Artykuł 31

Do celów niniejszej sekcji firma inwestycyjna może, po pierwsze, traktować doskonale dopasowane kontrakty objęte umową o kompensowaniu zobowiązań jako pojedynczy kontrakt z referencyjną kwotą główną stanowiącą równowartość wpływów netto, po drugie, kompensować inne transakcje podlegające nowacji, w ramach której wszystkie zobowiązania między firmą inwestycyjną i jej kontrahentem zostaną automatycznie połączone w taki sposób, że nowacja zastępuje, zgodnie z prawem, pojedynczą kwotą netto poprzednie zobowiązania brutto, oraz, po trzecie, kompensować inne transakcje, w przypadku których firma inwestycyjna zapewnia spełnienie następujących warunków:

a) umowa o kompensowaniu zawarta z kontrahentem lub inna umowa, która tworzy pojedyncze zobowiązanie prawne obejmuje wszystkie ujęte transakcje, zgodnie z którym firmie inwestycyjnej przysługiwałoby roszczenie o otrzymanie sumy netto dodatnich i ujemnych wartości poszczególnych transakcji objętych kompensowaniem, wycenionych według ich wartości rynkowej, lub byłaby ona zobowiązana do zapłaty jedynie tej sumy netto, w przypadku niewywiązania się przez kontrahenta z umowy z któregokolwiek z poniższych powodów:

(i) niewykonanie zobowiązania;

(ii) upadłość;

(iii) likwidacja; lub

(iv) podobne okoliczności;

b) umowa o kompensowaniu nie zawiera jakiejkolwiek klauzuli, która – w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta – zezwala kontrahentowi wypełniającemu zobowiązania na dokonywanie jedynie ograniczonych płatności lub niedokonywanie żadnych płatności na rzecz strony niewykonującej swoich zobowiązań, nawet wówczas, gdy strona niewykonująca swoich zobowiązań jest wierzycielem netto;

c) firma inwestycyjna uzyskała niezależną, pisemną opinię prawną wraz z uzasadnieniem, z której wynika, że w przypadku zakwestionowania umowy o kompensowaniu zobowiązań na drodze sądowej roszczenia i zobowiązania firmy inwestycyjnej będą równoważne roszczeniom i zobowiązaniom, o których mowa w lit. a), zgodnie z następującym systemem prawnym:

(i) prawem jurysdykcji, w której kontrahent jest zarejestrowany;

(ii) jeżeli stroną jest zagraniczny oddział kontrahenta, prawem jurysdykcji, w której znajduje się oddział;

(iii) prawem, które reguluje poszczególne transakcje objęte umową o kompensowaniu zobowiązań; lub

(iv) prawem, które reguluje wszelkie kontrakty lub umowy niezbędne do przeprowadzenia kompensowania.