Artykuł 62

1. Państwa członkowskie mogą dopuścić odpowiednie alternatywne metody identyfikacji utrzymywanych koniowatych, w tym określenie znaków, za pomocą których to metod zapewnia się jednoznaczny związek między zwierzęciem a unikalnym dożywotnim dokumentem identyfikacyjnym oraz dzięki którym możliwe jest wykazanie, że zwierzę przeszło proces identyfikacji.

2. Państwa członkowskie zezwalające na alternatywne metody identyfikacji, o których mowa w ust. 1, zapewniają:

a) by alternatywne metody identyfikacji były wykorzystywane wyłącznie w wyjątkowych przypadkach do celów identyfikacji koniowatych wpisanych do specjalnych ksiąg hodowlanych lub by były wykorzystywane do konkretnych celów, lub w przypadku koniowatych, których nie można oznakować wszczepianym transponderem z przyczyn medycznych, lub ze względu na dobrostan zwierzęcia;

b) by każda dopuszczona alternatywna metoda identyfikacji lub każde połączenie takich metod zapewniały co najmniej taką samą gwarancję, jak wszczepiany transponder;

c) by format informacji na temat alternatywnej metody identyfikacji zastosowanej wobec zwierzęcia koniowatego był odpowiedni do wpisu w bazie danych, w której możliwe jest wyszukiwanie.