Artykuł 2

W rozporządzeniu (UE) nr 1094/2010 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2.

Urząd działa w ramach uprawnień przyznanych niniejszym rozporządzeniem i w zakresie przepisów dyrektywy 2009/138/WE, z wyjątkiem jej tytułu IV, w zakresie przepisów dyrektywy 2002/87/WE, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/97 (

*27

) oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2341 (

*28

), a także w zakresie stosownych części dyrektywy 2002/65/WE w stopniu, w jakim akty te mają zastosowanie do zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji, instytucji pracowniczych programów emerytalnych i pośredników ubezpieczeniowych, w tym wszystkich dyrektyw, rozporządzeń i decyzji wydanych na podstawie tych aktów oraz wszelkich przyszłych prawnie wiążących aktów unijnych powierzających zadania Urzędowi.

Urząd wnosi wkład w prace Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (

*29

) w zakresie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (

*30

) i rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010. Urząd podejmuje decyzję w sprawie swojej zgody zgodnie z art. 9a ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

3. Urząd podejmuje działania w zakresie działalności prowadzonej przez zakłady ubezpieczeń, zakłady reasekuracji, konglomeraty finansowe, instytucje pracowniczych programów emerytalnych i pośredników ubezpieczeniowych, w odniesieniu do kwestii, które nie są bezpośrednio objęte przepisami aktów ustawodawczych, o których mowa w ust. 2, w tym kwestii ładu korporacyjnego, audytu i sprawozdawczości finansowej, biorąc pod uwagę zrównoważone modele biznesowe i uwzględnianie czynników środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem, pod warunkiem że takie działania są konieczne, by zapewnić skuteczne i spójne stosowanie tych aktów.

b) w ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:

(i) w akapicie pierwszym wprowadza się następujące zmiany

— formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„6.

Celem Urzędu jest ochrona interesu publicznego przez przyczynianie się do zapewniania w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej stabilności i efektywności systemu finansowego na korzyść gospodarki Unii, jej obywateli i przedsiębiorstw. Urząd, w granicach swoich odpowiednich kompetencji, przyczynia się do:”;

— w akapicie pierwszym lit. e) i f) otrzymują brzmienie:

„e)

zapewnienia właściwej regulacji i nadzoru w zakresie podejmowania ryzyk związanych z działalnością ubezpieczeniową, reasekuracyjną i dotyczącą emerytur pracowniczych;

f) wzmocnienia ochrony klientów i konsumentów;” oraz ;

— dodaje się literę w brzmieniu:

„g)

zwiększenia konwergencji praktyk nadzorczych na rynku wewnętrznym;”;

(ii) akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W związku z powyższymi celami Urząd przyczynia się do zapewnienia spójnego, efektywnego i skutecznego stosowania aktów, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, wspiera konwergencję praktyk nadzorczych i przedstawia opinie Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji zgodnie z art. 16a .”;

(iii) akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„Wykonując swoje zadania, Urząd działa niezależnie, obiektywnie i w sposób niedyskryminujący i przejrzysty, mając na względzie interesy całej Unii, oraz przestrzega, w stosownych przypadkach, zasady proporcjonalności. Urząd ponosi odpowiedzialność i działa rzetelnie oraz zapewnia, aby wszystkie zainteresowane strony traktowano sprawiedliwie.”;

(iv) dodaje się akapit w brzmieniu:

„Treść i forma działań i środków Urzędu, zwłaszcza wytycznych, zaleceń, opinii, pytań i odpowiedzi, projektów standardów regulacyjnych i projektów standardów wykonawczych, muszą być w pełni zgodne z odnośnymi przepisami niniejszego rozporządzenia oraz aktów ustawodawczych, o których mowa w ust. 2. W zakresie, w jakim jest to dozwolone i właściwe na mocy tych przepisów, podejmowaniu przez Urząd działania i środki, zgodnie z zasadą proporcjonalności, należycie uwzględniają charakter, skalę i złożoność ryzyka nieodłącznie związanego z działalnością instytucji finansowej lub przedsiębiorstwa bądź inną przedmiotową działalnością lub działalnością finansową, na którą to działalność działania i środki podejmowane przez Urząd wywierają wpływ.”;

c) dodaje się ustęp w brzmieniu

„7.

Urząd ustanawia, jako integralną część Urzędu, komitet doradzający Urzędowi w kwestii tego, w jaki sposób – w pełnej zgodności z mającymi zastosowanie przepisami –jego działania i środki powinny uwzględniać specyficzne różnice występujące w danym sektorze, związane z charakterem, skalą i złożonością ryzyka, modelami i praktykami biznesowymi, jak również z wielkością instytucji i rynków finansowych, w zakresie, w jakim czynniki te są istotne w świetle rozważanych przepisów.”;

2) w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Urząd stanowi część Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego (ESNF). Głównym celem ESNF jest zapewnienie właściwego wdrażania przepisów dotyczących sektora finansowego, w sposób umożliwiający zachowanie stabilności finansowej i zapewnienie zaufania do systemu finansowego jako całości oraz skutecznej i odpowiedniej ochrony klientów i konsumentów usług finansowych.”;

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.

Zgodnie z zasadą lojalnej współpracy przewidzianej w art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) podmioty wchodzące w skład ESNF współpracują w duchu zaufania i pełnego wzajemnego szacunku, w szczególności przy zapewnianiu przepływu odpowiednich i wiarygodnych informacji między sobą oraz od Urzędu do Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.”;

c) w ust. 5 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Bez uszczerbku dla kompetencji krajowych, zawarte w niniejszym rozporządzeniu odniesienia do nadzoru obejmują – wszelkie istotne działania wszystkich właściwych organów, które mają być przeprowadzane zgodnie z aktami ustawodawczymi, o których mowa w art. 1 ust. 2.”;

3) art. 3 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 3

Odpowiedzialność urzędów

1. Urzędy, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. a)–d), odpowiadają przed Parlamentem Europejskim i Radą.

2. Zgodnie z art. 226 TFUE Urząd w pełni współpracuje z Parlamentem Europejskim podczas wszelkich dochodzeń prowadzonych na podstawie tego artykułu.

3. Rada Organów Nadzoru przyjmuje roczne sprawozdanie z działalności Urzędu, w tym z wykonywania obowiązków Przewodniczącego, i przekazuje je do dnia 15 czerwca każdego roku Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu. Sprawozdanie to podawane jest do wiadomości publicznej.

4. Na wniosek Parlamentu Europejskiego Przewodniczący uczestniczy w wysłuchaniu w Parlamencie Europejskim dotyczącym wyników działalności Urzędu. Wysłuchanie odbywa się co najmniej raz w roku. Przewodniczący składa oświadczenie przed Parlamentem Europejskim i udziela odpowiedzi na wszelkie pytania posłów, gdy zostanie o to poproszony.

5. Przewodniczący składa Parlamentowi Europejskiemu, na jego wniosek, co najmniej 15 dni przed złożeniem oświadczenia, o którym mowa w ust. 4, pisemne sprawozdanie z działań Urzędu.

6. Oprócz informacji, o których mowa w art. 11–18 oraz art. 20 i 33, w sprawozdaniu tym zamieszcza się również wszelkie odpowiednie informacje, których Parlament Europejski zażąda ad hoc.

7. Urząd odpowiada ustnie lub pisemnie na każde pytanie skierowane do niego przez Parlament Europejski lub przez Radę w terminie pięciu tygodni od jego otrzymania.

8. Na wniosek Przewodniczący organizuje poufne dyskusje prowadzone w trybie ustnym za zamkniętymi drzwiami z przewodniczącym, wiceprzewodniczącymi i koordynatorami właściwej komisji Parlamentu Europejskiego. Wszyscy uczestnicy przestrzegają wymogu zachowania tajemnicy zawodowej.

9. Bez uszczerbku dla spoczywającego na Urzędzie obowiązku zachowania poufności w związku z uczestnictwem w forach międzynarodowych Urząd informuje Parlament Europejski na jego wniosek o swoim wkładzie w zapewnienie jednolitego, wspólnego, spójnego i skutecznego reprezentowania interesów Unii na tych forach międzynarodowych.”;

4) art. 4 pkt 2) ppkt (ii) otrzymuje brzmienie:

„(ii)

w odniesieniu do dyrektywy 2002/65/WE – władze i organy właściwe w zakresie zapewnienia przestrzegania wymogów tej dyrektywy przez instytucje finansowe;”;

5) w art. 7 dodaje się następujący ustęp:

„Lokalizacja siedziby Urzędu nie ma wpływu na wykonywanie przez Urząd jego zadań i uprawnień, organizację jego struktury zarządzania, funkcjonowanie głównej organizacji lub główne finansowanie jego działalności, a jednocześnie umożliwia, w stosownych przypadkach, współdzielenie z agencjami Unii usług z zakresu obsługi administracyjnej i zarządzania infrastrukturą, które nie są związane z podstawową działalnością Urzędu.”;

6) w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

na podstawie aktów ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, przyczyniać się do ustanowienia wspólnych standardów i praktyk regulacyjnych i nadzorczych o wysokiej jakości, w szczególności przez opracowywanie projektów regulacyjnych i wykonawczych standardów technicznych, wytycznych, zaleceń i innych środków, w tym opinii;”;

(ii) dodaje się literę w brzmieniu:

„aa)

opracować i aktualizować unijny podręcznik nadzoru dotyczący nadzoru nad instytucjami finansowymi w Unii, określający najlepsze praktyki i wysokiej jakości metody i procesy oraz uwzględniający między innymi zmieniające się praktyki biznesowe i modele biznesowe oraz wielkość instytucji i rynków finansowych;”;

(iii) lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

przyczyniać się do spójnego stosowania prawnie wiążących aktów Unii, w szczególności poprzez budowanie wspólnej kultury nadzoru, zapewnianie spójnego, efektywnego i skutecznego stosowania aktów ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, zapobieganie arbitrażowi regulacyjnemu, wspieranie i monitorowanie niezależności nadzoru, mediację i rozstrzyganie sporów między właściwymi organami, zapewnianie skutecznego i spójnego nadzoru nad instytucjami finansowymi, zapewnianie spójności działań kolegiów organów nadzoru oraz podejmowanie działań m.in. w sytuacjach nadzwyczajnych;”;

(iv) litery e)–h) otrzymują brzmienie:

„e)

organizować i przeprowadzać wzajemne oceny właściwych organów, a także – w tym kontekście – wydawać wytyczne i zalecenia oraz określać najlepsze praktyki w celu zwiększenia spójności wyników w zakresie nadzoru;

f) monitorować i oceniać zmiany na rynku w obszarze jego kompetencji, w tym, w stosownych przypadkach, zmiany dotyczące tendencji w zakresie ubezpieczeń, reasekuracji i emerytur pracowniczych, w szczególności w odniesieniu do gospodarstw domowych i MŚP, a także innowacyjnych usług finansowych, z należytym uwzględnieniem zmian dotyczących czynników środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem;

g) przeprowadzać analizy rynkowe w celu udzielania Urzędowi absolutorium z realizacji jego zadań;

h) wzmacniać, w stosownych przypadkach, ochronę właścicieli polis, członków programów emerytalnych i uposażonych, konsumentów i inwestorów, zwłaszcza w odniesieniu do niedociągnięć w kontekście transgranicznym i przy uwzględnieniu związanych z tym zagrożeń;”;

(v) po lit. i) dodaje się literę w brzmieniu:

„ia)

przyczyniać się do ustanowienia wspólnej unijnej strategii w zakresie danych finansowych;”;

(vi) po lit. k) dodaje się literę w brzmieniu:

„ka)

publikować na swojej stronie internetowej i regularnie aktualizować wszystkie regulacyjne standardy techniczne, wykonawcze standardy techniczne, wytyczne, zalecenia oraz pytania i odpowiedzi w odniesieniu do każdego aktu ustawodawczego, o którym mowa w art. 1 ust. 2, w tym przeglądy dotyczące stanu bieżących prac oraz planowanego harmonogramu przyjmowania projektów regulacyjnych standardów technicznych i projektów wykonawczych standardów technicznych.”;

(vii) uchyla się lit. l);

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a.

Wykonując swoje zadania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, Urząd:

a) w pełni wykorzystuje dostępne mu uprawnienia;

b) z należytym uwzględnieniem celu, jakim jest zapewnienie bezpieczeństwa i dobrej kondycji instytucji finansowych, w pełni uwzględnia różnorodność instytucji finansowych oraz ich wielkość i modele biznesowe; oraz

c) bierze pod uwagę innowacje technologiczne, innowacyjne i zrównoważone modele biznesowe, takie jak spółdzielnie i towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, a także uwzględnia czynniki środowiskowe, społeczne i związane z zarządzaniem.”;

c) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i) dodaje się litery w brzmieniu:

„ca)

wydawanie zaleceń zgodnie z art. 29a;”;

„da)

wydawanie ostrzeżeń zgodnie z art. 9 ust. 3;”;

(ii) lit. g) otrzymuje brzmienie:

„g)

wydawanie opinii skierowanych do Parlamentu Europejskiego, Rady lub Komisji, jak przewidziano w art. 16a;”;

(iii) dodaje się litery w brzmieniu:

„ga)

udzielanie odpowiedzi na pytania zgodnie z art. 16b;

gb) podejmowanie działań zgodnie z art. 9a;”;

d) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.

Wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, oraz wykonując uprawnienia, o których mowa w ust. 2, Urząd działa na podstawie i w granicach ram prawnych, oraz należycie uwzględnia zasady proporcjonalności, w stosownych przypadkach, i lepszego stanowienia prawa, w tym wyniki analiz kosztów i korzyści przeprowadzonych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Otwarte konsultacje publiczne, o których mowa w art. 10, 15, 16 i 16a, przeprowadza się w jak najszerszym zakresie, tak aby zapewnić możliwość udziału w nich wszystkim zainteresowanym stronom, i w ramach wspomnianych konsultacji przewiduje się rozsądny czas na udzielenie przez te strony odpowiedzi. Urząd publikuje podsumowanie uwag otrzymanych od zainteresowanych stron, a także omówienie tego, w jaki sposób informacje i uwagi zebrane w ramach konsultacji wykorzystano w projekcie regulacyjnego standardu technicznego oraz w projekcie wykonawczego standardu technicznego.”;

7) w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

gromadzenie i analizowanie informacji na temat trendów konsumenckich, np. kształtowania się kosztów i opłat z tytułu detalicznych usług i produktów finansowych w państwach członkowskich, oraz składanie odnośnych sprawozdań;”;

(ii) dodaje się litery w brzmieniu:

„aa)

przeprowadzanie dogłębnych przeglądów tematycznych dotyczących zachowań rynkowych, budowanie wspólnego rozumienia praktyk rynkowych w celu zidentyfikowania potencjalnych problemów i przeanalizowania ich wpływu;

ab) opracowywanie wskaźników ryzyka detalicznego umożliwiających odpowiednio szybką identyfikację potencjalnych przyczyn szkód ponoszonych przez konsumentów i inwestorów;”;

(iii) dodaje się litery w brzmieniu:

„e)

przyczynianie się do równych warunków działania na rynku wewnętrznym, na którym konsumenci i inni użytkownicy usług finansowych mają sprawiedliwy dostęp do usług i produktów finansowych;

f) koordynowanie, w stosownych przypadkach, prowadzonych przez właściwe organy działań z zakresu badań typu tajemniczy klient.”;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Urząd monitoruje nowe oraz istniejące formy działalności finansowej, a także może przyjmować wytyczne oraz zalecenia w celu propagowania bezpieczeństwa i solidności rynków oraz konwergencji i skuteczności praktyk regulacyjnych i nadzorczych.”;

c) ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4.

Urząd powołuje komitet ds. innowacji finansowych i ochrony konsumentów, stanowiący jego nieodłączną część organizacyjną, w skład którego wchodzą wszystkie odpowiednie właściwe organy oraz organy odpowiedzialne za ochronę konsumentów, w celu zwiększenia poziomu ochrony konsumentów, osiągnięcia skoordynowanego podejścia regulacyjnego i nadzorczego w stosunku do nowych lub innowacyjnych rodzajów działalności finansowej oraz udzielania porad, które Urząd przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji. Urząd ściśle współpracuje z Europejską Radą Ochrony Danych ustanowioną rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (

*31

) w celu unikania powielania zadań, niespójności i braku pewności prawa w dziedzinie ochrony danych. Urząd może również zapraszać krajowe organy odpowiedzialne za ochronę danych do uczestnictwa w pracach komitetu w charakterze obserwatorów.

5. W określonych przypadkach i na warunkach określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, lub – jeżeli wymaga tego sytuacja nadzwyczajna – zgodnie z warunkami określonymi w art. 18, Urząd może wprowadzić czasowy zakaz lub ograniczenie wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży określonych produktów i instrumentów finansowych lub określonej działalności finansowej, które mogą powodować istotne szkody finansowe u klientów lub konsumentów lub zagrażają prawidłowemu funkcjonowaniu i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części.

Urząd dokonuje przeglądu decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym, w odpowiednich odstępach czasu, przy czym co najmniej co sześć miesięcy. W przypadku dokonania co najmniej dwóch kolejnych przedłużeń i w oparciu o odpowiednią analizę mającą na celu ocenę wpływu na klientów lub konsumentów Urząd może zdecydować, że przedłużenie zakazu dokonywane będzie co rok.

Państwo członkowskie może zwrócić się do Urzędu o ponowne rozważenie podjętej przez niego decyzji. W takim przypadku Urząd decyduje – zgodnie z procedurą określoną w art. 44 ust. 1 akapit drugi – czy podtrzymać swoją decyzję.

Urząd może również oceniać potrzebę zakazania lub ograniczenia pewnych typów działalności finansowej lub praktyk finansowych i w razie stwierdzenia tej potrzeby może informować Komisję i właściwe organy, aby ułatwić przyjęcie wszelkich takich zakazów lub ograniczeń.

8) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 9a

Zawiadomienia o niepodejmowaniu działań

1. Urząd stosuje środki, o których mowa w ust. 2 niniejszego rozporządzenia, wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach, jeżeli uzna, że zastosowanie jednego z aktów ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, lub jednego z aktów delegowanych lub wykonawczych opartych na tych aktach może rodzić istotne problemy z jednego z następujących powodów:

a) Urząd uznaje, że przepisy zawarte w takim akcie mogą bezpośrednio stać w sprzeczności z innym istotnym aktem;

b) w przypadku gdy przedmiotowy akt jest jednym z aktów ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, brak aktów delegowanych lub wykonawczych, które uzupełniałyby lub doprecyzowałyby dany akt, mógłby wzbudzać uzasadnione wątpliwości co do skutków prawnych wynikających z danego aktu ustawodawczego lub jego właściwego zastosowania;

c) brak wytycznych i zaleceń, o których mowa w art. 16, powodowałby praktyczne trudności w stosowaniu danego aktu ustawodawczego.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, Urząd przesyła do właściwych organów i do Komisji pismo zawierające szczegółowe omówienie problemów, których istnienie stwierdził.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), Urząd przekazuje Komisji opinię dotyczącą wszelkich działań, które uważa za właściwe, w formie nowego wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego lub nowego aktu ustawodawczego bądź nowego aktu delegowanego lub wykonawczego, oraz tego, na ile pilny – w ocenie Urzędu – jest dany problem, Urząd podaje swoją opinię do wiadomości publicznej.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu, Urząd dokonuje jak najszybciej oceny konieczności przyjęcia odpowiednich wytycznych lub zaleceń, zgodnie z art. 16.

Urząd działa niezwłocznie, w szczególności w celu przyczyniania się do zapobiegania, w miarę możliwości, występowaniu problemów, o których mowa w ust. 1.

3. W razie potrzeby w przypadkach, o których mowa w ust. 1, oraz w oczekiwaniu na przyjęcie i stosowanie nowych środków w następstwie działań, o których mowa w ust. 2, Urząd wydaje opinie dotyczące konkretnych przepisów aktów, o których mowa w ust. 1, w celu wspierania spójnych, wydajnych i skutecznych praktyk w zakresie nadzoru i egzekwowania przepisów oraz wspólnego, jednolitego i spójnego stosowania prawa Unii.

4. W przypadku gdy, na podstawie otrzymanych informacji, w szczególności informacji otrzymanych od właściwych organów, Urząd stwierdzi, że jakikolwiek z aktów ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, lub jakiekolwiek akty delegowane lub wykonawcze opierające się na tych aktach ustawodawczych stwarzają poważne wyjątkowe problemy w odniesieniu do zaufania rynku, ochrony konsumentów, klientów lub inwestorów, prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub rynków towarowych, lub stabilności całości lub części systemu finansowego w Unii, bez zbędnej zwłoki kieruje do właściwych organów i do Komisji pismo zawierające szczegółowe omówienie problemów, których istnienie stwierdził. Urząd może przekazać Komisji opinię dotyczącą wszelkich działań, które uważa za właściwe, w formie nowego wniosku ustawodawczego lub wniosku dotyczącego nowego aktu delegowanego lub wykonawczego, oraz tego, na ile pilny – w ocenie Urzędu – jest dany problem. Urząd podaje swoją opinię do wiadomości publicznej.”;

9) w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.

W przypadku przekazania Komisji przez Parlament Europejski i Radę uprawnień do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE w celu zapewnienia spójnej harmonizacji w dziedzinach szczegółowo określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, Urząd może opracować projekty regulacyjnych standardów technicznych. Urząd przedstawia Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych do przyjęcia. Urząd przekazuje jednocześnie te projekty regulacyjnych standardów technicznych do wiadomości Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.”;

(ii) akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Przed ich przedstawieniem Komisji Urząd przeprowadza otwarte konsultacje publiczne na temat projektów regulacyjnych standardów technicznych oraz dokonuje analizy ewentualnych kosztów i korzyści z nimi związanych, chyba że takie konsultacje i analizy są wysoce nieproporcjonalne w stosunku do zakresu i wpływu projektów regulacyjnych standardów technicznych lub w związku ze szczególnie pilnym charakterem danej kwestii. Urząd zasięga również porady odpowiedniej grupy interesariuszy, o której mowa w art. 37.”;

(iii) uchyla się akapit czwarty;

(iv) akapity piąty i szósty otrzymują brzmienie:

„W terminie trzech miesięcy od otrzymania projektu regulacyjnego standardu technicznego Komisja podejmuje decyzję w sprawie jego przyjęcia. Komisja informuje Parlament Europejski i Radę w odpowiednim czasie, jeżeli przyjęcie nie może nastąpić w terminie trzech miesięcy. Komisja może przyjąć projekt regulacyjnych standardu technicznego tylko częściowo lub ze zmianami, jeżeli wymaga tego interes Unii.

W przypadku gdy Komisja nie zamierza przyjąć projektu regulacyjnego standardu technicznego albo zamierza go przyjąć częściowo lub ze zmianami, odsyła Urzędowi projekt regulacyjnego standardu technicznego, uzasadniając, dlaczego nie zamierza go przyjąć, lub, wyjaśniając przyczyny swoich zmian. Komisja przesyła kopię swojego pisma Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W terminie sześciu tygodni Urząd może zmienić projekt regulacyjnego standardu technicznego na podstawie zmian proponowanych przez Komisję i ponownie przedłożyć go Komisji w postaci formalnej opinii. Urząd przesyła kopię swojej formalnej opinii Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.”;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

W przypadku gdy Urząd nie przedłożył projektu regulacyjnego standardu technicznego w terminie określonym w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, Komisja może zażądać takiego projektu w nowym terminie. Urząd w odpowiednim czasie informuje Parlament Europejski, Radę i Komisję, że nie dotrzyma nowego terminu.”;

c) ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja przeprowadza otwarte konsultacje na temat projektów regulacyjnych standardów technicznych oraz dokonuje analizy ewentualnych kosztów i korzyści z nimi związanych, chyba że takie konsultacje i analizy są nieproporcjonalne w stosunku do zakresu i wpływu projektów regulacyjnych standardów technicznych lub w związku ze szczególnie pilnym charakterem danej kwestii. Komisja zasięga również porady odpowiedniej grupy interesariuszy, o której mowa w art. 37.”;

d) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.

Regulacyjne standardy techniczne przyjmowane są w drodze rozporządzeń lub decyzji. W tytule takich rozporządzeń lub decyzji muszą znajdować się słowa »regulacyjny standard techniczny«. Standardy te są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzą w życie w terminach w nich określonych.”;

10) w art. 13 ust. 1 uchyla się akapit drugi;

11) w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.

W przypadku przekazania Komisji przez Parlament Europejski i Radę uprawnień wykonawczych do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych w drodze aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 TFUE, w dziedzinach szczegółowo określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, Urząd może opracować projekty wykonawczych standardów technicznych. Wykonawcze standardy techniczne mają charakter wyłącznie techniczny, nie mogą rozstrzygać kwestii strategicznych ani wyborów w zakresie polityki, a ich treść ma na celu określenie warunków zastosowania tych aktów. Urząd przedstawia Komisji projekty wykonawczych standardów technicznych do przyjęcia. Urząd przekazuje jednocześnie te standardy techniczne do wiadomości Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Przed przedstawieniem Komisji wykonawczych standardów technicznych Urząd przeprowadza otwarte konsultacje oraz dokonuje analizy ewentualnych kosztów i korzyści z nimi związanych, chyba że takie konsultacje i analizy są wysoce nieproporcjonalne w stosunku do zakresu i wpływu odnośnego projektu wykonawczych standardów technicznych lub w związku ze szczególnie pilnym charakterem danej kwestii. Urząd zasięga również porady odpowiedniej grupy interesariuszy, o której mowa w art. 37.

W terminie trzech miesięcy od otrzymania projektu wykonawczego standardu technicznego Komisja podejmuje decyzję w sprawie jego przyjęcia. Komisja może przedłużyć ten okres o miesiąc. Komisja informuje Parlament Europejski i Radę w odpowiednim czasie, w przypadku gdy przyjęcie nie może nastąpić w terminie trzech miesięcy. Komisja może przyjąć projekt wykonawczego standardu technicznego tylko częściowo lub ze zmianami, jeżeli wymaga tego interes Unii.

W przypadku gdy Komisja nie zamierza przyjąć projektu wykonawczego standardu technicznego lub zamierza go przyjąć częściowo lub ze zmianami, odsyła go Urzędowi, uzasadniając, dlaczego nie zamierza go przyjąć, lub, wyjaśniając przyczyny swoich zmian. Komisja przesyła kopię swojego pisma Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W terminie sześciu tygodni Urząd może zmienić projekt wykonawczych standardów technicznych na podstawie zmian proponowanych przez Komisję i ponownie przedłożyć go Komisji w postaci formalnej opinii. Urząd przesyła kopię swojej formalnej opinii Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Jeżeli przed upływem sześciotygodniowego okresu, o którym mowa w akapicie czwartym, Urząd nie przedłożył zmienionego projektu wykonawczego standardu technicznego lub przedłożył projekt wykonawczego standardu technicznego, który nie został zmieniony w sposób zgodny ze zmianami proponowanymi przez Komisję, Komisja może przyjąć wykonawczy standard techniczny ze zmianami, które uważa za istotne, lub odrzucić go.

Komisja nie może zmieniać treści projektu wykonawczego standardu technicznego przygotowanego przez Urząd bez uprzedniej konsultacji z Urzędem, zgodnie z niniejszym artykułem.

2. W przypadku gdy Urząd nie przedłożył projektu wykonawczego standardu technicznego w terminie określonym w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, Komisja może zażądać takiego projektu w nowym terminie. Urząd w odpowiednim czasie informuje Parlament Europejski, Radę i Komisję, że nie dotrzyma nowego terminu.”;

b) ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja przeprowadza otwarte konsultacje na temat projektów wykonawczych standardów technicznych oraz dokonuje analizy ewentualnych kosztów i korzyści z nimi związanych, chyba że takie konsultacje i analizy są nieproporcjonalne w stosunku do zakresu i wpływu projektów wykonawczych standardów technicznych lub w związku ze szczególnie pilnym charakterem danej kwestii. Komisja zasięga również porady odpowiedniej grupy interesariuszy, o której mowa w art. 37.”;

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.

Wykonawcze standardy techniczne przyjmowane są w drodze rozporządzeń lub decyzji. W tytule takich rozporządzeń lub decyzji muszą znajdować się słowa »wykonawczy standard techniczny«. Standardy te są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzą w życie w terminach w nich określonych.”;

12) w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.

W celu ustanowienia spójnych, wydajnych i skutecznych praktyk nadzorczych w ramach ESNF oraz zapewnienia wspólnego, jednolitego i spójnego stosowania prawa Unii Urząd wydaje wytyczne skierowane do wszystkich właściwych organów lub wszystkich instytucji finansowych, a także wydaje zalecenia skierowane do jednego właściwego organu lub większej liczby właściwych organów bądź do jednej instytucji finansowej lub większej liczby instytucji finansowych.

Wytyczne i zalecenia muszą być zgodne z uprawnieniami przyznanymi w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, lub w niniejszym artykule.

2. W stosownych przypadkach Urząd przeprowadza otwarte konsultacje publiczne w sprawie wytycznych i zaleceń, które wydaje, a także analizuje potencjalne koszty i korzyści związane z wydawaniem takich wytycznych i zaleceń. Te konsultacje i analizy muszą być proporcjonalne do zakresu, charakteru i wpływu wytycznych lub zaleceń. W stosownych przypadkach Urząd zasięga również porady Grupy Interesariuszy z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji oraz Grupy Interesariuszy z Sektora Pracowniczych Programów Emerytalnych, o których mowa w art. 37. W przypadku gdy Urząd nie przeprowadza otwartych konsultacji publicznych lub nie zasięga porady Grupy Interesariuszy z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji oraz Grupy Interesariuszy z Sektora Pracowniczych Programów Emerytalnych, Urząd przedstawia uzasadnienie tego faktu.”;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a.

Wytyczne i zalecenia nie mogą odnosić się jedynie do elementów aktów ustawodawczych ani nie mogą ich jedynie powielać. Przed wydaniem nowej wytycznej lub nowego zalecenia Urząd dokonuje w pierwszej kolejności przeglądu istniejących wytycznych i zaleceń, aby uniknąć ich powielania.”;

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.

W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 43 ust. 5, Urząd informuje Parlament Europejski, Radę i Komisję o wydanych wytycznych i zaleceniach.”;

13) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 16a

Opinie

1. Na wniosek Parlamentu Europejskiego, Rady lub Komisji lub z własnej inicjatywy Urząd może przedkładać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Komisji opinie w sprawie wszelkich kwestii dotyczących obszaru podlegającego jego kompetencjom.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może obejmować konsultacje publiczne lub analizę techniczną.

3. W odniesieniu do ostrożnościowej oceny połączeń i przejęć objętych zakresem stosowania dyrektywy 2009/138/WE i które na mocy tej dyrektywy wymagają konsultacji między właściwymi organami z co najmniej dwóch państw członkowskich, Urząd może, na wniosek jednego z zainteresowanych właściwych organów, wydawać i publikować opinie w sprawie oceny ostrożnościowej, z wyjątkiem oceny dotyczącej kryteriów określonych w art. 59 ust. 1 lit. e) dyrektywy 2009/138/WE. Opinia ta jest wydawana niezwłocznie i w każdym razie przed upływem okresu oceny zgodnie z dyrektywą 2009/138/WE.

4. Na wniosek Parlamentu Europejskiego, Rady lub Komisji Urząd może udzielać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji porad technicznych w obszarach określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2.