Artykuł 4

1. Właściwy organ określa docelową populację zwierząt istotną dla nadzoru, o którym mowa w art. 3, w odniesieniu do każdej choroby umieszczonej w wykazie, oraz, w stosownych przypadkach, do każdej nowo występującej choroby, a także uwzględnia:

a) zwierzęta utrzymywane należące do gatunków umieszczonych w wykazie;

b) zwierzęta dzikie należących do gatunków umieszczonych w wykazie, jeżeli:

(i) objęte są unijnym programem nadzoru lub obowiązkowym lub nieobowiązkowym programem likwidacji choroby lub nadzorem niezbędnym do przyznania lub utrzymania statusu obszaru wolnego od choroby;

(ii) właściwy organ uważa, że stwarzają ryzyko mogące spowodować obniżenie statusu zdrowotnego zwierząt innego gatunku w państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie; lub

(iii) nadzór jest niezbędny, by ocenić wymagania w zakresie zdrowia zwierząt do celów wprowadzenia do Unii lub przemieszczeń w obrębie terytorium Unii.

2. Aby zapewnić wczesne wykrywanie nowo występujących chorób gatunków innych niż choroby, o których mowa w ust. 1 lit. a), właściwy organ uwzględnia w docelowej populacji zwierząt zwierzęta utrzymywane należące do gatunków, których nie wymieniono w wykazie w związku z chorobą umieszczoną w wykazie, jeżeli zastosowanie mają następujące kryteria:

a) zwierzęta są przemieszczane do zakładów w innym państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie; oraz

b) ze względu na liczbę zwierząt lub częstotliwość przemieszczeń właściwy organ uważa, że zwierzęta stwarzają ryzyko, które w przypadku pojawienia się choroby u tego gatunku, może spowodować pogorszenie statusu zdrowotnego innych zwierząt utrzymywanych w innym państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie.

3. Właściwy organ włącza do docelowej populacji zwierząt zwierzęta utrzymywane lub dzikie należące do gatunków, których nie wymieniono wykazie w związku z daną chorobą umieszczoną w wykazie, jeżeli właściwy organ uzna, że stanowią one ryzyko dla zdrowia zwierząt i ludzi.