Załącznik III

ZGODNOŚĆ ZE SPECYFIKACJAMI

Zgodność składników interoperacyjności (w tym urządzeń na poboczu drogi i interfejsów) z wymogami, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5 dyrektywy (UE) 2019/520, oraz ze wszystkimi odpowiednimi specyfikacjami technicznymi i normami, przed wprowadzeniem ich do obrotu, musi zostać wykazana za pomocą jednej z poniższych procedur oceny zgodności dostosowanej do specyfiki sektora w oparciu o moduły przewidziane w decyzji 768/2008/WE (1):

a) wewnętrzna kontrola produkcji określona w sekcji I (moduł A);

b) badanie typu UE określone w sekcji II (moduł B), po którym następuje zgodność z typem w oparciu o wewnętrzną kontrolę produkcji określoną w sekcji III (moduł C).

I. Moduł A – Wewnętrzna kontrola produkcji

Wewnętrzna kontrola produkcji to procedura oceny zgodności, według której producent wywiązuje się ze zobowiązań określonych w lit. a), b) i c) oraz zapewnia i deklaruje, na swoją wyłączną odpowiedzialność, że dane składniki interoperacyjności spełniają wymogi, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5 dyrektywy (UE) 2019/520.

a) Dokumentacja techniczna

Producent przygotowuje dokumentację techniczną. Dokumentacja umożliwia ocenę zgodności składnika interoperacyjności z odnośnymi wymaganiami oraz obejmuje odpowiednią analizę i ocenę ryzyka. Dokumentacja techniczna określa odnośne wymagania i obejmuje, w stopniu odpowiednim dla takiej oceny, projekt, produkcję i zasady funkcjonowania składnika interoperacyjności. Dokumentacja techniczna zawiera, w stosownych przypadkach, przynajmniej następujące elementy:

(i) opis ogólny składnika interoperacyjności,

(ii) projekt koncepcyjny i rysunki wykonawcze oraz schematy części, podzespołów, obwodów itp.;

(iii) opisy i objaśnienia konieczne do zrozumienia tych rysunków i schematów oraz eksploatacji składnika interoperacyjności;

(iv) odniesienie do kategorii interfejsów, jak określono w załączniku I,

(v) wykaz norm lub innych właściwych specyfikacji technicznych, stosowanych w całości lub częściowo, oraz opisy rozwiązań przyjętych w celu spełnienia wymogów, o których mowa w sekcji I,

(vi) wyniki wykonanych obliczeń projektowych, przeprowadzonych badań itp.; oraz

(vii) sprawozdania z badań.

b) Produkcja

Producent podejmuje wszelkie niezbędne środki, aby proces produkcji i jego monitorowanie zapewniały zgodność wytworzonych składników interoperacyjności z dokumentacją techniczną, o której mowa w lit. a), oraz z mającymi do nich zastosowanie wymaganiami aktu prawnego.

c) Deklaracja zgodności WE

Producent sporządza pisemną deklarację zgodności WE dla każdego modelu składnika interoperacyjności i przechowuje ją wraz z dokumentacją techniczną do dyspozycji organów krajowych przez 10 lat po wprowadzeniu produktu do obrotu. Deklaracja zgodności WE musi zawierać oznaczenie składnika interoperacyjności, dla którego została sporządzona.

Kopię deklaracji zgodności WE udostępnia się na żądanie właściwych organów.

d) Upoważniony przedstawiciel

Obowiązki producenta określone w lit. b) mogą być w jego imieniu i na jego odpowiedzialność wykonywane przez jego upoważnionego przedstawiciela, o ile zostały one określone w pełnomocnictwie.

II. Moduł B – badanie typu UE

1. Badanie typu UE to ta część procedury oceny zgodności, według której jednostka notyfikowana bada projekt techniczny składnika interoperacyjności oraz weryfikuje i poświadcza spełnienie przez projekt techniczny składnika interoperacyjności mających do niego zastosowanie wymagań aktu prawnego.

2. Badanie typu UE można przeprowadzić na jeden z poniższych sposobów:

— badanie egzemplarza próbnego pełnego składnika interoperacyjności reprezentatywnego dla przewidywanej produkcji (typ produkcji),

— ocena adekwatności rozwiązania technicznego składnika interoperacyjności poprzez zbadanie dokumentacji technicznej i dowodów potwierdzających, o których mowa w pkt 3, oraz zbadanie reprezentatywnych dla przewidywanej produkcji egzemplarzy próbnych jednej lub większej liczby części krytycznych składnika interoperacyjności (połączenie typu produkcji i typu projektu),

— ocena adekwatności rozwiązania technicznego składnika interoperacyjności poprzez zbadanie dokumentacji technicznej i dowodów potwierdzających, o których mowa w pkt 3, bez badania egzemplarza próbnego (typ projektu).

3. Producent składa wniosek o badanie typu UE w jednej wybranej przez siebie jednostce notyfikowanej.

Wniosek ten zawiera:

a) nazwę i adres producenta oraz, w przypadku wniosku składanego przez upoważnionego przedstawiciela, dodatkowo jego nazwę i adres,

b) pisemną deklarację, że ten sam wniosek nie został złożony w żadnej innej jednostce notyfikowanej,

c) dokumentację techniczną, która umożliwia ocenę składnika operacyjności pod względem jego zgodności z odnośnymi wymaganiami aktu prawnego oraz obejmuje odpowiednią analizę i ocenę ryzyka. Dokumentacja techniczna określa odnośne wymagania i obejmuje, w stopniu odpowiednim dla takiej oceny, projekt, produkcję i zasady funkcjonowania składnika interoperacyjności. Dokumentacja techniczna zawiera, w stosownych przypadkach, co najmniej następujące elementy:

(i) opis ogólny składnika interoperacyjności,

(ii) projekt koncepcyjny i rysunki wykonawcze oraz schematy części, podzespołów, obwodów itp.;

(iii) opisy i objaśnienia konieczne do zrozumienia tych rysunków i schematów oraz eksploatacji składnika interoperacyjności;

(iv) wykaz norm zharmonizowanych lub innych właściwych specyfikacji technicznych, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, stosowanych w całości lub częściowo, oraz opisy rozwiązań przyjętych w celu spełnienia zasadniczych wymagań aktu prawnego, jeżeli takie normy zharmonizowane nie zostały zastosowane. W przypadku częściowego zastosowania norm zharmonizowanych w dokumentacji technicznej określa się, które części zostały zastosowane;

(v) wyniki wykonanych obliczeń projektowych, przeprowadzonych badań itp.; oraz

(vi) sprawozdania z badań;

d) próbki reprezentatywne dla planowanej produkcji. Jednostka notyfikowana może zażądać dostarczenia dalszych egzemplarzy próbnych, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia programu badań,

e) dowody potwierdzające adekwatność rozwiązań technicznych projektu. W dowodach tych wymienia się wszelkie wykorzystane dokumenty, zwłaszcza jeżeli nie zastosowano w pełni stosownych norm zharmonizowanych lub specyfikacji technicznych. Dowody potwierdzające zawierają, w razie potrzeby, wyniki testów przeprowadzonych przez odpowiednie laboratorium producenta lub przez inne laboratorium badawcze w jego imieniu i na jego odpowiedzialność.

4. Jednostka notyfikowana:

W odniesieniu do składnika interoperacyjności:

4.1.

bada dokumentację techniczną i dowody potwierdzające w celu oceny adekwatności projektu technicznego składnika interoperacyjności;

W odniesieniu do próbek produktów:

4.2.

sprawdza, czy egzemplarz lub egzemplarze zostały wytworzone zgodnie z dokumentacją techniczną i identyfikuje elementy, które zostały zaprojektowane zgodnie z obowiązującymi przepisami odpowiednich norm zharmonizowanych lub specyfikacji technicznych jak również te elementy, które zostały zaprojektowane bez stosowania odpowiednich przepisów tych norm;

4.3.

przeprowadza odpowiednie badania i testy lub zleca ich przeprowadzenie, aby – w przypadku gdy producent zdecydował się na zastosowanie rozwiązań określonych w odpowiednich normach zharmonizowanych lub specyfikacjach technicznych – sprawdzić, czy zastosowano je prawidłowo;

4.4.

przeprowadza odpowiednie badania i testy lub zleca ich przeprowadzenie, aby – w przypadku gdy producent nie zdecydował się na zastosowanie rozwiązań określonych w odpowiednich normach zharmonizowanych lub specyfikacjach technicznych – sprawdzić, czy rozwiązania przyjęte przez producenta spełniają odnośne zasadnicze wymogi aktu prawnego;

4.5.

uzgadnia z producentem miejsce, w którym przeprowadzone zostaną badania i testy.

5. Jednostka notyfikowana sporządza sprawozdanie z oceny, w którym odnotowuje czynności podjęte zgodnie z pkt 4 i ich rezultaty. Bez uszczerbku dla jej zobowiązań wobec organów notyfikujących jednostka notyfikowana udostępnia treść takiego sprawozdania, w całości lub w części, wyłącznie za zgodą producenta.

6. Jeżeli typ spełnia mające zastosowanie do danego składnika interoperacyjności wymagania stosownego aktu prawnego, jednostka notyfikowana wydaje producentowi certyfikat badania typu UE. Certyfikat ten zawiera nazwę i adres producenta, wnioski z badań, warunki (o ile występują) jego ważności oraz dane niezbędne do identyfikacji zatwierdzonego typu. Do certyfikatu dołączone mogą być załączniki.

Certyfikat i jego załączniki zawierają wszelkie istotne informacje umożliwiające ocenę zgodności wytwarzanych składników interoperacyjności w odniesieniu do badanego typu oraz kontrolę w trakcie eksploatacji.

Jeżeli typ nie spełnia odnośnych wymagań aktu prawnego, jednostka notyfikowana odmawia wydania certyfikatu badania typu UE oraz informuje o tym wnioskodawcę, podając szczegółowe uzasadnienie odmowy.

7. Jednostka notyfikowana na bieżąco śledzi wszelkie zmiany w powszechnie uznanym stanie wiedzy technicznej wskazujące, że zatwierdzony typ może nie spełniać już odnośnych wymagań aktu prawnego oraz ustala, czy zmiany takie wymagają dalszego badania. Jeżeli tak jest, jednostka notyfikowana informuje o tym producenta.

Producent informuje jednostkę notyfikowaną, która przechowuje dokumentację techniczną dotyczącą certyfikatu badania typu UE, o wszelkich modyfikacjach zatwierdzonego typu mogących wpływać na zgodność składnika interoperacyjności z zasadniczymi wymaganiami aktu prawnego lub warunkami ważności certyfikatu. Modyfikacje takie wymagają dodatkowego zatwierdzenia w postaci dodatku do oryginalnego certyfikatu badania typu UE.

8. Każda jednostka notyfikowana informuje odnośne organy notyfikujące o certyfikatach badania typu UE i wszelkich dodatkach do nich, które wydała lub cofnęła, a także, okresowo lub na żądanie, udostępnia odnośnym organom notyfikującym wykaz certyfikatów i wszelkich dodatków do nich, których wydania odmówiono, które zawieszono lub poddano innym ograniczeniom.

Każda jednostka notyfikowana informuje pozostałe jednostki notyfikowane o certyfikatach badania typu UE lub wszelkich dodatkach do nich, których wydania odmówiła, które cofnęła, zawiesiła lub poddała innym ograniczeniom, oraz – na żądanie – o certyfikatach lub wszelkich dodatkach do nich, które wydała.

Komisja, państwa członkowskie i pozostałe jednostki notyfikowane mogą na żądanie otrzymać kopię certyfikatów badania typu UE lub dodatków do nich. Na żądanie Komisja i państwa członkowskie mogą otrzymać kopię dokumentacji technicznej oraz wyniki badań przeprowadzonych przez jednostkę notyfikowaną. Jednostka notyfikowana przechowuje kopię certyfikatu badania typu UE, załączników i dodatków do niego, a także dokumentów technicznych, w tym dokumentacji przedstawionej przez producenta, przez okres do wygaśnięcia ważności certyfikatu.

9. Producent przechowuje kopię certyfikatu badania typu UE oraz załączników i dodatków do niego wraz z dokumentacją techniczną do dyspozycji władz krajowych przez okres 10 lat po wprowadzeniu do obrotu składnika interoperacyjności.

10. Upoważniony przedstawiciel producenta może złożyć wniosek, o którym mowa w pkt 3, oraz wypełniać obowiązki określone w pkt 7 i 9, o ile zostały one określone w pełnomocnictwie.

III. Moduł C – Zgodność z typem w oparciu o wewnętrzną kontrolę produkcji

1. Zgodność z typem w oparciu o wewnętrzną kontrolę produkcji to ta część procedury oceny zgodności, w ramach której producent wywiązuje się ze zobowiązań przedstawionych w pkt 2 i 3 oraz zapewnia i deklaruje, że dane składniki interoperacyjności są zgodne z typem opisanym w certyfikacie badania typu UE i spełniają mające do nich zastosowanie wymagania aktu prawnego.

2. Produkcja

Producent podejmuje wszelkie niezbędne środki, aby proces produkcji i jego monitorowanie zapewniały zgodność wytworzonych składników interoperacyjności z zatwierdzonym typem opisanym w certyfikacie badania typu UE oraz z wymaganiami aktu prawnego mającymi do nich zastosowanie.

3. Oznakowanie zgodności i deklaracja zgodności

3.1.

Producent umieszcza wymagane oznakowanie zgodności określone w akcie prawnym na każdym egzemplarzu składnika interoperacyjności zgodnym z typem opisanym w certyfikacie badania typu UE oraz spełniającym odnośne wymagania aktu prawnego.

3.2.

Producent sporządza pisemną deklarację zgodności dla modelu składnika interoperacyjności i przechowuje ją do dyspozycji władz krajowych przez okres 10 lat po wprowadzeniu składnika interoperacyjności do obrotu. Deklaracja zgodności musi zawierać oznaczenie modelu składnika interoperacyjności, dla którego została sporządzona.

Kopia deklaracji zgodności zostaje udostępniona na żądanie właściwych organów.

4. Upoważniony przedstawiciel

Obowiązki producenta określone w pkt 3 mogą być, w jego imieniu i na jego odpowiedzialność, wypełniane przez upoważnionego przedstawiciela, pod warunkiem że zostały one wyszczególnione w pełnomocnictwie.

IV. Specyfikacje dotyczące badań

Ocena zgodności wdrożenia z wymogami, o których mowa w pkt 1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia wykonawczego i w art. 5 ust. 4 dyrektywy (UE) 2019/520, może być wykonywana poprzez zastosowanie następujących specyfikacji badań:

— załącznik I pkt 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia wykonawczego dotyczący transakcji ładowania DSRC: odpowiednio, normy EN 15876-1:2016 (2), ETSI TS 102 708-1-1:2010 (3), ETSI TS 102 708-1-2:2010 (4), ETSI TS 102 708-2-1:2013 (5) oraz ETSI TS 102 708-2-2:2018 (6),

— załącznik I pkt 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia wykonawczego dotyczący transakcji kontroli zgodności w czasie rzeczywistym; norma EN ISO 13143-1:2016 (7),

— załącznik I pkt 1 lit. c) niniejszego rozporządzenia wykonawczego dotyczący usprawnienia lokalizacji: norma EN ISO 13140-1:2016 (8).

V. Przydatność do stosowania (interoperacyjność usługi)

Przydatność do stosowania składników interoperacyjności oceniana jest na podstawie działania lub stosowania, w ramach eksploatacji, składników zintegrowanych reprezentatywnie z systemem opłat EETS (z uwzględnieniem środowisk testowych) podmiotów pobierających opłaty, na których obszarze poboru opłat urządzenia pokładowe muszą przebywać przez określony okres eksploatacji. Ocena przydatności do stosowania może obejmować badania wstępnie określone w informacjach o obszarze EETS lub badania pilotażowe u rzeczywistych użytkowników. Podmiot pobierający opłaty lub jego upoważniony przedstawiciel, jak również dostawca EETS, producent lub jego upoważniony przedstawiciel oraz jednostka notyfikowana do której dostawca EETS złożył wniosek, muszą spełnić wymogi każdego etapu oceny przydatności do stosowania w oparciu o wymierne kryteria lub parametry określone w informacja o obszarze zgodnie z załącznikiem II.

W celu przeprowadzenia takiej oceny w drodze praktyki eksploatacyjnej na potrzeby wykazania eksploatacyjnej interoperacyjności składników, producent, dostawca EETS lub upoważniony przedstawiciel bezpośrednio współpracują z podmiotami pobierającymi opłaty lub składają wniosek do jednostki notyfikowanej, z zastrzeżeniem wymogów określonych w lit. a) i b). Odpowiedni podmiot pobierający opłaty może wymagać, aby badania lub projekty pilotażowe były wykonywane za pomocą infrastruktury zapewnionej przez podmiot pobierający opłaty, niezależnie od tego, czy dostawca EETS zdecyduje się współpracować bezpośrednio z podmiotem pobierającym opłaty lub zwróci się do jednostki notyfikowanej.

a) W przypadku gdy dostawca EETS współpracuje bezpośrednio z podmiotami pobierającymi opłaty, na których obszarze poboru opłat są w użyciu urządzenia pokładowe:

Producent, dostawca EETS lub upoważniony przedstawiciel:

1) zapewnia na potrzeby badań lub wprowadza do eksploatacji co najmniej jeden egzemplarz reprezentatywny dla składnika interoperacyjności lub większej ich liczby, zgodnie z wymogami podmiotów pobierających opłaty;

2) monitoruje zachowanie składników interoperacyjności podczas eksploatacji, stosując procedurę uzgodnioną i sprawdzoną przez podmioty pobierające opłaty;

3) dostarcza podmiotom pobierającym opłaty dowody wskazujące, że składniki interoperacyjności spełniają wszystkie wymogi interoperacyjności tego podmiotu;

4) sporządza deklarację przydatności do stosowania, pod warunkiem uzyskania poświadczenia przydatności do stosowania wydanego przez podmiot pobierający opłaty. Deklaracja przydatności do stosowania obejmuje dokonaną przez podmiot pobierający opłaty ocenę przydatności do stosowania składników interoperacyjności EETS w środowisku EETS danego podmiotu pobierającego opłaty.

Podmiot pobierający opłaty:

1) jasno określa program zatwierdzania poprzez badania eksploatacyjne;

2) zatwierdza procedurę monitorowania zachowania w eksploatacji na swoich obszarach poboru opłat i przeprowadza określone weryfikacje;

3) ocenia eksploatacyjną interoperacyjność ze swoim systemem;

4) w przypadku prawidłowego działania składników interoperacyjności potwierdza ich przydatność do stosowania na swoich obszarach poboru opłat.

b) W przypadku gdy dostawca EETS zwróci się do jednostki notyfikowanej producent, dostawca EETS lub upoważniony przedstawiciel:

1) zapewnia na potrzeby badań lub wprowadza do eksploatacji co najmniej jeden egzemplarz reprezentatywny dla składnika interoperacyjności lub większej ich liczby, zgodnie z wymogami i specyfikacjami podmiotów pobierających opłaty;

2) monitoruje zachowanie składników interoperacyjności podczas eksploatacji, stosując procedurę zatwierdzoną i sprawdzoną przez jednostkę notyfikowaną;

3) dostarcza jednostce notyfikowanej dowody, że składniki interoperacyjności spełniają wszystkie wymogi podmiotów pobierających opłaty dotyczące interoperacyjności, w tym te odnoszące się do wyników badań eksploatacyjnych;

4) sporządza deklarację WE dotyczącą przydatności do stosowania, pod warunkiem uzyskania certyfikatu wydanego przez jednostkę notyfikowaną. Deklaracja WE dotycząca przydatności do stosowania obejmuje ocenę/opinię jednostki notyfikowanej na temat przydatności do stosowania składników interoperacyjności EETS w obszarze i środowisku EETS wybranych podmiotów pobierających opłaty oraz odnoszącą się, zwłaszcza w odniesieniu do interfejsów, do specyfikacji technicznych, w szczególności o charakterze funkcjonalnym, które mają być sprawdzone.

Jednostka notyfikowana:

1) bierze pod uwagę deklarację WE dotyczącą zgodności ze specyfikacjami, a także wymogi określone w informacjach o obszarze EETS wydanych przez podmioty pobierające opłaty;

2) organizuje współpracę z odpowiednimi podmiotami pobierającymi opłaty;

3) weryfikuje dokumentację techniczną i program atestacji na drodze badań eksploatacyjnych;

4) zatwierdza procedurę monitorowania zachowania w eksploatacji i sprawuje określony nadzór;

5) ocenia eksploatacyjną interoperacyjność z systemami i procesami operacyjnymi podmiotów pobierających opłaty;

6) w przypadku prawidłowego działania składników interoperacyjności wydaje certyfikat przydatności do stosowania;

7) sporządza sprawozdanie wyjaśniające w przypadku nieprawidłowego działania składników interoperacyjności. W sprawozdaniu uwzględnia się również problemy, które mogą pojawić się w wyniku niezgodności systemów i procesów operacyjnych podmiotów pobierających opłaty z odpowiednimi normami i specyfikacjami technicznymi. W stosownych przypadkach w sprawozdaniu przedstawia się zalecenia mające na celu rozwiązanie problemów.

VI. Treść i forma deklaracji zgodności ze specyfikacjami i deklaracji przydatności do stosowania

1. Treść deklaracji zgodności WE

Deklaracja zgodności WE zawiera stwierdzenie, że wykazano spełnienie wymogów określonych w art. 15 ust. 4, 5 i 6 dyrektywy (UE) 2019/520.

Wzorcowy układ deklaracji zgodności WE przedstawiono w pkt 2 niniejszej sekcji. Zawiera ona elementy określone w odpowiednich modułach określonych w niniejszym załączniku oraz jest stale aktualizowana. Powinna ona zostać przetłumaczona na język (lub języki) wymagany przez państwo członkowskie, w którym składnik interoperacyjności wprowadza się do obrotu lub udostępnia.

Poprzez sporządzenie deklaracji zgodności WE producent przyjmuje na siebie odpowiedzialność za zgodność składnika interoperacyjności.

2. Wzór deklaracji zgodności WE

1) Nr ... (niepowtarzalny identyfikator składnika interoperacyjności):

2) Nazwa i adres producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela:

3) Niniejsza deklaracja zgodności zostaje wydana na wyłączną odpowiedzialność producenta (lub instalatora):

4) Przedmiot deklaracji (identyfikacja składnika interoperacyjności umożliwiająca jego identyfikowalność; W stosownych przypadkach może zawierać zdjęcie):

5) Opisany powyżej przedmiot niniejszej deklaracji jest zgodny z odpowiednimi wymogami unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego: …

6) Odniesienia do właściwych zastosowanych norm zharmonizowanych lub do specyfikacji, w stosunku do których deklarowana jest zgodność:

7) W stosownych przypadkach jednostka notyfikowana ... (nazwa, numer) ... przeprowadziła … (opis interwencji)… i wydała certyfikat: …

8) Dodatkowe informacje:

Podpisano przez i w imieniu: …

(miejsce i data wydania):

(imię i nazwisko, stanowisko) (podpis):

Deklaracje WE przydatności do stosowania i dokumenty towarzyszące muszą być opatrzone datą i podpisane.

Deklaracje muszą być sporządzone w tym samym języku co instrukcje i muszą zawierać:

a) odesłania do odpowiednich przepisów;

b) nazwę oraz adres producenta, dostawcy EETS lub jego upoważnionego przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium Unii (należy podać nazwę handlową oraz pełny adres upoważnionego przedstawiciela oraz nazwę handlową producenta);

c) opis składnika (składników) interoperacyjności (marka, typ, wersja itd.);

d) opis procedury zastosowanej w celu określenia zgodności ze specyfikacjami lub przydatności do stosowania;

e) wszystkie stosowne wymogi spełnione przez składniki interoperacyjności, w szczególności warunki ich eksploatacji;

f) w stosownych przypadkach, nazwy i adresy podmiotów pobierających opłaty/jednostek notyfikowanych uczestniczących w procedurze oceny zgodności ze specyfikacjami lub przydatności do stosowania;

g) w stosownych przypadkach, odniesienia do specyfikacji technicznych;

h) wskazanie sygnatariusza posiadającego pełnomocnictwo do zaciągania zobowiązań w imieniu producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium Unii.

(1) Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu, uchylająca decyzję Rady 93/465/EWG.

(2) Elektroniczny pobór opłat – ocena urządzeń pokładowych i przydrożnych w zakresie zgodności z normą EN 15509.

(3) Inteligentne systemy transportowe (ITS), RTTT; Specyfikacje badań dotyczące urządzeń do przesyłania danych o wysokiej transmisji danych (HDR) pracujących w paśmie 5,8 GHz ISM. Część 1: Warstwa łącza danych; Podczęść 1: Specyfikacja pro forma deklaracji zgodności wykonania protokołu (PICS)

(4) Inteligentne systemy transportowe (ITS), RTTT; Specyfikacje badań dotyczące urządzeń do przesyłania danych o wysokiej transmisji danych (HDR) pracujących w paśmie 5,8 GHz ISM. Część 1: Warstwa łącza danych; Podczęść 2: Struktura zestawu badań i cele badań (TSS & TP).

(5) Inteligentne systemy transportowe (ITS), RTTT; Specyfikacje badań dotyczące urządzeń do przesyłania danych o wysokiej transmisji danych (HDR) pracujących w paśmie 5,8 GHz ISM. Część 2: Warstwa aplikacji; Podczęść 1: Specyfikacja pro forma deklaracji zgodności wykonania protokołu (PICS)

(6) Inteligentne systemy transportowe (ITS), RTTT; Specyfikacje badań dotyczące urządzeń do przesyłania danych o wysokiej transmisji danych (HDR) pracujących w paśmie 5,8 GHz ISM. Część 2: Warstwa aplikacji; Podczęść 2: Struktura zestawu badań i cele badań (TSS & TP).

(7) Elektroniczny pobór opłat – ocena urządzeń pokładowych i przydrożnych w zakresie zgodności z normą ISO 12813 – Część 1: Struktura zestawu badań i cele badań.

(8) Elektroniczny pobór opłat – ocena urządzeń pokładowych i przydrożnych w zakresie zgodności z normą ISO 13141 – Część 1: Struktura zestawu badań i cele badań.