określone– na okres przedłużenia stosowania protokołu – w Protokole ustalającym uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską, przydziela się państwom członkowskim w następujący sposób:
a) kategoria 1 – statki poławiające skorupiaki, z wyjątkiem langusty i kraba:
Hiszpania
4 150 ton
Włochy
600 ton
Portugalia
250 ton
W tej kategorii w wodach Mauretanii połowy może prowadzić maksymalnie 25 statków;
b) kategoria 2 – trawlery (niebędące zamrażalniami) i taklowce głębinowe do połowów morszczuka „czarnego” (morszczuka senegalskiego i angolańskiego):
Hiszpania
6 000 ton
W tej kategorii w wodach Mauretanii połowy może prowadzić maksymalnie sześć statków;
c) kategoria 3 – statki poławiające gatunki denne inne niż morszczuk „czarny” (morszczuk senegalski i angolański), z użyciem narzędzi innych niż włoki:
Hiszpania
3 000 ton
W tej kategorii w wodach Mauretanii połowy może prowadzić maksymalnie 6 statków;
d) kategoria 4 – sejnery tuńczykowe (12 500 ton – pojemność referencyjna):
Hiszpania
17 licencji rocznych
Francja
8 licencji rocznych
e) kategoria 5 – klipry tuńczykowe i taklowce powierzchniowe (7 500 ton – pojemność referencyjna):
Hiszpania
14 licencji rocznych
Francja
1 licencja roczna
f) kategoria 6 – trawlery zamrażalnie do połowów pelagicznych:
Niemcy
13 038,4 tony
Francja
2 714,6 tony
Łotwa
55 966,6 tony
Litwa
59 837,6 tony
Niderlandy
64 976,1 tony
Polska
27 106,6 tony
Irlandia
8 860,1 tony.
W okresie przedłużenia obowiązywania protokołu państwa członkowskie dysponują następującą liczbą licencji kwartalnych:
Niemcy
4
Francja
2
Łotwa
20
Litwa
22
Niderlandy
16
Polska
8
Irlandia
2
Państwa członkowskie informują Komisję w przypadku gdy niektóre z licencji można udostępnić innym państwom członkowskim.
W odniesieniu do tej kategorii w wodach Mauretanii połowy może prowadzić maksymalnie 19 statków;
g) kategoria 7 – statki do połowów pelagicznych ryb świeżych
Irlandia
15 000 ton
Powyższe uprawnienia do połowów są w przypadku niewykorzystania przenoszone do kategorii 6, zgodnie z kluczem podziału dla tej kategorii;
h) kategoria 2a – trawlery zamrażalnie do połowów morszczuka „czarnego” (morszczuka senegalskiego i morszczuka angolańskiego):
Hiszpania:
Morszczuk „czarny” (morszczuk senegalski i morszczuk angolański)
3 500 ton
Kałamarnica
1 450 ton
Mątwa
600 ton
W tej kategorii w wodach Mauretanii połowy może prowadzić maksymalnie 6 statków.
2. Termin, o którym mowa w art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2403, w którym państwa członkowskie zobowiązane są potwierdzić fakt niewykorzystywania w pełni uprawnień do połowów przyznanych na podstawie Protokołu, ustala się na dziesięć dni roboczych, licząc od daty przekazania im przez Komisję informacji o niepełnym wykorzystaniu uprawnień do połowów.
Artykuł 2
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia rozpoczęcia tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 02019R1919-20210101. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.