Załącznik

W rozdziale V załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 142/2011 dodaje się sekcję D w brzmieniu:

„D.

Obiekty energetycznego spalania, w których wykorzystuje się mączkę mięsno-kostną jako paliwo do spalania

1. Typ instalacji:

Obiekt energetycznego spalania o całkowitej nominalnej mocy cieplnej dostarczonej w paliwie nieprzekraczającej 50 MW.

2. Materiał wyjściowy:

Mączka mięsno-kostna materiałów kategorii 1 i kategorii 2 do wykorzystania jako paliwo do spalania zgodnie z wymogami określonymi w pkt 3, oddzielnie lub w mieszaninie mączki mięsno-kostnej, wytopionego tłuszczu zwierzęcego i obornika.

3. Szczegółowe wymogi stosowania mączki mięsno-kostnej jako paliwa do spalania:

a) mączkę mięsno-kostną przechowuje się na terenie obiektu energetycznego spalania w zamkniętej strefie składowania w sposób bezpieczny i uniemożliwiający dostęp zwierzętom i nie wysyła się jej do innego miejsca przeznaczenia, chyba że właściwy organ zezwolił na to w przypadku awarii lub nieprawidłowych warunków działania;

b) obiekt energetycznego spalania musi być wyposażony w:

(i) automatyczny lub ciągły system zarządzania paliwem w celu umieszczenia paliwa bezpośrednio w komorze spalania bez potrzeby dalszego kontaktu z nim;

(ii) palnik pomocniczy używany podczas rozruchu i zatrzymywania eksploatacji w celu zapewnienia, by przez cały czas trwania tych operacji i przez cały czas pozostawania niespalonego materiału w komorze spalania spełnione były wymogi dotyczące temperatury określone w rozdziale IV sekcja 2 pkt 2.

4. Metoda:

Obiekty energetycznego spalania, w których stosuje się mączkę mięsno-kostną z materiałów kategorii 1 lub kategorii 2 jako paliwo, muszą spełniać wymogi ogólne określone w rozdziale IV i wymogi szczegółowe określone w sekcji B pkt 4 i 5 niniejszego rozdziału.

5. Odstępstwo i okres przejściowy:

Właściwy organ państwa członkowskiego odpowiedzialny za kwestie środowiskowe może na zasadzie odstępstwa od pkt 3 lit. b) ppkt (ii) przyznać obiektom energetycznego spalania funkcjonującym w dniu 3 czerwca 2020 r. dodatkowy okres wynoszący maksymalnie 4 lata na osiągnięcie zgodności z przepisami rozdziału IV sekcja 2 pkt 2 akapit drugi.”.