Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2175 z dnia 18 grudnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), rozporządzenie (UE) nr 1094/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), rozporządzenie (UE) nr 1095/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), rozporządzenie (UE) nr 600/2014 w sprawie rynków instrumentów finansowych, rozporządzenie (UE) 2016/1011 w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych oraz rozporządzenie (UE) 2015/847 w sprawie informacji towarzyszących transferom środków pieniężnych (Tekst mający znaczenie dla EOG)
Artykuł 9b
W mocyWniosek o wszczęcie dochodzenia związanego z zapobieganiem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu i zwalczaniem tych zjawisk
1. W kwestiach dotyczących zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy i finansowania terroryzmu oraz zwalczania tych zjawisk, zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/849, Urząd może, w przypadku gdy posiada wiedzę o przesłankach wskazujących na istotne naruszenia, zwrócić się do właściwego organu w rozumieniu art. 4 pkt 2 ppkt (iii): a) o zbadanie popełnionych przez podmiot sektora finansowego ewentualnych naruszeń prawa Unii, a w przypadku gdy takie prawo Unii stanowią dyrektywy lub wyraźnie przyznaje ono państwom członkowskim opcje wyboru – naruszeń przepisów prawa krajowego w zakresie, w jakim przepisy te transponują te dyrektywy lub wykonują opcje przyznane państwom członkowskim przez prawo Unii; oraz b) o rozważenie nałożenia na ten podmiot sankcji w odniesieniu do takich naruszeń. W stosownych przypadkach Urząd może również zwrócić się z wnioskiem do właściwego organu w rozumieniu art. 4 pkt 2 ppkt (iii) o rozważenie przyjęcia indywidualnej decyzji skierowanej do tego podmiotu sektora finansowego, zobowiązującej ten podmiot do podjęcia wszelkich działań niezbędnych do wypełnienia jego obowiązków wynikających z prawa Unii mającego bezpośrednie zastosowanie lub przepisów prawa krajowego w zakresie, w jakim przepisy te transponują dyrektywy lub wykorzystują opcje przyznane państwom członkowskim przez prawo Unii, w tym do zaprzestania określonych praktyk. Wniosek, o którym mowa w niniejszym ustępie, nie wpływa na bieżące środki nadzorcze podejmowane przez właściwy organ, do którego jest kierowany.
2. Właściwy organ stosuje się do każdego wniosku skierowanego do niego zgodnie z ust. 1 oraz jak najszybciej i nie później niż w terminie 10 dni roboczych informuje Urząd o działaniach, które podjął lub zamierza podjąć, aby wykonać ten wniosek.
3. Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji na mocy art. 258 TFUE, w przypadku gdy właściwy organ nie poinformuje Urzędu w terminie 10 dni roboczych o działaniach, które podjął lub zamierza podjąć, aby zastosować się do ust. 2 niniejszego artykułu, zastosowanie ma art. 17 niniejszego rozporządzenia.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.