Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/688 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do wymagań w zakresie zdrowia zwierząt dotyczących przemieszczania zwierząt lądowych i jaj wylęgowych w obrębie terytorium Unii (Tekst mający znaczenie dla EOG)

Sekcja 4 — Koniowate

Artykuł 22

W mocy

Wymagania dotyczące przemieszczania koniowatych do innych państw członkowskich

1. Podmioty przemieszczają koniowate do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy spełnione są następujące wymagania:

a) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono surry (Trypanosoma evansi), lub jeśli pochodzą one z zakładu, w którym zgłoszono surrę (Trypanosoma evansi) w ciągu ostatnich 2 lat przed wyjazdem, po ostatnim wystąpieniu ogniska choroby zakład dotknięty chorobą podlegał ograniczeniom przemieszczania do czasu:

(i) usunięcia zakażonych zwierząt z zakładu;

oraz

(ii) poddania pozostałych zwierząt w zakładzie badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia surrą (Trypanosoma evansi) za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 3 przeprowadzonemu na próbkach pobranych co najmniej 6 miesięcy po usunięciu ostatniego zakażonego zwierzęcia z zakładu;

b) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 6 miesięcy przed wyjazdem nie zgłoszono zarazy stadniczej, lub jeśli pochodzą one z zakładu, w którym zgłoszono zarazę stadniczą w ciągu ostatnich 2 lat przed wyjazdem, po ostatnim wystąpieniu ogniska choroby zakład dotknięty chorobą podlegał ograniczeniom przemieszczania do czasu:

(i) uśmiercenia i zniszczenia lub poddania ubojowi zakażonych zwierząt lub wykastrowania zakażonych samców koniowatych;

oraz

(ii) poddania pozostałych zwierząt koniowatych w zakładzie, z wyjątkiem wykastrowanych samców koniowatych, o których mowa w ppkt (i), badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia zarazą stadniczą metodą diagnostyczną przewidzianą w załączniku I część 8 przeprowadzonemu na próbkach pobranych co najmniej 6 miesięcy od zakończenia stosowania środków opisanych w ppkt (i);

c) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 90 dni przed wyjazdem nie zgłoszono niedokrwistości zakaźnej koni, lub jeśli pochodzą one z zakładu, w którym zgłoszono niedokrwistość zakaźną koni w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed wyjazdem, po ostatnim wystąpieniu ogniska choroby zakład dotknięty chorobą podlegał ograniczeniom przemieszczania do czasu:

(i) uśmiercenia i zniszczenia lub poddania ubojowi zakażonych zwierząt oraz oczyszczenia i dezynfekcji zakładu;

oraz

(ii) poddania pozostałych zwierząt w zakładzie badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku niedokrwistości zakaźnej koni metodą diagnostyczną przewidzianą w załączniku I część 9 przeprowadzonemu na próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie co najmniej 3 miesięcy od zakończenia stosowania środków opisanych w ppkt (i);

d) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 6 miesięcy przed wyjazdem nie zgłoszono wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni, lub jeśli pochodzą one z zakładu znajdującego się w państwie członkowskim lub jego strefie, gdzie zgłoszono wenezuelskie zapalenie mózgu i rdzenia koni w ciągu ostatnich 2 lat, spełniają one warunki określone w ppkt (i) i warunki określone w ppkt (ii) albo w ppkt (iii):

(i) w okresie co najmniej 21 dni przed wyjazdem zwierzęta te były klinicznie zdrowe, a każde zwierzę, o którym mowa w ppkt (ii) lub (iii) i u którego odnotowano wzrost temperatury ciała mierzonej codziennie ponad zakres fizjologiczny, poddano – z wynikiem ujemnym – badaniu diagnostycznemu w kierunku wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni metodą diagnostyczną przewidzianą w załączniku I część 10 pkt 1 lit. a);

oraz

(ii) zwierzęta były objęte kwarantanną przez okres co najmniej 21 dni zapewniającą ich ochronę przed atakami owadów będących wektorami choroby; oraz

— zwierzęta były szczepione przeciwko wenezuelskiemu zapaleniu mózgu i rdzenia koni pełnym szczepieniem podstawowym i ponownie szczepione zgodnie z zaleceniami producenta w okresie nie mniej niż 60 dni i nie więcej niż 12 miesięcy przed datą wysyłki;

albo

— zwierzęta zostały poddane badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni metodą diagnostyczną przewidzianą w załączniku I część 10 pkt 1 lit. b) przeprowadzonemu na próbce pobranej co najmniej 14 dni od daty rozpoczęcia kwarantanny;

(iii) zwierzęta zostały poddane

— badaniu – bez wzrostu miana przeciwciał – w kierunku wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni metodą diagnostyczną przewidzianą w załączniku I część 10 pkt 1 lit. b) przeprowadzonemu na dwóch próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie 21 dni, przy czym druga próbka została pobrana w okresie 10 dni przed datą wyjazdu;

oraz

— zwierzęta zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu na obecność genomu wirusa wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni metodą diagnostyczną przewidzianą w załączniku I część 10 pkt 2 przeprowadzonemu na próbce pobranej w ciągu 48 godzin przed wyjazdem, a zwierzęta były chronione przed atakami owadów będących wektorami choroby po pobraniu próbki do momentu odjazdu;

e) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem wścieklizny u utrzymywanych zwierząt lądowych;

f) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wąglikiem u zwierząt kopytnych;

g) zwierzęta nie miały kontaktu ze zwierzętami utrzymywanymi należącymi do gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do chorób, o których mowa w lit. a)–f), które nie spełniały wymagań określonych w lit. a)–e) w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem oraz wymagania określonego w lit. f) w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a), b) i c) ograniczenia przemieszczania, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), obowiązują przez okres co najmniej 30 dni po uśmierceniu, usunięciu albo poddaniu ubojowi ostatniego zwierzęcia w zakładzie z gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do danej choroby, o której mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), oraz oczyszczeniu i dezynfekcji pomieszczeń.

3. Na wniosek właściwego organu podmiot składający wniosek o świadectwo zdrowia zwierząt, o którym mowa w art. 76, podaje adres każdego zakładu, w którym utrzymuje się koniowate, w którym przemieszczane koniowate przebywały w okresie 30 dni poprzedzających planowane przemieszczenie do innego państwa członkowskiego.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.