Artykuł 8

1. W przypadku ubiegania się o określony kontyngent taryfowy podmioty muszą udowodnić, że wywiozły z Unii lub dopuściły do obrotu w Unii minimalną ilość produktów z danego sektora, zgodnie z wykazem określonym w art. 1 ust. 2 lit. a)–w) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Minimalna ilość produktów przeznaczonych do wywozu z Unii lub dopuszczonych do obrotu w Unii w każdym z dwóch kolejnych 12-miesięcznych okresów, kończących się na 2 miesiące przed możliwością złożenia pierwszego wniosku na dany okres obowiązywania kontyngentu taryfowego, została określona w załącznikach II–XIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761.

Do celów akapitu pierwszego zastosowanie mają następujące zasady:

a) w odniesieniu do kontyngentów taryfowych na czosnek, wymienionych w załączniku VI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761, danym sektorem jest sektor owoców i warzyw wymieniony w art. 1 ust. 2 lit. i) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

b) w odniesieniu do kontyngentów taryfowych na grzyby, wymienionych w załączniku VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761, danym sektorem jest sektor produktów z przetworzonych owoców i warzyw wymieniony w art. 1 ust. 2 lit. j) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 dowód handlu obejmuje:

a) w odniesieniu do kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę wymienionych w załączniku VIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761: okres 12 miesięcy kończący się na 2 miesiące przed możliwością złożenia pierwszego wniosku w ramach tego kontyngentu taryfowego;

b) w odniesieniu do kontyngentu przywozowego na wieprzowinę z Kanady, otwartego pod numerem porządkowym 09.4282: oprócz produktów z sektora wieprzowiny wymienionego w art. 1 ust. 2 lit. q) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 – produkty objęte kodami CN 0201, 0202, 0206 10 95 lub 0206 29 91 ;

d) w odniesieniu do otwartego przez Stany Zjednoczone Ameryki kontyngentu wywozowego na ser, o którym mowa w art. 58–63 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761: produkty objęte kodem CN 0406 wywożone do Stanów Zjednoczonych Ameryki w co najmniej jednym z trzech lat kalendarzowych przed wrześniem poprzedzającym początek okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego.

3. Podmioty dostarczają dowód handlu organowi wydającemu pozwolenia w jednej z poniższych form:

a) danych celnych wykazujących dopuszczenie do obrotu w Unii i zawierających, zgodnie z wymogami danego państwa członkowskiego, odniesienie do podmiotu jako do zgłaszającego, o którym mowa w art. 5 pkt 15 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, lub jako importera, o którym mowa w tytule I rozdział 3 grupa 3 załącznika B do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 oraz w tytule II grupa 3 tego załącznika;

b) danych celnych wykazujących dopuszczenie do wywozu z Unii i zawierających, zgodnie z wymogami danego państwa członkowskiego, odniesienie do podmiotu jako zgłaszającego, o którym mowa w art. 5 pkt 15 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, lub jako eksportera, o którym mowa w art. 1 ust. 19 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446;

c) wykorzystanych pozwoleń należycie poświadczonych przez organy celne, wykazujących dopuszczenie produktów do obrotu w Unii lub do wywozu z Unii i zawierających odniesienie do podmiotu jako tytularnego posiadacza pozwolenia lub – w przypadku przeniesienia pozwolenia – zawierających odniesienie do podmiotu jako przejmującego.

4. W przypadku gdy dane celne mogą być generowane lub przekazywane wyłącznie w formie papierowej, wydruk zgłoszeń celnych poświadcza się za pomocą pieczęci i podpisu organów celnych danego państwa członkowskiego.

5. Organy wydające pozwolenia i organy celne mogą określić uproszczone formaty elektroniczne na potrzeby dokumentów i procedur, o których mowa w niniejszym artykule.

6. W przypadku kontyngentów objętych wymogiem dotyczącym ilości referencyjnej nie jest wymagany dowód handlu, chyba że wymóg ten zostanie zawieszony zgodnie z art. 9 ust. 9.