Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

W mocy Rozporządzenie · 8 listopada 2019

Rozporządzenie Rady (UE) 2019/1919 z dnia 8 listopada 2019 r. w sprawie przydziału uprawnień do połowów z tytułu Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską

Treść z wersji skonsolidowanej na dzień 1 stycznia 2021 — tekst uwzględnia późniejsze zmiany aktu. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.

Tekst urzędowy w EUR-Lex

Treść aktu

Tytuł i preambuła (motywy)

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2019/1919

z dnia 8 listopada 2019 r.

w sprawie przydziału uprawnień do połowów z tytułu Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską

Artykuł 1

Uprawnienia do połowów

1. Uprawnienia do połowów określone– na okres przedłużenia stosowania protokołu – w Protokole ustalającym uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską, przydziela się państwom członkowskim w następujący sposób:

a) kategoria 1 – statki poławiające skorupiaki, z wyjątkiem langusty i kraba:

Hiszpania

4 150 ton

Włochy

600 ton

Portugalia

250 ton

W tej kategorii w wodach Mauretanii połowy może prowadzić maksymalnie 25 statków;

b) kategoria 2 – trawlery (niebędące zamrażalniami) i taklowce głębinowe do połowów morszczuka „czarnego” (morszczuka senegalskiego i angolańskiego):

Hiszpania

6 000 ton

W tej kategorii w wodach Mauretanii połowy może prowadzić maksymalnie sześć statków;

c) kategoria 3 – statki poławiające gatunki denne inne niż morszczuk „czarny” (morszczuk senegalski i angolański), z użyciem narzędzi innych niż włoki:

Hiszpania

3 000 ton

W tej kategorii w wodach Mauretanii połowy może prowadzić maksymalnie 6 statków;

d) kategoria 4 – sejnery tuńczykowe (12 500 ton – pojemność referencyjna):

Hiszpania

17 licencji rocznych

Francja

8 licencji rocznych

e) kategoria 5 – klipry tuńczykowe i taklowce powierzchniowe (7 500 ton – pojemność referencyjna):

Hiszpania

14 licencji rocznych

Francja

1 licencja roczna

f) kategoria 6 – trawlery zamrażalnie do połowów pelagicznych:

Niemcy

13 038,4 tony

Francja

2 714,6 tony

Łotwa

55 966,6 tony

Litwa

59 837,6 tony

Niderlandy

64 976,1 tony

Polska

27 106,6 tony

Irlandia

8 860,1 tony.

W okresie przedłużenia obowiązywania protokołu państwa członkowskie dysponują następującą liczbą licencji kwartalnych:

Niemcy

4

Francja

2

Łotwa

20

Litwa

22

Niderlandy

16

Polska

8

Irlandia

2

Państwa członkowskie informują Komisję w przypadku gdy niektóre z licencji można udostępnić innym państwom członkowskim.

W odniesieniu do tej kategorii w wodach Mauretanii połowy może prowadzić maksymalnie 19 statków;

g) kategoria 7 – statki do połowów pelagicznych ryb świeżych

Irlandia

15 000 ton

Powyższe uprawnienia do połowów są w przypadku niewykorzystania przenoszone do kategorii 6, zgodnie z kluczem podziału dla tej kategorii;

h) kategoria 2a – trawlery zamrażalnie do połowów morszczuka „czarnego” (morszczuka senegalskiego i morszczuka angolańskiego):

Hiszpania:

Morszczuk „czarny” (morszczuk senegalski i morszczuk angolański)

3 500 ton

Kałamarnica

1 450 ton

Mątwa

600 ton

W tej kategorii w wodach Mauretanii połowy może prowadzić maksymalnie 6 statków.

2. Termin, o którym mowa w art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2403, w którym państwa członkowskie zobowiązane są potwierdzić fakt niewykorzystywania w pełni uprawnień do połowów przyznanych na podstawie Protokołu, ustala się na dziesięć dni roboczych, licząc od daty przekazania im przez Komisję informacji o niepełnym wykorzystaniu uprawnień do połowów.

Artykuł 2

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia rozpoczęcia tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 02019R1919-20210101. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.