Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/887 z dnia 26 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/66 w odniesieniu do poprzywozowych kontroli roślin przeznaczonych do sadzenia
Treść z tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE — w brzmieniu pierwotnym, bez późniejszych zmian. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/887
z dnia 26 czerwca 2020 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/66 w odniesieniu do poprzywozowych kontroli roślin przeznaczonych do sadzenia
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (1), w szczególności jego art. 22 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/66 (2) ustanowiono przepisy dotyczące jednolitych praktycznych rozwiązań dotyczących przeprowadzania kontroli urzędowych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów. Przepisy te przewidują m.in. kontrole na nieruchomościach podmiotów profesjonalnych w miejscach produkcji roślin przeznaczonych do sadzenia.
(2) Rośliny do sadzenia w stanie spoczynku, inne niż nasiona, mogą stanowić jednolite zagrożenia i ryzyko dla zdrowia roślin, ponieważ w momencie ich badania w punktach kontroli granicznej lub w punktach kontroli może nie być możliwe stwierdzenie obecności lub objawów występowania agrofagów. Niemniej jednak, natychmiast po przeprowadzeniu tych kontroli, rośliny przeznaczone do sadzenia zostają dopuszczone do obrotu i towarzyszy im paszport roślin do celów przemieszczania na terytorium Unii.
(3) W związku z tym, a także w celu zapobiegania wspomnianym zagrożeniom należy przeprowadzić, po przywozie, kontrole bezpośrednie na nieruchomościach podmiotu przynajmniej w trakcie pierwszego sezonu wegetacyjnego, w celu wykrycia z większym prawdopodobieństwem obecności agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej lub agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 (3). Aby właściwe organy mogły przeprowadzać te kontrole w sposób jak najbardziej efektywny i proporcjonalny, powinny one określić częstotliwość tych kontroli, jak również rośliny przeznaczone do sadzenia, które mają zostać poddane tym kontrolom, na podstawie planu kontroli, który ustala się zgodnie z określonymi kryteriami.
(4) Aby kontrole były bardziej skuteczne i prowadzone pod kątem największych zagrożeń dla zdrowia roślin, należy oprzeć je na historii wykrywania odnośnych agrofagów w odniesieniu do odpowiednich państw trzecich pochodzenia, występowaniu agrofagów priorytetowych w tych państwach oraz dostępnych informacjach w systemie zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych (IMSOC). Państwa członkowskie mogą pobierać opłaty za takie kontrole, jak określono w art. 80 rozporządzenia (UE) 2017/625.
(5) Jeżeli kontrola wykaże obecność agrofaga kwarantannowego lub agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031, właściwe organy powinny wprowadzić wyniki kontroli zarejestrowane w systemie IMSOC do odpowiedniego sfinalizowanego dokumentu CHED, o którym mowa w art. 56 rozporządzenia (UE) 2017/625, w każdym przypadku, gdy możliwe jest przypisanie porażonej rośliny do przywiezionej przesyłki.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/66 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 1
1. Właściwe organy przeprowadzają kontrole urzędowe co najmniej raz w roku na nieruchomościach oraz, w stosownych przypadkach, w innych miejscach wykorzystywanych przez podmioty profesjonalne upoważnione do wydawania paszportów roślin zgodnie z art. 84 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.
2. Kontrole te obejmują kontrole oraz – w przypadku podejrzenia zagrożenia dla zdrowia roślin – pobieranie próbek i przeprowadzanie testów, o których mowa w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.
3. Kontrole te przeprowadza się w najbardziej dogodnym czasie, jeśli chodzi o możliwość wykrycia obecności danych agrofagów bądź oznak lub objawów ich występowania.
4. Oprócz kontroli, o których mowa w ust. 1–3, właściwe organy przeprowadzają kontrole bezpośrednie roślin przeznaczonych do sadzenia, innych niż nasiona, w tym bulw, cebul i kłączy, które zostały wprowadzone do Unii w stanie spoczynku. Właściwe organy przeprowadzają te kontrole w pierwszym sezonie wegetacyjnym po przywozie w odniesieniu do niektórych z tych roślin określonych na podstawie planu kontroli, o którym mowa w ust. 5.
5. Właściwe organy określają częstotliwość kontroli, o których mowa w ust. 4, na podstawie planu kontroli, który jest ustalany zgodnie z przynajmniej wszystkimi następującymi kryteriami:
a) historia i poziom występowania agrofagów kwarantannowych dla Unii, przechwyconych i zgłoszonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 11 lit. c) rozporządzenia (UE) 2016/2031, wykrytych na przywożonych roślinach, produktach roślinnych i innych przedmiotach;
b) występowanie agrofaga priorytetowego w rozumieniu art. 6 rozporządzenia (UE) 2016/2031 w danym państwie trzecim pochodzenia, zgodnie z dostępnymi informacjami technicznymi i naukowymi;
c) informacje udostępniane za pośrednictwem systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych (IMSOC) lub jakiekolwiek inne oficjalne ostrzeżenie;
d) biologia żywiciela i agrofagów oraz inne odpowiednie warunki skutecznego wykrywania agrofaga kwarantannowego lub agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.
6. Jeżeli kontrole, o których mowa w ust. 4, wykażą obecność agrofaga kwarantannowego lub agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031, właściwe organy wprowadzają wyniki kontroli zarejestrowane w systemie IMSOC do odpowiedniego sfinalizowanego wspólnego zdrowotnego dokumentu wejścia (CHED), o którym mowa w art. 56 rozporządzenia (UE) 2017/625, w każdym przypadku, gdy możliwe jest przypisanie porażonej rośliny do przywiezionej przesyłki.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 czerwca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1.
(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/66 z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie przepisów określających jednolite praktyczne rozwiązania dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów w celu zweryfikowania zgodności z przepisami Unii dotyczącymi środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, mającymi zastosowanie do tych towarów (Dz.U. L 15 z 17.1.2019, s. 1).
(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4).
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 32020R0887. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.