Artykuł 23

1. Lekarz weterynarii centrum – w przypadku koniowatych przyjmowanych do centrum pozyskiwania nasienia – oraz lekarz weterynarii zespołu – w przypadku koniowatych wykorzystywanych do pozyskiwania oocytów i zarodków lub produkcji zarodków – zapewnia, aby przed pozyskaniem materiału biologicznego spełniały one następujące wymagania:

a) pochodzą z zakładu:

(i) gdzie w okresie poprzedzających 30 dni nie zgłoszono surry (Trypanosoma evansi) lub gdzie zgłoszono surrę (Trypanosoma evansi) w okresie poprzedzających 2 lat, a po ostatnim wystąpieniu ogniska choroby zakład ten podlegał ograniczeniom przemieszczania do czasu:

— usunięcia zakażonych zwierząt z zakładu; oraz

— poddania pozostałych zwierząt w zakładzie badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia surrą (Trypanosoma evansi) jedną z metod diagnostycznych przewidzianych w części 3 załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/688, przeprowadzonemu na próbkach pobranych co najmniej 6 miesięcy po usunięciu ostatniego zakażonego zwierzęcia z zakładu;

(ii) gdzie w okresie poprzedzających 6 miesięcy nie zgłoszono zarazy stadniczej lub gdzie zgłoszono zarazę stadniczą w okresie poprzedzających 2 lat, a po ostatnim wystąpieniu ogniska choroby zakład ten podlegał ograniczeniom przemieszczania do czasu:

— uśmiercenia i zniszczenia lub poddania ubojowi zakażonych zwierząt lub wykastrowania zakażonych niewykastrowanych zwierząt koniowatych; oraz

— poddania pozostałych zwierząt koniowatych w zakładzie, z wyjątkiem wykastrowanych samców koniowatych, o których mowa w tiret pierwszym, utrzymywanych oddzielnie od samic koniowatych, badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia zarazą stadniczą jedną z metod diagnostycznych przewidzianych w części 8 załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/688, przeprowadzonemu na próbkach pobranych co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu działań opisanych w tiret pierwszym;

(iii) gdzie w okresie poprzedzających 90 dni nie zgłoszono niedokrwistości zakaźnej koni lub gdzie zgłoszono niedokrwistość zakaźną koni w okresie poprzedzających 12 miesięcy, a po ostatnim wystąpieniu ogniska choroby zakład ten podlegał ograniczeniom przemieszczania do czasu:

— uśmiercenia i zniszczenia lub poddania ubojowi zakażonych zwierząt; oraz

— poddania pozostałych zwierząt koniowatych w zakładzie badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku niedokrwistości zakaźnej koni jedną z metod diagnostycznych przewidzianych w części 9 załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/688, przeprowadzonemu na próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie co najmniej 3 miesięcy po zakończeniu działań opisanych w tiret pierwszym oraz oczyszczeniu i odkażeniu zakładu;

b) były utrzymywane – w przypadku dawców nasienia – przez okres 30 dni przed datą pozyskania nasienia w zakładach, w których żadne koniowate nie wykazywało w tym okresie żadnych objawów klinicznych zakażenia wirusem zapalenia tętnic koni ani zakaźnym zapaleniem macicy u klaczy;

c) spełniały dodatkowe wymagania w zakresie zdrowia zwierząt ustanowione w załączniku II część 4.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) ograniczenia przemieszczania, o których mowa w ust. 1 lit. a) ppkt (i)–(iii), muszą obowiązywać przez okres co najmniej 30 dni, licząc od dnia, w którym wszystkie zwierzęta w zakładzie z gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do danej choroby, o której mowa w ust. 1 lit. a) ppkt (i)–(iii), uśmiercono i zniszczono albo poddano ubojowi, w przypadku gdy jest to dozwolone zgodnie z ust. 1 lit. b), a zakład został oczyszczony i odkażony.