Artykuł 31b

Jeżeli właściwy organ posiada dowody lub jasne przesłanki pochodzące z różnych źródeł, pozwalające podejrzewać, że zlecenia, transakcje i inna działalność o znaczących skutkach transgranicznych zagrażają prawidłowemu funkcjonowaniu i integralności rynków finansowych lub stabilności systemu finansowego w Unii, niezwłocznie powiadamia o tym Urząd i dostarcza mu odpowiednie informacje. Urząd może wydawać opinię w sprawie odpowiednich działań następczych skierowaną do właściwych organów państw członkowskich, w których miała miejsce podejrzana działalność .«;

27) w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje brzmienie:

»Ocena zmian na rynku, w tym testów warunków skrajnych«;

b) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

»1.

Urząd monitoruje i ocenia zmiany zachodzące na rynku w obszarze podlegającym jego kompetencjom oraz, w razie potrzeby, informuje Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) oraz Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), ERRS oraz Parlament Europejski, Radę i Komisję o tendencjach w zakresie nadzoru mikroostrożnościowego, potencjalnych zagrożeniach i słabościach. Do swojej oceny Urząd włącza analizę rynków, na których działają uczestnicy rynków finansowych, oraz ocenę skutków, jakie ewentualne zmiany na rynku mogą mieć dla tych uczestników rynków finansowych.«;

c) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i) formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

»2.

Urząd inicjuje i koordynuje ogólnounijne oceny odporności uczestników rynków finansowych na niekorzystne zmiany na rynku. W tym celu Urząd opracowuje:«;

(ii) lit. a) otrzymuje brzmienie:

»a)

wspólną metodykę oceny wpływu scenariuszy ekonomicznych na sytuację finansową uczestnika rynku finansowego, z uwzględnieniem między innymi zagrożeń wynikających z niekorzystnych zmian środowiskowych;«;

(iii) dodaje się literę w brzmieniu:

»aa)

wspólną metodykę identyfikacji uczestników rynków finansowych, których należy objąć ogólnounijnymi ocenami;«;

(iv) dodaje się literę w brzmieniu:

»d)

wspólną metodykę oceny wpływu zagrożeń środowiskowych na stabilność finansową uczestników rynków finansowych.«;

(v) dodaje się akapit w brzmieniu:

»Do celów niniejszego ustępu Urząd współpracuje z ERRS.«;

d) ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

»3.

Z zastrzeżeniem zadań ERRS określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1092/2010, raz w roku, a w razie potrzeby częściej, Urząd przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i ERRS oceny tendencji, potencjalnych zagrożeń i słabości w obszarze podlegającym jego kompetencjom, w połączeniu ze wskaźnikami, o których mowa w art. 22 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.«;

28) art. 33 otrzymuje brzmienie:

»Artykuł 33

Współpraca międzynarodowa, w tym równoważność

1. Z zastrzeżeniem odpowiednich kompetencji państw członkowskich i instytucji Unii Urząd może nawiązywać kontakty i zawierać porozumienia administracyjne z organami regulacyjnymi, organami nadzoru, organizacjami międzynarodowymi oraz administracjami państw trzecich. Porozumienia te nie mogą prowadzić do powstania zobowiązań prawnych dla Unii i jej państw członkowskich ani nie mogą uniemożliwiać państwom członkowskim i ich właściwym organom zawierania dwustronnych lub wielostronnych porozumień z tymi państwami trzecimi.

Jeżeli państwo trzecie – zgodnie z obowiązującym aktem delegowanym przyjętym przez Komisję na podstawie art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 – figuruje w wykazie jurysdykcji mających strategiczne braki w krajowych systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, które to braki stwarzają znaczące zagrożenia dla systemu finansowego Unii, Urząd nie zawiera porozumień administracyjnych z organami regulacyjnymi i organami nadzoru tego państwa trzeciego. Nie wyklucza to innych form współpracy między Urzędem a danymi organami państwa trzeciego w celu zmniejszenia zagrożeń dla systemu finansowego Unii.

2. Na specjalny wniosek Komisji o udzielenie porady lub gdy jest do tego zobowiązany na podstawie aktów ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, Urząd pomaga Komisji w przygotowywaniu decyzji w sprawie równoważności ram prawnych i nadzorczych w państwach trzecich.

3. Urząd monitoruje stosowne zmiany – zwracając szczególną uwagę na ich wpływ na stabilność finansową, integralność rynku, ochronę inwestorów i funkcjonowanie rynku wewnętrznego – w zakresie regulacji, nadzoru i praktyk dotyczących egzekwowania przepisów oraz zmiany na rynkach w państwach trzecich, w zakresie, w jakim te zmiany mają znaczenie dla opartych na analizie ryzyka ocen równoważności w odniesieniu do których Komisja przyjęła – na podstawie aktów ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2 – decyzje w sprawie równoważności.

Ponadto Urząd sprawdza, czy kryteria, na podstawie których podjęto decyzje w sprawie równoważności, oraz wszelkie określone w nich warunki są nadal spełniane.

Urząd może utrzymywać kontakty z odpowiednimi organami w państwach trzecich. Urząd przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji oraz Europejskiemu Urzędowi Nadzoru (Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego) i Europejskiemu Urzędowi Nadzoru (Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) poufne sprawozdanie zawierające podsumowanie ustaleń, jakich dokonał w trakcie monitorowania wszystkich równoważnych państw trzecich. W sprawozdaniu szczególną uwagę poświęca się zwłaszcza skutkom dla stabilności finansowej, integralności rynku, ochrony inwestorów lub funkcjonowania rynku wewnętrznego.

W przypadku gdy Urząd zidentyfikuje istotne zmiany w zakresie regulacji, nadzoru lub praktyk dotyczących egzekwowania przepisów w państwach trzecich, o których mowa w niniejszym ustępie, które mogą mieć wpływ na stabilność finansową Unii lub jednego państwa członkowskiego lub większej ich liczby, integralność rynku, ochronę inwestorów lub funkcjonowanie rynku wewnętrznego, bez zbędnej zwłoki informuje o tym Parlament Europejski, Radę i Komisję w trybie poufnym.

4. Bez uszczerbku dla konkretnych wymagań określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, i z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 1 zdanie drugie niniejszego artykułu, Urząd współpracuje, w miarę możliwości, z odpowiednimi właściwymi organami z państw trzecich, których ramy regulacyjne i nadzorcze zostały uznane za równoważne. Co do zasady współpraca ta odbywa się na podstawie porozumień administracyjnych zawartych z odpowiednimi organami tych państw trzecich. Podczas negocjowania takich porozumień administracyjnych Urząd uwzględnia postanowienia dotyczące następujących kwestii:

a) mechanizmów, które pozwalają Urzędowi uzyskiwać wszelkie istotne informacje, w tym informacje na temat systemu regulacyjnego, informacje dotyczące podejścia nadzorczego, istotnych zmian na rynkach i wszelkich zmian, które mogą mieć wpływ na decyzję w sprawie równoważności;

b) w zakresie, w jakim jest to konieczne do kontroli realizacji takich decyzji w sprawie równoważności – procedur dotyczących koordynacji działań nadzorczych, w tym – w stosownych przypadkach – kontroli na miejscu.

Urząd informuje Komisję, w przypadku gdy właściwy organ państwa trzeciego odmówi zawarcia takiego porozumienia administracyjnego lub gdy odmówi skutecznej współpracy.

5. W celu ustanowienia spójnych, wydajnych i skutecznych praktyk nadzorczych w Unii oraz wzmocnienia międzynarodowej koordynacji w zakresie nadzoru Urząd może opracować modelowe porozumienia administracyjne. Właściwe organy dokładają wszelkich starań, aby zawierać swoje porozumienia w oparciu o modelowe porozumienie.

W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 43 ust. 5, Urząd przedstawia informacje na temat porozumień administracyjnych uzgodnionych z organami nadzoru, organizacjami międzynarodowymi lub administracjami z państw trzecich oraz informacje dotyczące pomocy, której Urząd udzielił Komisji przy przygotowywaniu decyzji w sprawie równoważności, oraz na temat monitorowania przez Urząd zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.

6. W ramach swoich uprawnień wynikających z niniejszego rozporządzenia oraz aktów ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, Urząd przyczynia się do zapewnienia jednolitego, wspólnego, spójnego i skutecznego reprezentowania interesów Unii na forach międzynarodowych.«;

29) skreśla się art. 34.

30) w art. 36 wprowadza się następujące zmiany:

a) uchyla się ust. 3;

b) ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

»4.

Po otrzymaniu ostrzeżenia lub zalecenia ERRS skierowanego do Urzędu Urząd omawia to ostrzeżenie lub zalecenie na kolejnym posiedzeniu Rady Organów Nadzoru lub, w stosownym przypadku, wcześniej, aby ocenić skutki takiego ostrzeżenia lub zalecenia dla realizacji swoich zadań oraz ewentualne dalsze działania w związku z takim ostrzeżeniem lub zaleceniem.

W drodze odpowiedniej procedury decyzyjnej Urząd podejmuje decyzję w sprawie wszelkich działań, które należy podjąć w odpowiedzi na problemy wskazane w ostrzeżeniach i zaleceniach, zgodnie z uprawnieniami przyznanymi Urzędowi na mocy niniejszego rozporządzenia.

Jeżeli Urząd nie podejmuje działań w związku z ostrzeżeniem lub zaleceniem, informuje on ERRS o powodach niepodjęcia działania. ERRS informuje o tym Parlament Europejski zgodnie z art. 19 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010. ERRS informuje również o tym Radę.

5. Po otrzymaniu ostrzeżenia lub zalecenia skierowanego przez ERRS do właściwego organu Urząd korzysta w stosownych przypadkach z uprawnień przyznanych na mocy niniejszego rozporządzenia, tak aby zapewnić terminowe podjęcie działań następczych.

W przypadku gdy adresat zalecenia ERRS nie zamierza się do niego zastosować, informuje o tym Radę Organów Nadzoru i omawia z nią powody niepodjęcia działania.

Jeżeli właściwy organ informuje – zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010 – Parlament Europejski, Radę, Komisję i ERRS o działaniach podjętych w odpowiedzi na zalecenie ERRS, właściwy organ należycie uwzględnia opinie Rady Organów Nadzoru.«;

c) uchyla się ust. 6;

31) w art. 37 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

»2.

W skład Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych wchodzi 30 członków, z których:

a) 13 członków reprezentuje – w stosunku gwarantującym równowagę – uczestników rynków finansowych działających w Unii;

b) 13 członków reprezentuje przedstawicieli pracowników uczestników rynków finansowych działających w Unii, konsumentów, użytkownicy usług finansowych oraz przedstawicieli MŚP; oraz

c) czterech członków to niezależni, wybitni naukowcy.

3. Członków Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych wyznacza Rada Organów Nadzoru zgodnie z otwartą i przejrzystą procedurą wyboru. Przy podejmowaniu swojej decyzji Rada Organów Nadzoru zapewnia, w miarę możliwości, odpowiednie odzwierciedlenie różnorodności sektora giełd i papierów wartościowych, równowagę geograficzną i równowagę płci oraz reprezentację zainteresowanych stron z całej Unii. Członków Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych wybiera się na podstawie ich kwalifikacji, umiejętności, odpowiedniej wiedzy i udokumentowanej wiedzy fachowej.«;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

»3a.

Członkowie Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych wybierają przewodniczącego spośród swoich członków. Kadencja przewodniczącego trwa dwa lata.

Parlament Europejski, ilekroć wpłynie taki wniosek, może wezwać przewodniczącego Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych do złożenia przed nim oświadczenia i udzielenia odpowiedzi na wszelkie pytania posłów.«;

c) ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

»4.

Urząd przekazuje Grupie Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych wszystkie niezbędne informacje, z zastrzeżeniem zachowania tajemnicy służbowej, zgodnie z art. 70 niniejszego rozporządzenia i zapewnia jej odpowiednią obsługę administracyjną. Członkom Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych reprezentującym organizacje typu non profit – z wyjątkiem przedstawicieli branży – zapewnia się odpowiedni zwrot kosztów. Taki zwrot kosztów uwzględnia wykonane przez członków prace przygotowawcze i dalsze działania oraz jest co najmniej równy stawkom zwrotu kosztów przysługującego urzędnikom zgodnie z tytułem V rozdział 1 sekcja 2 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (

*46

) (regulamin pracowniczy). Grupa Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych może utworzyć grupy robocze do spraw technicznych. Kadencja członków Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych wynosi cztery lata, a po tym okresie przeprowadza się nową procedurę wyboru.«;

d) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.

Grupa Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych może doradzać Urzędowi we wszelkich kwestiach związanych z zadaniami Urzędu ze szczególnym uwzględnieniem zadań określonych w art. 10–16, 29, 30 i 32.

Jeżeli członkowie Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych nie są w stanie uzgodnić porady, dopuszcza się wydanie odrębnej porady przez jedną trzecią jej członków lub przez członków reprezentujących jedną grupę zainteresowanych stron.

Grupa Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych, Bankowa Grupa Interesariuszy, Grupa Interesariuszy z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji oraz Grupa Interesariuszy z Sektora Pracowniczych Programów Emerytalnych mogą wydawać wspólne porady w kwestiach dotyczących prac Europejskich Urzędów Nadzoru na podstawie art. 56 dotyczącego wspólnych stanowisk i wspólnych aktów.”;

e) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7.

Urząd podaje do wiadomości publicznej porady Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych, odrębne porady jej członków oraz wyniki przeprowadzonych konsultacji, a także informacje o sposobie, w jaki uwzględniono porady i wyniki uzyskane w ramach konsultacji.”;

32) art. 39 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 39

Procedury podejmowania decyzji

1. Podejmując decyzje na podstawie art. 17, 18 i 19, Urząd postępuje zgodnie z ust. 2–6 niniejszego artykułu.

2. Urząd informuje każdego adresata danej decyzji w jego języku urzędowym o zamiarze podjęcia decyzji, wyznaczając termin, w którym adresat ten może wyrazić swoją opinię na temat przedmiotu tej decyzji, w pełni uwzględniając pilny charakter, złożoność i potencjalne skutki sprawy. Adresat może wyrazić opinię w swoim języku urzędowym. Przepis ustanowiony w zdaniu pierwszym stosuje się odpowiednio w odniesieniu do zaleceń, o których mowa w art. 17 ust. 3.

3. W decyzjach Urzędu przedstawia się powody, dla których zostały one przyjęte.

4. Adresaci decyzji Urzędu są informowani o środkach odwoławczych przysługujących im na mocy niniejszego rozporządzenia.

5. W przypadku gdy Urząd podjął decyzję na podstawie art. 18 ust. 3 lub art. 18 ust. 4, w odpowiednich odstępach czasu dokonuje jej przeglądu.

6. Decyzje podejmowane przez Urząd na podstawie art. 17, 18 lub 19 podaje się do wiadomości publicznej. Podając decyzję do wiadomości publicznej, ujawnia się właściwy organ lub uczestnika rynku finansowego, których ona dotyczy, oraz główną treść decyzji, chyba że takie upublicznienie jest sprzeczne z uzasadnionym interesem tych uczestników rynku finansowego lub z ochroną ich tajemnicy handlowej, bądź też mogłoby poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu oraz integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego Unii lub jego części.”;

33) w art. 40 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

Przewodniczący;”;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„7.

W przypadku gdy krajowy organ publiczny, o którym mowa w ust. 1 lit. b), nie jest odpowiedzialny za egzekwowanie przepisów dotyczących ochrony konsumentów, członek Rady Organów Nadzoru, o którym mowa w tej literze, może podjąć decyzję o tym, że będzie mu towarzyszył przedstawiciel z organu odpowiedzialnego za ochronę konsumentów z danego państwa członkowskiego, któremu to przedstawicielowi nie przysługuje prawo głosu. W przypadku gdy w danym państwie członkowskim odpowiedzialność za ochronę konsumentów jest dzielona między kilkoma organami, organy te uzgadniają wspólnego przedstawiciela.”;

34) art. 41 i 42 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 41

Komitety wewnętrzne

1. Rada Organów Nadzoru, z własnej inicjatywy lub na wniosek Przewodniczącego, może tworzyć komitety wewnętrzne na potrzeby realizacji konkretnych zadań wchodzących w zakres jej kompetencji. Na wniosek Zarządu lub Przewodniczącego Rada Organów Nadzoru może tworzyć komitety wewnętrzne na potrzeby realizacji konkretnych zadań wchodzących w zakres kompetencji Zarządu. Rada Organów Nadzoru może przekazać wykonywanie niektórych wyraźnie określonych zadań i podejmowanie niektórych wyraźnie określonych decyzji komitetom wewnętrznym, Zarządowi lub Przewodniczącemu.

2. Do celów art. 17 Przewodniczący wysuwa propozycję decyzji o powołaniu niezależnego zespołu, która to decyzja podlega przyjęciu przez Radę Organów Nadzoru. W skład niezależnego zespołu wchodzą Przewodniczący i sześciu innych członków, których proponuje Przewodniczący po konsultacji z Zarządem oraz w następstwie otwartego zaproszenia do uczestnictwa. Tych sześciu innych członków nie może być przedstawicielami właściwego organu, któremu zarzuca się naruszenie prawa Unii, oraz nie może mieć żadnego interesu w danej sprawie ani bezpośrednich powiązań z danym właściwym organem.

Każdemu członkowi niezależnego zespołu przysługuje jeden głos.

Niezależny zespół przyjmuje decyzje, jeżeli za ich przyjęciem głosuje co najmniej czterech jego członków.

3. Do celów art. 19 Przewodniczący przedstawia propozycję decyzji o powołaniu niezależnego zespołu, która to decyzja podlega przyjęciu przez Radę Organów Nadzoru. W skład niezależnego zespołu wchodzą Przewodniczący i sześciu innych członków, których proponuje Przewodniczący po konsultacji z Zarządem oraz w następstwie otwartego zaproszenia do uczestnictwa. Tych sześciu innych członków nie może być przedstawicielami właściwych organów, które są stroną sporu, oraz nie może mieć żadnego interesu w danym sporze ani bezpośrednich powiązań z danymi właściwymi organami.

Każdemu członkowi niezależnego zespołu przysługuje jeden głos.

Niezależny zespół przyjmuje decyzje, jeżeli za ich przyjęciem głosuje co najmniej czterech jego członków.

4. Do celów prowadzenia postępowań wyjaśniających przewidzianych w art. 22 ust. 4 akapit pierwszy Przewodniczący może również przedstawić propozycję decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego oraz decyzji o powołaniu niezależnego zespołu, która to decyzja podlega przyjęciu przez Radę Organów Nadzoru. W skład niezależnego zespołu wchodzą Przewodniczący i sześciu innych członków, których proponuje Przewodniczący po konsultacji z Zarządem oraz w następstwie otwartego zaproszenia do uczestnictwa.

Każdemu członkowi niezależnego zespołu przysługuje jeden głos.

Niezależny zespół przyjmuje decyzje, jeżeli za ich przyjęciem głosuje co najmniej czterech jego członków.

5. Zespoły, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, lub Przewodniczący przedstawiają propozycje decyzji przewidzianych w art. 17 lub 19 do ostatecznego przyjęcia przez Radę Organów Nadzoru. Zespół, o którym mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, przedstawia Radzie Organów Nadzoru wyniki postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego na podstawie art. 22 ust. 4 akapit pierwszy.

6. Rada Organów Nadzoru przyjmuje regulamin wewnętrzny zespołów, o których mowa w niniejszym artykule.