Artykuł 20

1. Lekarz weterynarii centrum – w przypadku zwierząt dawców nasienia – lub lekarz weterynarii zespołu – w przypadku zwierząt dawców oocytów i zarodków – zapewniają, aby zwierzęta z gatunków bydła będące dawcami spełniały następujące wymagania:

a) pochodziły z zakładu – w przypadku zwierząt dawców nasienia przed przyjęciem ich do miejsca kwarantanny – który był wolny od następujących chorób i nie były wcześniej trzymane w żadnym zakładzie o niższym statusie zdrowotnym:

(i) zakażenia kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis);

(ii) zakażenia wywołanego przez Brucella abortus, Brucella melitensis i Brucella suis;

(iii) enzootycznej białaczki bydła;

(iv) zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła;

b) spełniały dodatkowe wymagania w zakresie zdrowia zwierząt ustanowione w załączniku II część 1 oraz część 5 rozdziały I, II i III.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) ppkt (iii) lekarz weterynarii centrum może przyjąć zwierzę dawcę nasienia pochodzące z zakładu, który nie był wolny od enzootycznej białaczki bydła, pod warunkiem że zwierzę to:

a) ma mniej niż 2 lata i urodziła je matka, która została poddana – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu w kierunku enzootycznej białaczki bydła po zabraniu tego zwierzęcia od matki; albo

b) osiągnęło wiek 2 lat i zostało poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu w kierunku enzootycznej białaczki bydła.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) ppkt (iii) lekarz weterynarii zespołu może przyjąć zwierzę dawcę oocytów i zarodków pochodzące z zakładu, który nie był wolny od enzootycznej białaczki bydła, pod warunkiem że urzędowy lekarz weterynarii odpowiedzialny za zakład pochodzenia poświadczył, że w okresie co najmniej 3 lat poprzedzających przyjęcie nie odnotowano żadnych klinicznych przypadków enzootycznej białaczki bydła.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) ppkt (iv)

a) lekarz weterynarii centrum – w przypadku zwierząt dawców nasienia – może przyjąć zwierzę dawcę pochodzące z zakładu, który nie był wolny od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła, pod warunkiem że zwierzę zostało poddane badaniu wymaganemu zgodnie z załącznikiem II część 1 rozdział I pkt 1 lit. b) ppkt (iv), lub

b) lekarz weterynarii zespołu – w przypadku zwierząt dawców oocytów i zarodków – może przyjąć zwierzę dawcę pochodzące z zakładu, który nie był wolny od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła, pod warunkiem że urzędowy lekarz weterynarii odpowiedzialny za zakład pochodzenia poświadczył, że w okresie co najmniej 12 miesięcy poprzedzających przyjęcie nie odnotowano żadnych klinicznych przypadków zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła.