Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/689 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zasad dotyczących nadzoru, programów likwidacji choroby oraz statusu obszaru wolnego od choroby w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie i niektórych nowo występujących chorób (Tekst mający znaczenie dla EOG)
Sekcja 2 — Zatwierdzenie statusu obszaru wolnego od choroby w odniesieniu do kompartmentów, w których utrzymywane są zwierzęta akwakultury
Artykuł 73
W mocyKryteria przyznawania statusu obszaru wolnego od choroby w odniesieniu do kompartmentów, w których utrzymywane są zwierzęta akwakultury
1. Status obszaru wolnego od choroby może zostać przyznany kompartmentowi, w którym utrzymywane są zwierzęta akwakultury, wyłącznie wtedy gdy spełnione są następujące kryteria ogólne i szczegółowe:
a) kryteria ogólne:
(i) zasięg terytorialny spełnia wymagania określone w art. 47 ust. 2 lit. c);
(ii) nadzór nad chorobą spełnia wymagania określone w art. 3 ust. 2, art. 4 oraz w art. 6–9;
(iii) podmioty spełniają obowiązki dotyczące środków bioasekuracji określone w art. 10 rozporządzenia (UE) 2016/429;
(iv) zgodność ze środkami zwalczania chorób istotne dla choroby w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia choroby;
(v) zakłady, z których składa się kompartment, są zatwierdzone;
(vi) zapewniono identyfikowalność zwierząt należących do docelowej populacji zwierząt;
(vii) podczas przemieszczania zwierzęta należące do docelowej populacji zwierząt lub produkty pochodzące od tej populacji spełniały wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania w obrębie terytorium Unii lub wprowadzania tych zwierząt i produktów od nich pochodzących do Unii;
b) szczegółowe kryteria przyznawania statusu obszaru wolnego od choroby na podstawie przepisów określonych w art. 74–77.
2. Status obszaru wolnego od choroby, o którym mowa w ust. 1, może zostać przyznany:
a) kompartmentom, które są niezależne od statusu zdrowotnego otaczających je wód naturalnych; oraz
b) kompartmentom, które są zależne od statusu zdrowotnego otaczających je wód naturalnych, ale w których istnieją warunki umożliwiające skuteczny rozdział w przypadku danej choroby między kompartmentem a innymi populacjami zwierząt wodnych, które mogą być zakażone.
3. W przypadku zależnych kompartmentów, o których mowa w ust. 2 lit. b), właściwy organ:
a) dokonuje oceny co najmniej następujących czynników epidemiologicznych:
(i) położenia geograficznego każdego zakładu w kompartmencie oraz charakteru zaopatrzenia w wodę;
(ii) statusu zdrowotnego innych zakładów akwakultury w systemie wodnym;
(iii) położenia zakładów, o których mowa w ppkt (ii), oraz ich odległości od zależnego kompartmentu;
(iv) wielkości produkcji zakładów, o których mowa w ppkt (ii), oraz ich metody produkcji i źródła pochodzenia zwierząt;
(v) obecności i ilości dzikich zwierząt wodnych z odpowiednich gatunków umieszczonych w wykazie w systemie wodnym oraz ich statusu zdrowotnego;
(vi) szczegółowych informacji na temat tego, czy gatunki, o których mowa w ppkt (v), są osiadłe czy migrujące;
(vii) możliwości, że dzikie zwierzęta wodne, o których mowa w ppkt (v), dostaną się do kompartmentu;
(viii) ogólnych środków bioasekuracji w kompartmencie;
(ix) ogólnych warunków hydrologicznych w systemie wodnym;
b) klasyfikuje wszystkie zakłady w kompartmencie jako zakłady wysokiego ryzyka zgodnie z załącznikiem VI część I rozdział 1;
c) nakłada wszelkie środki, które zostaną uznane za niezbędne do zapobieżenia wprowadzeniu choroby.
4. Kiedy Komisji zostaje przedłożona deklaracja zgodnie z art. 83, że zależny kompartment jest wolny od choroby, właściwy organ dostarcza ocenę, o której mowa w ust. 3 lit. a), oraz szczegółowe informacje na temat wszelkich środków, które zostały wdrożone, by zapobiec wprowadzeniu choroby do kompartmentu.
Właściwy organ niezwłocznie przekazuje Komisji informacje na temat wszelkich późniejszych zmian w czynnikach epidemiologicznych wymienionych w ust. 3 lit. a) oraz podjętych działań w celu łagodzenia ich wpływu.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.