Artykuł 69

1. Kryteria uznawania statusu obszaru wolnego od choroby w przypadku państwa członkowskiego lub strefy z powodu niezdolności do przetrwania umieszczonych w wykazie wektorów tej choroby umieszczonej w wykazie są następujące:

a) spełniono kryteria ogólne określone w art. 66 lit. a) ppkt (i) oraz (ii) dotyczące okresu kwalifikowalności wynoszącego co najmniej 5 lat, a choroba nie została wykryta;

b) choroba nigdy nie została zgłoszona lub, jeżeli została zgłoszona, wykazano, że czynnik chorobotwórczy nie został przeniesiony;

c) przenoszenie czynnika chorobotwórczego całkowicie zależy od obecności wektorów umieszczonych w wykazie i nie jest znany żaden inny sposób wystąpienia naturalnego przeniesienia;

d) wektory umieszczone w wykazie nie są naturalnie obecne w państwie członkowskim lub jego strefach;

e) istnieje małe prawdopodobieństwo, że przypadkowe lub celowe wprowadzenie wektorów umieszczonych w wykazie miało miejsce w przeszłości lub będzie miało miejsce w przyszłości;

f) osiągnięta została wartość co najmniej jednego krytycznego parametru środowiskowego niekompatybilnego z przetrwaniem wektorów umieszczonych w wykazie;

g) wektory umieszczone w wykazie są narażone na krytyczny parametr środowiskowy przez okres, który jest wystarczający, by wektory te uległy zniszczeniu.

2. Państwo członkowskie dostarcza następujące dowody, by uzasadnić spełnienie kryteriów określonych w ust. 1:

a) w odniesieniu do spełnienia kryteriów określonych w ust. 1 lit. a) i b) – dowód w postaci dokumentu;

b) w odniesieniu do spełnienia kryteriów określonych w ust. 1 lit. c)–g) – dowody naukowe.

Jeżeli dana choroba wystąpiła, państwo członkowskie zapewnia dowód w postaci dokumentów, że na podstawie nadzoru wykazano przy poziomie ufności wynoszącym 95 %, iż częstość występowania choroby była niższa niż 1 %.