Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/689 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zasad dotyczących nadzoru, programów likwidacji choroby oraz statusu obszaru wolnego od choroby w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie i niektórych nowo występujących chorób (Tekst mający znaczenie dla EOG)

Sekcja 2 — Wymagania dotyczące programów likwidacji choroby oparte na statusie obszaru wolnego od choroby na poziomie zakładów

Artykuł 20

W mocy

Obowiązek właściwego organu w zakresie przyznania, zawieszenia i wycofania statusu obszaru wolnego od choroby

1. Właściwy organ przyznaje status obszaru wolnego od choroby na poziomie zakładu zgodnie ze zgodnością podmiotów prowadzących zakłady z wymaganiami określonymi w art. 18.

2. Właściwy organ zawiesza lub wycofuje status obszaru wolnego od choroby na poziomie zakładu, gdy spełnione zostały warunki zawieszenia lub wycofania. Warunki te są określone w:

a) załączniku IV część I rozdział 1 i 2 sekcja 3 i 4 w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis;

b) załączniku IV część II rozdział 1 sekcja 3 i 4 w odniesieniu do zakażenia MTBC;

c) załączniku IV część III rozdział 1 sekcja 3 i 4 w odniesieniu do EBL;

d) załączniku IV część IV rozdział 1 sekcja 3 i 4 w odniesieniu do IBR/IPV;

e) załączniku IV część V rozdział 1 sekcja 3 i 4 w odniesieniu do zakażenia ADV;

f) załączniku IV część VI rozdział 1 sekcja 3 i 4 w odniesieniu do BVD.

3. Właściwy organ określa:

a) szczegółowe dane dotyczące systemu badań, w tym w stosownych przypadkach wymagań dotyczących określonej choroby, o których mowa w art. 18 ust. 1 lit. b), w przypadku zawieszenia lub wycofania statusu obszaru wolnego od choroby; oraz

b) maksymalny okres, na który można zawiesić status obszaru wolnego od choroby, gdy nastąpi naruszenie warunków, o których mowa w ust. 2.

4. Właściwy organ może przydzielić odrębny status zdrowotny różnym jednostkom epidemiologicznym działającym w ramach tego samego zakładu, pod warunkiem że podmiot prowadzący zakład:

a) przedłożył do rozpatrzenia przez właściwy organ informacje na temat różnych jednostek epidemiologicznych ustanowionych w zakładzie, którym należy przyznać odrębny status zdrowotny przed jakimkolwiek podejrzeniem lub potwierdzeniem wystąpienia choroby zgodnie z art. 21 i 24;

b) wdrożył system, do którego właściwy organ ma dostęp na żądanie, pozwalający śledzić przemieszczenia zwierząt i materiału biologicznego do jednostek epidemiologicznych, z nich oraz między nimi; oraz

c) odseparował jednostki epidemiologiczne za pomocą środków ochrony fizycznej i zarządzania oraz przestrzega stosowania wszelkich środków zmniejszających ryzyko wymaganych do tego celu przez właściwy organ.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.