Artykuł 41

1. Następujące ekspozycje wyłącza się z wymogów określonych w art. 37:

a) ekspozycje w całości odliczane od funduszy własnych firmy inwestycyjnej;

b) ekspozycje powstałe w normalnym toku rozliczeń usług płatniczych, transakcji walutowych, transakcji na papierach wartościowych oraz świadczenia usług w zakresie transferu środków pieniężnych;

c) ekspozycje stanowiące należności:

(i) od rządów centralnych, banków centralnych, podmiotów sektora publicznego, organizacji międzynarodowych lub wielostronnych banków rozwoju oraz ekspozycje gwarantowane przez takie osoby lub odnoszące się do nich, w przypadku gdy ekspozycjom tym przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % na podstawie art. 114–118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(ii) od samorządów regionalnych i władz lokalnych państw będących członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego;

(iii) od kontrahentów centralnych i wkłady do funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania wnoszone na rzecz kontrahentów centralnych.

2. Właściwe organy mogą całkowicie lub częściowo wyłączyć następujące ekspozycje z zakresu stosowania art. 37:

a) obligacje zabezpieczone;

b) ekspozycje firmy inwestycyjnej wobec jej jednostki dominującej, innych jednostek zależnych tej jednostki dominującej lub wobec jej własnych jednostek zależnych, o ile jednostki te są nadzorowane na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 lub z art. 7 niniejszego rozporządzenia, lub są nadzorowane w odniesieniu do zgodności z grupowym testem kapitałowym zgodnie z art. 8 niniejszego rozporządzenia, lub są nadzorowane zgodnie z równoważnymi standardami obowiązującymi w państwie trzecim, oraz pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

(i) nie istnieją obecnie ani nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla szybkiego transferu kapitału lub spłaty zobowiązań przez jednostkę dominującą; oraz

(ii) procedury oceny, pomiaru i kontroli ryzyka w jednostce dominującej obejmują dany podmiot sektora finansowego.