Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/691 z dnia 30 stycznia 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów akwakultury i przewoźników zwierząt wodnych (Tekst mający znaczenie dla EOG)

Załącznik II

W mocy

NADZÓR OPARTY NA RYZYKU, KTÓRY MA BYĆ PROWADZONY W NIEKTÓRYCH ZATWIERDZONYCH ZAKŁADACH

CZĘŚĆ 1

Nadzór oparty na ryzyku w zakładach akwakultury i ich grupach, o których mowa w art. 7, 8, 17 i 18

Nadzór oparty na ryzyku w zakładach akwakultury i ich grupach, o których mowa w art. 7, 8, 17 i 18, wdraża się w następujący sposób:

a) zakłady akwakultury utrzymujące gatunki zwierząt akwakultury umieszczone w wykazie, inne niż gatunki, o których mowa w lit. b) ppkt (ii) niniejszej części, wdrażają nadzór oparty na ryzyku zgodnie z ich podziałem na gatunki „wysokiego”, „średniego” lub „niskiego” ryzyka w wyniku oceny ryzyka przeprowadzonej zgodnie z częścią I załącznika VI do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/689;

b) zakłady akwakultury utrzymujące gatunki zwierząt akwakultury, o których mowa w ppkt (i) i (ii), wdrażają nadzór oparty na ryzyku, jeżeli w wyniku oceny ryzyka przeprowadzonej zgodnie z częścią I załącznika VI do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/689:

(i) gatunki nieumieszczone w wykazie;

(ii) gatunki umieszczone w wykazie, o których mowa w czwartej kolumnie tabeli zawartej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882; przy czym gatunki umieszczone w wykazie muszą mieć kontakt z gatunkami wymienionymi w wykazie, o których mowa w trzeciej kolumnie tej tabeli, aby można je było zaklasyfikować jako gatunki wektory, a taki kontakt nie miał miejsca.

CZĘŚĆ 2

Zakres nadzoru opartego na ryzyku w zakładach akwakultury lub ich grupach prowadzonego zgodnie z art. 26 rozporządzenia (UE) 2016/429

1. Kontrole dokumentacji, kontrole kliniczne i badania laboratoryjne w zatwierdzonych zakładach akwakultury, o których mowa w art. 7, 17 i 18, przeprowadza się w następujący sposób:

a) należy zbadać dokumentację prowadzoną zgodnie z obowiązkami w zakresie prowadzenia dokumentacji określonymi w art. 186 rozporządzenia (UE) 2016/429 i art. 23, 32 i 33 tego rozporządzenia, aby ocenić, czy istnieją jakiekolwiek oznaki podwyższonej śmiertelności lub występowania chorób umieszczonych w wykazie lub nowo występujących chorób w zakładzie akwakultury, które należy uwzględnić podczas wizyty lekarza weterynarii;

b) należy zbadać wszystkie części zakładu ze zwróceniem szczególnej uwagi na te jednostki produkcyjne, w których odnotowano podwyższoną śmiertelność w dokumentacji wspomnianej w lit. a);

c) w przypadku gdy nic nie wskazuje na występowanie choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby, czy to na podstawie badania dokumentacji, czy też w wyniku kontroli klinicznej wszystkich jednostek produkcyjnych, nie ma wymagania pobierania próbek do badań laboratoryjnych;

d) w przypadku zidentyfikowania zwierząt akwakultury, które są od niedawna martwe lub są w stanie agonalnym, należy klinicznie zbadać reprezentatywną próbę tych zwierząt, zarówno zewnętrznie, jak i wewnętrznie, w celu ustalenia, czy występują zmiany patologiczne; badanie to musi w szczególności mieć na celu wykrycie chorób umieszczonych w wykazie lub nowo występujących chorób;

e) jeżeli wynik badania klinicznego, o którym mowa w lit. d), prowadzi do podejrzenia występowania takiej choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby w zakładzie akwakultury w państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie, w którym realizuje się program likwidacji choroby lub który uznano za wolny od tej konkretnej choroby, pobiera się próbkę od zwierząt akwakultury z danego zakładu akwakultury i poddaje się ją badaniu laboratoryjnemu zgodnie z odpowiednim rozdziałem części II załącznika VI do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689;

f) jeżeli wynik badania klinicznego, o którym mowa w lit. d), prowadzi do podejrzenia występowania choroby umieszczonej w wykazie w zakładzie akwakultury, w którym realizuje się program nadzoru w odniesieniu do tej konkretnej choroby kategorii C, pobiera się próbkę od zwierząt akwakultury z danego zakładu akwakultury i poddaje się ją badaniu laboratoryjnemu zgodnie z odpowiednim rozdziałem części III załącznika VI do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689;

g) jeżeli wynik badania klinicznego, o którym mowa w lit. d), prowadzi do podejrzenia pojawienia się nowo występującej choroby, pobiera się próbkę od zwierząt akwakultury z danego zakładu akwakultury i poddaje się ją badaniu laboratoryjnemu w celu zidentyfikowania tej nowo występującej choroby.

2. Kontrole dokumentacji oraz badania kliniczne i laboratoryjne w zatwierdzonych grupach zakładów akwakultury, o których mowa w art. 8, przeprowadza się w następujący sposób:

a) należy zbadać odpowiednią dokumentację prowadzoną przez każdy zakład akwakultury w grupie zakładów akwakultury lub w imieniu każdego zakładu akwakultury zgodnie z art. 186 rozporządzenia (UE) 2016/429 i art. 24 tego rozporządzenia, aby ocenić, czy istnieją jakiekolwiek oznaki podwyższonej śmiertelności lub występowania chorób umieszczonych w wykazie lub nowo występujących chorób wymagające uwzględnienia przy podejmowaniu decyzji, który zakład akwakultury w grupie należy poddać kontroli do celów nadzoru opartego na ryzyku;

b) jeżeli badanie dokumentacji, o której mowa w lit. a), wskazuje na podwyższoną śmiertelność lub występowanie choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby w danym zakładzie akwakultury w obrębie grupy, w zakładzie tym należy przeprowadzić kontrolę do celów nadzoru opartego na ryzyku; podczas tej kontroli należy postępować zgodnie z krokami określonymi w pkt 1 lit. b)–g);

c) jeżeli badanie dokumentacji, o której mowa w lit. a), nie wskazuje na podwyższoną śmiertelność lub występowanie choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby w jakimkolwiek zakładzie akwakultury w obrębie grupy, przeprowadza się kontrolę lub kontrole w ramach nadzoru opartego na ryzyku:

(i) po ocenie ryzyka w zakładzie akwakultury lub zakładach akwakultury w obrębie grupy, które stwarzają największe ryzyko wprowadzenia choroby; albo

(ii) w zakładzie, który dokonał największej liczby przemieszczeń zwierząt akwakultury przeznaczonych do dalszej hodowli od czasu ostatniej kontroli w ramach nadzoru opartego na ryzyku.

W każdym z tych przypadków podczas tej kontroli w ramach nadzoru opartego na ryzyku należy postępować zgodnie z krokami określonymi w pkt 1 lit. c)–g).

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.