Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/689 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zasad dotyczących nadzoru, programów likwidacji choroby oraz statusu obszaru wolnego od choroby w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie i niektórych nowo występujących chorób (Tekst mający znaczenie dla EOG)
Sekcja 2 — Zatwierdzenie statusu obszaru wolnego od choroby w odniesieniu do kompartmentów, w których utrzymywane są zwierzęta akwakultury
Artykuł 80
W mocyPrzepisy szczególne dla kompartmentów, w których znajdują się pojedyncze zakłady, które rozpoczynają lub ponownie rozpoczynają działalność w obszarze akwakultury i w których status zdrowotny dotyczący danej choroby jest niezależny od statusu zdrowotnego otaczających je wód naturalnych
1. Nowy zakład, który ma rozpocząć działalność w sektorze akwakultury, uznaje się za wolny od choroby, gdy:
a) przestrzega przepisów określonych w art. 79 ust. 2 lit. a) oraz ust. 3–5; oraz
b) rozpoczyna działalność w sektorze akwakultury, wprowadzając zwierzęta akwakultury z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu wolnych od choroby.
2. Zakład, który ponownie rozpoczyna działalność w sektorze akwakultury po przerwie i przestrzega przepisów ust. 1, uznaje się za wolny od choroby bez nadzoru, o którym mowa w art. 73 ust. 1 lit. a) ppkt (ii), pod warunkiem że:
a) historia statusu zdrowotnego zakładu jest znana właściwemu organowi i w zakładzie nie potwierdzono choroby kategorii B ani choroby kategorii C;
b) przed ponownym umieszczeniem zwierząt zakład jest w razie potrzeby oczyszczany, odkażany i odłogowany.
3. Zakład, który ponownie rozpoczyna działalność po potwierdzeniu choroby kategorii B lub choroby kategorii C, uznaje się za wolny od potwierdzonej choroby, pod warunkiem że:
a) reprezentatywną próbę zwierząt, które ponownie umieszczono w zakładzie z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu wolnych od choroby po czyszczeniu, dezynfekcji i odłogowaniu, bada się pod kątem danej choroby nie wcześniej niż 3 miesiące i nie później niż 12 miesięcy po ich narażaniu na warunki, w tym temperaturę wody, które sprzyjają klinicznej manifestacji tej choroby;
b) stosuje się pobieranie próbek oraz badania diagnostyczne określone w załączniku VI część II w odpowiednim rozdziale, a próbki pobiera się od takiej liczby zwierząt, która zapewni wykrywanie danej choroby z poziomem ufności wynoszącym 95 % przy docelowym współczynniku chorobowości wynoszącym 2 %;
c) wyniki badań opisanych w lit. b) są ujemne.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.