Rozporządzenie Rady (UE) 2020/261 z dnia 19 grudnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 389/2012 w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych w odniesieniu do zawartości elektronicznych rejestrów
Treść z tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE — w brzmieniu pierwotnym, bez późniejszych zmian. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2020/261
z dnia 19 grudnia 2019 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 389/2012 w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych w odniesieniu do zawartości elektronicznych rejestrów
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 113,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Art. 19 rozporządzenia Rady (UE) nr 389/2012 (3) zobowiązuje państwa członkowskie do prowadzenia elektronicznych rejestrów zezwoleń przyznanych podmiotom gospodarczym i składom uczestniczącym w przemieszczaniu wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy.
(2) Dyrektywa Rady (UE) 2020/262 (4) rozszerza zastosowanie skomputeryzowanego systemu określonego w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/263 (5), wykorzystywanego obecnie do nadzoru nad przemieszczaniem wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, na nadzór nad wyrobami akcyzowymi dopuszczonymi do konsumpcji na terytorium jednego państwa członkowskiego i następnie przemieszczanymi na terytorium innego państwa członkowskiego w celu dostarczenia do celów handlowych.
(3) Aby umożliwić należyte funkcjonowanie skomputeryzowanego systemu poprzez zapewnienie przechowywania kompletnych, aktualnych i prawidłowych danych, należy zmienić zakres art. 19 rozporządzenia (UE) nr 389/2012 w celu uwzględnienia dwóch nowych kategorii podmiotów gospodarczych: certyfikowanych wysyłających, którzy są zarejestrowani jako wysyłający wyroby akcyzowe już dopuszczone do konsumpcji, i certyfikowanych odbiorców, którzy są zarejestrowani jako odbiorcy wyrobów akcyzowych już dopuszczonych do konsumpcji.
(4) Zgodnie z art. 22 dyrektywy Rady (UE) 2020/262 w przypadku przemieszczania produktów energetycznych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy drogą morską lub wodami śródlądowymi właściwe organy państwa członkowskiego wysyłki mogą zezwolić wysyłającemu na pominięcie w momencie wysyłki danych dotyczących odbiorcy w projekcie elektronicznego dokumentu administracyjnego, o którym mowa w art. 20 ust. 2 tej dyrektywy. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 389/2012 jedynie uprawnieni prowadzący skład mają umieszczać te informacje w rejestrze elektronicznym. Konieczne jest, aby również zarejestrowani wysyłający mieli możliwość wprowadzania do elektronicznego rejestru informacji o tym, że w momencie wysyłki mogą pominąć dane odbiorcy.
(5) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie poszerzenie zakresu elektronicznego rejestru w celu uwzględniania podmiotów gospodarczych przemieszczających wyroby akcyzowe dopuszczone do konsumpcji, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, ale możliwe jest – w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania skomputeryzowanego systemu i ułatwienia walki z oszustwami – jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(6) Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności z prawem do ochrony danych osobowych. W świetle ograniczeń ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu przetwarzanie takich danych w ramach niniejszego rozporządzenia nie wykracza poza to, co jest niezbędne i proporcjonalne do celów ochrony uzasadnionych interesów fiskalnych państw członkowskich.
(7) Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych (6).
(8) Aby dostosować datę rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia do daty rozpoczęcia stosowania przepisów dyrektywy (UE) 2020/262 w sprawie automatyzacji przemieszczania wyrobów akcyzowych, które to wyroby zostały dopuszczone do konsumpcji na terytorium jednego państwa członkowskiego i są przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego w celu dostarczenia do celów handlowych na terytorium tego innego państwa członkowskiego, oraz aby dać państwom członkowskim wystarczającą ilość czasu na przygotowanie się do zmian wynikających z niniejszego rozporządzenia, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 13 lutego 2023 r.
(9) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 389/2012,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 19 rozporządzenia (UE) nr 389/2012 wprowadza się następujące zmiany:
1) w ust. 1 lit. a) dodaje się punkty w brzmieniu:
„(iv)
certyfikowani wysyłający w rozumieniu art. 3 pkt 12 dyrektywy Rady (UE) 2020/262 (*1);
(v) certyfikowani odbiorcy w rozumieniu art. 3 pkt 13 dyrektywy (UE) 2020/262;
(*1) Dyrektywa Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiająca ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (Dz.U. L 58 z 27.2.2020, s. 4.).”;"
2) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a) lit. f) i g) otrzymują brzmienie:
„f)
w przypadku uprawnionych prowadzących skład – skład podatkowy lub wykaz składów podatkowych, do których zezwolenie ma zastosowanie, a także – w stosownych przypadkach przewidzianych w przepisach krajowych – wskazanie, że są oni uprawnieni do pominięcia danych dotyczących odbiorców w momencie wysyłki zgodnie z art. 22 dyrektywy (UE) 2020/262, że są oni uprawnieni do podziału przemieszczenia zgodnie z art. 23 tej dyrektywy lub że są oni uprawnieni do tego, aby ich wyroby akcyzowe zostały przemieszczone do miejsca dostawy bezpośredniej zgodnie z art. 16 ust. 4 tej dyrektywy, oraz wskazanie, że działają jako certyfikowany wysyłający lub certyfikowany odbiorca zgodnie z art. 35 ust. 6 i 7 tej dyrektywy;
g) w przypadku zarejestrowanych odbiorców, w stosownych przypadkach przewidzianych w przepisach krajowych – wskazanie, że są oni uprawnieni do tego, aby ich wyroby akcyzowe zostały przemieszczone do miejsca dostawy bezpośredniej zgodnie z art. 16 ust. 4 dyrektywy (UE) 2020/262, oraz wskazanie, że działają jako certyfikowany odbiorca zgodnie z art. 35 ust. 7 tej dyrektywy;”;
b) dodaje się literę w brzmieniu:
„k)
w przypadku zarejestrowanych wysyłających – wskazanie, że są oni uprawnieni do pominięcia danych dotyczących odbiorców w momencie wysyłki zgodnie z art. 22 dyrektywy (UE) 2020/262, oraz wskazanie, że działają jako certyfikowany wysyłający zgodnie z art. 35 ust. 6 tej dyrektywy.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 13 lutego 2023 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2019 r.
W imieniu Rady
K. MIKKONEN
Przewodnicząca
(1) Opinia z dnia 3 października 2018 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
(2) Opinia z dnia 17 października 2018 r. (Dz.U. C 62 z 15.2.2019, s. 108).
(3) Rozporządzenie Rady (UE) nr 389/2012 z dnia 2 maja 2012 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 2073/2004 (Dz.U. L 121 z 8.5.2012, s. 1).
(4) Dyrektywa Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiająca ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (zob. s. 4 niniejszego Dziennika Urzędowego).
(5) Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/263 z dnia 15 stycznia 2020 r. w sprawie komputeryzacji przepływu wyrobów akcyzowych i nadzoru nad nimi (zob. s. 43 niniejszego Dziennika Urzędowego).
(6) Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 32020R0261. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.