Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2018/763 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

»odpowiednia data« oznacza dzień 16 czerwca 2019 r. dla tych państw członkowskich, które nie powiadomiły Agencji i Komisji zgodnie z art. 33 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/798, że przedłużyły okres transpozycji tej dyrektywy. Oznacza ona dzień 16 czerwca 2020 r. dla tych państw członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/798, że przedłużyły okres transpozycji tej dyrektywy, i które nie powiadomiły Agencji i Komisji zgodnie z art. 33 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/798. Oznacza ona dzień 31 października 2020 r. dla tych państw członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/798, że ponownie przedłużyły okres transpozycji tej dyrektywy.”;

2) w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

„4a. Niezależnie od przepisów ust. 1–4 w tych państwach członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/798 i w których dyrektywę (UE) 2016/798 stosuje się od dnia 16 czerwca 2020 r., krajowy organ ds. bezpieczeństwa, na wniosek wnioskodawcy, kontynuuje ocenę wniosków dotyczących certyfikatów bezpieczeństwa zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE po dniu 16 czerwca 2020 r., pod warunkiem że wyda certyfikat bezpieczeństwa przed dniem 30 października 2020 r.

W przypadku uznania przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa, że nie będzie on w stanie wydać certyfikatu bezpieczeństwa przed dniem 30 października 2020 r., organ ten bezzwłocznie powiadamia o tym wnioskodawcę i Agencję, a ust. 2–4 mają zastosowanie.”;

b) dodaje się ust. 6a w brzmieniu:

„6a. W przypadku gdy obszar planowanej działalności nie ogranicza się do jednego państwa członkowskiego, jednolity certyfikat bezpieczeństwa wydany przez Agencję w okresie od dnia 16 czerwca 2020 r. do dnia 30 października 2020 r. nie obejmuje sieci w żadnym z państw członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/798. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa państw członkowskich, które dokonały powyższego powiadomienia:

a) traktują jednolity certyfikat bezpieczeństwa wydany przez Agencję jako równoważny z częścią certyfikatu bezpieczeństwa wydanego zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2004/49/WE;

b) wydają, począwszy od dnia 16 czerwca 2020 r., certyfikaty bezpieczeństwa zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2004/49/WE z okresem ważności nie dłuższym niż okres jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa.”;

c) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. W przypadkach, o których mowa w ust. 2 lit. a) oraz w ust. 6 i 6a niniejszego artykułu, krajowy organ ds. bezpieczeństwa współpracuje z Agencją i koordynuje z nią działania na rzecz oceny elementów określonych w art. 10 ust. 3 lit. a) dyrektywy (UE) 2016/798. Czyniąc to, Agencja akceptuje ocenę, o której mowa w art. 10 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2004/49/WE, przeprowadzoną przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa.”;

d) dodaje się ust. 8 w brzmieniu:

„8. W okresie od dnia 16 czerwca 2020 r. do dnia 30 października 2020 r., w państwach członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/798, wnioskodawcy ubiegający się o certyfikat bezpieczeństwa do celów dyrektywy 2004/49/WE mogą przedkładać krajowym organom ds. bezpieczeństwa dokumentację sporządzoną zgodnie z załącznikiem I.

Wnioski o wydanie certyfikatów bezpieczeństwa zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są przyjmowane przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa, o których mowa w akapicie pierwszym, do celów dyrektywy 2004/49/WE.”;

3) art. 16 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 16

Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 653/2007 traci moc ze skutkiem od dnia 16 czerwca 2019 r.

Jednakże jest ono nadal stosowane do dnia 15 czerwca 2020 r. w odniesieniu do tych państw członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/798, że przedłużyły okres transpozycji tej dyrektywy, i które nie powiadomiły Agencji i Komisji zgodnie z art. 33 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/798.

Jest ono nadal stosowane do dnia 30 października 2020 r. w odniesieniu do tych państw członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/798, że przedłużyły okres transpozycji tej dyrektywy.”;

4) art. 17 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 16 czerwca 2019 r. w państwach członkowskich, które nie powiadomiły Agencji i Komisji zgodnie z art. 33 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/798.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 16 czerwca 2020 r. w tych państwach członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/798 i które nie powiadomiły Agencji i Komisji zgodnie z art. 33 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/798.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się we wszystkich państwach członkowskich od dnia 31 października 2020 r.

Jednakże art. 15 ust. 1, 2, 3 i 7 stosuje się od dnia 16 lutego 2019 r., a art. 15 ust. 6 – od dnia 16 czerwca 2019 r. – we wszystkich państwach członkowskich.

Art. 15 ust. 6a stosuje się od dnia 16 czerwca 2020 r. we wszystkich państwach członkowskich.

Art. 15 ust. 8 stosuje się od dnia 16 czerwca 2020 r. w państwach członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 57 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/797.”.