Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1090 z dnia 24 lipca 2020 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie monohydratu monochlorowodorku L-histydyny jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt
Załącznik
W mocyNumer identyfikacyjny dodatku
Nazwa posiadacza zezwolenia
Dodatek
Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna
Gatunek lub kategoria zwierzęcia
Maksymalny wiek
Minimalna zawartość
Maksymalna zawartość
Pozostałe przepisy
Data ważności zezwolenia
mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %
Kategoria: dodatki dietetyczne. Grupa funkcjonalna: aminokwasy, ich sole i podobne produkty
3c352
– Monohydrat monochlorowodorku L-histydyny
Skład dodatku
Substancja w proszku o minimalnej zawartości
98 % monohydratu monochlorowodorku L-histydyny i
72 % histydyny oraz
maksymalnej zawartości 100 ppm histaminy
Wszystkie gatunki zwierząt
– –
– 1.
Monohydrat monochlorowodorku L-histydyny może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat.
2. Dodatek może być również stosowany w wodzie do pojenia.
3. Zawartość endotoksyn w dodatku i jego pylność muszą być takie, aby maksymalne narażenie na endotoksyny wynosiło 1 600 IU endotoksyn/m3 powietrza (2).
4. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksu, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia dla oczu i skóry oraz związane z wdychaniem. Jeżeli takich zagrożeń nie można wyeliminować ani maksymalnie ograniczyć za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiks należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej.
5. W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu należy wskazać warunki przechowywania, stabilność przy obróbce cieplnej oraz stabilność w wodzie do pojenia.
6. Informacje, jakie należy podać na etykiecie dodatku i premiksu:
„Przy suplementacji monohydratem monochlorowodorku L-histydyny, w szczególności podawanym w wodzie do pojenia, należy brać pod uwagę podaż w diecie wszystkich aminokwasów niezbędnych i warunkowo niezbędnych, aby zapobiegać zakłóceniom równowagi żywieniowej.”.
— Zawartość histydyny.
16.8.2030
Charakterystyka substancji czynnej
Monohydrat monochlorowodorku L-histydyny wytwarzany w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum KCCM 80172 lub
Corynebacterium glutamicum KCCM 80179, lub
Escherichia coli NITE BP-02526
Wzór chemiczny: C3H3N2-CH2-CH(NH2)-COΟΗ· HCl· H2O
Numer CAS: 5934-29-2
Metoda analityczna (1)
Do oznaczania ilościowego histydyny w dodatku paszowym:
— wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją fotometryczną (HPLC-UV)
— chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD)
Do oznaczania ilościowego zawartości histydyny w premiksach, materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:
— chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS), rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (załącznik III sekcja F)
Do oznaczania ilościowego zawartości histydyny w wodzie:
— chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS/FLD)
Kategoria: dodatki sensoryczne. Grupa funkcjonalna: substancje aromatyzujące
3c352
– Monohydrat monochlorowodorku L-histydyny
Skład dodatku
Substancja w proszku o minimalnej zawartości
98 % monohydratu monochlorowodorku L-histydyny i
72 % histydyny oraz
maksymalnej zawartości 100 ppm histaminy
Wszystkie gatunki zwierząt
– –
– 1.
Monohydrat monochlorowodorku L-histydyny może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat.
2. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.
3. Zawartość endotoksyn w dodatku i jego pylność muszą być takie, aby maksymalne narażenie na endotoksyny wynosiło 1 600 IU endotoksyn/m3 powietrza (3).
4. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksu, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia dla oczu i skóry oraz związane z wdychaniem. Jeżeli takich zagrożeń nie można wyeliminować ani maksymalnie ograniczyć za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiks należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej.
5. W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu należy wskazać warunki przechowywania oraz stabilność przy obróbce cieplnej.
6. Na etykiecie dodatku podaje się następujące informacje:
„Zalecana maksymalna zawartość substancji czynnej w mieszance paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %: 25 mg/kg.”;
— zawartość histydyny.
7. Na etykietach premiksów należy wskazać grupę funkcjonalną, numer identyfikacyjny, nazwę i dodaną ilość substancji czynnej, jeżeli przekroczono następującą ilość substancji czynnej w mieszance paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %: 25 mg/kg.
16.8.2030
Charakterystyka substancji czynnej
Monohydrat monochlorowodorku L-histydyny wytwarzany w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum KCCM 80179 lub
Escherichia coli NITE BP-02526.
Wzór chemiczny: C3H3N2-CH2-CH(NH2-COΟΗ· HCl· H2O
Numer CAS: 5934-29-2
Metoda analityczna (1)
Do oznaczania ilościowego histydyny w dodatku paszowym:
— wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją fotometryczną (HPLC-UV)
— chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD)
Do oznaczania ilościowego zawartości histydyny w premiksach:
— chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD) lub
— chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS), rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (załącznik III sekcja F)
Do oznaczania ilościowego zawartości histydyny w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:
— chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS), rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (załącznik III sekcja F)
(1) Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.
(2) Narażenie obliczone na podstawie poziomu endotoksyn i pylności dodatku zgodnie z metodą wykorzystywaną przez EFSA (Dziennik EFSA 2017; 15(3):4705); metoda analityczna: Farmakopea Europejska 2.6.14 (endotoksyny bakteryjne).
(3) Narażenie obliczone na podstawie poziomu endotoksyn i pylności dodatku zgodnie z metodą wykorzystywaną przez EFSA (Dziennik EFSA 2017; 15(3):4705); metoda analityczna: Farmakopea Europejska 2.6.14 (endotoksyny bakteryjne).
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.