Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/688 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do wymagań w zakresie zdrowia zwierząt dotyczących przemieszczania zwierząt lądowych i jaj wylęgowych w obrębie terytorium Unii (Tekst mający znaczenie dla EOG)
Załącznik I
W mocyMETODY DIAGNOSTYCZNE
Część 1
Zakażenie wywoływane przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis
1. Testy serologiczne dotyczące bydła, owiec, kóz i zwierząt wielbłądowatych:
a) testy ze zbuforowanym antygenem Brucella;
b) test wiązania dopełniacza (OWD);
c) pośredni test ELISA (I-ELISA);
d) test fluorescencji w świetle spolaryzowanym (FPA);
e) kompetycyjny test ELISA (C-ELISA).
2. Testy serologiczne dotyczące świń:
a) testy ze zbuforowanym antygenem Brucella;
b) test wiązania dopełniacza (OWD);
c) pośredni test ELISA (I-ELISA);
d) test fluorescencji w świetle spolaryzowanym (FPA);
e) kompetycyjny test ELISA (C-ELISA).
3. Skórny test brucelinowy (BST) dotyczący owiec, kóz i świń.
Część 2
Zakażenie kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis)
1. Śródskórne testy tuberkulinowe:
a) pojedynczy śródskórny test tuberkulinowy (SITT);
b) porównawczy śródskórny test tuberkulinowy (CITT).
2. Test dostępny dla próbek krwi:
a) test wydzielania interferonu gamma.
Część 3
Surra (Trypanosoma evansi)
Testy serologiczne:
a) test immunoenzymatyczny (ELISA) na obecność trypanosomatozy;
b) test aglutynacji płytowej w kierunku trypanosomatozy (CATT) przy rozcieńczeniu surowicy w proporcji 1:4.
Część 4
Enzootyczna białaczka bydła
Testy serologiczne:
a) testy próbek krwi:
(i) test immunodyfuzji w żelu agarowym (AGID);
(ii) blokujący test ELISA (B-ELISA);
(iii) pośredni test ELISA (I-ELISA);
b) test próbek mleka:
(i) pośredni test ELISA (I-ELISA).
Część 5
Zakaźne zapalenie nosa i tchawicy bydła/otręt bydła
Metody:
Nieszczepione bydło
Pośredni test ELISA na obecność przeciwciał dla BoHV-1 ()
Blokujący test ELISA na obecność przeciwciał dla glikoproteiny gB wirusa BHV1 ()
Bydło zaszczepione szczepionką delecyjną gE-ujemną
Blokujący test ELISA na obecność przeciwciał dla glikoproteiny gE wirusa BHV1 ()
(1) Test immunoenzymatyczny (ELISA) w kierunku wykrywania przeciwciał przeciw całemu wirusowi BoHV-1.
(2) Test ELISA w kierunku wykrywania przeciwciał przeciw białku BoHV-1-gB. Metodę tę można zastosować również w odniesieniu do badań w kierunku wykrycia przeciwciał przeciw całemu BoHV-1.
(3) Test ELISA w kierunku wykrywania przeciwciał przeciw białku BoHV-1-gE.
Część 6
Wirusowa biegunka bydła
1. Metody bezpośrednie:
a) łańcuchowa reakcja polimerazy z odwrotną transkrypcją w czasie rzeczywistym (RT-PCR w czasie rzeczywistym);
b) test immunoenzymatyczny (ELISA) w kierunku wykrycia antygenu wirusa biegunki bydła;
2. Testy serologiczne:
a) pośredni test ELISA (I-ELISA);
b) blokujący test immunoenzymatyczny (B-ELISA).
c) neutralizacja wirusa.
Część 7
Zakażenie wirusem choroby Aujeszkyego
Metody:
Świnie
Test ELISA w kierunku wykrycia zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego (ADV) ()
Świnie w wieku poniżej 4 miesięcy urodzone przez matki zaszczepione szczepionką delecyjną gE-ujemną
Test gE ELISA ()
(1) Test ELISA w kierunku wykrywania przeciwciał przeciw całemu wirusowi choroby Aujeszkyego, białku ADV-gB lub białku ADV-gD. W odniesieniu do kontroli partii zestawów ADV-gB i zestawów ADV-gD lub zestawów całego ADV wspólnotowa surowica referencyjna ADV 1 lub surowica niespełniająca norm muszą uzyskać wynik dodatni przy rozcieńczeniu w proporcji 1:2.
(2) Test ELISA w kierunku wykrywania przeciwciał przeciw białku ADV-gE. W odniesieniu do kontroli partii wspólnotowa surowica referencyjna ADV 1 lub surowica niespełniająca norm musi uzyskać wynik dodatni przy rozcieńczeniu w proporcji 1:8.
Część 8
Zaraza stadnicza
Test wiązania dopełniacza na obecność zarazy stadniczej, przy rozcieńczeniu surowicy w proporcji 1:5.
Część 9
Niedokrwistość zakaźna koni
Testy serologiczne:
a) test immunodyfuzji w żelu agarowym (AGID);
b) test immunoenzymatyczny (ELISA) na obecność niedokrwistości zakaźnej koni.
Część 10
Wenezuelskie zapalenie mózgu i rdzenia koni
1. Testy serologiczne:
a) test izolacji wirusa na obecność wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni;
b) test zahamowania hemaglutynacji na obecność wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni.
2. Metoda bezpośrednia:
łańcuchowa reakcja polimerazy z odwrotną transkrypcją (RT-PCR) pozwalająca wykryć genom wirusa wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.