Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2020/582 z dnia 28 kwietnia 2020 r. dotyczące wykonania art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej
Treść z tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE — w brzmieniu pierwotnym, bez późniejszych zmian. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2020/582
z dnia 28 kwietnia 2020 r.
dotyczące wykonania art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 224/2014 z dnia 10 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej (1), w szczególności jego art. 17 ust. 1,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 10 marca 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 224/2014.
(2) W dniu 20 kwietnia 2020 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ), powołany na podstawie rezolucji RB ONZ nr 2127 (2013), dodał jedną osobę do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi.
(3) Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 28 kwietnia 2020 r.
W imieniu Rady
G. GRLIĆ RADMAN
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 70 z 11.3.2014, s. 1.
Załącznik
Do wykazu zawartego w części A (Osoby) załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014 dodaje się następującą osobę:
A. Osoby
„
13. Martin KOUMTAMADJI (alias: a) Abdoulaye Miskine b) Abdoullaye Miskine c) Martin Nadingar Koumtamadji d) Martin Nkoumtamadji e) Martin Koumta Madji f) Omar Mahamat)
Funkcja: Przewodniczący i głównodowodzący Demokratycznego Frontu Ludu Środkowoafrykańskiego (FDPC)
Data urodzenia: a) 5 października 1965 r., b) 3 marca 1965 r.
Miejsce urodzenia: a) Ndïnaba, Czad, b) Kobo, Republika Środkowoafrykańska, c) Kabo, Republika Środkowoafrykańska
Obywatelstwo: a) Czad, b) Republika Środkowoafrykańska
Nr paszportu: 06FBO2262 (paszport dyplomatyczny Republiki Środkowoafrykańskiej) wydany 22 lutego 2007 r., ważny do 21 lutego 2012 r.
Adres: Sama Dafock, prefektura Vakaga, Republika Środkowoafrykańska (ostatni znany adres)
Data wskazania przez ONZ:
20 kwietnia 2020 r.
Inne informacje: Martin Koumtamadji założył FDPC w 2005 r. W grudniu 2012 r. przyłączył się do koalicji Séléka, a następnie opuścił ją w kwietniu 2013 r. po przejęciu władzy przez rebeliantów w Bangi. Po aresztowaniu w Kamerunie został następnie przeniesiony do Brazzaville w Republice Konga. Zawsze stał na czele swoich oddziałów na miejscu w Republice Środkowoafrykańskiej, nawet gdy znajdował się w Brazzaville przed powrotem do Republiki Środkowoafrykańskiej (w okresie od listopada 2014 r. do 2019 r.). 6 lutego 2019 r. FDPC podpisał porozumienie polityczne na rzecz pokoju i pojednania w Republice Środkowoafrykańskiej, jednak Martin Koumtamadji pozostaje zagrożeniem dla pokoju, stabilności i bezpieczeństwa Republiki Środkowoafrykańskiej.
Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:
Przewodniczący i głównodowodzący Demokratycznego Frontu Ludu Środkowoafrykańskiego (FDPC, grupa zbrojna prowadząca działalność z użyciem przemocy) Martin Koumatamadji brał udział w działaniach zagrażających pokojowi, stabilności i bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej, a w szczególności zagrażających realizacji porozumienia politycznego na rzecz pokoju i pojednania w Republice Środkowoafrykańskiej, podpisanego 6 lutego 2019 r. w Bangi.
Odmówił rozbrojenia bojowników FDPC, zgodnie z jego zobowiązaniami jako sygnatariusza porozumienia politycznego na rzecz pokoju i pojednania w Republice Środkowoafrykańskiej, i w lipcu 2019 r. zagroził obaleniem prezydenta Touadéry.
W czerwcu 2019 r. rozpoczął współpracę z obłożonym sankcjami Nourredine’em Adamem (CFi.002) i zaangażował się – z bliskim współpracownikiem Nourredine’a Adama – w nielegalny handel bronią, by zwiększyć zdolności wojskowe FDPC.
Złożył również Ludowemu Ruchowi na rzecz Odrodzenia Afryki Środkowej (FPRC) ofertę dotyczącą przeprowadzenia operacji wojskowej ze swoją grupą zbrojną podczas walk w prefekturze Vakaga w 2019 r.
Wciąż utrudniał odbudowę władzy państwowej w obszarach działalności FPDC poprzez utrzymywanie nielegalnych blokad dróg służących zastraszaniu hodowców bydła, podmiotów gospodarczych (w tym firm prowadzących wydobycie złota działających w prefekturze Nana-Mambéré) i podróżnych.
Pod jego przywództwem FDPC naruszał lub łamał prawa człowieka w prefekturze Nana-Mambéré, m.in. w kwietniu 2019 r. przeprowadził ataki skierowane przeciwko ludności cywilnej, w marcu 2019 r. uprowadził cywilów (w pobliżu Zoukombo) oraz w maju 2019 r. dokonał aktów przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć (w Bagary). W czasie konfliktu w 2017 r. FDPC dopuścił się również czternastu aktów przemocy seksualnej.
W latach 2016–2019 FDPC rekrutował dzieci-żołnierzy i wykorzystywał je w konfliktach zbrojnych. Zmusił jedenaście dziewcząt do zawarcia małżeństw z członkami FDPC.
W marcu 2019 r. Abdoulaye Miskine brał udział w utrudnianiu dostarczania pomocy humanitarnej, gdy FDPC, pod jego przywództwem, przeprowadził serię ataków na główną drogę w Bangi z Kamerunu.
W kwietniu 2019 r. niedaleko Zoukombo (prefektura Nana-Mambéré) oraz na osi Bouar-Beleko doszło do potyczek niedobitków z FDPC z siłami MINUSCA.”
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 32020R0582. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.