Artykuł 1

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2446 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) pkt 15 otrzymuje brzmienie:

„15)

»urząd celny pierwszego wprowadzenia« oznacza urząd celny, który jest właściwy dla dozoru celnego w miejscu, w którym środek transportu przewożący towary dociera lub – w stosownych przypadkach – ma zgodnie z przeznaczeniem dotrzeć na teren obszaru celnego Unii z terytorium poza tym obszarem;”;

b) dodaje się punkty w brzmieniu:

„46)

»przesyłka ekspresowa« oznacza pojedynczą pozycję przewożoną przez przewoźnika ekspresowego lub za której przewóz jest on odpowiedzialny;

47) »przewoźnik ekspresowy« oznacza operatora świadczącego zintegrowane usługi polegające na nadaniu, transporcie, odprawie celnej i dostawie paczek w ustalonym z góry terminie, przy jednoczesnym zapewnieniu możliwości śledzenia aktualnej lokalizacji przesyłek, a także zachowaniu nad nimi kontroli, w trakcie całego procesu świadczenia usługi;

48) »wartość rzeczywista« oznacza:

a) w przypadku towarów o charakterze handlowym: cenę samych towarów sprzedawanych w celu wywozu na obszar celny Unii, z wyłączeniem kosztów transportu i ubezpieczenia, chyba że są one ujęte w cenie i nie są oddzielnie wykazane na fakturze, oraz z wyłączeniem wszelkich innych podatków i opłat, jakie organy celne mogą ustalić na podstawie odpowiednich dokumentów;

b) w przypadku towarów o charakterze niehandlowym: cenę, która zostałaby zapłacona za same towary, gdyby zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Unii;

49) »towary, które mają być przemieszczane lub wykorzystywane w kontekście działań wojskowych« oznaczają wszelkie towary przemieszczane lub wykorzystywane:

a) w działaniach organizowanych przez właściwe organy wojskowe jednego lub więcej państw członkowskich lub pod kontrolą tych organów lub państwa trzeciego, z którym jedno lub więcej państw członkowskich zawarło umowę o przeprowadzaniu działań wojskowych na obszarze celnym Unii; lub

b) w kontekście jakichkolwiek działań wojskowych podejmowanych:

— w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej (WPBiO), lub

— na mocy Traktatu Północnoatlantyckiego, podpisanego w Waszyngtonie dnia 4 kwietnia 1949 r.;

50) »formularz NATO 302« oznacza dokument przeznaczony do celów celnych przewidziany w odpowiednich procedurach dotyczących wykonania Umowy między Państwami-Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego dotyczącej statusu ich sił zbrojnych, podpisanej w Londynie w dniu 19 czerwca 1951 r.;

51) »formularz UE 302« oznacza dokument przeznaczony do celów celnych określony w załączniku 52-01 i wydawany przez właściwe krajowe organy wojskowe państwa członkowskiego lub w ich imieniu w odniesieniu do towarów, które mają być przemieszczane lub wykorzystywane w kontekście działań wojskowych;

52) »odpady ze statków« oznaczają odpady ze statków w rozumieniu art. 2 pkt 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/883 (*1);

53) »morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy« oznacza morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy w rozumieniu art. 2 pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1239 (*2).

(*1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/883 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków, zmieniająca dyrektywę 2010/65/UE i uchylająca dyrektywę 2000/59/WE (Dz.U. L 151 z 7.6.2019, s. 116)."

(*2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1239 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiające europejski system morskich pojedynczych punktów kontaktowych i uchylające dyrektywę 2010/65/UE (Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 64).”;"

2) art. 6 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

rejestracja taka jest wymagana w ustawodawstwie Unii lub w ustawodawstwie państwa członkowskiego;”;

3) art. 13 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Jeżeli istnieją poważne podstawy uzasadniające podejrzenie naruszenia przepisów prawa celnego lub podatkowego, a organy celne lub podatkowe prowadzą dochodzenia oparte na tych podstawach, termin na wydanie decyzji przedłuża się o czas niezbędny do zakończenia tych dochodzeń. Takie przedłużenie terminu nie może przekroczyć dziewięciu miesięcy. Wnioskodawcę powiadamia się o przedłużeniu terminu, o ile nie zagraża to dochodzeniu.”;

4) art. 17 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli organ celny uważa jednak, że posiadacz decyzji może nie spełnić kryteriów określonych w art. 39 lit. a) kodeksu, decyzję należy zawiesić do momentu ustalenia, czy doszło do poważnego naruszenia lub ponownych naruszeń, w tym popełnienia poważnego przestępstwa, przez którąkolwiek z następujących osób:

a) posiadacza decyzji;

b) osobę kierującą przedsiębiorstwem, które jest posiadaczem decyzji, lub osobę pełniącą funkcje kontrolne nad zarządem przedsiębiorstwa;

c) pracownika odpowiedzialnego za kwestie celne w przedsiębiorstwie, które jest posiadaczem danej decyzji.”;

5) art. 76 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 76

Odstępstwo od metody obliczania kwoty należności celnych przywozowych od produktów przetworzonych powstałych w ramach procedury uszlachetniania czynnego

(art. 86 ust. 3 i art. 86 ust. 4 kodeksu)

1. Art. 86 ust. 3 kodeksu stosuje się bez konieczności składania wniosku przez zgłaszającego, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) produkty przetworzone powstałe w ramach procedury uszlachetniania czynnego zostają przywiezione bezpośrednio lub pośrednio przez odpowiedniego posiadacza pozwolenia w okresie jednego roku od ich powrotnego wywozu;

b) w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego o objęcie towarów procedurą uszlachetniania czynnego towary podlegałyby środkowi polityki rolnej lub handlowej, tymczasowemu lub ostatecznemu cłu antydumpingowemu, cłu wyrównawczemu, środkowi ochronnemu lub cłu dodatkowemu wynikającemu z zawieszenia koncesji, gdyby zgłoszono je do dopuszczenia do obrotu;

c) zgodnie z art. 166 nie było konieczne sprawdzenie warunków ekonomicznych.

2. Art. 86 ust. 3 kodeksu stosuje się również bez konieczności składania wniosku przez zgłaszającego, jeżeli produkty przetworzone zostały uzyskane z towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego, które w chwili przyjęcia pierwszego zgłoszenia celnego o objęcie towarów procedurą uszlachetniania czynnego podlegałyby tymczasowemu lub ostatecznemu cłu antydumpingowemu, cłu wyrównawczemu, środkowi ochronnemu lub cłu dodatkowemu wynikającemu z zawieszenia koncesji, gdyby zgłoszono je do dopuszczenia do obrotu, a dany przypadek nie jest objęty art. 167 ust. 1 lit. h), i), m) lub p) niniejszego rozporządzenia.

3. Ustępy 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli towary objęte procedurą uszlachetniania czynnego nie podlegają już tymczasowemu lub ostatecznemu cłu antydumpingowemu, cłu wyrównawczemu, środkowi ochronnemu lub cłu dodatkowemu wynikającemu z zawieszenia koncesji w chwili powstania długu celnego w odniesieniu do produktów przetworzonych.

4. Ustęp 2 nie ma zastosowania do towarów zgłoszonych do uszlachetniania czynnego nie później niż dnia 16 lipca 2021 r., jeżeli towary te są objęte pozwoleniem udzielonym przed dniem 16 lipca 2020 r.”;

6) w art. 104 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

i) lit. f), h) i m) otrzymują brzmienie:

„f)

towarów, o których mowa w art. 138 lit. b)–d) i h) lub w art. 139 ust. 1, które uznaje się za zgłoszone zgodnie z art. 141, pod warunkiem że nie są przewożone na podstawie umowy przewozu;”;

„h)

towarów przemieszczanych lub wykorzystywanych w kontekście działań wojskowych z zastosowaniem formularza NATO 302 lub formularza UE 302;”;

„m)

towarów wprowadzanych na obszar celny Unii z terytorium Ceuty i Melilli, Gibraltaru, wyspy Helgoland, Republiki San Marino, Państwa Watykańskiego lub gminy Livigno;”;

(ii) dodaje się literę w brzmieniu:

„q)

odpadów ze statków, pod warunkiem że w morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym lub za pośrednictwem innych kanałów sprawozdawczych akceptowanych przez właściwe organy, w tym organy celne, dokonano wcześniejszego powiadomienia o odpadach, o którym mowa w art. 6 dyrektywy (UE) 2019/883.”;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Obowiązek składania przywozowej deklaracji skróconej uchyla się w odniesieniu do towarów w przesyłkach pocztowych w następujący sposób:

a) w przypadku gdy przesyłki pocztowe są przewożone drogą lotniczą, a ich miejscem przeznaczenia jest Unia – do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/2151 (*3) dotyczącego wdrożenia wersji 1 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447;

b) w przypadku gdy przesyłki pocztowe są przewożone drogą lotniczą, a ich miejscem przeznaczenia jest państwo trzecie lub terytorium trzecie – do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447;

c) w przypadku gdy przesyłki pocztowe są przewożone transportem morskim, lądowym lub kolejowym – do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 3 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

(*3) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/2151 z dnia 13 grudnia 2019 r. ustanawiająca program prac dotyczący rozwoju i wdrażania systemów teleinformatycznych przewidziany w unijnym kodeksie celnym (Dz.U. L 325 z 16.12.2019, s. 168).”;"

c) uchyla się ust. 3;

d) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Składanie przywozowej deklaracji skróconej zostaje zawieszone w odniesieniu do towarów w przesyłce, których wartość rzeczywista nie przekracza 22 EUR, pod warunkiem że organy celne zgodzą się, również za zgodą przedsiębiorcy, na przeprowadzenie analizy ryzyka z wykorzystaniem informacji zawartych w systemie stosowanym przez przedsiębiorcę lub dostarczonych przez ten system, w następujący sposób:

a) w przypadku gdy towary znajdują się w przesyłkach ekspresowych, które są przewożone drogą lotniczą – do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 1 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447;

b) w przypadku gdy towary są przewożone drogą lotniczą w przesyłkach innych niż przesyłki pocztowe lub ekspresowe – do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447;

c) w przypadku gdy towary są przewożone transportem morskim, żeglugą śródlądową, transportem lądowym lub kolejowym – do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 3 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.”;

7) art. 106 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 106

Terminy złożenia przywozowej deklaracji skróconej w przypadku transportu lotniczego

(art. 127 ust. 2 lit. b), ust. 3, 6 i 7 kodeksu)

1. Jeżeli towary wprowadza się na obszar celny Unii drogą powietrzną, pełne dane przywozowej deklaracji skróconej składa się możliwie jak najwcześniej, a w każdym przypadku w następujących terminach:

a) dla lotów trwających krócej niż cztery godziny, najpóźniej do czasu rzeczywistego odlotu statku powietrznego;

b) dla pozostałych lotów, najpóźniej cztery godziny przed przybyciem statku powietrznego do pierwszego portu lotniczego na obszarze celnym Unii.

2. Od dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 1 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, operatorzy pocztowi i przewoźnicy ekspresowi przedkładają, zgodnie z art. 183 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, co najmniej minimalny zestaw danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej możliwie jak najwcześniej, a najpóźniej przed załadowaniem towarów na statek powietrzny, na którym mają one zostać wprowadzone na obszar celny Unii.

2a. Od dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, przedsiębiorcy inni niż operatorzy pocztowi i przewoźnicy ekspresowi przedkładają co najmniej minimalny zestaw danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej możliwie jak najwcześniej, a najpóźniej przed załadowaniem towarów na statek powietrzny, na którym mają one zostać wprowadzone na obszar celny Unii.

3. Od dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, w przypadku gdy w terminach, o których mowa w ust. 2 i 2a, przedłożono jedynie minimalny zestaw danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej, pozostałe dane przedkłada się w terminach określonych w ust. 1.

4. Do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, minimalny zestaw danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej przedłożony zgodnie z ust. 2 uznaje się za pełną przywozową deklarację skróconą w odniesieniu do towarów w przesyłkach pocztowych, których ostatecznym miejscem przeznaczenia jest państwo członkowskie, oraz w odniesieniu do towarów w przesyłkach ekspresowych o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej 22 EUR.”;

8) w art. 112 wprowadza się następujące zmiany:

a) uchyla się ust. 2;

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 3 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, nie stosuje się ust. 1 niniejszego artykułu.”;

9) w art. 113 wprowadza się następujące zmiany:

a) uchyla się ust. 2 i 3;

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, nie stosuje się ust. 1 niniejszego artykułu.”;

10) w tytule IV rozdział 1 dodaje się art. 113a w brzmieniu:

„Artykuł 113a

Dostarczanie danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej przez inne osoby

(art. 127 ust. 6 kodeksu)

1. Każda osoba dostarczająca dane, o których mowa w art. 127 ust. 5 kodeksu, jest odpowiedzialna za dane, które dostarczyła zgodnie z art. 15 ust. 2 lit. a) i b) kodeksu.

2. Od dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, w przypadku gdy operator pocztowy nie udostępnia informacji wymaganych do celów przywozowej deklaracji skróconej przewoźnikowi zobowiązanemu do przedłożenia pozostałych danych zawartych w deklaracji za pośrednictwem tego systemu, operator pocztowy miejsca przeznaczenia, w przypadku gdy towary są wysyłane do Unii, lub operator pocztowy państwa członkowskiego pierwszego wprowadzenia, w przypadku gdy towary są przewożone tranzytem przez terytorium Unii, przekazują te dane urzędowi celnemu pierwszego wprowadzenia zgodnie z art. 127 ust. 6 kodeksu.

3. Od dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, w przypadku gdy przewoźnik ekspresowy nie udostępnia przewoźnikowi danych wymaganych do celów przywozowej deklaracji skróconej dotyczącej przesyłek ekspresowych przewożonych drogą powietrzną, przewoźnik ekspresowy przekazuje te dane urzędowi celnemu pierwszego wprowadzenia zgodnie z art. 127 ust. 6 kodeksu.”;

11) art. 127 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 127

Potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów w postaci karnetów TIR lub ATA lub formularzy NATO 302 lub formularzy UE 302

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Jeżeli towary unijne przewozi się zgodnie z konwencją TIR, konwencją ATA, konwencją stambulską lub z zastosowaniem formularza NATO 302 lub formularza UE 302, potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów można przedstawić z wykorzystaniem środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.”;

12) w art. 128d ust. 1 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„1. Upoważnienie, o którym mowa w art. 128c, jest udzielane tylko międzynarodowym przedsiębiorstwom żeglugowym, które spełniają następujące warunki:”;

13) w art. 138 wprowadza się następujące zmiany:

a) lit. f) otrzymuje brzmienie:

„f)

do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 1 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, towary w przesyłce pocztowej, które są objęte zwolnieniem z należności celnych przywozowych zgodnie z art. 23 ust. 1 lub art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009:”;

b) dodaje się litery w brzmieniu:

„g)

do dnia poprzedzającego dzień określony w art. 4 ust. 1 akapit czwarty dyrektywy (UE) 2017/2455 towary, których wartość rzeczywista nie przekracza 22 EUR;

h) narządy i inne tkanki ludzkie lub zwierzęce lub krew ludzka, przeznaczone do trwałych przeszczepów, implantacji lub transfuzji w nagłych przypadkach;”;

c) dodaje się litery w brzmieniu:

„i)

towary objęte formularzem UE 302 lub formularzem NATO 302, które są objęte zwolnieniem z należności celnych przywozowych jako towary powracające zgodnie z art. 203 kodeksu;

j) odpady ze statków, pod warunkiem że w morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym lub za pośrednictwem innych kanałów sprawozdawczych akceptowanych przez właściwe organy, w tym organy celne, dokonano wcześniejszego powiadomienia o odpadach, o którym mowa w art. 6 dyrektywy (UE) 2019/883.”;

d) skreśla się akapit drugi;

14) w art. 139 wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się tytuł w brzmieniu:

„

Towary uznane za zgłoszone do odprawy czasowej, tranzytu lub powrotnego wywozu zgodnie z art. 141

(art. 158 ust. 2 kodeksu)”;

b) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„3.

Towary objęte formularzem NATO 302 lub formularzem UE 302 uznaje się za zgłoszone do odprawy czasowej zgodnie z art. 141, jeżeli nie zostały zgłoszone w inny sposób.

4. Towary objęte formularzem NATO 302 lub formularzem UE 302 uznaje się za zgłoszone do powrotnego wywozu zgodnie z art. 141, jeżeli nie zostały zgłoszone w inny sposób.

5. Towary objęte formularzem UE 302 uznaje się za zgłoszone do tranzytu zgodnie z art. 141, jeżeli nie zostały zgłoszone w inny sposób.”;

15) w art. 140 ust. 1 dodaje się litery w brzmieniu:

„c)

przesyłki z korespondencją;

d) towary w przesyłkach pocztowych lub ekspresowych, których wartość nie przekracza 1 000 EUR i które nie podlegają należnościom celnym wywozowym;

e) narządy i inne tkanki ludzkie lub zwierzęce lub krew ludzka, przeznaczone do trwałych przeszczepów, implantacji lub transfuzji w nagłych przypadkach;

f) towary objęte formularzem NATO 302 lub formularzem UE 302.”;

16) w art. 141 wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje brzmienie:

„

Czynności uznawane za zgłoszenie celne lub zgłoszenie do powrotnego wywozu

(art. 158 ust. 2 kodeksu)”;

b) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„1. W odniesieniu do towarów, o których mowa w art. 138 lit. a)–d) i h), art. 139 i art. 140 ust. 1, każdą z poniższych czynności uznaje się za zgłoszenie celne:”;

(ii) w lit. d) dodaje się podpunkty w brzmieniu:

„(iv)

jeżeli środki transportu, o których mowa w art. 212, uznaje się za zgłoszone do odprawy czasowej zgodnie z art. 139 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;

(v) jeżeli nieunijne środki transportu zgodne z warunkami określonymi w art. 203 kodeksu są wprowadzane na obszar celny Unii zgodnie z art. 138 lit. c) niniejszego rozporządzenia.”;

c) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3. Do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 1 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, towary w przesyłce pocztowej mogą być zgłaszane poprzez ich przedstawienie organom celnym zgodnie z art. 139 kodeksu, pod warunkiem że spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) organy celne zaakceptowały zastosowanie tej czynności i dane dostarczone przez operatora pocztowego;

b) VAT nie jest deklarowany w ramach procedury szczególnej określonej w tytule XII rozdział 6 sekcja 4 dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do sprzedaży na odległość towarów importowanych z państw trzecich lub terytoriów trzecich ani też przy zastosowaniu uregulowań szczególnych dotyczących deklarowania i zapłaty VAT z tytułu importu określonych w tytule XII rozdział 7 tej dyrektywy;

c) towary są objęte zwolnieniem z należności celnych przywozowych zgodnie z art. 23 ust. 1 lub art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009;

d) przesyłce towarzyszy zgłoszenie CN22 lub CN23.

4. Towary w przesyłce pocztowej, których wartość nie przekracza 1 000 EUR i które nie podlegają należnościom celnym wywozowym, uznaje się za zgłoszone do wywozu z chwilą ich wywozu poza obszar celny Unii.”;

d) między ust. 4 i ust. 5 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4a. Towary w przesyłce ekspresowej, których wartość nie przekracza 1 000 EUR i które nie podlegają należnościom celnym wywozowym, uznaje się za zgłoszone do wywozu poprzez ich przedstawienie w urzędzie celnym wyprowadzenia, pod warunkiem że dane w dokumencie przewozowym lub na fakturze są dostępne organom celnym i zostają przez nie zaakceptowane.”;

e) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„6. Towary, które mają być przemieszczane lub wykorzystywane w kontekście działań wojskowych z zastosowaniem formularza NATO 302, uznaje się za zgłoszone do dopuszczenia do obrotu, odprawy czasowej, wywozu lub powrotnego wywozu poprzez ich przedstawienie organom celnym zgodnie z odpowiednio art. 139 lub 267 ust. 2 kodeksu, pod warunkiem że dane określone w formularzu NATO 302 zostają zaakceptowane przez organy celne i są im dostępne.

Formularz ten można przedłożyć za pomocą środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

7. Towary, które mają być przemieszczane lub wykorzystywane w kontekście działań wojskowych z zastosowaniem formularza UE 302, uznaje się za zgłoszone do dopuszczenia do obrotu, odprawy czasowej, tranzytu, wywozu lub powrotnego wywozu poprzez ich przedstawienie organom celnym zgodnie z odpowiednio art. 139 lub 267 ust. 2 kodeksu, pod warunkiem że dane określone w załączniku 52-01 zostają zaakceptowane przez organy celne i są im dostępne.

Formularz ten można przedłożyć za pomocą środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

8. Odpady ze statków uznaje się za zgłoszone do dopuszczenia do obrotu poprzez ich przedstawienie organom celnym zgodnie z art. 139 kodeksu, pod warunkiem że w morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym lub za pośrednictwem innych kanałów sprawozdawczych akceptowanych przez właściwe organy, w tym organy celne, dokonano wcześniejszego powiadomienia o odpadach, o którym mowa w art. 6 dyrektywy (UE) 2019/883.”;

17) w art. 142 lit. b), c) i d) otrzymują brzmienie:

„b)

towarów, w odniesieniu do których złożono wniosek o zwrot należności celnych lub innych należności, chyba że wniosek taki dotyczy unieważnienia zgłoszenia celnego do dopuszczenia do obrotu towarów objętych zwolnieniem z należności celnych przywozowych zgodnie z art. 23 ust. 1 lub art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009;

c) towarów będących przedmiotem zakazów i ograniczeń, z wyjątkiem:

(i) towarów przemieszczanych lub wykorzystywanych z zastosowaniem formularza NATO 302 lub formularza UE 302;

(ii) odpadów ze statków;

d) towarów będących przedmiotem dowolnej innej formalności przewidzianej w przepisach Unii, którą organy celne są zobowiązane dopełnić, z wyjątkiem towarów, które są przemieszczane lub wykorzystywane z zastosowaniem formularza NATO 302 lub formularza UE 302.”;

18) w art. 143a wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł oraz ust. 1 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 143a

Zgłoszenie do dopuszczenia do obrotu przesyłek o niskiej wartości

(art. 6 ust. 2 kodeksu)

1. Od daty określonej w art. 4 ust. 1 akapit czwarty dyrektywy (UE) 2017/2455 osoba może zgłaszać do dopuszczenia do obrotu przesyłkę, która jest objęta zwolnieniem z należności celnych przywozowych zgodnie z art. 23 ust. 1 lub art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009, na podstawie specjalnego zestawu danych, o którym mowa w załączniku B, pod warunkiem że towary w tej przesyłce nie są przedmiotem zakazów i ograniczeń.”;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3. Do dat aktualizacji krajowych systemów importu, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151, państwa członkowskie mogą postanowić, że zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, podlega wymogom dotyczącym danych określonym w załączniku 9 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341.”;

19) art. 144 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 144

Zgłoszenie celne dotyczące towarów w przesyłkach pocztowych

(art. 6 ust. 2 kodeksu)

1. Operator pocztowy może złożyć zgłoszenie celne do dopuszczenia do obrotu zawierające ograniczony zestaw danych, o którym mowa w załączniku B w kolumnie H6, w odniesieniu do towarów w przesyłce pocztowej, jeżeli towary te spełniają następujące warunki:

a) ich wartość nie przekracza 1 000 EUR;

b) towary te nie są przedmiotem zakazów i ograniczeń.

2. Do dat aktualizacji krajowych systemów importu, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151, państwa członkowskie mogą postanowić, że zgłoszenie celne do dopuszczenia do obrotu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, towarów w przesyłkach pocztowych innych niż te, o których mowa w art. 143a niniejszego rozporządzenia, uznaje się za złożone i przyjęte poprzez czynność ich przedstawienia organom celnym, pod warunkiem że towarom towarzyszy zgłoszenie CN22 lub CN23.”;

20) art. 146 i 147 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 146

Zgłoszenie uzupełniające

(art. 167 ust. 1 kodeksu)

1. Jeżeli organy celne mają dokonać zaksięgowania należnej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych zgodnie z art. 105 ust. 1 akapit pierwszy kodeksu, termin na złożenie zgłoszenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 167 ust. 1 akapit pierwszy kodeksu, w przypadku gdy zgłoszenie to ma charakter ogólny, wynosi 10 dni od daty zwolnienia towarów.

2. Jeżeli zaksięgowanie odbywa się zgodnie z art. 105 ust. 1 akapit drugi kodeksu lub jeżeli nie powstał dług celny, a zgłoszenie uzupełniające ma charakter okresowy lub podsumowujący, okres, którego dotyczy zgłoszenie uzupełniające, nie może przekroczyć jednego miesiąca kalendarzowego.

3. Termin na złożenie zgłoszenia uzupełniającego mającego charakter okresowy lub podsumowujący wynosi 10 dni od daty zakończenia okresu, którego dotyczy zgłoszenie uzupełniające.

3a. Jeżeli nie powstał dług celny, termin na złożenie zgłoszenia uzupełniającego nie może przekraczać 30 dni od daty zwolnienia towarów.

3b. W należycie uzasadnionych okolicznościach organy celne zezwalają na dłuższy termin na złożenie zgłoszenia uzupełniającego, o którym mowa w ust. 1, 3 lub 3a. Termin ten nie może przekraczać 120 dni od daty zwolnienia towarów. Jednakże w wyjątkowych, należycie uzasadnionych okolicznościach związanych z wartością celną towarów termin ten może zostać przedłużony do maksymalnie dwóch lat od daty zwolnienia towarów.

4. Do dat – odpowiednio – wdrożenia systemu AES oraz aktualizacji odnośnych krajowych systemów importu, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151, oraz nie naruszając art. 105 ust. 1 kodeksu, organy celne mogą zezwolić na terminy inne niż te określone w ust. 1–3b niniejszego artykułu.