Artykuł 66

Status obszaru wolnego od choroby może zostać przyznany państwom członkowskim lub ich strefom, wyłącznie wtedy gdy spełnione są następujące kryteria ogólne i szczegółowe:

a) kryteria ogólne:

(i) zasięg terytorialny spełnia wymagania określone odpowiednio w art. 13 lub 47;

(ii) nadzór nad chorobą spełnia wymagania określone odpowiednio w art. 3 ust. 1 lub 2;

(iii) podmioty spełniają obowiązki dotyczące środków bioasekuracji określone w art. 10 rozporządzenia (UE) 2016/429;

(iv) środki zwalczania chorób istotne dla choroby w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia choroby spełniają wymagania określone:

— w art. 21–31 w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis, zakażenia MTBC, enzootyczną białaczką bydła, zakaźnym zapaleniem nosa i tchawicy bydła/otrętem bydła, zakażenia ADV i BVD;

— w art. 35 i 36 w odniesieniu do zakażenia wirusem RABV;

— w art. 41 i 42 w odniesieniu do zakażenia BTV;

— w art. 55–65 w odniesieniu do VHS i IHN, zakażenia wirusem zakaźnej anemii łososia z delecją w obszarze HPR, zakażenia wywoływanego przez Marteilia refringens, zakażenia wywoływanego przez Bonamia exitiosa, zakażenia wywoływanego przez Bonamia ostreae oraz w odniesieniu do zakażenia wirusem WSS;

(v) zakłady zostały zarejestrowane lub zatwierdzone stosownie do rodzaju zakładu;

(vi) zapewniono dane identyfikacyjne zwierząt należących do docelowej populacji zwierząt oraz identyfikowalność materiału biologicznego stosownie do rodzaju zwierzęcia;

(vii) podczas przemieszczania zwierzęta należące do docelowej populacji zwierząt lub produkty pochodzące od tej populacji spełniały wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania w obrębie terytorium Unii oraz wprowadzania tych zwierząt i produktów od nich pochodzących do Unii;

b) szczegółowe kryteria przyznawania statusu obszaru wolnego od choroby na podstawie art. 67–71.